புதிய உடன்படிக்கையின் ஊழியர்கள்

ஒவ்வொரு வேலைக்கும் ஒரு தகுதி தேவைப்படுகிறது. தேவையான கல்வி மற்றும் அனுபவத்துடன் அது தொடங்குகிறது — எந்தத் துறையாக இருந்தாலும், எந்தப் பணியாக இருந்தாலும், அதனுடன் தொடர்புடைய சில எதிர்பார்ப்புகள் இருக்கவே செய்கின்றன. ஒரு தொழிலைக் கற்றுக்கொள்ளும் ஒரு நபர் சரியான தகுதியோடு உள்ளே வந்தாலும் கூட, அவர் அந்த வேலைக்கு முழுமையாகத் தயாராகிவிட்டார் என்று சான்றளிக்கப்படுவதற்கு இன்னும் சில காலம் எடுக்கிறது. சில குறிப்பிட்ட வகையான வேலைகளுக்குக் கட்டாய வெளிப்புறத் தேர்வுகளும் உண்டு — ஒரு கட்டிடக் கலைஞர், ஒரு ஆலோசகர், ஒரு வடிவமைப்பாளர் என அனைவரும் தங்கள் பணியைத் தொடங்குவதற்கு முன்பாக, தாங்கள் தகுதியானவர்கள் என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும்.

கிறிஸ்தவ உலகில், தேவனுக்கு ஊழியம் செய்வது என்று வரும்போது பணி செய்யத் தொடங்குவதற்கு முன்பாகத் தங்களுக்குப் பல விஷயங்கள் தேவை என்று மக்கள் நினைத்துக் கொள்கிறார்கள்; இதனால் இந்த வேலையைச் செய்யத் தயங்கி, தங்களுக்குப் பதிலாகப் போதகர்களும் மூப்பர்களும் செய்யட்டும் என்று விட்டுவிடுகிறார்கள். இந்தப் பிரிவினை மனிதனால் உருவாக்கப்பட்டது, வேதத்தினால் அல்ல. வேதத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு உங்களுக்கு இறையியல் பட்டம் தேவையில்லை. தேவனுக்கு ஊழியம் செய்வதற்கு நீங்கள் இறையியல் படிப்பை முடித்திருக்கத் தேவையில்லை.

அதே நேரத்தில், இது இறையியல் படித்தவர்களையோ அல்லது இறையியல் படிப்பை முடித்துவிட்டு தேவனுக்கு ஊழியம் செய்பவர்களையோ தரம் குறைத்துக் கூறுவதாகாது. இறையியல் படித்து அதன் மூலம் ஊழியம் செய்யுமாறு தேவன் உங்களை அழைத்திருந்தால், அது உங்களுக்கான அழைப்பு ஆகும். ஆனால், ஊழியம் செய்வதற்கு அது மட்டுமே ஒரே தகுதி அல்ல — இதைத் தான் நான் வலியுறுத்த விரும்புகிறேன்.

கிறிஸ்தவ உலகிற்குள் நீங்கள் நுழைவதற்கான திறவுகோல் விசுவாசம் மட்டுமே — இயேசு கிறிஸ்துவே இரட்சகர் என்றும், அவர் நம்முடைய பாவங்களுக்காக மரித்த ஆண்டவர் என்றும், அவர் மூலம் நமக்கு இரட்சிப்பு உண்டு என்றும், பாவத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து அவர் நம்மை மீட்க முடியும் என்றும் நீங்கள் விசுவாசிக்கிறீர்கள். வேதம் சொல்வது போல, விசுவாசமில்லாமல் தேவனுக்குப் பிரியமாயிருப்பது கூடாத காரியம்.

[எபிரேயர் 11:6]  விசுவாசமில்லாமல் தேவனுக்குப் பிரியமாயிருப்பது கூடாதகாரியம்; ஏனென்றால், தேவனிடத்தில் சேருகிறவன் அவர் உண்டென்றும், அவர் தம்மைத் தேடுகிறவர்களுக்குப் பலன் அளிக்கிறவரென்றும் விசுவாசிக்கவேண்டும்.

இந்த விசுவாசத்தை நாம் பெற்றுக்கொண்டவுடன், இயேசு கிறிஸ்துவே ஆண்டவர் என்று நம்முடைய வாயினாலே அறிக்கையிட்டு இரட்சிக்கப்படுகிறோம்.

[ரோமர் 10:9]  என்னவென்றால், கர்த்தராகிய இயேசுவை நீ உன் வாயினாலே அறிக்கையிட்டு, தேவன் அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினாரென்று உன் இருதயத்திலே விசுவாசித்தால் இரட்சிக்கப்படுவாய்.

இந்த விசுவாசத்தை நீங்கள் பெற்றுக்கொண்டவுடன் — உங்கள் செயல்கள் அனைத்திலும் இயேசுவை நம்பி, அவரை உங்கள் தேவனாக ஏற்றுக்கொள்ளும்போது — நீங்கள் இனிமேலும் ஒரு சாதாரண மனிதர் அல்ல. நீங்கள் இவ்வுலகின் ராஜ்யத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குள் கொண்டுவரப்படுகிறீர்கள். அவர் நமக்குத் தரும் பரிசுத்த ஆவியினாலேயன்றி இயேசுவைக் கர்த்தரென்றுஒருவனும் சொல்லக்கூடாதென்று வேதம் நமக்குச் சொல்கிறது. இது நாம் சும்மா மனப்பாடமாகச் சொல்லும் ஒரு வார்த்தை அல்ல — இருதயமும் மனமும் ஒன்றாக விசுவாசித்து, முழு இருதயத்தோடு சொல்லப்படும் வார்த்தையாகும்.

