விசுவாசியா? அல்லது சக ஊழியனா?

நாம் அனைவரும் அலுவலகங்களில் பணியாற்றியிருக்கிறோம். நமது வாழ்க்கைப் பயணத்திற்காக நாம் எவ்வளவு மனப்பூர்வமான உழைப்பைக் கொடுக்கிறோம் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள் — ஆராய்ச்சிகள் பண்ணுகிறோம், தயார் ஆகின்றோம், மேலே வரவேண்டுமென்று துடிக்கின்றோம். அதேபோல, ஒரு ஸ்கூட்டரோ, காரோ இல்லை டிவியோ வாங்குவது பற்றி யோசியுங்கள் — இறுதி முடிவை எடுப்பதற்கு முன் யூடியூப் வீடியோக்கள் பார்ப்பது, ஷோரூம் அலைவது, அனைவரிடமும்  உரையாடுவது என நாம் விரும்பும் விஷயங்களுக்காக நமது அனைத்தையும் கொடுக்கிறோம்.

ஆனால், தேவனுடனான நமது உறவு என்று வரும்போது — உண்மையைச் சொன்னால், நாம் எந்தளவு பங்களிக்கிறோம்?

உங்களிடம் வெளிப்படையாகச் சொல்கிறேன். நான் சிறு வயதிலிருந்தே அதாவது 45 ஆண்டுகளாக ஒரு விசுவாசியாகவே இருந்து வருகிறேன். இந்த ஆண்டுகளில், எனது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை மிகவும் கணிக்கக்கூடிய ஒரு வழக்கமான முறையிலேயே அமைந்திருந்தது. ஞாயிற்றுக்கிழமை தான் அதன் உச்சகட்டமாக இருக்கும். ஆராதனை, இறைவசனம், அந்தச் சூழல் — இவை அனைத்தும் என்னை உற்சாகப்படுத்தும். ஆனால் திங்கட்கிழமை காலை வந்தவுடன், நான் மீண்டும் பழைய சாதாரண நிலைக்குத் திரும்பிவிடுவேன். வேலைப்பளு, குடும்ப நெருக்கடி, அதே பழைய பழக்கவழக்கங்கள், அதே எதிர்வினைகள். பின்னர் அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமை மீண்டும் அனைத்தையும் சரிசெய்யும். இப்படியே பல தசாப்தங்களாக, ஆண்டுதோறும் நடந்தது. நான் பல பிரசங்கங்களைக் கேட்டிருக்கிறேன். ஆனால், இறுதியில் தேவனே தலையிட்டு என்னை மாற்றும் வரை, என்னை மாறச் சொல்லி அழைத்த அந்தச் சத்தத்திற்கு நான் செவிசாய்க்கவே இல்லை. நீண்ட காலமாக இந்த வாழ்க்கை முறை எனக்குச் சரியாகவே தோன்றியது — ஏனென்றால், இது ஒரு குறைபாடு என்று எனக்கு யாரும் சொல்லவில்லை.

ஆனால், ஞாயிறு-திங்கள் மறுசீரமைப்பை (reset) தேவன் நமக்கான ஒரு கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையாக ஒருபோதும் வடிவமைக்கவில்லை. விசுவாசிஎன்ற நிலையிலிருந்து, அவருடைய கிரியைகளை முன்னெடுத்துச் செல்லும் ஒரு உடன்வேலையாளாக நாம் வளர வேண்டும் என்றே அவர் விரும்புகிறார். நம் ஒவ்வொருவருடைய விசுவாசப் பயணமும் ஒரு தனிப்பட்ட சுகத்திற்காகவோ அல்லது ஒரு நெருக்கடிக்காக ஜெபிக்கும்போதோ தொடங்கியிருக்கலாம். அது ஆரம்பப்புள்ளி மட்டுமே, அதுவே நம் பயணத்தின் முடிவல்ல. முதிர்ச்சியடைவதே நம் இலக்கு. மற்றவர்களுக்காக ஜெபிப்பது, சுயநலம் தாண்டி சேவை செய்வது மற்றும் திங்கள் முதல் சனி வரையிலான அன்றாட வாழ்க்கையில் அவருடைய சித்தத்தின்படி நடப்பதே உண்மையான விசுவாசம்.

ஒரு நல்ல செய்தி என்னவென்றால் — நீங்கள் உங்கள் வேலையை விட்டுவிட வேண்டும் என்றோ அல்லது முழுநேர ஊழியத்திற்கு வர வேண்டும் என்றோ அவர் கேட்கவில்லை. தமது நாமத்தின் நிமித்தம் கொடுக்கப்படும் ஒரு கலசம் தண்ணீரையும் தேவன் காண்கிறார். அவர் அதற்குரிய பலனைத் தருவார் — அந்த ஆசீர்வாதம் உங்களுக்கு மட்டுமல்ல, உங்கள் தலைமுறைக்கும் உரியதாகும்.

சீஷன் என்னும் நாமத்தினிமித்தம் இந்தச் சிறியரில் ஒருவனுக்கு ஒரு கலசம் தண்ணீர்மாத்திரம் குடிக்கக் கொடுக்கிறவனும் தன் பலனை அடையாமற்போகான் என்று, மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.  மத்தேயு 10:42

அப்படியென்றால், இந்த மாற்றத்தை எப்படி ஏற்படுத்துவீர்கள்? லூக்கா 4 மற்றும் 5 ஆகிய அதிகாரங்கள் நமக்கு 6-படிகள் கொண்ட பயணத்தை விளக்குகின்றன. இதன் மூலம் இயேசு கிறிஸ்து எவ்வாறு தமது உடன் வேலையாட்களை (சீஷர்களை) உருவாக்கினார்  என்பதை  கற்றுக்கொள்ளலாம்.  

படி 1 — உங்கள் தனிமையான இடத்தைக் கண்டறியுங்கள்

லூக்கா 4:42–44 | பணிக்கு முன்பாக, உங்கள் ஆதாரத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.

