உங்கள் நம்பிக்கை எங்கே நிற்கிறது?

நெருக்கடியான நேரத்தில் தேவனின் கரத்தை நாம் தெளிவாகக் கண்ட தருணங்கள் நம்மில் பலருக்கு உண்டு. நாம் மீண்டு வர இயேசுவின் கரம் எப்படி உதவியது என்பதும், அவரிடம் நெருங்குவதற்கான விசுவாச சாட்சியமாக அது எப்படி மாறியது என்பதும் நம்மால் ஒருபோதும் மறக்க முடியாது. அவரோடு உங்களுக்கு இருக்கும் இந்த உறவை உருவாக்கிய அந்த சாட்சி — அவர் எப்படி உங்கள் வாழ்வில் குறுக்கிட்டு, அனைத்தையும் மாற்றியமைத்தார் என்பதையும், அவர் உண்மையானவர் மற்றும் அவர் நம்மோடுதான் இருக்கிறார் என்பதையும் நாம் எவ்வித சந்தேகமுமின்றி அறிந்துகொண்டோம்.

ஆனால், வாழ்க்கை அதன் போக்கில் நகர்கிறது. கிறிஸ்துவுடனான நமது பயணத்தில் நாம் முதிர்ச்சியடையும்போது, ஏதோ ஒரு நுட்பமான மாற்றம் ஏற்படத் தொடங்குகிறது. ஒரு காலத்தில் பிரகாசமாக எரிந்த அந்த முதல் அன்பு, மெதுவாக மிகவும் வசதியான ஒன்றாகவும், வழக்கமான ஒன்றாகவும் மாறுகிறது. உலகம் சத்தமில்லாமல் நமக்குள் கலந்துவிடுகிறது. பயபக்தி மங்குகிறது. விசுவாசம் என்பது அன்றாட மூச்சாக இல்லாமல், பின்னணியில் ஒலிக்கும் ஒரு சத்தமாக மாறிப்போகிறது. சபையில், ஜெபக் குழுவில், உரையாடலில் நாம் இருந்தாலும் உண்மையாகவே நாம் அங்கே இருப்பதில்லை.

பிறகு ஒரு நெருக்கடி ஏற்படுகிறது. (உதாரணமாக: அது நோயாக இருக்கலாம் / வாழ்க்கைப் போராட்டங்களாக இருக்கலாம் (வேலை / வாழ்க்கைத்துணை / பண விவகாரங்கள் / குடும்பச் சூழல் போன்றவை..)). எந்த வார்த்தைகளாலும் அதை அடுத்தவருக்கு எடுத்துச் செல்ல முடியாத அளவுக்கு ஆழமான தனிப்பட்ட ஒரு போராட்டம். வெளிப்பார்வைக்கு, மக்கள் இன்னும் தேவனோடு நடக்கும் ஒருவரைப் பார்க்கிறார்கள். ஆனால் ஆரம்பத்தில் நமக்கிருந்த அந்த அன்பிலிருந்து இன்று நாம் எவ்வளவு தூரம் விலகி வந்துவிட்டோம் என்பது நமக்குத் தெரியும். தீர்வுகளுக்காக நமது சொந்த பலம் எவ்வளவு தீவிரமாக முயற்சி செய்தது என்பதும் அது எவ்வளவு மோசமாகத் தோல்வியடைந்தது என்பதும் நமக்குத் தெரியும்.

அந்தத் தருணங்களில், நிலைமை இன்னும் மோசமாகிறது — ஏனெனில் இந்த உலகம் உங்களைக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறது. எதிரியான சாத்தான் வேறெதையும் விட ஒன்றைத்தான் அதிகம் விரும்புகிறான்; உங்கள் வாழ்க்கையைச் சுட்டிக்காட்டி, "பார்த்தீர்களா? இவர்தான் தேவனோடு நடந்தவர். இப்போது இவரைப் பாருங்கள்!" என்று சொல்லத் துடிக்கிறான். உங்களுடைய சறுக்கலை, கிறிஸ்துவுடன் நடப்பதில் ஏற்பட்ட தோல்விக்கான தனது தலைப்புச் செய்தியாக / அடையாளமாக மாற்ற அவன் விரும்புகிறான். உங்களுடைய அமைதியான தோல்வியே, இயேசுவைப் பின்பற்றுவது தகுதியற்றது என்று வேறொருவர் முடிவெடுப்பதற்கான காரணமாக இருக்க வேண்டும் என்று அவன் விரும்புகிறான்.

ஆனால், அது உங்கள் கதையின் முடிவு அல்ல.

இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜாவான சவுலின் வாழ்க்கையை உற்று நோக்கினால், நமது சொந்த வாழ்க்கையில் நாம் கடந்து செல்லும் அனுபவங்களின் பிரதிபலிப்பைக் காணலாம் — உண்மையில் சறுக்கல் எவ்வாறு நிகழ்கிறது என்பதற்கான சித்திரம் அது. அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர், தெரிந்தெடுக்கப்பட்டவர், தேவனிடமிருந்து வரங்களைப் பெற்றவர், நன்றாகத் தொடங்கிய ஒருவர். ஆனால் அவருடைய சறுக்கல் மிகவும் படிப்படியாகவும், நியாயப்படுத்தப்பட்டதாகவும் இருந்ததால், இறுதிக் கட்டத்தில் தான் எவ்வளவு தூரம் வீழ்ந்துவிட்டோம் என்பதை அவராலேயே காண முடியவில்லை.

அப்படியே சவுல் கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளாமல், கர்த்தருக்குச் செய்த தன் துரோகத்தினிமித்தமும், அவன் கர்த்தரைத் தேடாமல் அஞ்சனம் பார்க்கிறவர்களைக் கேட்கும்படிக்குத் தேடினதினிமித்தமும் செத்துப்போனான். அதற்காக அவர் அவனைக் கொன்று, ராஜ்யபாரத்தை ஈசாயின் குமாரனாகிய தாவீது வசமாகத் திருப்பினார். 1 நாளாகமம் 10:13-14

அவருடைய வாழ்க்கையை நான்கு வார்த்தைகளில் சுருக்கிவிடலாம்: விசுவாசமற்றவர், கீழ்ப்படியாதவர், அலைந்து திரிபவர், ஜெபமற்றவர். சவுலின் வீழ்ச்சி என்பது திடீரென நடந்த ஒன்றல்ல. அது ஒரு தொடர் நிகழ்வு — ஒவ்வொரு முறையும் பயத்தினால் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள், அரைகுறையான கீழ்ப்படிதல் மற்றும் தேவனைத் தேடாமல் தீர்வுகளைத் தேடிய தருணங்கள் என ஒவ்வொன்றாகச் சேர்ந்து அது கட்டமைக்கப்பட்டது.

இந்த வலைப்பதிவில், தேவனுடைய மகிமை விலகிச் செல்லக் காரணமாக இருந்த சவுலின் மூன்று முக்கியமான தவறுகளை ஆராய்வோம் — இதையே வேதம் "இக்கபோத்" என்று அழைக்கிறது.

தேவனுடைய பெட்டி பிடிபட்டு, அவளுடைய மாமனும் அவளுடைய புருஷனும் இறந்துபோனபடியினால், அவள்: மகிமை இஸ்ரவேலை விட்டுப் போயிற்று என்று சொல்லி, அந்தப் பிள்ளைக்கு இக்கபோத் என்று பேரிட்டாள். 1 சாமுவேல் 4:21. சவுலின் வாழ்க்கையும் அதே சோகத்தின் ஒரு மெதுவான பதிப்பு தான்.

சவுலின் வாழ்க்கையை நாம் ஆராய்வது அவரைத் தீர்ப்பிடுவதற்காக அல்ல, மாறாக நம்மை நாமே தெளிவாகப் புரிந்து கொள்வதற்காகத்தான். நாம் நேர்மையாகச் சிந்தித்துப் பார்த்தால், அவருடைய போராட்டங்கள் வெறும் பழங்கால வரலாறு அல்ல என்பது புரியும். நாம் ஒப்புக்கொள்ள விரும்புவதை விட அதிகமாகவே அவை நமது அன்றாட முடிவுகளில் பிரதிபலிக்கின்றன.

 பாடம் 1 — பயம்

 1 சாமுவேல் 13 — கில்கால் நெருக்கடி

இந்தக் காட்சியைப் புரிந்து கொள்ள 1 சாமுவேல் 13 ஆம் அதிகாரத்தை வாசித்துப் பாருங்கள். மூவாயிரம் இரதங்கள், ஆறாயிரம் குதிரைவீரர்கள், கடற்கரை மணலைப் போல எண்ணிறந்த போர்வீரர்கள் என பெலிஸ்திய இராணுவம் திரண்டிருக்கிறது (1 சாமுவேல் 13:5). சவுலின் சொந்த ஜனங்களோ பீதியடைந்து, குகைகளிலும் முட்புதர்களிலும் ஒளிந்து கொள்கிறார்கள். இராணுவம் சிதறிப் போகிறது. சாமுவேல் இன்னும் வந்து சேரவில்லை.