[1 கொரிந்தியர் 12:3]  ஆதலால், தேவனுடைய ஆவியினாலே பேசுகிற எவனும் இயேசுவைச் சபிக்கப்பட்டவனென்று சொல்லமாட்டானென்றும், பரிசுத்த ஆவியினாலேயன்றி இயேசுவைக் கர்த்தரென்று ஒருவனும் சொல்லக்கூடாதென்றும், உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன்.

புதிய உடன்படிக்கையின் தகுதி

[2 கொரிந்தியர் 3:4-6]  நாங்கள் தேவனுக்கு முன்பாகக் கிறிஸ்துவின் மூலமாய் இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கையைக் கொண்டிருக்கிறோம். எங்களால் ஏதாகிலும் ஆகும் என்பதுபோல ஒன்றை யோசிக்கிறதற்கு நாங்கள் எங்களாலே தகுதியானவர்கள் அல்ல; எங்களுடைய தகுதி தேவனால் உண்டாயிருக்கிறது. புது உடன்படிக்கையின் ஊழியக்காரராயிருக்கும்படி, அவரே எங்களைத் தகுதியுள்ளவர்களாக்கினார்; அந்த உடன்படிக்கை எழுத்திற்குரியதாயிராமல், ஆவிக்குரியதாயிருக்கிறது; எழுத்து கொல்லுகிறது, ஆவியோ உயிர்ப்பிக்கிறது.

தகுதி — சிலுவையின் கிரியையின் மூலமாக

இயேசு கிறிஸ்துவின் மீது நாம் வைக்கும் இந்த விசுவாசமே நம்மைத் தகுதியுள்ளவர்களாக்குகிறது. ஒவ்வொரு வேலைக்கும், ஒருவர் பணியாற்றுவதற்கு முன்பாக ஒரு தகுதி தேவைப்படுவது போல, இயேசுவே ஆண்டவர் என்ற விசுவாசத்தையே தேவன் தகுதியாகக் கேட்கிறார். இந்த விசுவாசத்தை நாம் பெற்றவுடன், சிலுவையில் செய்து முடிக்கப்பட்ட கிரியையின் மூலம் தேவன் நமக்குள் இரண்டு காரியங்களைச் செய்கிறார்:

1.   பதிலளிக்கப்படும் ஜெபங்கள் : நாம் பிதாவினிடத்தில் வரும்போது, சிலுவையின் அந்த முற்றுப்பெற்ற கிரியையின் மூலமாக எதையும் நாம் உரிமையோடு கேட்க இது அனுமதிக்கிறது — இப்படித்தான் நம்முடைய ஜெபங்களுக்குப் பதில் கிடைக்கிறது. (5. எங்களால் ஏதாகிலும் ஆகும் என்பதுபோல ஒன்றை யோசிக்கிறதற்கு நாங்கள் எங்களாலே தகுதியானவர்கள் அல்ல; எங்களுடைய தகுதி தேவனால் உண்டாயிருக்கிறது).

2.   புதிய உடன்படிக்கையின் ஊழியர்கள் : இது நம்மைப் புதிய உடன்படிக்கையின் தகுதியுள்ள ஊழியர்களாக்குகிறது — ஊழியர்கள் என்று நாம் கூறும்போது, அது ஒரு சிலரை மட்டும் குறிப்பதல்ல, நம் ஒவ்வொருவரையும் குறிப்பதாகும். (6.புது உடன்படிக்கையின் ஊழியக்காரராயிருக்கும்படி, அவரே எங்களைத் தகுதியுள்ளவர்களாக்கினார்; ....).

உலகக்கல்வி அதிகம் இல்லாத எளிய மீனவர்களைத் தேவன் எவ்வாறு தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களைத் தம் சீஷர்களாக்கி, அவர்களிடம் தம் வார்த்தையை ஒப்படைத்தார் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அது அவர்களுடைய தகுதி அல்ல. கிறிஸ்து சிலுவையில் சம்பாதித்துக் கொடுத்த தகுதியே அதைச் சாத்தியமாக்கியது.

புதிய உடன்படிக்கையின் ஊழியர்கள் — ஆவியானவர் மூலமாக

[2 கொரிந்தியர் 3:6]  புது உடன்படிக்கையின் ஊழியக்காரராயிருக்கும்படி, அவரே எங்களைத் தகுதியுள்ளவர்களாக்கினார்; அந்த உடன்படிக்கை எழுத்திற்குரியதாயிராமல், ஆவிக்குரியதாயிருக்கிறது; எழுத்து கொல்லுகிறது, ஆவியோ உயிர்ப்பிக்கிறது.

ஒவ்வொரு வேலையையும் செய்து முடிக்கச் சரியான கருவிகள் தேவைப்படுகின்றன. ஆனால் தேவன் நம்முடைய பலத்தையோ, நம்முடைய அந்தஸ்தையோ, அல்லது நாம் கொண்டுவரும் வேறு எந்தக் காரியத்தையோ கேட்பதில்லை — அவரில் விசுவாசம் வைக்கவும், அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்கவும், கீழ்ப்படியவும் மனமுள்ள ஒரு இருதயத்தையும் ஆத்துமாவையுமே அவர் கேட்கிறார். இந்தக் கீழ்ப்படிதல் விசுவாசத்தின் மூலமாகவே வருகிறது, அதுவே நம்மைத் தகுதியுள்ள ஊழியர்களாக மாற்றுகிறது. தேவன் இந்த வேலையை நம்முடைய சொந்த பலத்தின் மூலமாகச் செய்வதில்லை. அவருடைய சித்தத்திற்கு இசைவான ஜெபங்களுக்குப் பதிலளிக்க அவர் நம்முடைய கைகளையே பயன்படுத்துகிறார் — வேலை நம்முடைய கைகளின் மூலமாக நடந்தாலும், அது அவருடைய ஆவியானவராலேயே நடக்கிறது. வேதம் சொல்வது போல, இது பலத்தினாலும் அல்ல, பராக்கிரமத்தினாலும் அல்ல, அவருடைய ஆவியினாலேயே எல்லாம் ஆகிறது. [சகரியா 4:6]  அப்பொழுது அவர்: செருபாபேலுக்குச் சொல்லப்படுகிற கர்த்தருடைய வார்த்தை என்னவென்றால், பலத்தினாலும் அல்ல,பராக்கிரமத்தினாலும் அல்ல, என்னுடைய ஆவியினாலேயே ஆகும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