விடியற்காலையில் - நோய்களைக் குணமாக்கி, பிசாசுகளைத் துரத்தி, கலிலேயா எங்கும் பிரசங்கம் செய்த பிறகு இயேசு ஜெபிக்க ஒரு தனிமையான இடத்திற்குச் சென்றார். மக்கள் அவரைத் தேடி வந்தார்கள். தேவைகள் உண்மையானவை, அவர்கள் காட்டிய அன்பும் உண்மையானது. ஆனால் இயேசு மற்றெல்லாவற்றையும் விட, ஆதாரத்தைப் பாதுகாப்பதில் உறுதியாய் இருந்தார்.

உதயமானபோது, அவர் புறப்பட்டு, வனாந்தரமான ஓரிடத்திற்குப் போனார். திரளான ஜனங்கள் அவரைத் தேடி, அவரிடத்தில் வந்து, தங்களை விட்டுப் போகாதபடிக்கு அவரை நிறுத்திக்கொண்டார்கள். அவரோ அவர்களை நோக்கி: நான் மற்ற ஊர்களிலும் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக்குறித்துப் பிரசங்கிக்கவேண்டும், இதற்காகவே அனுப்பப்பட்டேன் என்றார். லூக்கா 4:42-43

அர்ப்பணிப்பு: தேவனுடைய உடன்வேலையாளாக மாறுவதற்கான முதல் படி, நாம் அதிகமாக காரியங்களை செய்வது அல்ல; நம்மை அவருக்கு முழுமையாக அர்ப்பணிப்பதுதான். தனிமையான இடத்தில் நாம் கேட்க வேண்டிய கேள்வி, 'தேவனே, நான் உமக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்பது அல்ல; மாறாக, 'ஆண்டவரே, நீர் எனக்காக என்ன வைத்திருக்கிறீர்?' என்பதுதான். பதிலைக் கண்டறிய, நீங்கள் உங்களை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டும். 'உங்கள் சரீரங்களை ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுங்கள், அது தேவனுக்குப் பிரியமானதும் பரிசுத்தமுமாய் இருக்கும் என்று ரோமர் 12:1 கூறுகிறது. இந்த அர்ப்பணிப்புதான் ரோமர் 12:2 -க்கான கதவைத் திறக்கிறது — தேவன் உங்கள் மனதை மறுரூபமாக்கி, தம்முடைய சித்தத்தை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தத் தொடங்குகிறார். அது நன்மையும் பரிபூரணமுமான சித்தம். இந்த ஜெபம் ஒருமுறை மட்டும் செய்து முடிப்பதல்ல; இயேசுவின் மேல் உள்ள ஆவிக்குரிய தாகத்தோடு நாம் இதை அடிக்கடி செய்ய வேண்டும். அவர் நமக்காக எவ்வளவு கொடுத்திருக்கிறார் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளும்போது, அவருடைய அன்பு நம்மை அவருக்காக ஏதாவது செய்யத் தூண்டுகிறது.

அப்படியிருக்க, சகோதரரே, நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டுமென்று, தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ளஆராதனை. நீங்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஒத்த வேஷந்தரியாமல், தேவனுடைய நன்மையும் பிரியமும் பரிபூரணமுமான சித்தம் இன்னதென்று பகுத்தறியத்தக்கதாக, உங்கள் மனம் புதிதாகிறதினாலே மறுரூபமாகுங்கள். ரோமர் 12:1-2

முழுநேர ஊழியம் vs பகுதிநேர ஊழியம்: தேவனுடைய உடன்வேலையாளாக இருப்பது என்பது முழுநேர ஊழியத்தைக் குறிக்காது — அதைத் தீர்மானிக்க வேண்டியவர் தேவன், நீங்களல்ல. நீங்கள் ஆயத்தமாயும், கீழ்ப்படிதலுடனும் இருப்பதுதான் முக்கியம். ஆனால், தேவன் உங்களைத் தெளிவாக அழைத்திருந்தும், முழுநேர ஊழியத்தைத் தவிர்த்து வசதியான வாழ்க்கைக்குப் பின்னால் ஒளிந்துகொண்டிருக்கிறீர்கள் என்றால், யோனாவை நினைத்துப் பாருங்கள். அவர் ஓடிய போது, தேவன் ஒரு புயலை அனுப்பினார், ஒரு பெரிய மீனை ஆயத்தப்படுத்தினார், யோனா எதை விட்டு ஓடினாரோ, அதே அழைப்பிற்குள் அவரை மீண்டும் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார் (யோனா 2:9).

அப்பொழுது யோனா கர்த்தருடைய சமுகத்தினின்று விலகி, தர்ஷீசுக்கு ஓடிப்போகும்படி எழுந்து, யோப்பாவுக்குப் போய், தர்ஷீசுக்குப்போகிற ஒரு கப்பலைக்கண்டு, கூலிகொடுத்து, தான் கர்த்தருடைய சமுகத்தினின்று விலகும்படி, அவர்களோடே தர்ஷீசுக்குப் போகக் கப்பல் ஏறினான். யோனா 1:3

தேவனின் அழைப்பை விட்டு உங்களால் ஓட முடியாது. அவரிடமிருந்து ஒளிந்து கொள்வது உங்கள் நேரத்தையும், சமாதானத்தையும் தான் எடுத்துக் கொள்ளும்.

உங்களுக்கான தனிமையான இடத்தைக் கண்டறியுங்கள். அது அந்த இடத்தைப்பற்றியது அல்ல — இயேசுவின் பிரசன்னத்தைப் பற்றியது. பவுல் கடற்கரைகளிலும், சிறைச்சாலைகளிலும், ஆற்றங்கரைகளிலும் ஜெபித்தார்.

நீங்கள் சென்னையில் இருந்தால், மகாபலிபுரம் பக்கத்தில் இருக்கும் 'எஸ்.யு கேம்ப்' (SU Camp) போன்ற இடம் ஒரு அருமையான சூழல் — அதை நான் தனிப்பட்ட முறையில் அனுபவித்திருக்கிறேன். உங்கள் கவனத்தைச் சிதறடிக்காத ஒரு இடத்தைத் தேர்ந்தெடுங்கள். எந்தவொரு கவனச்சிதறலும் இல்லாத இடத்தில் நாம் இருக்க வேண்டும் என்பதே முக்கியம். தேவன்  எங்கும் நிறைந்திருக்கிறவர். நீங்கள் எங்கே சென்றாலும் அவர் உங்களைச் சந்திப்பார்.