நீர் செய்தது என்ன என்று சாமுவேல் கேட்டதற்கு, சவுல்: ஜனங்கள் என்னைவிட்டுச் சிதறிப்போகிறதையும், குறித்த நாட்களின் திட்டத்திலே நீர் வராததையும், பெலிஸ்தர் மிக்மாசிலே கூடிவந்திருக்கிறதையும், நான் கண்டபடியினாலே, கில்காலில் பெலிஸ்தர் எனக்கு விரோதமாய் வந்துவிடுவார்கள் என்றும், நான் இன்னும் கர்த்தருடைய சமுகத்தை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணவில்லை என்றும், எண்ணித் துணிந்து, சர்வாங்க தகனபலியைச் செலுத்தினேன் என்றான். 1 சாமுவேல் 13:11-12

தேவபிள்ளைகளை வீழ்த்துவதற்கு சாத்தான் பயத்தை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்துகிறான். பல நேரங்களில் அவன் நம்மைப் பயப்படவும் பதற்றமடையவும் செய்கிறான்; அந்தப் பதற்றம் தேவனிடம் ஆலோசிக்காமலோ அல்லது தேவ ஞானத்தைப் பயன்படுத்தாமலோ பல காரியங்களைச் செய்ய நம்மைத் தூண்டுகிறது. நாம் அச்சப்படாமல் நிதானமாக நின்றால் சாத்தான் நடுங்குவான். கோலியாத்திற்கு எதிராக நின்ற இளம் தாவீதைப் பாருங்கள்; மற்றவர்களைப் போல அவன் பயந்து நடுங்கவில்லை.

பயத்தின் காரணமாக, சவுலும் அவனுடைய மனுஷர்களும் தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட மனிதருக்காகக் காத்திருக்கவில்லை. அவன் எதிரியின் பலத்தையும், தன்னைச் சுற்றியிருந்த குழப்பத்தையும் பார்த்து, வழிபாட்டின் போர்வையில் சுயமாகச் செயல்படத் தீர்மானித்தான். சாமுவேலின் பதில் சவுலின் போலியான காரணங்களை உடனடியாகத் தகர்த்தெறிகிறது. சாமுவேல் சவுலைப் பார்த்து: புத்தியீனமாய்ச் செய்தீர்; உம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் உமக்கு விதித்த கட்டளையைக் கைக்கொள்ளாமற்போனீர்; மற்றபடி கர்த்தர் இஸ்ரவேலின்மேல் உம்முடைய ராஜ்யபாரத்தை என்றைக்கும் ஸ்திரப்படுத்துவார். 1 சாமுவேல் 13:13

இதிலிருந்து நாம் என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம்?

• பயம் என்பது தேவ பிள்ளைகளுக்கு எதிராக சாத்தான் பயன்படுத்தும் ஒரு கருவி – சூழ்நிலையைப் பார்க்கும்போது பதற்றமடையாதீர்கள். உறுதியாக நில்லுங்கள். சாத்தானின் வலிமையானப் படையை விட நமது தேவன் பெரியவர்; அவர் ஏற்கனவே நரகத்தின் வாசல்களைத் தோற்கடித்து, எதிரியைத் தனது பாதங்களுக்குக் கீழே வைத்திருக்கிறார். நாம் அடிக்கடி இதை மறந்துவிடுகிறோம். வேதம் தெளிவாக நமக்கு வாக்குறுதி அளிக்கிறது: ஆகையால், தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்திருங்கள்; பிசாசுக்கு எதிர்த்து நில்லுங்கள், அப்பொழுது அவன் உங்களைவிட்டு ஓடிப்போவான். யாக்கோபு 4:7. இரண்டாவதாக, ஒரு விசுவாசி தாக்கப்படும்போது, அது தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்கு எதிரான தாக்குதலாகும் — தேவன் தாமே எழுந்து நமக்காகப் போராடுவார். நமக்காகப் போரிடப் பின்னால் நிற்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்தச் சேனையைப் பார்க்க நாம் மறந்துவிடுகிறோம்.

• எதிரியின் பலத்தைப் பார்ப்பதை நிறுத்துங்கள் — சவுல் மூவாயிரம் இரதங்களைப் பார்த்தான், ஆனால் செங்கடலைப் பிளந்த தேவனையே தான் சேவிக்கிறோம் என்பதை மறந்துபோனான். நீங்கள் தேவனால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட பிள்ளை — உங்களை அழைத்தவரை விட எதிரி பெரியவன் அல்ல. நாம் எதிரியைப் பார்க்கும்போது அடிக்கடி தேவனை மறந்துவிடுகிறோம்; இது ஒரு விசுவாசிக்கு அழகல்ல. நாம் அவரை முழுமையாக விசுவாசிக்க வேண்டும். அவிசுவாசியாக இருப்பது தேவனுக்கு முன்பாக மிகப்பெரிய பாவமாகும்.

