விசுவாசிகளின் பொறுப்புகள்

கிறிஸ்துவில் இரட்சிக்கப்பட்ட நாம் யாரும் தற்செயலாக அவரிடம் வந்தவர்கள் அல்ல. நமது இரட்சிப்பு தேவனுடைய கிருபையினாலும் அவருடைய நித்திய திட்டத்தினாலும் நிகழ்ந்ததாகும். எபேசியர் 1:12 இல் வேதம் கூறுகிறபடி தமது சித்தத்தின் ஆலோசனைக்குத்தக்கதாக எல்லாவற்றையும் நடப்பிக்கிற அவருடைய தீர்மானத்தின்படியே நாம் முன்குறிக்கப்பட்டு, கிறிஸ்துவுக்குள் அவருடைய சுதந்தரமாகும்படி தெரிந்து கொள்ளப்பட்டோம் என்று வேதம் கூறுகிறது.

தமது சித்தத்தின் ஆலோசனைக்குத்தக்கதாக எல்லாவற்றையும் நடப்பிக்கிற அவருடைய தீர்மானத்தின்படியே நாங்கள் முன்குறிக்கப்பட்டு, கிறிஸ்துவுக்குள் அவருடைய சுதந்தரமாகும்படி தெரிந்து கொள்ளப்பட்டோம். எபேசியர் 1:12

நம்மில் பலர் கிறிஸ்தவ குடும்பங்களில் பிறந்தவர்கள் அல்ல. ஆனாலும், தேவன் நம்முடைய வாழ்க்கையில் வைத்த ஒருவரின் மூலம் நாம் கிறிஸ்துவை அறிந்து, இறுதியில் நம்மை அவருக்கு ஒப்புக்கொடுத்தோம். இதுவும் தற்செயலானது அல்ல — இது தேவனுடைய திட்டமே. தேவன் ஒவ்வொருவரையும் ஒரு நோக்கத்துடன் தேர்ந்தெடுக்கிறார். கிறிஸ்துவில் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் தேவன் ஒரு குறிப்பிட்ட திட்டத்தை வைத்திருக்கிறார். அது அவருடைய சித்தத்தில் வேரூன்றியதாக இருக்கிறது.

தேவனுடைய சித்தம் பரலோகத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது; ஆனால் அதை பூமியில் நிறைவேற்ற மனிதர்களைத் தேர்வு செய்கிறார். தெய்வீக நோக்கங்களை நிறைவேற்ற தேவன் மனித வாழ்க்கை வழியாக செயல்படுகிறார். நமக்குப் பல தேவைகள் இருப்பதைப் போல, தேவனுக்கும் பல நோக்கங்கள் உள்ளன; அவற்றை நிறைவேற்ற அவர் உங்களையும் என்னையும் போன்ற விசுவாசிகளைத் தேடுகிறார். ஆனால், நாம் பெரும்பாலும் நம்முடைய தேவைகளிலும் ஜெபங்களிலும் மட்டுமே கவனம் செலுத்தி, தேவன் தமது திட்டங்களை நம்மூலம் நிறைவேற்ற விரும்புகிறார் என்பதை மறந்துவிடுகிறோம்.

இது நம்மை ஒரு முக்கியமான கேள்விக்கு இட்டுச் செல்கிறது:

கிறிஸ்துவில் விசுவாசிகளாக நம்முடைய பொறுப்பு என்ன?

பிலிப்பியர் 1 மற்றும் 2 அதிகாரங்களில் கிறிஸ்துவில் விசுவாசியாக வாழ்வதன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன என்பதைப் பற்றிய ஆழமான பார்வையை பவுல் வழங்குகிறார். அந்தக் கடிதத்தின் தொடக்கத்திலிருந்தே, நம்முடைய இரட்சிப்பு மன்னிப்பைப் பற்றியது மட்டுமல்ல அது மாற்றத்தைப் பற்றியதுமாகும் என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்.