நமக்கான பாடம்: உடன்வேலையாளாக நீங்கள் அடுத்த அடியை எடுத்து வைப்பதற்கு முன்பாக, தேவனுடைய சித்தம் என்னவென்று அவரிடமே கேளுங்கள். உங்களை அர்ப்பணிக்க ஒப்புக்கொடுங்கள். அவர் உங்கள் மனதை மறுரூபமாக்கட்டும். சுற்றிலும் இருக்கும் சத்தங்கள் அடங்கும்போதுதான், அவருடைய அழைப்பு நமக்குத் தெளிவாகத் தெரியும்.

உங்களையே கேட்டுப் பாருங்கள்: எனக்கென்று ஒரு தனிமையான இடம் இருக்கிறதா? அல்லது என் அன்றாட வாழ்க்கையின் பரபரப்பு சத்தமில்லாமல் அந்த இடத்தைப் பிடித்துக் கொண்டுவிட்டதா?

படி 2 — உங்கள் படகை இயேசுவுக்குக் கொடுங்கள்

லூக்கா 5:1–3 | உங்கள் பலம் பலவீனம் இரண்டையுமே அவர் பயன்படுத்துவார்

ஒரு முழு இரவு முழுவதும் பிரயாசப்பட்டும் ஒரு மீனும் கிடைக்காமல், பேதுரு களைப்படைந்து தன் வலைகளைக் கழுவிக் கொண்டிருந்தார். அது அவர் சோர்ந்து போயிருந்த நேரம். இயேசு அவருடைய படகிற்குள் ஏறி, ஒரு சிறிய காரியத்தைக் கேட்டார் — கரையிலிருந்து சற்றே தள்ளும்படி கூறினார். பேதுரு தன் பிழைப்பிற்காகப் பயன்படுத்திய அதே படகை, தேவன் தம்முடைய ராஜ்யத்தின் பிரசங்க மேடையாக மாற்றினார்.

அப்பொழுது அந்தப் படவுகளில் ஒன்றில் ஏறினார், அது சீமோனுடையதாயிருந்தது; அதைக் கரையிலிருந்து சற்றே தள்ளும்படி அவனைக் கேட்டுக்கொண்டு, அந்தப் படவில் உட்கார்ந்து, ஜனங்களுக்குப் போதகம்பண்ணினார். லூக்கா 5:3

பலவீனம் என்கிற சாக்குப்போக்கு: நம்மில் பெரும்பாலோர் நம்முடைய பலங்களை மட்டுமே தேவனுக்குக் கொடுக்க நினைக்கிறோம். ஆனால் உங்கள் பலவீனங்களும் ஒரு படகுதான்! பல நேரங்களில் நாம், 'எனக்குச் சரியாய் பேச வராது, என் தமிழ் அவ்வளவு அழகாக இருக்காது, என் ஆங்கில அறிவு ரொம்பக் குறைவு, நான் சொன்னால் யார் கேட்பார்கள்?' என்றெல்லாம் சொல்கிறோம். இது கேட்பதற்குத் தாழ்மை போல் தெரிந்தாலும், உண்மையில் இது ஒரு தடைக்கல். உங்களுடைய சுய-அறிவைக் கொண்டே உங்களைக் கரையிலேயே முடக்கி வைக்க எதிரி போடும் திட்டம் இது.

மோசேயைப் பற்றி யோசித்துப் பாருங்கள். பார்வோனைச் சந்திக்கும்படி தேவன் அவரை அழைத்தபோது, நான் திக்குவாயும் மந்தநாவும் உள்ளவன் (யாத்திராகமம் 4:10) என்பதுதான் அவரது உடனடி பதிலாக இருந்தது. அதற்கு தேவனுடைய பதில், மோசேயின் பலவீனத்தை உடனடியாகச் சரிசெய்வதாக இருக்கவில்லை — மாறாக, அவருடைய அதே பலவீனத்தோடே அவரோடு கூட செல்வதாகத் தான் இருந்தது.

அப்பொழுது கர்த்தர் அவனை நோக்கி: மனுஷனுக்கு வாயை உண்டாக்கினவர் யார்? ... ஆதலால், நீ போ; நான் உன் வாயோடே இருந்து, நீ பேசவேண்டியதை உனக்குப் போதிப்பேன் என்றார். யாத்திராகமம் 4:11–12

இதை என் சொந்த வாழ்க்கையிலிருந்து அறிவேன். எனது தமிழ் எழுத்தும் பேச்சும் பலவீனமாக இருந்தது. ஏழு வருடங்களுக்கு முன்பு, இந்த வலைப்பதிவைத் தொடங்குவது சாத்தியமே இல்லாத ஒன்றாக எனக்குத் தோன்றியது. ஆனால், நான் தகுதியாகும் வரை காத்திருக்காமல், என் பலவீனத்தையே அவரிடம் கொடுத்தேன் — எது என்னைத் தகுதியற்றதாக்கியது என்று நான் நினைத்தேனோ, அதையே அவர் இன்று தம்முடைய காரியங்களுக்காகப் பயன்படுத்தும் ஒரு கருவியாக மாற்றியிருக்கிறார். படகு என்பது உங்களிடம் உள்ள திறமை மட்டுமல்ல; எது உங்களைத் தகுதியற்றவராக்குகிறது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களோ, அதுவும் ஒரு படகுதான்!