• ‘பொறுமையின்மை’ நெருக்கடியான நேரத்தில் சாத்தான் காட்டும் குறுக்குவழி — சவுல் ஏழு நாட்கள் காத்திருந்தார், கிட்டத்தட்ட இலக்கை நெருங்கிவிட்டார். ஆனால், அந்த கடைசி நேர அசௌகரியமான தருணத்தில்தான், தேவன் இல்லாமல் நம்மைச் செயல்பட வைக்க எதிரி நம்மைத் தூண்டுகிறான். பொறுமை என்பது ஆவியின் கனியாகும் (கலாத்தியர் 5:22). நீங்கள் வேகமாகச் செயல்பட வேண்டும் என்ற உந்துதலை உணரும்போது, அதுவே இன்னும் சற்று அதிக நேரம் காத்திருக்க வேண்டியதற்கான அறிகுறியாகும். எனவே, நெருக்கடியான காலங்களில் பொறுமையுடன் காத்திருக்கும் கிருபையைத் தருமாறு ஜெபியுங்கள். "...பிசாசுக்கு எதிர்த்து நில்லுங்கள், அப்பொழுது அவன் உங்களைவிட்டு ஓடிப்போவான்" [யாக்கோபு 4:7] என்பது ஒரு மகத்தான வாக்குறுதியாகும்.

• சடங்குகள் கீழ்ப்படிதலுக்கு மாற்றாக முடியாது — சவுல் சர்வாங்க தகன பலியைச் செலுத்தினார் — செயல் சரியானது, ஆனால் இருதயம் தவறானது, நேரமும் தவறானது. உங்கள் இருதயம் சரியாக இல்லாதபோது, நீங்கள் கொடுக்கும் கொழுத்த பலிகளைக் கண்டு தேவன் ஈர்க்கப்பட மாட்டார். இத்தகைய சடங்குகள் அவருக்கு வீண் காணிக்கைகளாகவே முடிகின்றன. இதையே நாம் ஏசாயா 1:11,13 வசனங்களிலும் வாசிக்கிறோம்: 11. உங்கள் பலிகளின் திரள் எனக்கு என்னத்துக்கு என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; ஆட்டுக்கடாக்களின் தகனபலிகளும், கொழுத்த மிருகங்களின் நிணமும் எனக்கு அரோசிகமாயிருக்கிறது; காளைகள், ஆட்டுக்குட்டிகள், கடாக்களுடைய இரத்தத்தின்மேல் எனக்குப்பிரியமில்லை. 13. இனி வீண் காணிக்கைகளைக் கொண்டுவரவேண்டாம்; தூபங்காட்டுதல் எனக்கு அருவருப்பாயிருக்கிறது; நீங்கள் அக்கிரமத்தோடே ஆசரிக்கிற மாதப்பிறப்பையும், ஓய்வு நாளையும், சபைக்கூட்டத்தையும் நான் இனிச்சகிக்கமாட்டேன். சாமுவேல் தீர்க்கதரிசி சவுலை மற்றொரு விதத்தில் கடிந்து கொண்டார். சாமுவேல் சவுலைப் பார்த்து: புத்தியீனமாய்ச் செய்தீர்; உம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் உமக்கு விதித்த கட்டளையைக் கைக்கொள்ளாமற்போனீர்; மற்றபடி கர்த்தர் இஸ்ரவேலின்மேல் உம்முடைய ராஜ்யபாரத்தை என்றைக்கும் ஸ்திரப்படுத்துவார். 1 சாமுவேல் 13:13

உங்களை நீங்களே நேர்மையாகக் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்: கடைசியாக நீங்கள் ஒரு நெருக்கடியில் இருந்தபோது — பயம் உங்களைச் சிறைப்படுத்தியதா?  நீங்கள் தேவனுக்காகக் காத்திருந்தீர்களா அல்லது நீங்களாகவே செயல்பட வேண்டும் என்று உந்தப்பட்டீர்களா?

 பாடம் 2 — முழுமையாய் கீழ்ப்படியாவிட்டால், கீழ்ப்படிந்ததாகவே ஆகாது – அது கீழ்ப்படியாமையே

 1 சாமுவேல் 15 — அமலேக்கியர்களைக் குறித்துக் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளை

1 சாமுவேல் 15 ஆம் அதிகாரத்தை வாசிக்கும்போது, சவுலுக்கு தேவன் கொடுத்த கட்டளை மிகவும் தெளிவாக இருப்பதை அறியலாம். அமலேக்கியர்களை முற்றிலும் அழிக்க வேண்டும்; எதையும் மிச்சம் வைக்கக்கூடாது (ஏனெனில் இது தலைமுறை தலைமுறையாக நடக்கும் ஒரு போராட்டம். அமலேக்கின் கை கர்த்தருடைய சிங்காசனத்துக்கு விரோதமாயிருந்தபடியால், தலைமுறை தலைமுறைதோறும் அவனுக்கு விரோதமாய் கர்த்தரின் யுத்தம் நடக்கும் என்றான். யாத்திராகமம் 17:16). 