1. பரிசுத்தராகும்படிக்கு கிறிஸ்துவில் இரட்சிக்கப்பட்டோம்

பவுல் தனது நிருபத்தை இந்த வார்த்தைகளுடன் தொடங்குகிறார்:

இயேசுகிறிஸ்துவின் ஊழியக்காரராகிய பவுலும் தீமோத்தேயும், பிலிப்பி பட்டணத்தில் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்ளான பரிசுத்தவான்கள் அனைவருக்கும், கண்காணிகளுக்கும், உதவிக்காரருக்கும் எழுதுகிறதாவது: நம்முடைய பிதாவாகிய தேவனாலும் கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவினாலும் உங்களுக்குக் கிருபையும் சமாதானமும் உண்டாவதாக. பிலிப்பியர் 1:1-2

• விசுவாசிகளிடையே மிகவும் பொதுவாக காணப்படும் தவறான புரிதல்களில் ஒன்று, பரிசுத்தம் என்பது தேவதூதர்கள், போதகர்கள் அல்லது முழுநேர ஊழியர்களுக்கு மட்டுமே உரியது என்பது தான். பரிசுத்தம் என்பது சராசரிக்கு மேலான ஒரு ஆவிக்குரிய நிலை என்றும், போற்றத்தக்கதாக இருந்தாலும் சாதாரண கிறிஸ்தவர்களுக்கு நடைமுறையில் சாத்தியமற்றது என்றும் நினைக்கிறோம். நீண்ட காலமாக, நம்மில் பலர் (என்னையும் சேர்த்து) இந்த தவறான புரிதலை அமைதியாக ஏற்றுக்கொண்டு, அதையே நமது இயல்பாக அனுமதித்து வந்துள்ளோம். ஆனால், வேதம் மிகவும் மாறுபட்ட படத்தை முன்வைக்கிறது.

• பரிசுத்தம் ஒரு குறிப்பிட்ட குழுவினருக்கு என்று ஒதுக்கப்படவில்லை; ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவரும் கிறிஸ்துவில் நம்பிக்கை வைத்த தருணத்திலிருந்தே பரிசுத்தமாக வாழ்வதற்கு அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். பவுல் தனது கடிதங்களில் வழக்கமாக சாதாரண சபை உறுப்பினர்களை “பரிசுத்தவான்கள்” என்று குறிப்பிடுகிறார்.

  • "... பிலிப்பி பட்டணத்தில் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்ளான பரிசுத்தவான்கள் அனைவருக்கும், கண்காணிகளுக்கும், உதவிக்காரருக்கும் எழுதுகிறதாவது". பிலிப்பியர் 1:1

  • "... எபேசுவிலே கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் விசுவாசிகளாயிருக்கிற பரிசுத்தவான்களுக்கு எழுதுகிறதாவது:". எபேசியர் 1:1

  • "கொலோசே பட்டணத்தில் கிறிஸ்துவுக்குள் பரிசுத்தவான்களும் ..". கொலோசெயர் 1:2

  • "கொரிந்துவிலே கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்களாயும், பரிசுத்தவான்களாகும்படி அழைக்கப்பட்டவர்களாயுமிருக்கிற தேவனுடைய சபைக்கும்…". 1 கொரிந்தியர் 1:2

• இந்த சொற்பிரயோகம் நோக்கத்தோடு தேர்வு செய்யப்பட்டது தான். இரட்சிப்பும் பரிசுத்தமும் பிரிக்க முடியாதவை என்பதை பவுல் நன்கு புரிந்திருந்தார். கிறிஸ்துவை ஆண்டவராகவும் இரட்சகராகவும் ஏற்றுக்கொள்ளும் போது, நாம் பாவத்திலிருந்து மட்டும் இரட்சிக்கப்படுவதில்லை. பரிசுத்தமான வாழ்க்கையை வாழ்வதற்காகவே நாம் இரட்சிக்கப்படுகிறோம்.

• கிறிஸ்தவ பயணம் ஒரு புனித மலையில் ஏறுவது போன்றது. முதல் நாளே நாம் உச்சியை அடைய முடியாமல் போகலாம், பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் கூட நாம் ஏறிக் கொண்டிருக்கலாம், ஆனால் நம் வாழ்வின் திசை எப்போதும் மேல்நோக்கி இருக்க வேண்டும். யார் கர்த்தருடைய பர்வதத்தில் ஏறுவான்? யார் அவருடைய பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் நிலைத்திருப்பான்? சங்கீதம் 24:3

• பரிசுத்தம் என்பது அசாதாரணமானதோ, இயல்பற்றதோ அல்ல என்பதை நாம் தொடர்ந்து நமக்கு நினைவூட்டிக் கொள்ள வேண்டும். அதுவே நமக்கான தேவனின் நோக்கம். அவர் நம்முடைய கிரியைகளின்படி நம்மை இரட்சிக்காமல், தம்முடைய தீர்மானத்தின்படியும், ஆதிகாலமுதல் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் நமக்கு அருளப்பட்ட கிருபையின்படியும், நம்மை இரட்சித்து, பரிசுத்த அழைப்பினாலே அழைத்தார். 2 தீமோத்தேயு 1:9