நமக்கான பாடம்: நீங்கள் தகுதியாகும் வரை காத்திருப்பதை நிறுத்துங்கள். உங்கள் படகு எப்படி இருக்கிறதோ, அப்படியே அதை இயேசுவிடம் கொடுங்கள் — அது விரிசல் விழுந்ததாக, குறைபாடுகள் உள்ளதாக, நேற்றைய தோல்வியின் வாடை வீசுவதாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. அதை என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவருக்குத் தெரியும். அதை முதலில் நீங்களாகவே சரிசெய்ய முயற்சிக்காதீர்கள். உங்கள் கண்களுக்கு அது எப்போதும் குறையுள்ளதாகவே தோன்றும் — ஆனால், அந்த பலவீனத்தில்தான் அவர் தம்முடைய சிறந்த கிரியைகளைச் செய்கிறார்.

உங்களையே கேட்டுப் பாருங்கள்: தேவன் பயன்படுத்தும் அளவுக்கு இது தகுதியானது அல்ல என்று நினைத்து, என்னுடைய எந்த பலத்தையோ அல்லது பலவீனத்தையோ அவரிடம் கொடுக்காமல் நான் மறைத்து வைத்திருக்கிறேன்?

படி 3 — அர்த்தம் புரியும் முன்பே கீழ்ப்படியுங்கள்

லூக்கா 5:4–5 | அரைகுறை கீழ்ப்படிதல் என்பது கீழ்ப்படிதலே அல்ல

இயேசு பேதுருவை நோக்கி, 'ஆழத்திலே தள்ளிக்கொண்டு போய், மீன்பிடிக்கும்படி உங்கள் வலைகளைப் போடுங்கள்' என்றார். அது தவறான நேரம், தவறான இடம், சொன்னவர் சரியான ஆசிரியருமல்ல — இயேசு ஒரு தச்சர். இருந்தும் பேதுரு இவ்வாறு கூறினார்: அதற்குச் சீமோன்: ஐயரே, இராமுழுவதும் நாங்கள் பிரயாசப்பட்டும் ஒன்றும் அகப்படவில்லை; ஆகிலும் உம்முடைய வார்த்தையின்படியே வலையைப் போடுகிறேன் என்றான். லூக்கா 5:5

காரணம் தேடாத கீழ்ப்படிதல்: "...ஆகிலும் உம்முடைய வார்த்தையின்படியே..." — இந்த வார்த்தைதான் ஒரு உடன்ஊழியரின் உண்மையான அடையாளம். உலகத்தின் தர்க்கம் ஆவிக்குரிய உலகத்தில் வேலை செய்யாது. இயேசு மனித அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டவர் — தண்ணீர் திராட்சரசமாக மாறியது; ஒரு மீனும் இல்லை என்று கைவிடப்பட்ட அதே இடத்தில் வீசப்பட்ட வலைகள் மீன்களால் கிழிந்துபோகும் அளவுக்கு நிரம்பின. தேவன் உங்களிடம் ஒன்றைச் செய்யச் சொல்லும்போது, உங்கள் லாஜிக்கான வாதங்களைக் கொண்டு வராதீர்கள். அவர் எப்படி வழிநடத்துகிறாரோ, அப்படியே கீழ்ப்படியுங்கள். பல நேரங்களில் அது உங்கள் சொந்த புத்திக்கு எதிராகத்தான் இருக்கும். இருந்தாலும் பரவாயில்லை, அதைச் செய்யுங்கள்.

எதிரியின் கண்ணி: ஆனால், எதிரியானவன் இதற்குப் பதிலாக ஒரு போலியை அளிக்கிறான்: அதுதான் அரைகுறை கீழ்ப்படிதல். நீங்கள் ஒரு அடி எடுத்து வைப்பீர்கள், ஆனால் முழுமையாக வைக்க மாட்டீர்கள். நீங்கள் கொடுப்பீர்கள், ஆனால் கொஞ்சம் வைத்துக்கொள்வீர்கள்.

சவுல் ராஜாவைப் பாருங்கள். அமலேக்கியர்களை முற்றிலும் அழித்துவிடும்படி தேவன் அவருக்குக் கட்டளையிட்டார். சவுல் முக்கால்வாசி கீழ்ப்படிந்தார். ஆனால், நல்ல ஆடுமாடுகளையும், ராஜாவையும் உயிரோடு தப்பவிட்டார். அவர் அதை 'ஆராதனைக்கான பலி' என்று கூட நியாயப்படுத்தினார். ஆனால் தேவனோ அதை முரட்டாட்டம் என்று அழைத்தார்.

அதற்குச் சாமுவேல்: கர்த்தருடைய சத்தத்திற்குக் கீழ்ப்படிகிறதைப்பார்க்கிலும், சர்வாங்க தகனங்களும் பலிகளும் கர்த்தருக்குப் பிரியமாயிருக்குமோ? பலியைப்பார்க்கிலும் கீழ்ப்படிதலும், ஆட்டுக்கடாக்களின் நிணத்தைப்பார்க்கிலும் செவிகொடுத்தலும் உத்தமம். இரண்டகம்பண்ணுதல் பில்லிசூனிய பாவத்திற்கும், முரட்டாட்டம்பண்ணுதல் அவபக்திக்கும் விக்கிரகாராதனைக்கும் சரியாய் இருக்கிறது; நீர் கர்த்தருடைய வார்த்தையைப் புறக்கணித்தபடியினாலே, அவர் உம்மை ராஜாவாயிராதபடிக்குப் புறக்கணித்துத் தள்ளினார் என்றான். 1 சாமுவேல் 15:22-23

சவுல் தான் கீழ்ப்படியவில்லை என்று நினைக்கவில்லை; மாறாக, தான் கொஞ்சம் புத்திசாலித்தனமாக செயல்படுவதாகவே நினைத்தார். அங்குதான் அரைகுறை (பகுதி) கீழ்ப்படிதல் மிகவும் ஆபத்தானதாக மாறுகிறது — நம்முடைய சுய-சிந்தனைக்கு அது மிகவும் நியாயமானதாகத் தெரியும். 