சவுலின் கீழ்ப்படிதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒன்றாக இருந்தது. அவர் ஆகாக் ராஜாவை உயிரோடு தப்பவிட்டார். தரமான ஆடுமாடுகளைத் தன்வசம் வைத்துக்கொண்டார். இதைக் கேள்வி கேட்டபோது, நாமெல்லாரும் இயல்பாகச் செய்வதையே அவரும் செய்தார் — முதலில் தான் கீழ்ப்படிந்ததாக வாதிட்டார், பிறகு மக்களைக் குற்றம் சாட்டினார். பகுதி கீழ்ப்படிதலுக்கு அவர் பொறுப்பேற்கவில்லை. அதற்குச் சவுல்: அமலேக்கியரிடத்திலிருந்து அவைகளைக் கொண்டு வந்தார்கள்; ஜனங்கள் ஆடுமாடுகளில் நலமானவைகளை உம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தருக்குப் பலியிடும்படிக்குத் தப்பவைத்தார்கள்; மற்றவைகளை முற்றிலும் அழித்துப்போட்டோம் என்றான். 1 சாமுவேல் 15:15

அவர் தனது கீழ்ப்படியாமையை ஒரு வழிபாட்டுச் செயல் போல உருமாற்றினார். தனது பேராசையை, ஆவிக்குரிய காரணம் போலச் சித்தரித்தார். ஆனால் சாமுவேல் அதை நம்பவில்லை — தேவனும் அதை ஏற்கவில்லை. அரைகுறையான கீழ்ப்படிதலை பில்லிசூனிய பாவத்திற்கு சமமாக தேவன் கருதினார். இரண்டகம்பண்ணுதல் பில்லிசூனிய பாவத்திற்கும், முரட்டாட்டம்பண்ணுதல் அவபக்திக்கும் விக்கிரகாராதனைக்கும் சரியாய் இருக்கிறது; நீர் கர்த்தருடைய வார்த்தையைப் புறக்கணித்தபடியினாலே, அவர் உம்மை ராஜாவாயிராதபடிக்குப் புறக்கணித்துத் தள்ளினார் என்றான். 1 சாமுவேல் 15:23

இதிலிருந்து நாம் என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம்?

• பேராசை கொண்ட இருதயம் எப்போதும் எதையாவது தனக்கென வைத்துக் கொள்ளும் — சவுல் அந்த தரமான மிருகங்களைப் பார்த்தபோது, அவற்றை விட்டுவிட அவருக்கு மனமில்லை; அவருக்குள் இருந்த அந்தப் பேராசை ஆவியே அவரை அப்படிச் செய்யத் தூண்டியது. நாமும் நம்முடைய நிதி நிலைமை, திட்டங்கள், உறவுகள் ஆகியவற்றில் இதையே செய்கிறோம்; பிறகு அதற்கு நியாயமான, தெய்வீகமான காரணம் போன்ற போர்வையைப் போர்த்துகிறோம். ஆனால் தேவன் உண்மையான நோக்கத்தைப் பார்க்கிறார். முழுமையான அர்ப்பணிப்பு என்பது எஞ்சியதைக் கொடுப்பதல்ல, சிறந்தவற்றை அவரிடம் ஒப்படைப்பதாகும்.

• மனந்திரும்புதல் குணப்படுத்தக்கூடியதை நியாயப்படுத்துதல் கடினமாக்குகிறது — எப்போது நாம் கீழ்ப்படியாமையை நியாயப்படுத்தத் தொடங்குகிறோமோ, அப்பொழுதே நமக்குள்ளே ஒரு மெல்லிய மாற்றம் ஏற்படுகிறது. பாவத்தின் மீதான நம்முடைய உணர்திறன் மந்தமாகிறது; குற்றவுணர்வு பலவீனமடைகிறது. நம்முடைய சாக்குப்போக்குகள் வலுவடைகின்றன — நமது சறுக்கல் இன்னும் ஆழமாகிறது. இதனை ஒரு சிறந்த விவாதத்தால் குணப்படுத்த முடியாது; தேவனுக்கு முன்பாக நொறுங்குண்ட மற்றும் நேர்மையான இருதயத்தால் மட்டுமே இது சாத்தியம். நாம் நம்மையே தற்காத்துப் பேசுவதை சாத்தான் விரும்புகிறான். ஆனால், தேவனோ அர்ப்பணிப்புக்குப் பதிலளிக்கிறார். பத்சேபாள் விஷயத்தில் நாத்தான் தீர்க்கதரிசி தாவீதைக் கண்டித்தபோது அவர் சொன்னதைக் கவனியுங்கள் — எந்தச் சாக்குப்போக்கும் சொல்லவில்லை, பழி போடவில்லை, ஒரே ஒரு நேர்மையான வாக்கியத்தை மட்டும் சொன்னார்: அப்பொழுது தாவீது நாத்தானிடத்தில்: நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்தேன் என்றான். நாத்தான் தாவீதை நோக்கி: நீ சாகாதபடிக்கு, கர்த்தர் உன் பாவம் நீங்கச்செய்தார். 2 சாமுவேல் 12:13. அந்தத் தாழ்மையான நிலையைத்தான் தேவன் இரக்கத்துடன் சந்திக்கிறார்.

