நமக்குத் தேர்வுகளைப் பிடிப்பதில்லை. இது சிறுவயதிலேயே தொடங்கிவிடுகிறது — பள்ளி நாட்களிலிருந்தே அந்த வார்த்தையைக் கேட்டாலே நாம் அஞ்சுகிறோம். அடுத்த நிலைக்குச் செல்வதற்காக, இந்த அமைப்பினால் நாம் கட்டாயமாகத் தேர்வுக்கு உட்படுத்தப்படுகிறோம். தேர்வின் போது வேர்க்க விறுவிறுத்து தயாராகிறோம். பிறகு தேர்ச்சி பெறுகிறோம் அல்லது தோல்வியடைகிறோம். இது பள்ளி, வேலை, விளையாட்டு மற்றும் வாழ்க்கையின் பல விஷயங்களுக்கும் பொருந்தும். ஆனால் விஷயம் என்னவென்றால் — நம்மில் யாருக்கும் தேர்வு பிடிக்காது

ஒவ்வொரு வேலைக்கும் ஒரு தகுதி தேவைப்படுகிறது. தேவையான கல்வி மற்றும் அனுபவத்துடன் அது தொடங்குகிறது — எந்தத் துறையாக இருந்தாலும், எந்தப் பணியாக இருந்தாலும், அதனுடன் தொடர்புடைய சில எதிர்பார்ப்புகள் இருக்கவே செய்கின்றன. ஒரு தொழிலைக் கற்றுக்கொள்ளும் ஒரு நபர் சரியான தகுதியோடு உள்ளே வந்தாலும் கூட, அவர் அந்த வேலைக்கு முழுமையாகத் தயாராகிவிட்டார் என்று சான்றளிக்கப்படுவதற்கு இன்னும் சில காலம் எடுக்கிறது. சில குறிப்பிட்ட வகையான வேலைகளுக்குக் கட்டாய வெளிப்புறத் தேர்வுகளும் உண்டு — ஒரு கட்ட

நம்மைச் சுற்றியுள்ள குடும்பங்களைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள், அங்குள்ள பேரக்குழந்தைகள், தங்கள் தாத்தா கஷ்டப்பட்டு சேர்த்த செல்வத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் அந்த காரை ஓட்டுகிறார்கள், அந்த வீட்டில் வாழ்கிறார்கள், அந்த தொழிலை நடத்துகிறார்கள் — ஆனால் பெரும்பாலானவர்களுக்கு, அந்த மனிதர் இந்த நிலையை அடைய என்ன விலை கொடுத்தார் என்பதைப் பற்றி எந்த ஒரு உண்மையான புரிதலும் இருக்காது. அவர் செய்த தியாகங்கள், எடுத்த ஆபத்தான முடிவுகள், விட்டுவந்த சொந்த நிலங்கள் என எதுவு

பெரும்பாலான கிறிஸ்தவ பெற்றோரிடம் அவர்களின் பிள்ளைகளை வளர்ப்பதைப் பற்றிப் பேசினால், சில நிமிடங்களிலேயே அவர்கள் அனைவரும் ஒரே மாதிரியான கதையைக் கூறுவதைக் கேட்கலாம். சபை ஆராதனை அல்லது ஜெபக் கூட்டத்திற்குப் பிறகு, பிள்ளைகள் மிகச் சிறப்பாக இருக்கிறார்கள் — ஆவியானவரால் வழிநடத்தப்பட்டு,ஆர்வத்துடன், கேள்விகளை எழுப்புகிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் வாரநாட்களில் தங்கள் வழக்கமான வாழ்க்கைக்குள் (பள்ளி, கல்லூரி, வேலை போன்றவற்றிற்கு) செல்லும்போது ஒரு முற்றிலும் மாறுபட்ட உலகம் அவர்களுக்காகக் காத்த

இன்று நாம் அனைவரும் வழிகாட்டும் செயலிகளை (Navigation App) பயன்படுத்துகிறோம். உங்களுக்கு நன்கு தெரிந்த நகரமாக இருந்தாலும் சரி அல்லது நீங்கள் இதுவரை சென்றிராத ஒரு புதிய ஊருக்கு வாகனத்தை ஓட்டிச் சென்றாலும் சரி, உங்கள் தொலைபேசியில் உள்ள அந்தச் செயலி உங்களால் அணைக்க முடியாத ஒன்றாகிவிட்டது. இக்காலத்தில் திருமண அழைப்பிதழ்கள் கூட QR குறியீடு மற்றும் வரைபட (map) இணைப்போடுதான் வருகின்றன. ஒரு புதிய அலுவலகத்திற்குச் செல்லும் குறுகிய தூரப் பயணமாக இருந்தாலும், யாரிடமாவது வழி கேட்பதைவிட, தி