ஆவியானவர் நம்மை எவ்வாறு தகுதியுள்ள ஊழியர்களாக்குகிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, “எழுத்து கொல்லுகிறது, ஆவியோ உயிர்ப்பிக்கிறது” என்ற வார்த்தையின் உண்மையான அர்த்தம் என்ன என்பதை நாம் முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இதைப் புரிந்துகொள்வதற்கு, நாம் [2 கொரிந்தியர் 3:2-3] வசனங்களிலிருந்து தொடங்கலாம் — அதாவது, கற்பலகைகளுக்கும் மனித இருதயமாகிய பலகைகளுக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசம்.

[2 கொரிந்தியர் 3:2-3]  எங்கள் இருதயங்களில் எழுதப்பட்டும், சகல மனுஷராலும் அறிந்து வாசிக்கப்பட்டும் இருக்கிற எங்கள் நிருபம் நீங்கள்தானே. ஏனெனில் நீங்கள் எங்கள் ஊழியத்தினால் உண்டாகிய கிறிஸ்துவின் நிருபமாயிருக்கிறீர்களென்று வெளியரங்கமாயிருக்கிறது; அது மையினாலல்ல, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய ஆவியினாலும்; கற்பலகைகளிலல்ல, இருதயங்களாகிய சதையான பலகைகளிலேயும் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

பழைய உடன்படிக்கை - கற்பலகைகள்

[2 கொரிந்தியர் 3:6] இல் உள்ள தேவனுடைய வார்த்தை "எழுத்து கொல்லுகிறது" என்று கூறும்போது, அது பழைய உடன்படிக்கையின் வழியைப் பற்றித்தான் பேசுகிறது.

மோசே எகிப்திலிருந்து வழிநடத்தப்பட்டபோது, அவர் சீனாய் மலைக்கு மேலே சென்றார்; அங்கே கர்த்தர் அவருக்குப் பத்து கட்டளைகளைக் கொடுத்தார்.

[யாத்திராகமம் 19:1, 3-6]  இஸ்ரவேல் புத்திரர் எகிப்து தேசத்திலிருந்து புறப்பட்ட மூன்றாம் மாதம் முதலாம் நாளிலே, சீனாய் வனாந்தரத்தில் சேர்ந்தார்கள். மோசே தேவனிடத்திற்கு ஏறிப்போனான்; கர்த்தர் மலையிலிருந்து அவனைக்கூப்பிட்டு: நீ யாக்கோபு வம்சத்தாருக்குச் சொல்லவும், இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கு அறிவிக்கவும் வேண்டியது என்னவென்றால், நான் எகிப்தியருக்குச் செய்ததையும், நான் உங்களைக் கழுகுகளுடைய செட்டைகளின்மேல் சுமந்து, உங்களை என்னண்டையிலே சேர்த்துக்கொண்டதையும், நீங்கள் கண்டிருக்கிறீர்கள். இப்பொழுது நீங்கள் என் வாக்கை உள்ளபடி கேட்டு, என் உடன்படிக்கையைக் கைகொள்வீர்களானால், சகல ஜனங்களிலும் நீங்களே எனக்குச் சொந்த சம்பத்தாயிருப்பீர்கள்; பூமியெல்லாம் என்னுடையது. நீங்கள் எனக்கு ஆசாரிய ராஜ்யமும் பரிசுத்த ஜாதியுமாய் இருப்பீர்கள் என்று நீ இஸ்ரவேல் புத்திரரோடே சொல்லவேண்டிய வார்த்தைகள் என்றார்.

[யாத்திராகமம் 20] இல் அந்தப் பத்து கட்டளைகளை நாம் வாசிக்கிறோம். ஆனால் அவை எதை உருவாக்கின? ஜனங்கள் வெளியில் தங்களது செயல்களிலும் செய்கைகளிலும் விசுவாசமாக இருந்தனர், ஆனால் அவர்கள் தங்கள் இருதயத்திலும் உள்ளத்திலும் தேவனை நேசிக்கவில்லை — காலேபையும் யோசுவாவையும் தவிர. இவர்கள் இருவரும் வேறே ஒரு ஆவியைக் கொண்டிருந்தனர். அந்த முழு சந்ததியிலும் அவர்கள் இருவர் மட்டுமே வாக்களிக்கப்பட்ட தேசத்திற்குள் பிரவேசித்தார்கள்.

[எண்ணாகமம் 14:24, 30]  என்னுடைய தாசனாகிய காலேப் வேறே ஆவியை உடையவனாயிருக்கிறபடியினாலும், உத்தமமாய் என்னைப் பின்பற்றி வந்தபடியினாலும், அவன் போய்வந்த தேசத்திலே அவனைச் சேரப்பண்ணுவேன்; அவன் சந்ததியார் அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளுவார்கள்.  எப்புன்னேயின் குமாரன் காலேபும், நூனின் குமாரன் யோசுவாவும் தவிர, மற்றவர்களாகிய நீங்கள் நான் உங்களைக் குடியேற்றுவேன் என்று ஆணையிட்டுக்கொடுத்த தேசத்தில் பிரவேசிப்பதில்லை.