• இந்த மாற்றம் நிகழ்வதற்கு, பழைய பாவ இயல்பு அழிக்கப்பட வேண்டும், மேலும் கிறிஸ்துவில் புதிய வாழ்க்கையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இப்படியிருக்க, ஒருவன் கிறிஸ்துவுக்குள்ளிருந்தால் புதுசிருஷ்டியாயிருக்கிறான்; பழையவைகள் ஒழிந்து போயின, எல்லாம் புதிதாயின. 2 கொரிந்தியர் 5:17

• பரிசுத்தம் நமக்காக அல்ல, பிறருக்கே என்று நாம் கூறும்போது, ​​சிலுவையின் வல்லமையைக் குறைக்கிறோம். இயேசு நம் பாவங்களை மன்னிப்பதற்காக மட்டுமே மரிக்கவில்லை; பாவத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து நம்மை விடுவிக்கவும், நீதிமானாக வாழ்வதற்கு நமக்கு வல்லமையைக் கொடுக்கவும் அவர் மரித்தார். ரோமர் 6:6-7, 12-13 வசனங்களைப் படிக்கவும்.

• கிறிஸ்துவில் வாழ்வது என்பது மாற்றப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழ்வதாகும். பரிசுத்தம் தேர்வு செய்யக்கூடியது அல்ல, விதிவிலக்கானதும் அல்ல - இது உண்மையாக தேவனின் கிருபையை அனுபவித்த ஒவ்வொரு விசுவாசியின் சாதாரண வாழ்க்கையாகும்.

2. கிறிஸ்துவின் சரீரமாகிய சபையை நினைவில் கொள்ளுங்கள்

• நாம் கிறிஸ்துவின் சரீரமாக இருக்கிறோம், அதனால் நாம் ஒருவரையொருவர் கிறிஸ்துவின் சபையாக ஒருவரையொருவர் நினைவுகூர அழைக்கப்படுகிறோம். இந்த நினைவுகூருதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, நம்முடன் விசுவாசத்தில் நடக்கும் அனைத்து விசுவாசிகளையும் உள்ளடக்குகிறது. ஒன்றாக நாம் ஒரு சரீரத்தை உருவாக்குகிறோம் மற்றும் ஒருவரையொருவர் நினைவுகூர்வது விசுவாசிகளாகிய நமது அழைப்பின் ஒரு பகுதியாகும்.

• பெரும்பாலும், நாம் திருச்சபையை வெறும் சந்திக்கும் இடமாகவே நினைக்கிறோம். ஆராதனை முடிந்து வெளியேறிய பிறகு, அந்தச் சுவர்களுக்கு அப்பால் பெரும்பாலும் யோசிப்பதில்லை. ஆனால் சபை வெறும் ஒரு கட்டிடமோ அல்லது நிகழ்வோ அல்ல; அது கிறிஸ்துவின் ஜீவனுள்ள சரீரமாகும். விசுவாசிகளாகிய நாம் திருச்சபைக்காக ஜெபிக்க அழைக்கப்படுகிறோம், ஏனென்றால் தேவன் தம் திருச்சபை மூலம் பூமியில் தம் நோக்கங்களை நிறைவேற்றத் தீர்மானிக்கிறார்.

• பவுல் பிலிப்பியர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் இந்த உணர்வைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறார். நான் உங்களை நினைக்கிறபொழுதெல்லாம் என் தேவனை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன். பிலிப்பியர் 1:6

• ஜெபத்தில் சபையை நினைவுகூருவது தேர்வு செய்யக்கூடியது அல்ல - இது நமது ஒருமைப்பாட்டையும், பூமியில் தேவனின் பணியில் நமது பங்கேற்பையும் வெளிப்படுத்தும் முக்கியமான செயலாகும். “சுவிசேஷம் உங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்ட நாள்முதல் இதுவரைக்கும் நீங்கள் அதற்கு உடன்பட்டவர்களானபடியால், நான் பண்ணுகிற ஒவ்வொரு விண்ணப்பத்திலும் உங்கள் அனைவருக்காகவும் எப்போதும் சந்தோஷத்தோடே விண்ணப்பம்பண்ணி” பிலிப்பியர் 1:3-4