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் மையப்புள்ளியாக ஏதேனும் ஒன்று இருக்குமானால், அது விசுவாசம் மட்டுமே. நீங்கள் எவ்வளவு காலமாக விசுவாசியாக இருக்கிறீர்கள் என்பது முக்கியமல்ல. விசுவாசம் தான் முக்கியம். கிறிஸ்துவோடு ஒரு நெருக்கமான உறவைக் கொண்டிருப்பவரையும், அவரைப் பற்றி வெறுமனே தெரிந்தவரையும் பிரித்துக் காட்டுவது இந்த விசுவாசம் தான். இதில் எந்தவொரு தெளிவற்ற நிலைக்கும் வேதம் இடம் கொடுக்கவில்லை. விசுவாசமில்லாமல் தேவனுக்குப் பிரியமாயிருப்பது கூடாதகாரியம்; ஏனென்றால், தேவனிடத்தில் சேருகிறவன் அவர் உ

நம்மில் பலர் ஊழியத்திலோ, வேலையிலோ அல்லது குடும்பத்திலோ ஒரு திருப்புமுனைக்காக ஜெபிக்கிறோம் — ஆனால் சூழ்நிலைகள் எளிதாவதற்குப் பதிலாக இன்னும் கடினமாகின்றன. நான் இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளை பலமுறை எதிர்கொண்டிருக்கிறேன். ஒரு சூழ்நிலையில் ஒரு கதவு திறக்கப்பட வேண்டும் என்று ஜெபிக்கும்போது, அதற்குப் பதிலாக ஒரு புயல் வீசுகிறது; பாரம் இரட்டிப்பாகிறது. ஒரு கட்டத்தில், "தேவன் உண்மையிலேயே செவிகொடுக்கிறாரா? ஏன் இந்தப் போராட்டங்கள் வருகின்றன? நமக்கு முன்னால் என்ன இருக்கிறது?" போன்ற கேள்விகள் நமக்க

நாம் அனைவரும் அலுவலகங்களில் பணியாற்றியிருக்கிறோம். நமது வாழ்க்கைப் பயணத்திற்காக நாம் எவ்வளவு மனப்பூர்வமான உழைப்பைக் கொடுக்கிறோம் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள் — ஆராய்ச்சிகள் பண்ணுகிறோம், தயார் ஆகின்றோம், மேலே வரவேண்டுமென்று துடிக்கின்றோம். அதேபோல, ஒரு ஸ்கூட்டரோ, காரோ இல்லை டிவியோ வாங்குவது பற்றி யோசியுங்கள் — இறுதி முடிவை எடுப்பதற்கு முன் யூடியூப் வீடியோக்கள் பார்ப்பது, ஷோரூம் அலைவது, அனைவரிடமும் உரையாடுவது என நாம் விரும்பும் விஷயங்களுக்காக நமது அனைத்தையும் கொடுக்கிறோம். ஆனால

இதைச் சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். சொந்த வீடு கட்ட வேண்டும் என்ற கனவுடன், நீங்கள் கடினமாக உழைத்து, சேமித்து , ஜெபித்து வருகிறீர்கள். அப்போது உங்கள் நெருங்கிய நண்பர் ஒருவர் தான் புதிதாகக் கட்டியிருக்கும் வீட்டைப் பார்க்க வருமாறு உங்களை அழைக்கிறார். நீங்களும் சென்று அவரை வாழ்த்துகிறீர்கள் — ஆனால் உங்களுக்குள் எங்கோ ஒரு அமைதியின்மை நிலவுகிறது. "ஏன் இன்னும் எனக்கு அமையவில்லை, அவருக்கு மட்டும் எப்படி அமைந்தது?" என்று ஒரு உணர்வு உங்களைக் கேட்கிறது. அதுதான் பொறாமை. இது நம் அனைவரி

நெருக்கடியான நேரத்தில் தேவனின் கரத்தை நாம் தெளிவாகக் கண்ட தருணங்கள் நம்மில் பலருக்கு உண்டு. நாம் மீண்டு வர இயேசுவின் கரம் எப்படி உதவியது என்பதும், அவரிடம் நெருங்குவதற்கான விசுவாச சாட்சியமாக அது எப்படி மாறியது என்பதும் நம்மால் ஒருபோதும் மறக்க முடியாது. அவரோடு உங்களுக்கு இருக்கும் இந்த உறவை உருவாக்கிய அந்த சாட்சி — அவர் எப்படி உங்கள் வாழ்வில் குறுக்கிட்டு, அனைத்தையும் மாற்றியமைத்தார் என்பதையும், அவர் உண்மையானவர் மற்றும் அவர் நம்மோடுதான் இருக்கிறார் என்பதையும் நாம் எவ்வித சந்தேக