• தேவன் இருதயத்தைத்தான் விரும்புகிறார், சாதனைகளை (தலைப்புச் செய்திகளை) அல்ல — சவுல் தனது முடிவுகளையே முன்னிறுத்தினான்: போரில் வெற்றி கிடைத்தது, ஆடுமாடுகள் கையில் இருந்தன. ஆனால், தேவனோ அந்த முடிவிற்குப் பின்னால் இருந்த அவனுடைய உள்நோக்கத்தைப் பார்த்து அதை நிராகரித்தார். முழுமையான கீழ்ப்படிதல் அதிக விலை கொடுக்க வேண்டியதாகவோ, மெதுவானதாகவோ அல்லது ஆபத்தானதாகவோ தெரிந்தாலும் முழுமையாகச் செயல்படும் இருதயத்தையே தேவன் கனப்படுத்துகிறார். அரைகுறையாகச் செய்த காரியம், தேவனுடைய பார்வையில் செய்யப்படாததற்குச் சமம். பகுதி கீழ்ப்படிதல் என்பது அவிசுவாசம் மற்றும் வஞ்சகத்தின் விதைகளைக் கொண்டுள்ளது — இந்த குணங்கள் தேவனுடைய பண்புகளுக்கு முற்றிலும் எதிரானவை. இதையே அவர் சவுலிடம் கண்டார், அதனாலேயே அவற்றை நிராகரித்தார். நமது கீழ்ப்படிதல் தேவனின் சுபாவத்தைப் பிரதிபலிக்க வேண்டுமே தவிர, அதற்கு முரணாக இருக்கக்கூடாது.

உங்களை நீங்களே நேர்மையாகக் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்: உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்தும் — அது முழுமையற்றதாக இருக்கும் ஏதேனும் ஒரு பகுதி இருக்கிறதா? அன்றிலிருந்து இன்றுவரை அதை நீங்கள் அமைதியாக நியாயப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறீர்களா? 

 பாடம் 3 — தேவனை விட்டுவிட்டு, தீர்வை மட்டும் தேடுதல்

 1 சாமுவேல் 28 — எந்தோரின் அஞ்சனக்காரி

சவுலின் சரித்திரத்திலேயே இதுதான் மிகவும் சோகமான அதிகாரம். இந்த நிலைக்கு வரும்போது, தேவன் அவரோடு பேசுவதை நிறுத்திவிட்டார். பெலிஸ்தியர்கள் மீண்டும் ஒன்று கூடியிருக்கிறார்கள். சவுல் பயப்படுகிறார். அவர் ஜெபிக்கிறார் — ஆனால் அங்கே மௌனம் மட்டுமே பதிலாகக் கிடைக்கிறது. எனவே, அவர் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒரு காரியத்தைச் செய்கிறார். வேஷத்தை மாற்றிக்கொண்டு, இரவில் ரகசியமாக வெளியேறி, ஒரு அஞ்சனக்காரியிடம் ஆலோசனை கேட்கச் செல்கிறார் — இதே மந்திரவாதிகளையும் அஞ்சனக்காரர்களையும் தான் ஒரு காலத்தில் அவர் தேசத்தை விட்டுத் துரத்தியிருந்தார்.

அப்பொழுது சவுல் தன் ஊழியக்காரரை நோக்கி: அஞ்சனம் பார்க்கிற ஒரு ஸ்திரீயைத் தேடுங்கள்; நான் அவளிடத்தில் போய் விசாரிப்பேன் என்றான்; அதற்கு அவனுடைய ஊழியக்காரர்: இதோ, எந்தோரில் அஞ்சனம் பார்க்கிற ஒரு ஸ்திரீ இருக்கிறாள் என்றார்கள். அப்பொழுது சவுல் வேஷம் மாறி, வேறு வஸ்திரம் தரித்துக்கொண்டு, அவனும் அவனோடேகூட இரண்டுபேரும் இராத்திரியிலே அந்த ஸ்திரீயினிடத்தில் போய்ச் சேர்ந்தார்கள்; அவளை அவன் நோக்கி: நீ அஞ்சனம் பார்த்து எனக்குக் குறிசொல்லி, நான் உன்னிடத்தில் சொல்லுகிறவனை எழும்பிவரச்செய் என்றான். அதற்கு அந்த ஸ்திரீ: சவுல் அஞ்சனம் பார்க்கிறவர்களையும், குறிசொல்லுகிறவர்களையும், தேசத்தில் இராதபடிக்கு நீர்மூலமாக்கின செய்தியை நீர் அறிவீரே; என்னைக் கொன்றுபோடும்படி நீர் என் பிராணனுக்குக் கண்ணிவைக்கிறது என்ன என்றாள். அப்பொழுது சவுல்: இந்தக் காரியத்திற்காக உனக்குப் பொல்லாப்பு வராது என்பதைக் கர்த்தருடைய ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன் என்று அவளுக்குக் கர்த்தர்மேல் ஆணையிட்டான். 1 சாமுவேல் 28:7-10