இதற்குப் பிறகு தேவன் இஸ்ரவேலர்களுக்குத் தீர்க்கதரிசிகளையும் ராஜாக்களையும் கொடுத்தார், ஆனால் வெளியிலிருந்து உள்ளே மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் அந்த அணுகுமுறை ஒருபோதும் மாறவில்லை. வெளிப்புற மாற்றமானது, தேவன் உண்மையில் தேடும் பரிசுத்தத்தை,ஒருபோதும் உருவாக்கப் போவதில்லை.

புதிய உடன்படிக்கை - மனித இருதயமாகிய பலகைகள்

எனவே, பழைய உடன்படிக்கையிலிருந்து புதிய உடன்படிக்கைக்கு மாறும் இந்தத் திருப்பத்தைக் குறித்து தேவன் எரேமியா தீர்க்கதரிசியிடம் பேசினார்.

[எரேமியா 31:31-34]  இதோ, நாட்கள் வருமென்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார், அப்பொழுது இஸ்ரவேல் குடும்பத்தோடும் யூதா குடும்பத்தோடும் புது உடன்படிக்கைபண்ணுவேன். நான் அவர்கள் பிதாக்களை எகிப்து தேசத்திலிருந்து அழைத்துவரக் கைப்பிடித்தநாளிலே அவர்களோடே பண்ணின உடன்படிக்கையின்படி அல்ல; ஏனெனில் நான் அவர்களுக்கு நாயகராயிருந்தும், அந்த என் உடன்படிக்கையை அவர்கள் மீறி அவமாக்கிப்போட்டார்களே என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். அந்நாட்களுக்குப்பிற்பாடு, நான் இஸ்ரவேல் குடும்பத்தோடே பண்ணப்போகிற உடன்படிக்கையாவது; நான் என் நியாயப்பிரமாணத்தை அவர்கள் உள்ளத்திலே வைத்து, அதை அவர்கள் இருதயத்திலே எழுதி, நான் அவர்கள் தேவனாயிருப்பேன், அவர்கள் என் , ஒருவன் தன் சகோதரனையும் நோக்கி: கர்த்தரை அறிந்துகொள் என்று போதிப்பதில்லை; அவர்களில் சிறியவன் முதல் பெரியவன் மட்டும், எல்லாரும் என்னை அறிந்துகொள்வார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; நான் அவர்கள் அக்கிரமத்தை மன்னித்து, அவர்கள் பாவங்களை இனி நினையாதிருப்பேன்.

பழைய ஏற்பாட்டில், கணவன் தன் மனைவியை வழிநடத்துவது போல தேவன் தம் கரங்களால் அவர்களை வழிநடத்தினார். அப்படியிருந்தும் அவர்கள் உடன்படிக்கையை மீறி, வாக்களிக்கப்பட்ட தேசத்தை இழந்துபோனார்கள். புதிய உடன்படிக்கை ஒருபோதும் அதே வழியில் செயல்படப் போவதில்லை — அது இஸ்ரவேல் மற்றும் யூதாவின் மக்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட ஒரு புதிய வாக்குறுதியாகும். இன்று கிறிஸ்துவுக்குள் வாழ்கிற அதே மக்களுக்கான வாக்குறுதி இது. அந்த வாக்குறுதியே ஒரு சங்கிலியைப் போல ஒன்றோடொன்று பிணைக்கப்பட்ட ஐந்து பகுதிகளைக் கொண்டது:

1.   உள்ளமும் இருதயமும் - தேவனுடைய பிரமாணம் கற்பலகையிலிருந்து, உள்ளத்திற்கும் இருதயத்திற்கும் நகர்கிறது. இதனால்தான் சாத்தான் நம் மனதைக் குறிவைக்கிறான் — தம் உடன்படிக்கையின் பிரமாணத்தை, அதாவது நம் மனதையும் இருதயத்தையும் மறுரூபமாக்கக்கூடிய தேவனுடைய வார்த்தையை வெளிப்படுத்துவதற்கு, தேவன் பயன்படுத்த விரும்பும் இடம் இந்த மனம்தான் என்பதை அவன் அறிவான். அதனால்தான், தேவன் நமக்காகத் திட்டமிட்டுள்ள காரியங்களை நாம் காணாதபடி நம்மை ஆவிக்குரிய ரீதியில் குருடாக்குவதற்காக அவன் நம் மனதைத் தாக்குகிறான்.

2.   "நான்" மற்றும் "அவர்கள்" — "நான் அவர்கள் தேவனாயிருப்பேன், அவர்கள் என் ஜனமாயிருப்பார்கள்", இதன் வரிசையைக் கவனியுங்கள்: "நான்" என்பதுதான் முதலாவதாக வருகிறது. "நான்" ஏற்கனவே குடிகொண்டிருக்கும் இடத்தில், வேறு எந்த அந்நிய தெய்வமும் இருக்க முடியாது. தேவனுடைய பக்திவைராக்கியம் இந்த "நான் மற்றும் அவர்கள்" என்ற உறவை உருவாக்குகிறது — இது பழைய உடன்படிக்கையில் இருந்த கணவன்-மனைவி உறவின் சித்திரம் அல்ல (வசனம் 32), மாறாக தேவனுக்கான ஒரு புதிய பக்திவைராக்கியத்திலிருந்து பிறந்த ஒரு புதிய உறவாகும்.