• கிறிஸ்தவ ஜெபம் சுயநலமானதாக இருக்கக்கூடாது. நாம் நமக்காக மட்டுமல்லாமல் முதன்மையாக ஒருவருக்கொருவர் ஜெபிப்பதற்காகவும் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். இது சக விசுவாசிகளின் சார்பாக தேவனுக்கு முன்பாக நின்று பரிந்துபேசும் ஜெபத்தின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

• மேலும் நாம் எப்படி ஜெபிக்க வேண்டும்? கட்டாயத்தாலோ, அழுத்தத்தாலோ ஜெபிக்காமல், சந்தோஷத்துடனே ஜெபிக்க வேண்டும் (பிலிப்பியர் 1:4). நாம் கிறிஸ்துவின் ஒரே சரீரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதையும் சுவிசேஷப் பணியில் ஒரே பங்காளிகள் என்பதையும் அறிவதிலிருந்து இந்த சந்தோஷம் வருகிறது.

நாம் மற்ற விசுவாசிகளுக்காக எப்படி ஜெபிக்க வேண்டும்? (மன்றாட்டு ஜெபம்)

மேலும், உத்தமமானவைகளை நீங்கள் ஒப்புக்கொள்ளத்தக்கதாக உங்கள் அன்பானது அறிவிலும் எல்லா உணர்விலும் இன்னும் அதிகமதிகமாய்ப் பெருகவும், தேவனுக்கு மகிமையும் துதியும் உண்டாகும்படி இயேசுகிறிஸ்துவினால் வருகிற நீதியின் கனிகளால் நிறைந்தவர்களாகி, நீங்கள் கிறிஸ்துவின் நாளுக்கென்று துப்புரவானவர்களும் இடறலற்றவர்களுமாயிருக்கவும் வேண்டுதல் செய்கிறேன். பிலிப்பியர் 1:9-11

• கிறிஸ்துவில் அவர்களுடைய அன்பு இன்னும் அதிகமதிகமாய்ப் பெருகவும்

• கிறிஸ்துவைப் பற்றிய அறிவில் வளரவும்

• ஆழமான ஆவிக்குரிய உணர்வில் வளரவும்

• உத்தமமானவைகளைத் தேர்வு செய்யும் திறனைப் பெறவும்

• பரிசுத்தமானவர்களும் துப்புரவானவர்களும் இடறலற்றவர்களுமாயிருக்கவும்

• இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலம் நீதியின் கனிகளால் நிறைந்தவர்களாகவும் ஆவியின் கனியோ, அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம், நீடியபொறுமை, தயவு, நற்குணம், விசுவாசம், சாந்தம், இச்சையடக்கம்; இப்படிப்பட்டவைகளுக்கு விரோதமான பிரமாணம் ஒன்றுமில்லை. கலாத்தியர் 5:22-23

• இதனால் தேவனுக்கு மகிமையும் துதியும் உண்டாகும்படியும் ஜெபிக்க வேண்டும்.

3. காணாத தருணங்களில் கீழ்ப்படிதல்

ஆதலால், எனக்குப் பிரியமானவர்களே, நீங்கள் எப்பொழுதும் கீழ்ப்படிகிறபடியே, நான் உங்களுக்குச் சமீபமாயிருக்கும்பொழுது மாத்திரமல்ல, நான் தூரமாயிருக்கிற இப்பொழுதும், அதிக பயத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் உங்கள் இரட்சிப்பு நிறைவேறப் பிரயாசப்படுங்கள். பிலிப்பியர் 2:12

• உண்மையான கீழ்ப்படிதல், மற்றவர்கள் பார்க்கும்போது அல்ல, யாரும் இல்லாத நேரங்களில் தான் வெளிப்படும் என்று பவுல் விசுவாசிகளுக்கு நினைவூட்டுகிறார்.

• நமது கீழ்ப்படிதல் பிறர் காண்பதையோ பிறரின் ஒப்புதலையோ சார்ந்திருக்கக் கூடாது. மனிதர்கள் காணாத நேரத்திலும், நமது பரலோகத் தந்தை எப்போதும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். உண்மையான கீழ்ப்படிதல் மனிதர்களின் முன்னிலையில் அல்ல, தேவன் மீதான பயபக்தியிலிருந்து வருகிறது.

4. நமது இரட்சிப்பை நிறைவேற்றுதல்

• “… அதிக பயத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் உங்கள் இரட்சிப்பு நிறைவேறப் பிரயாசப்படுங்கள்”. பிலிப்பியர் 2:12 என்று பவுல் விசுவாசிகளுக்குத் தொடர்ந்து அறிவுறுத்துகிறார்.