நாம் அசாதாரணமான காலங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் — நமது வாழ்நாளில் இதற்கு முன்பு பார்த்திராத பல காரியங்களை இப்போது கண்டு வருகிறோம். கோவிட்-19 (COVID-19) பெருந்தொற்று, உக்ரைன் போர், ஈரான் உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் அதிகரித்து வரும் பதற்றங்கள் போன்ற உலகளாவிய நிகழ்வுகளை பார்க்கிறோம். இவை வழக்கமான காலங்கள் அல்ல; உலகில் ஏதோ ஒரு மாற்றம் நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பதை இவை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. குறிப்பு: இந்த முக்கியமான தலைப்பைப் புரிந்துகொள்ளவும், தேவனுடைய வருகைக்கு நாம் ஆயத்தமாகி அவருடைய

கலங்கரை விளக்கத்தின் நோக்கத்தைப் பற்றி நீங்கள் எப்போதாவது யோசித்ததுண்டா? அது ஒட்டுமொத்த நிலப்பரப்பையோ அல்லது கடற்கரையையோ முழுமையாக ஒளிரச் செய்யாமல் போகலாம். ஆனால் கப்பல்களைப் பாதுகாப்பாகக் கரைக்கு வழிநடத்துவதில் அது முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. கடல் இருளாகவும் ஆபத்தாகவும் காணப்படும் புயல் நிறைந்த இரவில், அந்த கலங்கரை விளக்கிலிருந்து வரும் ஒரு சிறிய ஒளிக்கதிர், மாலுமிகள் தங்கள் வழியைக் கண்டறிய உதவுகிறது. அதேபோல், சபை சிறியதாகவோ, கவனிக்கப்படாததாகவோ தோன்றலாம்;, ஆனால் கிறிஸ்துவின்

நமது அன்றாட வாழ்க்கையில், கிறிஸ்தவர்கள் என்று தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளுபவர்கள் உட்பட பலரை நாம் சந்திக்கிறோம். அவர்களிடையே ஒரு தெளிவான வித்தியாசத்தை நாம் கவனிக்கலாம். சில விசுவாசிகள் தங்கள் வாழ்க்கையில் அன்பு, தாழ்மை என கிறிஸ்துவின் குணாதிசயங்களை உண்மையாகவே பிரதிபலிக்கிறார்கள். அவர்களின் வார்த்தைகள், அணுகுமுறைகள் மற்றும் செயல்கள் தேவன் அவர்களுக்குள் செய்த மாற்றத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. இருப்பினும், மற்ற சிலரின் வாழ்க்கை அவர்களைச் சுற்றியுள்ள உலகத்திலிருந்து எந்த விதத்தில

நமது அன்றாட வாழ்க்கையில், கிறிஸ்தவர்கள் என்று தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளுபவர்கள் உட்பட பலரை நாம் சந்திக்கிறோம். அவர்களிடையே, ஒரு தெளிவான வித்தியாசத்தை நாம் அடிக்கடி கவனிக்கிறோம். சில விசுவாசிகள் தங்கள் வாழ்க்கையில் அன்பு, தாழ்மை என கிறிஸ்துவின் குணாதிசயங்களை உண்மையாகவே பிரதிபலிக்கிறார்கள். அவர்களின் வார்த்தைகள், அணுகுமுறைகள் மற்றும் செயல்கள் தேவன் அவர்களுக்குள் செய்த மாற்றத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. இருப்பினும், மற்ற சிலரின் வாழ்க்கை அவர்களைச் சுற்றியுள்ள உலகத்திலிருந்து எந

நாம் வாழும் இந்த உலகில் மனக்காயங்களும் அவமானங்களும் தவிர்க்க முடியாதவை. உடலில் ஏற்படும் காயங்கள் காலப்போக்கில் ஆறிவிடும், சில நேரங்களில் அவை தழும்புகளை விட்டுச் செல்லக்கூடும். ஆனால் உள்ளத்தில் ஏற்படும் காயங்கள் கண்ணுக்குத் தெரியாதவை மேலும் அவை ஆறுவது மிகவும் கடினம். மற்றவர்கள் அதை ஒருபோதும் கவனிக்காவிட்டாலும், இந்த உள்மன வடுக்கள் நம் எண்ணங்களையும் உணர்ச்சிகளையும் வடிவமைக்கின்றன. இத்தகைய தருணங்களில், மனக்காயங்களைக் கையாள்வது குறித்து வேதம் நமக்குத் தரும் வழிகாட்டுதல் என்ன? க