3.   கர்த்தரை அறிந்துகொள் — இனி ஒருவரும் அவரை அறிந்துகொள்ளும்படி ஒருவருக்கொருவர் போதிக்க வேண்டியதில்லை. அது வெளியிலிருந்து கட்டாயப்படுத்தப்படுவதில்லை; மாறாக, பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஞானத்தின் மூலமாக மனமும் இருதயமும் அதை நேரடியாகவே அறிந்துகொள்கின்றன. இதனால்தான் நாம் கற்றுக்கொள்வதற்கு இறையியல் தேவையில்லை என்று நான் முன்னரே கூறினேன் — பரிசுத்த ஆவியானவரே நம் ஒவ்வொருவருக்கும் போதகராக இருக்கிறார். ஒரு பதின்பருவத்தினருக்கு, அவர் அவர்களின் நிலைக்கு ஏற்ப கற்றுக்கொடுக்கிறார். ஒரு முதிர்ந்த விசுவாசிக்கு, அவர்களின் ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சிக்கு ஏற்ப கற்றுக்கொடுக்கிறார். நம் ஒவ்வொருவருக்கும் எதை, எப்படி கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும் என்பதை அவர் அறிந்திருக்கிறார். அது ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்றவாறு பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்டது.

4.   சிறியவன் முதல் பெரியவன் மட்டும் — வேலைக்காரன் முதல் ராஜா வரை, குழந்தை முதல் பெரியவர் வரை, குலம், மதம், அந்தஸ்து என எந்தவொரு பாகுபாடும் இன்றி அனைவரும் அவரை அறிந்துகொள்வார்கள்.

5.   தேவ மன்னிப்பு — பரிகாரம் செய்வதிலிருந்து மீட்பை நோக்கிய நகர்வு. பழைய உடன்படிக்கையின் கீழ், பாவங்களுக்கு ஆடுகளையும் காளைகளையும் மீண்டும் மீண்டும் பலியிட வேண்டியிருந்தது. புதிய உடன்படிக்கையின் கீழோ, இயேசுவின் இரத்தம் நாம் முன்பு கொண்டிருந்த பொல்லாத இருதயத்தைக் கழுவி மன்னிக்கிறது; மேலும் நமது பாவங்கள் இனிமேலும் நினைக்கப்படுவதில்லை. அதுவே புதிய உடன்படிக்கையின் கிருபையாகும்.

இந்த வாக்குறுதி முழுவதும் ஒரு சங்கிலியைப் போலச் செயல்படுகிறது: விசுவாசம் மன்னிப்பிற்கு வழிவகுக்கிறது, மன்னிப்பு தேவனுடைய பிரமாணத்தை மனதிலும் இருதயத்திலும் வைக்கிறது, அதுவே "நான்" மற்றும் "அவர்கள்" என்ற பக்திவைராக்கியத்தை உருவாக்குகிறது; மேலும் இது சிறியவர் முதல் பெரியவர் வரை அனைவருக்கும் வழங்கப்படுகிறது — நாம் நித்தியத்தில் பிதாவின் சமூகத்தில் நிற்கும் வரை நமது அக்கிரமங்களை மீண்டும் மீண்டும் கழுவி சுத்திகரிக்கிறது.

இந்த வாக்குறுதியிலிருந்து, இப்போது இது என்ன விளைவை ஏற்படுத்தும்? இது [2 கொரிந்தியர் 3:3] இல் எழுதப்பட்டுள்ளது — காலேபும் யோசுவாவும் கொண்டிருந்த அதே ஆவியை, அதாவது ஜீவனுள்ள தேவனுடைய புதிய ஆவியை நாம் பெறுகிறோம். மனித இருதயமாகிய இந்தப் பலகை மையினால் எழுதப்படாமல், ஜீவனுள்ள தேவனுடைய ஆவியினால் எழுதப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியானவரால் பலப்படுத்தப்படுகிறது.

பழைய உடன்படிக்கையிலிருந்து புதிய உடன்படிக்கைக்கான மாற்றம்

பழைய முறைமை

பழைய முறைமையின் கீழ், லேவியர்கள் மட்டுமே வாசஸ்தலத்திற்கு அருகில் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டனர்.

[எண்ணாகமம் 1:53]  இஸ்ரவேல் புத்திரராகிய சபையின்மேல் கடுங்கோபம் வராதபடிக்கு லேவியர் சாட்சியின் வாசஸ்தலத்தைச் சுற்றிலும் பாளயமிறங்கி, லேவியர் சாட்சியின் வாசஸ்தலத்தைக் காவல்காப்பார்களாக என்றார்.

தேவன் தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாக மட்டுமே பேசத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

[எபிரேயர் 1:1]  பூர்வகாலங்களில் பங்குபங்காகவும் வகைவகையாகவும், தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாய்ப் பிதாக்களுக்குத் திருவுளம்பற்றின தேவன்,

மேலும், ஒரு தீர்க்கதரிசிகூட தேவனுடைய சமூகத்தில் நடுங்கினார். ஏசாயா கர்த்தர் தமது சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருக்கிறதைக் கண்டார்; அப்பொழுது சேராபீன்களும்கூட தங்கள் முகங்களை மூடிக்கொண்டன.

[ஏசாயா 6:1-6]  உசியா ராஜா மரணமடைந்த வருஷத்தில், ஆண்டவர் உயரமும் உன்னதமுமான சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருக்கக்கண்டேன்; அவருடைய வஸ்திரத்தொங்கலால் தேவாலயம் நிறைந்திருந்தது. சேராபீன்கள் அவருக்கு மேலாக நின்றார்கள்; அவர்களில் ; அவனவன் இரண்டு செட்டைகளால் தன்தன் முகத்தை மூடி, இரண்டு செட்டைகளால் தன்தன் கால்களை மூடி, இரண்டு செட்டைகளால் பறந்து; ஒருவரையொருவர் நோக்கி: சேனைகளின் கர்த்தர் பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பூமியனைத்தும் அவருடைய மகிமையால் நிறைந்திருக்கிறது என்று கூப்பிட்டுச் சொன்னார்கள். கூப்பிடுகிறவர்களின் சத்தத்தால் வாசல்களின் நிலைகள் அசைந்து, ஆலயம் புகையினால் நிறைந்தது. அப்பொழுது நான்: ஐயோ! அதமானேன், நான் அசுத்த உதடுகளுள்ள மனுஷன், அசுத்த உதடுகளுள்ள ஜனங்களின் நடுவில் வாசமாயிருக்கிறவன்; சேனைகளின் கர்த்தராகிய ராஜாவை என் கண்கள் கண்டதே என்றேன். அப்பொழுது சேராபீன்களில் ஒருவன் பலிபீடத்திலிருந்து, தன் கையிலே பிடித்த குறட்டால் ஒரு நெருப்புத் தழலை எடுத்து, என்னிடத்தில் பறந்துவந்து,