உங்கள் மாம்சத்தை (சுயத்தை) ஒருபோதும் குறைத்து மதிப்பிடாதீர்கள். தேவன் உங்களிடம் கடினமான அல்லது அர்த்தமற்றதாகத் தோன்றும் ஒரு காரியத்தைக் கேட்கும்போது, உங்கள் மாம்சம் உடனே எதிர்க்கும்: 'இது கால விரயம், இதைச் செய்தால் மக்கள் என்ன நினைப்பார்கள்?' என்று கேட்கும். அந்த நேரம், ஜெபிப்பதற்கான நேரம் வாதாடுவதற்கான தருணம் அல்ல. ஜெபம் மட்டும்தான் உங்களை மாம்சத்தைத் தாண்டி முழுமையான கீழ்ப்படிதலுக்குள் அழைத்துச் செல்லும்.

நமக்கான பாடம்: பகுதி கீழ்ப்படிதலாக இல்லாமல் முழுமையாகக் கீழ்ப்படியுங்கள். தேவன் சொன்னதற்கும், நீங்கள் செய்ததற்கும் நடுவில் இருக்கும் அந்த இடைவெளியைத்தான் சாத்தான் விரும்புகிறான். அந்த இடைவெளியை அடைத்துவிடுங்கள். தடைகளை ஜெபத்தின் மூலம் முறியடியுங்கள்.

உங்களையே கேட்டுப் பாருங்கள்: நான் ஏதோ ஒரு காரியத்தில் அரைகுறையாகக் கீழ்ப்படிந்துவிட்டு, அதுவே போதும் என்று என்னை நானே ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கிறேனா?

படி 4 — ஆசீர்வாதத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள், அதைத் பதுக்கி வைக்காதீர்கள்

லூக்கா 5:6–7 | நாம் ஆசீர்வாதத்தைக் கடத்தும் கால்வாய்கள், தேக்கி வைக்கும் தொட்டிகள் அல்ல

ஆசீர்வாதத்தைப் பகிர்தல்: வலைகள் கிழியத்தக்கதாக மீன்கள் அகப்பட்டபோது, பேதுரு அந்த ஆசீர்வாதத்தைத் தனக்குள்ளேயே வைத்துக் கொள்ளவில்லை; தன் கூட்டாளிகளை உதவிக்கு அழைத்தார். ஆசீர்வாதம் அங்கே வழிந்தோடியது — இரண்டு படகுகளும் மூழ்கத்தக்கதாக நிரம்பின. தேவன் உங்களுக்குச் செய்த நன்மைகளை — ஒரு சாட்சியாகவோ, ஒரு ஆறுதலாகவோ அல்லது ஒருவருக்கான ஜெபமாகவோ நீங்கள் எப்போது பிறரோடு பகிர்ந்து கொள்ளத் தொடங்குகிறீர்களோ, அந்த நொடியிலேயே நீங்கள் 'பெற்றுக்கொள்பவர்' என்ற நிலையிலிருந்து 'வழங்குபவர்' என்ற நிலைக்குக் கடந்துவிடுகிறீர்கள். இதுவே ஒரு உடன்ஊழியரின் உண்மையான மனநிலை. மறுபக்கத்தில் அதைப் பெற்றுக்கொள்பவர் யார் என்று உங்களுக்குத் தெரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால் உங்கள் பக்கத்தையும் அவர்களின் பக்கத்தையும் இணைப்பது தேவனுடைய கிரியை. (எ.கா. பல நேரங்களில் நமக்கு அடுத்திருப்பவர்களின் மறைமுகப் போராட்டங்கள் என்னவென்று நமக்குத் தெரியாது. அப்போது நாம் பகிர்ந்து கொள்ளும் ஒரு சாட்சி, அவர்களின் விசுவாசத்தைத் தூண்டுகிறது).

"... வாங்குகிறதைப்பார்க்கிலும் கொடுக்கிறதே பாக்கியம் ...". அப்போஸ்தலர் 20:35

உங்களுக்குப் பெரிய மேடை தேவையில்லை. ஒரு சாதாரண உரையாடல், ஒரு சிறிய செய்தி அல்லது கஷ்டத்தில் இருப்பவருக்கான ஒரு நிமிட பாரமான ஜெபம் — இதுவே கொடுப்பதுதான்.

எதிரியின் கண்ணி: ஆனால் இதை கவனமாகப் பாருங்கள். தேவன் உங்களைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கும்போது, எதிரியானவன் மிகவும் தந்திரமாகத் தன் வலையை வீசுவான். அவன் மெதுவாக ஒளியின் வெளிச்சத்தை இயேசுவிடமிருந்து உங்கள் பக்கமாகத் திருப்புவான். முதலில் உங்கள் பெயர், அதற்குப் பிறகுதான் இயேசுவின் நாமம் என்று மாற்றப் பார்ப்பான். அதுதான் ஆவிக்குரிய பெருமை. அது பிறர் தரும் பாராட்டுக்கள், அங்கீகாரங்கள் மற்றும் செல்வாக்கின் வழியாகச் சத்தமில்லாமல் நமக்குள்ளே நுழைந்து விடும்.

உசியா ராஜாவைப் பாருங்கள். அவன் ஆரம்பத்தில் நன்றாகத்தான் தொடங்கினான் — தேவனைத் தேடினான், யுத்தங்களில் வென்றான், தேசத்தைக் கட்டியெழுப்பினான். ஆனால், "அவன் பலப்பட்டபோது, தனக்குக் கேடுண்டாகுமட்டும், அவனுடைய மனம் மேட்டிமையாகி, தன் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு விரோதமாக மீறுதல் செய்து...". 2 நாளாகமம் 26:16

தேவனுடைய நாமம் உயர்த்தப்பட வேண்டும் — மகிமையும், கனமும், துதியும் தேவனுக்கே உரியவை. உங்களைத் தாழ்த்துங்கள் - யோவான் 3:30. எந்த விநாடியில் உங்களுக்குக் கிடைக்கும் அங்கீகாரத்தை நீங்களே எடுத்துக்கொள்ளத் தொடங்குகிறீர்களோ, அந்த விநாடியே நீங்கள் மனுஷர்களைப் பிடிக்கிறவர்களாக இருப்பது நின்றுபோய் எதிரியின் பெருமைக்கான கருவியாக மாறத் தொடங்குகிறீர்கள்.