• கிறிஸ்துவில் இரட்சிப்பு நித்திய ஜீவனுக்கான நுழைவாயிலாகும். அது கீழ்ப்படிதல், விசுவாசம், தேவனுக்கேற்ற கிரியைகள் ஆகியவற்றினால் தினமும் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும்.

• இது இரட்சிப்பை சம்பாதிப்பதைக் குறிக்கவில்லை, மாறாக தேவனை  பயபக்தியுடன் சார்ந்து வாழ்வதையும், அவருடைய இரட்சிப்பு நமது கிரியைகள், தேர்வுகள் மற்றும் சாட்சியத்தை வடிவமைக்க அனுமதிப்பதையும் குறிக்கிறது. நாம் கிறிஸ்துவில் வளரும்போது, ​​மற்றவர்களை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்து சுதந்திரத்திற்குள் கொண்டுவரும் அவரது பணியில் நாமும் பங்கேற்கிறோம்.

• நாம் கிறிஸ்துவுக்குள் சங்கிலியால் கட்டப்பட்டிருக்கிற ஸ்தானாபதிகளாக இருக்கிறோம் என்பதை பவுல் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார் - "சுவிசேஷத்திற்காகச் சங்கிலியால் கட்டப்பட்டிருக்கிற ஸ்தானாபதியாகிய நான் அதைப்பற்றிப் பேசவேண்டியபடி தைரியமாய்ப் பேசத்தக்கதாக" எபேசியர் 6:19

• நீங்கள் இரட்சிப்பில் வளரும்போது, ​​சங்கிலிக்கு இரண்டு முனைகள் உள்ளன என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்

  • நமது கிரியைகள், நாம் கற்றுக்கொள்ளும் அனைத்திலும் கிறிஸ்துவைப் பிரதிபலிக்க வேண்டும்.

  • நமது செயல்பாடுகள், நாம் கற்றுக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு முறையிலும் கிறிஸ்துவை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

5. தேவனுடைய நோக்கத்தை வாழ்ந்து காட்டுதல்

ஒவ்வொரு விசுவாசியும் ஒரு நோக்கத்துடன் தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குள் அழைக்கப்படுகிறார்கள். வேதம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது:

ஏனெனில் தேவனே தம்முடைய தயவுள்ள சித்தத்தின்படி விருப்பத்தையும் செய்கையையும் உங்களில் உண்டாக்குகிறவராயிருக்கிறார். பிலிப்பியர் 2:13

தேவன் நமக்கு அழைப்பை மட்டும் தருவதில்லை, அந்த அழைப்பை நிறைவேற்ற நம்முள் செயல்படுகிறவருமாக இருக்கிறார். நாம் தினந்தோறும் அவருடைய சித்தத்தைத் தேடி, அவர் தமது நன்மையான நோக்கங்களை நிறைவேற்ற விருப்பத்தோடும் பணிவோடும் நம்மை அவருக்கு ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டும்.

6. முறுமுறுப்பில்லாமலும் தர்க்கிப்பில்லாமலும் சேவை செய்தல்

எளிமையானதாய் தோன்றினாலும், நடைமுறையில் சவாலான ஒரு கட்டளையை பவுல் வழங்குகிறார்.

எல்லாவற்றையும் முறுமுறுப்பில்லாமலும் தர்க்கிப்பில்லாமலும் செய்யுங்கள். பிலிப்பியர் 2:16

தேவனுக்கு நாம் செய்யும் ஊழியம் குறைகளால் அல்லாமல், நன்றியுள்ள இருதயத்தால் அடையாளப்படுத்தப்பட வேண்டும். முறுமுறுக்கும் மனதுடன் கூடிய கீழ்ப்படிதல் அதன் அழகை இழக்கிறது. தேவன் நம்மை செயல்பட அழைக்கும் போது, எதிர்ப்பில்லாமல், வாதமின்றி அவர்மேல் நம்பிக்கை வைத்து கீழ்ப்படிய நாம் அழைக்கப்படுகிறோம்.