அவர் வீற்றிருந்த அந்த இடத்திலும், சேராபீன்கள் அவருடைய மகிமையையும் பரிசுத்தத்தையும் போற்றிப் பாதுகாக்கும்படி தங்கள் முகங்களையும் கால்களையும் மூடிக்கொண்டன. தான் அசுத்த உதடுகளுள்ள மனுஷன் என்பதை ஒப்புக்கொள்வதே ஏசாயாவின் பதிலாக இருந்தது — மேலும் அவர் தொடர்ந்து செல்வதற்கு முன்னதாக, பலிபீடத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட எரியும் தழலினால் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது.

புதிய உடன்படிக்கையின் புதிய முறைமையில் ஏற்படும் மாற்றம்

அவரை "அப்பா, பிதாவே" என்று அழைப்பதற்கான நம்பிக்கை நம்முடைய சொந்த கிரியைகளிலிருந்து வருவதில்லை — அது தேவனுக்கு முன்பாக கிறிஸ்துவினால் நமக்கு உண்டாகிறது. ([2 கொரிந்தியர் 3:4]  நாங்கள் தேவனுக்கு முன்பாகக் கிறிஸ்துவின் மூலமாய் இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கையைக் கொண்டிருக்கிறோம். ).

நமது பிரதான ஆசாரியராகிய கிறிஸ்துவின் மூலமாகவே நாம் பிதாவைச் சந்திக்கிறோம்.

[எபிரேயர் 7:25-27]  மேலும், தமது மூலமாய் தேவனிடத்தில் சேருகிறவர்களுக்காக வேண்டுதல்செய்யும்படிக்கு அவர் எப்பொழுதும் உயிரோடிருக்கிறவராகையால் அவர்களை முற்றுமுடிய இரட்சிக்க வல்லவராயுமிருக்கிறார். பரிசுத்தரும், குற்றமற்றவரும், மாசில்லாதவரும், பாவிகளுக்கு விலகினவரும், வானங்களிலும் உயர்ந்தவருமாயிருக்கிற இவ்விதமான பிரதான ஆசாரியரே நமக்கு ஏற்றவராயிருக்கிறார். அவர் பிரதான ஆசாரியர்களைப்போல முன்பு சொந்தப் பாவங்களுக்காகவும், பின்பு ஜனங்களுடைய பாவங்களுக்காகவும் நாடோறும் பலியிடவேண்டுவதில்லை; ஏனெனில் தம்மைத்தாமே பலியிட்டதினாலே இதை ஒரேதரம் செய்துமுடித்தார்.

நம்மைப் போன்ற சாதாரண மனிதர்களும்கூட தேவனுடைய சிங்காசனத்தை அணுக முடியும் — அது நம்முடைய கிரியைகளினால் அல்ல, பரிசுத்த ஆவியானவரால் பலப்படுத்தப்பட்ட மனித இருதயமாகிய பலகையின் மூலமாகவே சாத்தியமாகிறது. இதன் பொருள் தேவனுடைய பரிசுத்தத்தன்மை ஏதோ சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது என்பதல்ல. மாறாக, அது இன்னும் மிக உயர்ந்ததாகவே நிற்கிறது — ஆனால் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தின் மூலமாக நாம் பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறோம்.

நம்முடைய சொந்த பலத்தால் நாம் இன்னும் தகுதியற்றவர்களாகவே இருக்கிறோம். "ஐயோ, அதமானேன்!" என்று ஏசாயா கூறினார், அது நமக்கும் பொருந்தும் — தேவனை தரிசிப்பதற்கோ அல்லது அவருடைய மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்பதற்கோ நமக்கு எந்தத் தகுதியும் இல்லை. இதைச் சொல்வதால் நாம் ஏசாயாவைவிடப் பரிசுத்தமானவர்கள் என்று அர்த்தமல்ல. நாம் பாவிகளிலேயே பிரதானமானவர்கள். ஆனால், பாவிகளிலேயே மிக மோசமானவர்களும்கூட கிறிஸ்துவுக்குள் தகுதியுள்ளவர்களாக மாற்றப்பட முடியும் ([2 கொரிந்தியர் 3:5]  எங்களால் ஏதாகிலும் ஆகும் என்பதுபோல ஒன்றை யோசிக்கிறதற்கு நாங்கள் எங்களாலே தகுதியானவர்கள் அல்ல; எங்களுடைய தகுதி தேவனால் உண்டாயிருக்கிறது).

அதுவே நம்மைப் புதிய உடன்படிக்கையின் ஊழியக்காரர்களாக மாற்றுகிறது. ([2 கொரிந்தியர் 3:6]  புது உடன்படிக்கையின் ஊழியக்காரராயிருக்கும்படி, அவரே எங்களைத் தகுதியுள்ளவர்களாக்கினார்; அந்த உடன்படிக்கை எழுத்திற்குரியதாயிராமல், ஆவிக்குரியதாயிருக்கிறது; எழுத்து கொல்லுகிறது, ஆவியோ உயிர்ப்பிக்கிறது).

நாம் அனைவரும் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களாய் இருக்கிறோம்.