இதை நிதானமாக வாசியுங்கள். இஸ்ரவேலின் ராஜா — ஒரு காலத்தில் தேவனின் தீர்க்கதரிசியால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர், ஒரு காலத்தில் தேவனின் ஆவியால் நிரப்பப்பட்டவர் — இப்போது இருளில் பதுங்கிச் சென்று ஒரு சூனியக்காரியின் கதவைத் தட்டுகிறார். ஒரு மனிதன் எப்படி இந்த நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறான்? ஒவ்வொன்றாகச் செய்த சிறிய சமரசங்களால் தான். பதில் கிடைக்காத ஒரு ஜெபத்திற்காகக் காத்திருப்பதை நிறுத்திய ஒரு கணம். இரட்சகரைத் தேடுவதற்குப் பதிலாகத் தீர்வுகளைத் தேடிய ஒரு நிமிடம் — இவை மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்ந்து, அது ஒரு பெரிய குவியலாகி, இறுதியில் அந்த சறுக்கல் திரும்பி வர முடியாத ஒரு புள்ளியில் கொண்டு போய் விடுகிறது.

இதிலிருந்து நாம் என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம்?

• ஆண்டவரின் மௌனம் என்பது நாம் திரும்பி வருவதற்கான ஓர் அழைப்பே தவிர, வழிதவறி அலைவதற்கான அறிகுறி அல்ல — அவர் நம்மை விட்டுத் தூரமாய் இருப்பதைப் போலவும், நமது அழைப்பிற்குப் பதில் கிடைக்காதது போலவும் நாம் உணரும்போது, 'வேறெங்கே நான் பதிலைக் கண்டடைய முடியும்?' என்பது நமது முதல் கேள்வியாக இருக்கக்கூடாது. மாறாக, தேவனுடனான இந்தத் தொடர்புப் பாதையை அடைத்தது எது? என்பதே நமது கேள்வியாக இருக்க வேண்டும். உங்களுக்குள்ளே நீங்களே தேடிப் பாருங்கள்; அவருக்கு முன்பாக உங்கள் ஒவ்வொரு அசைவையும், நீங்கள் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் கேள்விக்குள்ளாக்குங்கள்; நமது கண்கள் குருடாகி, அவருடைய பதிலைக் கேட்க நமது காதுகள் செவிடாகிப் போன இடங்களை அவர் நமக்குக் காண்பிப்பார். சவுல் ஒருபோதும் அதைக் கேட்கவில்லை. அவர் ஒருபோதும் தன்னைத் தாழ்த்தவோ அல்லது மனந்திரும்பவோ இல்லை. அவர் மற்றொரு கதவைத் தேடி மட்டுமே சென்றார். ஆண்டவரைத் தவிர மற்ற எல்லா கதவுகளும் நம்மை இருளுக்குள் இன்னும் ஆழமாகவே இட்டுச் செல்லும்.

• இயேசுவின் ஆவியின்றித் தீர்வுகளைத் தேடுவது சுயசேவையாகும் — சவுலுக்குப் பதில்கள் தேவைப்பட்டன, ஆனால் தேவன் தேவையில்லை. நாமும் இதையே செய்கிறோம் — அவருடைய ஆளுகையின்றி அவருடைய வழிநடத்துதலையும், அவருடைய எல்லைகளின்றி அவருடைய ஆசீர்வாதங்களையும், அவருடைய பிரசன்னமின்றி அவருடைய சமாதானத்தையும் நாடுகிறோம். இது விசுவாசம் அல்ல. இது தேவனை  ஒரு 'விற்பனை இயந்திரம்' போல பயன்படுத்துவதாகும். உண்மையான தேடுதல் என்பது சரணடைதலில் தான் தொடங்குகிறது, தேடுபொறியில் (Search Engine) அல்ல.