7. ஜீவவசனத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்வது

விசுவாசிகள் நற்செய்தியை - ஜீவ வார்த்தையை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ள அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

"நான் வீணாக ஓடினதும் வீணாகப் பிரயாசப்பட்டதுமில்லையென்கிற மகிழ்ச்சி கிறிஸ்துவின் நாளில் எனக்கு உண்டாயிருப்பதற்கு, ஜீவவசனத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு, உலகத்திலே சுடர்களைப்போலப் பிரகாசிக்கிற நீங்கள்" பிலிப்பியர் 2:14

இந்த வார்த்தை கிறிஸ்துவே — நித்திய ஜீவனையும் இரட்சிப்பையும் பற்றிய செய்தி. நாம் சுவிசேஷத்தில் உறுதியாக நிலைத்திருக்கும்போது, நமது வாழ்க்கை அர்த்தமற்றதாக இருக்காது. நாம் நோக்கத்தோடும் விசுவாசத்தோடும் கர்த்தருக்குள் நமது உழைப்பு அர்த்தமுள்ளதும் நித்தியமானதுமென்று உறுதியான நம்பிக்கையுடன் ஓடுகிறோம்.

சுருக்கம் – கிறிஸ்துவில் நமது பொறுப்பை நிறைவேற்றுதல்

கிறிஸ்துவில் நமக்கு கிடைத்த இரட்சிப்பு தற்செயலான ஒன்றல்ல; அது தேவனுடைய நித்தியத் திட்டத்தினாலும் கிருபையினாலும் நிகழ்ந்தது.

அவருடைய சித்தத்தின்படி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நாம், விசுவாசிக்க மட்டுமல்லாமல், பூமியில் கிறிஸ்துவைப் பிரதிபலிக்கும் மாற்றமடைந்த வாழ்க்கையை வாழவும் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.

பிலிப்பியர் மூலம் பவுல், விசுவாசிகள் பரிசுத்தராவதற்காகவே இரட்சிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். இது ஒரு விதிவிலக்கு அல்ல; இது சாதாரண கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் இயல்பான அடையாளமே. பரிசுத்தம் இரட்சிப்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாதது, மேலும் நாம் பழைய சுயத்தை களைந்துவிட்டு கிறிஸ்துவுக்குக் கீழ்ப்படிந்து வாழும்போது அது தினமும் செயல்படுத்தப்படுகிறது.

கிறிஸ்துவின் சரீரமாகிய நாம், கட்டாயத்தினாலல்லாமல் ஆனந்தத்தோடு ஒருவருக்கொருவர் நினைவுகூர்ந்து ஜெபிக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். பரிந்துபேசும் ஜெபம், சுவிசேஷத்தில் உள்ள நமது ஒற்றுமையையும் ஐக்கியத்தையும் பிரதிபலிக்கிறது. அது தேவனை மகிமைப்படுத்தும் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி, பரிசுத்தம், ஞானம் மற்றும் பலன்களை மையமாகக் கொண்டுள்ளது.

உண்மையான கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை, யாரும் காணாத தருணங்களிலும் கீழ்ப்படிவதன் மூலம் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; பிறர் பார்க்காதபோதும் தேவனை மகிமைப்படுத்தும் வாழ்க்கையே அது. இரட்சிப்பை சம்பாதிக்க அல்ல, பயபக்தியுடன் அதைச் செயல்படுத்தவே அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். நாம் சங்கிலிகளில் இருந்தாலும் கிறிஸ்துவுக்கான ஸ்தானாபதிகளாக இருப்பதை நினைவுகூர்ந்து, விசுவாசமான செயல்களாலும் கிறிஸ்துவைப் போன்ற நடத்தைகளாலும் இரட்சிப்பை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

தேவன் ஒவ்வொரு விசுவாசியையும் ஒரு நோக்கத்துடன் அழைத்திருக்கிறார்; அந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்ற அவர் தாமே நம்முள் செயல்படுகிறவராக இருக்கிறார். நமது பங்கு, தினந்தோறும் அவருடைய சித்தத்திற்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுத்து, முறுமுறுக்காமல் ஊழியம் செய்து, நித்திய அர்த்தத்தைத் தரும் சுவிசேஷமாகிய ஜீவவசனத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.

இறுதியில், பரிசுத்தமான, கீழ்ப்படிதலுள்ள, ஜெபமிகுந்த, நோக்கமுள்ள, சுவிசேஷத்தில் உறுதியான கிறிஸ்துவுக்கு உரிய வாழ்க்கையை வாழ்வது தான் ஒவ்வொரு விசுவாசியின் பொறுப்பு. இதன் மூலம் தேவனுடைய பரலோக சித்தம் பூமியில் நம் மூலம் வெளிப்படும்.