அவர் பெருகவும் நான் சிறுகவும் வேண்டும்.  யோவான் 3:30

நமக்கான பாடம்: தாராளமாகப் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள். ஆனால் உங்களை மறைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் கிரியைகள் அனைத்திலும் இயேசு மட்டுமே காணப்படட்டும்.

உங்களையே கேட்டுப் பாருங்கள்: தேவன் செய்த நன்மைகளை நான் மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளும்போது, அவரையே  மையமாக  வைத்திருக்கிறேனா? அல்லது மெதுவாக என்னை நானே முன்னிறுத்தத் தொடங்குகிறேனா?

படி 5 — தேவபிரசன்னம் உங்களை உடைக்கட்டும்

லூக்கா 5:8–10 | உடைக்கப்படுதல் என்பது முடிவல்ல — அதுவே ஆரம்பம்

தெய்வீக சந்திப்பு மனத்தாழ்மையை உருவாக்குகிறது: அந்த அற்புதம் பேதுருவுக்குள் பெருமையை உண்டாக்கவில்லை — மாறாக, அது அவருக்குள் ஒரு நொறுங்குதலை உண்டுபண்ணியது. அவர் இயேசுவின் பாதங்களில் விழுந்து: 'ஆண்டவரே, நான் பாவியான மனுஷன், நீர் என்னைவிட்டுப் போகவேண்டும்' என்றார். வேதாகமம் முழுவதும் இதே ஒழுங்குமுறைதான் காணப்படுகிறது. ஏசாயா கர்த்தரை உன்னதத்தில் தரிசித்தபோது, அவரிடமிருந்து துதி வரவில்லை. மாறாக அவர் அப்படியே சுருண்டு விழுந்து: 'ஐயோ! அதமானேன்' (ஏசாயா 6:5) என்றார். இயேசுவை உண்மையாகச் சந்திக்கும் ஒரு அனுபவம் உங்களை முக்கியமானவராக உணர வைக்காது. மாறாக, அது உங்கள் தேவையையும் இன்னும் அதிகமான தாழ்மையையும் உங்களுக்குள் உருவாக்கும். ஒவ்வொரு நாளும் இதை உங்களது இருதயத்தில் சோதித்துப் பாருங்கள் — ஒரு உடன்ஊழியனின் மிக முக்கிய அடையாளம் இதுவே! நீங்கள் எவ்வளவு காலம் தேவனுக்கு ஊழியம் செய்திருந்தாலும், இதை நீங்கள் இழந்துவிட்டால், நீங்கள் ஒரு 'இக்கபோத்' ஆக (மகிமை நீங்கிப்போயிற்று — 1 சாமுவேல் 4:21) ஆகிவிடுவீர்கள்.

நீங்கள் இந்த ஆவிக்குரிய பயணத்திற்குள் அடி எடுத்து வைக்கும்போது, உங்கள் இருதயத்தின் ஆழத்தில் மறைந்திருக்கும் பெருமை, கசப்பு,உங்களால் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்று நீங்கள் நினைத்த பாவத்தின் சுழற்சிகள் மற்றும் உங்களுக்குள் இருக்கும்  நீங்களே அறியாத சில பலவீனங்கள் அனைத்தும் வெளியே வரத் தொடங்கும்.

உபவாசமும் ஜெபமும்: தினசரி ஜெபமும் தேவனுடைய வார்த்தையும் மேலோட்டமான காரியங்களைச் சரிசெய்யும். ஆனால், ஆழமாக வேரூன்றியிருக்கும் பலத்த அரண்களைத் தகர்ப்பதற்கு உபவாசமும் நீடித்த ஜெபமும் தேவை. அங்குதான் ஒரு மனிதனின் சுயமும் மாம்சமும் உண்மையிலேயே நொறுக்கப்பட்டு, உண்மையான உடைக்கப்படுதல் நிகழ்கிறது.

அக்கிரமத்தின் கட்டுகளை அவிழ்க்கிறதும், நுகத்தடியின் பிணையல்களை நெகிழ்க்கிறதும், நெருக்கப்பட்டிருக்கிறவர்களை விடுதலையாக்கிவிடுகிறதும், சகல நுகத்தடிகளையும் உடைத்துப் போடுகிறதும், …. உன் மாம்சமானவனுக்கு உன்னை ஒளிக்காமலிருக்கிறதும் அல்லவோ எனக்கு உகந்த உபவாசம். ஏசாயா 58:6,7

ஒருமுறை மட்டும் உடைக்கப்படுவது நம்முடைய இலக்கல்ல; மாறாக, தேவனுடைய இருதயத்தை உணரும் உணர்திறனை நாம் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் — அவருக்கு முக்கியமாக இருக்கும் காரியங்களின் பாரத்தை நாம் உணர வேண்டும். அதுவே ஒருவரை உண்மையான உடன்ஊழியனாக மாற்றுகிறது. திறமையோ, தாலந்தோ, அனுபவமோ அதைச் செய்ய முடியாது; அவருடைய சித்தத்தோடும் உங்களுக்கான அவருடைய திட்டத்தோடும் இணைந்திருக்கும் ஒரு இருதயம் மட்டுமே அதைச் செய்யும். தேவனுடைய வடிவமைப்பில் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் வெவ்வேறு அழைப்புகள் உள்ளன — எனவே, உங்கள் ஆவிக்குரிய பயணத்தை இன்னொருவருடைய பயணத்தோடு ஒப்பிட்டு அளந்து பார்க்காதீர்கள்.

நமக்கான பாடம்: உடைக்கப்படாத இருதயத்தின் மேல் ஒருபோதும் ஊழியத்தைக் கட்டியெழுப்பாதீர்கள். அப்படிச் செய்யும்போதுதான் உடன்ஊழியர்கள் பலியாகிப் போகிறார்கள். உபவாசியுங்கள். ஜெபியுங்கள். உடைக்கப்பட வேண்டியவற்றை அவர் உடைக்க உங்களை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுங்கள்.