[எபேசியர் 4:11-12]  மேலும் நாம் அனைவரும் தேவனுடைய குமாரனைப்பற்றும் விசுவாசத்திலும் அறிவிலும் ஒருமைப்பட்டவர்களாகி, கிறிஸ்துவினுடைய நிறைவானவளர்ச்சியின் அளவுக்குத்தக்க பூரணபுருஷராகும் வரைக்கும், பரிசுத்தவான்கள் சீர்பொருந்தும்பொருட்டு, சுவிசேஷ ஊழியத்தின் வேலைக்காகவும், கிறிஸ்துவின் சரீரமாகிய சபையானது பக்திவிருத்தி அடைவதற்காகவும்,

ஊழியக்காரராவது என்பது முன்பு ஒரு குறிப்பிட்ட அழைப்பைச் சார்ந்திருந்தது — மோசே, ஆரோன், மற்றும் இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள் போல. ஆனால் இப்போது ஒவ்வொரு விசுவாசியும் ஒரு ஊழியக்காரராய் இருக்கிறார்கள், ஏனென்றால் இந்த தகுதி எந்தவொரு எழுத்தினாலும் வருவதில்லை. அது ஆவியானவராலேயே வருகிறது. அதுவே ஜீவனைக் கொடுக்கிறது: எழுத்து கொல்லுகிறது, ஆவியோ உயிர்ப்பிக்கிறது. நாம் கல்லான இருதயத்திலிருந்து தேவனுடைய சொந்த ஆவிக்கு நேராகக் கடந்து செல்லவும் — "அப்பா, பிதாவே" என்று உண்மையிலேயே அனுபவிக்கவும், இந்தப் பூமியில் வாழும்போதே, அவரோடு ஆவியில் வாழவும் ஆவியானவர் நமக்கு ஜீவனளிக்கிறார்.

ஒவ்வொரு விசுவாசியும் ஒரு ஊழியக்காரரே. இந்த கிரியை பரிசுத்த ஆவியானவர் மூலமாகவே செய்யப்படுகிறது — அவர் நம்மை வழிநடத்தி,போதித்து, நம் மூலமாகச் செய்ய அவர் திட்டமிட்டுள்ள காரியங்களை நிறைவேற்றுகிறார்.

புதிய உடன்படிக்கையில் மகிமையிலிருந்து மேலான மகிமைக்கு

இந்தத் தகுதி என்ன செய்கிறது? இவை அனைத்தும் தேவனுடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துவதற்காகவே இருக்கின்றன.

[2 கொரிந்தியர் 3:7-10]  எழுத்துக்களினால் எழுதப்பட்டுக் கற்களில் பதிந்திருந்த மரணத்துக்கேதுவான ஊழியத்தைச் செய்த மோசேயினுடைய முகத்திலே மகிமைப்பிரகாசம் உண்டானபடியால், இஸ்ரவேல் புத்திரர் அவன் முகத்தை நோக்கிப் பார்க்கக்கூடாதிருந்தார்களே. ஒழிந்துபோகிற மகிமையையுடைய அந்த ஊழியம் அப்படிப்பட்ட மகிமையுள்ளதாயிருந்தால், ஆவிக்குரிய ஊழியம் எவ்வளவு அதிக மகிமையுள்ளதாயிருக்கும்? ஆக்கினைத்தீர்ப்புக் கொடுக்கும் ஊழியம் மகிமையுள்ளதாயிருந்தால், நீதியைக் கொடுக்கும் ஊழியம் அதிக , மகிமைப்பட்டிருந்த அந்த ஊழியம் இந்த ஊழியத்திற்கு உண்டாயிருக்கிற சிறந்த மகிமைக்குமுன்பாக மகிமைப்பட்டதல்ல.

மோசே சீனாய் மலையிலிருந்து கற்பலகைகளுடன் இறங்கி வந்தபோது, அவருடைய முகம் பிரகாசமாய் இருந்தது — அந்தப் பிரகாசம் எவ்வளவு அதிகமாய் இருந்ததென்றால், ஜனங்கள் அவரிடம் நெருங்கி வர அஞ்சினார்கள்.

[யாத்திராகமம் 34:29-30, 33-35]  மோசே சாட்சிப் பலகைகள் இரண்டையும் தன் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, சீனாய் மலையிலிருந்து இறங்குகிறபோது, தன்னோடே அவர் பேசினதினாலே தன் முகம் பிரகாசித்திருப்பதை அவன் அறியாதிருந்தான். 30ஆரோனும் இஸ்ரவேல் புத்திரர் எல்லாரும் மோசேயைப் பார்க்கும்போது, அவன் முகம் பிரகாசித்திருப்பதைக் கண்டு, அவன் சமீபத்தில் சேரப்பயந்தார்கள். மோசே அவர்களோடே பேசி முடியுமளவும், தன் முகத்தின்மேல் முக்காடு போட்டிருந்தான். 34மோசே கர்த்தருடைய சந்நிதியில் அவரோடே பேசும்படிக்கு உட்பிரவேசித்ததுமுதல் வெளியே புறப்படும்மட்டும் முக்காடு போடாதிருந்தான்; அவன் வெளியே வந்து தனக்குக் கற்பிக்கப்பட்டதை இஸ்ரவேல் புத்திரரோடே சொல்லும்போது, 35இஸ்ரவேல் புத்திரர் அவன் முகம் பிரகாசித்திருப்பதைக் கண்டார்கள். மோசே அவரோடே பேசும்படிக்கு உள்ளே பிரவேசிக்கும்வரைக்கும், முக்காட்டைத் திரும்பத் தன் முகத்தின்மேல் போட்டுக்கொள்ளுவான்.

கற்பலகைகள் ஊழியக்காரனாகிய மோசேயின் மூலமாக மகிமையை வெளிப்படுத்தின.