சில நேரங்களில் நாம் நீண்ட காலமாக ஜெபித்துக் கொண்டிருப்போம், ஆனால் எதுவுமே மாறுவது போலத் தெரியாது. மெதுவாக, ஜெபம் ஒரு வழக்கமாக மாறி, நம் இருதயம் சோர்வடைகிறது. ஆனால், உண்மையான, ஊக்கமான ஒரு ஜெபம் எல்லாவற்றையும் மாற்றும் என்பதை வேதாகமம் நமக்குக் காட்டுகிறது. ஜெபத்தின் வல்லமை நாம் எத்தனை முறை ஜெபிக்கிறோம் என்பதில் இல்லை; நாம் எப்படி ஜெபிக்கிறோம் என்பதிலும், தேவனுக்கு முன்பாக நம் இருதயத்தின் உண்மையிலுமே இருக்கிறது. ஒரு ஜெபம் உண்மையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டுமானால், அது ஊக்கமானத

விசுவாசிகளாகிய நம்மில் பெரும்பாலோர் ஒரு பழக்கமான முறையைக் கற்றுக்கொண்டிருக்கிறோம். பிரச்சனைகளோ சவால்களோ எழும்போது ​​முதலில் ஜெபிக்கிறோம். ஜெபத்தால் மட்டும் எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படவில்லை என்றால் அதன் பிறகு உபவாசத்தையும் ஜெபத்தையும் சேர்த்துக் கொள்கிறோம். அப்போஸ்தலர் புத்தகத்தில் ஆழமான போதனையைத் தரும் ஒரு பாடத்தைக் காண்கிறோம். பரிசுத்த ஆவியானவர் அப்போஸ்தலர்களை வேறு வரிசையில் வழிநடத்தினார். அவர்கள் பதில்களுக்காக ஜெபத்துடன் தொடங்கவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் முதலில் கர்த்த

நாம் அனைவரும் நம் வாழ்க்கையில் தேவனின் திட்டத்திற்கு ஏற்றவாறு செயலாற்றவே விரும்புகிறோம். நம்மில் பலர் அடிக்கடி, நான் தேவனின் சித்தத்தைச் செய்ய விரும்புகிறேன் என்று கூறுகிறோம். ஆனால் இந்த விருப்பம் பொதுவாக இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிகிறது. சிலர் தேவனின் சித்தம் உண்மையிலேயே என்ன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள ஒருபோதும் நேரம் ஒதுக்குவதில்லை. மற்றவர்கள் அவருடைய திட்டத்தைத் தெளிவாக அறிந்திருக்கிறார்கள் — ஏனெனில் தேவன் அதை வெளிப்படுத்தி, அவர்களை ஆசீர்வதித்து, அவர்களுக்கு அபிஷேகமும் செய்திருக

பூமியில் உள்ள மனிதர்கள், தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகள் என அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் நீரே வாழ்வாதாரமாக இருக்கிறது. நீர் இன்றி உயிர் வாழ முடியாது. ஆதியிலேயே தேவன் அதன் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்தினார். படைப்பின் இரண்டாம் நாளில், ஜலத்தைப் பிரிப்பதற்கும், உயிர் நிலைத்திருப்பதற்கான வழியாக அமைவதற்கும் அவர் ஆகாயவிரிவை உருவாக்கினார். பின்பு தேவன்; ஜலத்தின் மத்தியில் ஆகாயவிரிவு உண்டாகக்கடவது என்றும், அது ஜலத்தினின்று ஜலத்தைப் பிரிக்கக்கடவது என்றும் சொன்னார். ஆதியாகமம் 1:6 தண்ணீரின்

கிறிஸ்துவில் இரட்சிக்கப்பட்ட நாம் யாரும் தற்செயலாக அவரிடம் வந்தவர்கள் அல்ல. நமது இரட்சிப்பு தேவனுடைய கிருபையினாலும் அவருடைய நித்திய திட்டத்தினாலும் நிகழ்ந்ததாகும். எபேசியர் 1:12 இல் வேதம் கூறுகிறபடி தமது சித்தத்தின் ஆலோசனைக்குத்தக்கதாக எல்லாவற்றையும் நடப்பிக்கிற அவருடைய தீர்மானத்தின்படியே நாம் முன்குறிக்கப்பட்டு, கிறிஸ்துவுக்குள் அவருடைய சுதந்தரமாகும்படி தெரிந்து கொள்ளப்பட்டோம் என்று வேதம் கூறுகிறது. தமது சித்தத்தின் ஆலோசனைக்குத்தக்கதாக எல்லாவற்றையும் நடப்பிக்கிற அவருடைய தீர்