உங்களையே கேட்டுப் பாருங்கள்: தேவன் என்னிடம் சுட்டிக்காட்டி சரிசெய்ய நினைக்கும் ஒரு காரியத்தை, நான் இன்னும் தொடர்ந்து தவிர்த்து வருகிறேனா?

படி 6 — வலைகளைப் பின்னே விட்டுவிடுங்கள்

லூக்கா 5:11 | உங்கள் ஆவிக்குரிய வரிசையைத் தீர்மானியுங்கள் — பின்பு அதிலேயே நிலைத்திருங்கள்

உங்கள் காரியத்தை தேவனிடம் விட்டுவிடுங்கள்: அவர்கள் படகுகளைக் கரையில் சேர்த்த பின்பு, எல்லாவற்றையும் விட்டு, அவருக்குப் பின்சென்றார்கள். இது உணர்ச்சிவசப்பட்டு, திடீரென்று எடுத்த முடிவல்ல; இதற்கு முன்பே அவர்கள் இயேசுவோடு நடந்திருக்கிறார்கள், அவருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டிருக்கிறார்கள் (மாற்கு 1:21–39). இந்த அற்புதம் அவரைப் பற்றிய அவர்களின் அறிவின் ஆரம்பம் அல்ல; மாறாக, அது அவர்களின் விசுவாசத்தின் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. ஒரு பகுதிநேர விசுவாசி, தன் இருதயத்தில் முழுநேர உடன்ஊழியனாக மாறிய உன்னதமான தருணம் அது.

அவர்கள் படவுகளைக் கரையிலே கொண்டுபோய் நிறுத்தி, எல்லாவற்றையும் விட்டு, அவருக்குப் பின்சென்றார்கள். லூக்கா 5:11

கவனிக்க வேண்டிய முன்னுரிமை: வலைகளைப் பின்னே விடுவது என்பதற்கு உங்களுடைய பொறுப்புகளை கைவிட்டு ஓடுவது என்று அர்த்தமல்ல. மாறாக, உங்கள் வாழ்க்கையின் வரிசைமுறையை ஒழுங்குபடுத்தி, அதிலேயே நிலைத்திருப்பது ஆகும். தேவன் நம்மை அழைக்கும் வரிசைமுறை இதோ:

• தனிப்பட்ட நேரம்: இயேசுவோடான தனிப்பட்ட ஐக்கியம் மிக அவசியமானது. அதை தினசரி வேதாகம வாசிப்பு மற்றும் ஜெபத்தின் மூலமாகவே செய்ய முடியும். வேதாகமம் சொல்வது போல, முதலிடத்தை அவருக்கே அளிக்க வேண்டும். இயேசு அவனை நோக்கி: உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் உன் முழு இருதயத்தோடும் உன் முழு ஆத்துமாவோடும் உன் முழு மனதோடும் அன்புகூருவாயாக; மத்தேயு 22:37

• குடும்பத்திற்கு முதலிடம்: கணவன்/மனைவி, பிள்ளைகள், பெற்றோர். நீங்கள் ஒரு குடும்பத்தலைவராக இருந்தால், அதுவே உங்களுடைய முதன்மையான அழைப்பு. குற்றஞ்சாட்டப்படாதவனும், ஒரே மனைவியையுடைய புருஷனும், துன்மார்க்கரென்றும் அடங்காதவர்களென்றும் பேரெடுக்காத விசுவாசமுள்ள பிள்ளைகளை உடையவனுமாகிய ஒருவனிருந்தால் அவனையே ஏற்படுத்தலாம். தீத்து 1:6

• சபை — அவருடைய சரீரம். ஒரு சபையோடு இணைந்து இருங்கள். ஊழியம் செய்யுங்கள். உங்கள் பங்களிப்பைக் கொடுங்கள். பொறுப்புணர்வுடன் இருங்கள். எந்தவொரு போதகருக்கும் மூப்பருக்கும் அல்ல, நம் இரட்சகராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கே உண்மையுள்ளவர்களாக இருங்கள். அவரே சபையாகிய சரீரத்துக்குத் தலையானவர்; எல்லாவற்றிலும் முதல்வராயிருக்கும்படி, அவரே ஆதியும் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்த முதற்பேறுமானவர். கொலோசெயர் 1:18

• அடுத்ததாக உங்கள் ஆரோக்கியம். நலிவடைந்த சரீரத்தைக் கொண்டு எவருக்கும் உங்களால் சிறப்பாக ஊழியம் செய்ய முடியாது. தன் சொந்த மாம்சத்தைப் பகைத்தவன் ஒருவனுமில்லையே; கர்த்தர் சபையைப் போஷித்துக்காப்பாற்றுகிறதுபோல ஒவ்வொருவனும் தன் மாம்சத்தைப் போஷித்துக் காப்பாற்றுகிறான். எபேசியர் 5:29

• வேலையும் ஓய்வும்: உண்மையோடு உழையுங்கள். குற்ற உணர்ச்சியின்றி ஓய்வெடுங்கள். வேலை, ஓய்வு ஆகிய இரண்டுமே தேவனால் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்புகளாகும். வேலைக்காரரே, நீங்கள் கிறிஸ்துவுக்குக் கீழ்ப்படிகிறதுபோல, சரீரத்தின்படி உங்கள் எஜமான்களாயிருக்கிறவர்களுக்கும் பயத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் கபடற்ற மனதோடும் கீழ்ப்படிந்து; எபேசியர் 6:5

அநேக விசுவாசிகள் இந்த ஆவிக்குரிய பயணத்தை அனலோடு தான் தொடங்குகிறார்கள் — ஆனால், போகப்போக இந்த வரிசைமுறையை மாற்றிவிடுகிறார்கள். ஒன்று, ஊழியம் குடும்பத்தை ஆக்கிரமித்து விடுகிறது; அல்லது, எதுவும் செய்யாமல் இருப்பதற்கு குடும்பமே ஒரு சாக்காக மாறிவிடுகிறது. இவை இரண்டுமே ஆபத்தான பள்ளங்கள். இந்த ஒழுங்குமுறை எப்போது குலைகிறதோ, அப்போது சோர்வு குடியேறும் — அச்சோர்வு, அவர்களை ஆரம்பத்தில் இருந்த 'ஞாயிறு விசுவாசி' என்ற அதே பழைய சுழற்சிக்கே மீண்டும் இழுத்துச் சென்றுவிடும்.