• தேவனின் மௌனத்தை நீங்கள் எப்படிக் கையாளுகிறீர்கள் என்பதே உங்கள் சாட்சியாகவோ அல்லது சோகமாகவோ மாறுகிறது — நமது இக்கட்டான தருணங்களில் நாம் தவறான இடங்களுக்குச் செல்லும்போது, சாத்தான் தான் விரும்பும் கதையை எழுதிவிடுகிறான். ஆனால் நாம் உறுதியாய் இருக்கும்போது — அந்த மௌனமான நேரத்திலும் கலங்காமல் நிலைத்திருக்கும்போது, தொடர்ந்து அவருடைய வார்த்தையிலும் ஜெபத்திலும் நிலைத்திருக்கும்போது — அந்த உறுதித்தன்மை, நெருக்கடியைத் தாண்டியும் நிலைத்து நிற்கும் ஒரு சாட்சியாக மாறுகிறது.

உங்களை நீங்களே நேர்மையாக கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்: உங்கள் வாழ்வில் தேவன் மௌனமாக இருந்த காலங்களில், நீங்கள் எதை நோக்கித் திரும்பினீர்கள்? — உங்கள் சொந்த திட்டங்களையா, மற்றவர்களின் கருத்துக்களையா, அல்லது அவரோடு அந்த அறையிலேயே தங்கி, அவருக்காகக் காத்திருந்தீர்களா?

முடிவுரை: உங்கள் சறுக்கல் உங்கள் முடிவாக இருக்க வேண்டியதில்லை

சவுல் சிறப்பாகவேத் தொடங்கினார். தெரிந்தெடுக்கப்பட்டார், அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டார், வெற்றி பெறுவதற்குத் தேவையான அனைத்து வளங்களும் அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டன. ஆனால், அவரது கதை நள்ளிரவில் ஒரு சூனியக்காரியின் வீட்டில் முடிகிறது — அடையாளம் காண முடியாத, விரக்தியான, தனித்துவிடப்பட்ட ராஜாவாக நிற்கிறார். இந்த சறுக்கல் ஏதோ ஒரு பெரிய முடிவினால் ஏற்பட்டதல்ல. அது ஒரு தொடர்ச்சியான பழக்கவழக்கத்தின் விளைவு; சிறியதாகத் தொடங்கி இங்கே வந்து முடிந்திருக்கிறது. விசுவாசத்திற்குப் பதிலாக பயம், முழுமையான கீழ்ப்படிதலுக்குப் பதிலாக பகுதி கீழ்ப்படிதல், இரட்சகராகிய தேவனைத் தேடாமல் தீர்வுகளைத் தேடியது.

நிஜமாகச் சொல்லப்போனால், சவுலிடம் இருந்த குணங்களை நமக்குள் அடையாளம் காண்கிறோம். தாவீது தேவனிடம் வேண்டியதைப் போலவே, உங்களையும் ஆராய்ந்து, சோதித்து, உங்களிடம் உள்ள தூய்மையானவை மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும் வரை உங்களைப் புடம் போடுமாறு கேளுங்கள். தேவனே, என்னை ஆராய்ந்து, என் இருதயத்தை அறிந்துகொள்ளும்; என்னைச் சோதித்து, என் சிந்தனைகளை அறிந்துகொள்ளும். வேதனை உண்டாக்கும் வழி என்னிடத்தில் உண்டோ என்று பார்த்து, நித்திய வழியிலே என்னை நடத்தும். சங்கீதம் 139:23-24. நெருப்பிலிருந்து சுத்தத் தங்கமாக வெளிவர விரும்பிய ஒரு மனிதனின் ஜெபம் இது. யோபு இவ்வாறு கூறுகிறார்: ஆனாலும் நான் போகும் வழியை அவர் அறிவார்; அவர் என்னைச் சோதித்தபின் நான் பொன்னாக விளங்குவேன். யோபு 23:10      

சாத்தான் விரும்புவது: உங்கள் சறுக்கல் உங்கள் அடையாளமாக மாற விரும்புகிறான்.

தேவன் விரும்புவது: உங்கள் சறுக்கல் உங்கள் வாழ்க்கையின் திருப்புமுனையாக மாற விரும்புகிறார்.

தமது இருதயத்திற்கு ஏற்ற மனிதனாகிய தாவீதிடம் ராஜ்யத்தை ஒப்படைத்த அதே தேவன், இன்று உங்களையும் உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் அவரைச் சார்ந்திருப்பதற்குத் திரும்புமாறு அழைக்கிறார். ஏதோ ஒரு மதத்திற்கோ அல்லது சடங்குகளுக்கோ அல்ல; அவரிடமே உங்களை அழைக்கிறார்.

தாவீது நாளுக்குநாள் விருத்தியடைந்தான்; சேனைகளுடைய கர்த்தர் அவனோடேகூட இருந்தார். 1 நாளாகமம் 11:9

இங்கிருந்தே, இன்றே தொடங்குங்கள்! - உங்கள் வாழ்க்கையில் எந்த ஒரு விஷயத்தில், உங்கள் சுய புத்தியை நம்புவதை நிறுத்திவிட்டு தேவனுக்காகக் காத்திருக்கத் தொடங்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?