உறுதியான உள்ளத்தை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்: இன்னுமொரு காரியம் — கிறிஸ்துவுக்காக விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ளும் சகிப்புத்தன்மையைக் கூட்டிக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் இந்த வழியில் வாழத் தொடங்கும்போது, மனிதர்கள் உங்களை ஏளனம் செய்வார்கள். சிலர் உங்களை பைத்தியக்காரன் என்றோ, உலக வாழ்வில் தோற்றவன் என்றோ அழைப்பார்கள். அவர்களிடம் ஒருபோதும் வாதாடாதீர்கள். அதை அப்படியே ஜெபத்தில் தேவனிடம் கொண்டு செல்லுங்கள்; அவரிடத்தில் பொறுமையைக் கேளுங்கள்.

என்னிமித்தம் உங்களை நிந்தித்துத் துன்பப்படுத்தி, பலவித தீமையான மொழிகளையும் உங்கள்பேரில் பொய்யாய்ச் சொல்வார்களானால் பாக்கியவான்களாயிருப்பீர்கள்; சந்தோஷப்பட்டு, களிகூருங்கள்; பரலோகத்தில் உங்கள் பலன் மிகுதியாயிருக்கும்; உங்களுக்கு முன்னிருந்த தீர்க்கதரிசிகளையும் அப்படியே துன்பப்படுத்தினார்களே. மத்தேயு 5:11–12

நமக்கான பாடம்: வலைகளைப் பின்னே விட்டுவிடுங்கள் — ஆனால், உங்கள் வாழ்க்கையின் வரிசைமுறையை சரியாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள். சிதைந்துபோன குடும்பத்தைக் கொண்ட ஒரு உடன்ஊழியன், தேவனுக்கு ஒருபோதும் உண்மையான சாட்சியாக இருக்க முடியாது. சரியான காரியங்களை, சரியான வரிசைமுறையில் செய்யுங்கள். அப்போதுதான் இறுதிவரை நிலைத்து நிற்க முடியும்.

உங்களையே கேட்டுப் பாருங்கள்: என் வாழ்க்கையின் முன்னுரிமைகள் தேவனுடைய வார்த்தையின்படி அமைந்திருக்கிறதா? அல்லது நானே எனக்குத் தேவையானவற்றைத் தீர்மானித்துக் கொண்டேனா?

முடிவுரை: அவர் ஒரு சிறந்த மீனவனைத் தேடவில்லை

நாம் எங்கே தொடங்கினோமோ, அதே இடத்திற்கு மீண்டும் திரும்புவோம். வேலையில் அடுத்தடுத்த நிலைகளுக்கு உயர நீங்கள் எந்தளவுக்கு முழு ஆற்றலை வெளிப்படுத்துகிறீர்களோ, ஒரு காரை வாங்குவதற்கு எந்தளவுக்குத் தீவிரமாக முழு மனதுடன் ஆராய்ச்சி செய்கிறீர்களோ — தேவன் அதைவிடக் குறைவானதை உங்களிடம் கேட்கவில்லை. மாறாக, உங்களிடம் ஏற்கனவே இருக்கும் அதே தீவிரத்தை சரியான திசையை நோக்கித் திருப்புமாறு கேட்கிறார்.

ஒரு தனிமையான இடத்தைக் கண்டடையுங்கள். உங்கள் படகை அவரிடம் கொடுங்கள் — உங்கள் பலம், பலவீனம் ஆகிய இரண்டையுமே கொடுங்கள். அரைகுறையாக அல்ல, முழுமையாகக் கீழ்ப்படியுங்கள். ஆசீர்வாதங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள், இயேசுவை மையத்தில் வைத்திருங்கள். அவருடைய தெய்வீக சந்திப்பு உங்களை உடைக்கட்டும். வாழ்க்கையின் முன்னுரிமைகளைச் சரியாக வரிசைப்படுத்தி, அதிலேயே நிலைத்திருங்கள்.

உங்களுக்கு ஒரு பிரசங்க மேடை தேவையில்லை. உங்களுக்கு ஒரு பதவியோ அல்லது பட்டமோ தேவையில்லை. உங்களுக்குத் தேவை முற்றிலும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு இருதயம் மட்டுமே — அத்தோடு, இதுவரை இருந்ததற்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு புதிய திங்கட்கிழமை.

தேவன் நீங்கள் கொடுக்கும் ஒரு கலசம் தண்ணீரையும் காண்கிறார். அவர் அதற்கான பலனை உங்களுக்கும், உங்களுடைய தலைமுறைக்கும் தருவார்.

சீமோனுக்குக் கூட்டாளிகளான செபெதேயுவின் குமாரராகிய யாக்கோபும் யோவானும் அந்தப்படியே பிரமித்தார்கள். அப்பொழுது இயேசு சீமோனை நோக்கி: பயப்படாதே, இதுமுதல் நீ மனுஷரைப் பிடிக்கிறவனாயிருப்பாய் என்றார். லூக்கா 5:10

தகுதியுள்ளவர்களை அவர் அழைக்கவில்லை; மாறாக, விருப்பமுள்ளவர்களை அவர் தகுதியுள்ளவர்களாக்கினார். ஒரு விடியற்காலையில், மீன்கள் ஏதுமில்லாமல், வெறும் வலைகளை அலசிக்கொண்டிருந்த ஒரு சோர்வுற்ற மீனவனை அவர் தேர்ந்தெடுத்தார் — அவரையே சபை கட்டப்படுவதற்குரிய பாறையாக மாற்றினார்! அவர் இன்றும் அதையேதான் செய்து கொண்டிருக்கிறார்.

‘அவர் அழைக்கிறாரா?’ என்பதல்ல கேள்வி,  'அவருடைய அழைப்பிற்குப் பதில் கொடுக்க நீங்கள் ஆயத்தமா?' என்பது தான் கேள்வி.