இப்போது, நாம் யார்? பரிசுத்த ஆவியானவர் மூலமாகப் புதிய உடன்படிக்கையின் ஊழியக்காரர்களாய் இருக்கிறோம். மோசேயின் மகிமை உண்மையானதுதான், ஆனால் அது மறைந்துபோகக்கூடியதாய் இருந்தது; மேலும் அது பாவத்திற்கான ஆக்கினைத்தீர்ப்பையே சுமந்து வந்தது. புதிய உடன்படிக்கையின் ஆவியானவரோ முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒன்றை உருவாக்குகிறார் — அது நம்முடைய சொந்த முயற்சியால் அல்ல, அவருடைய நீதியால் நாம் நீதிமான்களாக்கப்பட்டு, முழு நியாயப்பிரமாணத்தையும் நிறைவேற்றுகிற தேவ அன்பை நமக்குள் உருவாக்குகிறது.

[ரோமர் 5:5]  மேலும் நமக்கு அருளப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியினாலே தேவ அன்பு நம்முடைய இருதயங்களில் ஊற்றப்பட்டிருக்கிறபடியால், அந்த நம்பிக்கை நம்மை வெட்கப்படுத்தாது.

[கலாத்தியர் 5:14, 22,23]  உன்னிடத்தில் நீ அன்புகூருவதுபோலப் பிறனிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக, என்கிற இந்த ஒரே வார்த்தையிலே நியாயப்பிரமாணம் முழுவதும் நிறைவேறும். ஆவியின் கனியோ, அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம், நீடியபொறுமை, தயவு, நற்குணம், விசுவாசம், சாந்தம், இச்சையடக்கம்; இப்படிப்பட்டவைகளுக்கு விரோதமான பிரமாணம் ஒன்றுமில்லை.

இந்தப் புதிய உடன்படிக்கையின் ஆவி சாதாரண மகிமையைக் கொண்டுவருவதில்லை — அது மேலான மகிமையைக் கொண்டுவருகிறது.

[2 கொரிந்தியர் 3:10] ஆங்கிலத்தில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது, “Glory upon glory, glory to surpassing glory”.

இந்த வார்த்தைகளின் தாக்கம், தமிழை விட ஆங்கிலத்தில் இன்னும் வலுவாக உணரப்படுகிறது.

தேவன் அளிக்கும் தகுதி : ஒரு சுருக்கம்

கீழே உள்ள அட்டவணை இதன் சுருக்கத்தை விவரிக்கிறது:

பழைய உடன்படிக்கை	புதிய உடன்படிக்கை
கற்பலகைகளில் எழுதப்பட்டது	இருதயங்களில் எழுதப்பட்டது
மரணத்தைக் கொண்டுவரும் ஊழியம்	ஜீவனைக் கொடுக்கும் ஊழியம்
ஆக்கினைத்தீர்ப்பைக் கொடுக்கும் ஊழியம்	நீதியைத் தரும் ஊழியம்
தற்காலிக மகிமை	நித்திய மகிமை
மோசே மத்தியஸ்தராக இருந்தார்	கிறிஸ்துவே மத்தியஸ்தராக இருக்கிறார்
புறம்பான நியாயப்பிரமாணம்	உள்ளான மாற்றம்

நாம் இனி வெறும் விசுவாசிகள் மட்டுமல்ல — நாம் அனைவரும் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களாய் இருக்கிறோம்; ஆனால் பல விசுவாசிகள் இதை உணராமலேயே இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தாங்களாகவே இந்த ஊழியத்திற்குள் அடி எடுத்து வைப்பதற்குப் பதிலாக, தங்களை வழிநடத்தும் போதகரையோ அல்லது சபையின் மூப்பர்களையோ இன்னும் சார்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். துன்பப்படுபவர்களுக்காக நாம் ஜெபிக்கும்போது, அவர்களைக் குணமாக்கவும், அவர்கள் வாழ்வை மாற்றியமைக்கவும் தேவன் நமக்குள் கிரியை செய்கிறார். நீங்கள் இதை விசுவாசித்து, இயேசுவின் நாமத்தினால் செயல்படத் தொடங்கும்போது, அந்த விநாடியிலேயே தேவனுடைய எல்லையற்ற மேலான மகிமைகளைச் சுமந்து செல்லும் புதிய உடன்படிக்கையின் ஊழியக்காரராக நீங்கள் மாறுகிறீர்கள்.

உங்களால் எவ்வளவு மாற்றத்தைக் கொண்டுவர முடியும் என்பது உங்களுடைய ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சியைப் பொறுத்து மாறுபடலாம் — ஆனால் அதில் மாறாத ஒரு காரியம் என்னவென்றால்: நீங்கள் புதிய உடன்படிக்கையின் ஊழியக்காரராய் இருக்கிறீர்கள்; மேலும் அதில் வளர்வதற்கும் முதிர்ச்சியடைவதற்கும் தேவையான பெலன் நம்மிடமிருந்து அல்ல, கிறிஸ்து இயேசுவிடமிருந்தே நமக்கு உண்டாகிறது.

இதை நீங்கள் எவ்வளவு அதிகமாக விசுவாசித்து, சிறிய வழிகளில் செய்யத் தொடங்குகிறீர்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக தேவன் உங்கள் இருதயத்தைப் பார்த்து, உங்களை முதிர்ச்சியடையச் செய்வார் — தமது வார்த்தை மற்றும் தம்முடைய கிரியைகள் மூலமாக உங்களை உருமாற்றி, தீர்க்கதரிசனம் சொல்லும் வரம், சுகமளித்தல், பொல்லாத ஆவிகளிடமிருந்து மக்களை விடுவித்தல் போன்ற புதிய வல்லமைகளையும் வரங்களையும் வழியில் உங்களுக்கு அளிப்பார். அவர் தமது ராஜ்யத்திற்காகவும், தமது சபையைக் கட்டுவதற்காகவும் உங்களைப் பயன்படுத்துகிறார் — இது ஒரு கட்டிடத்தால் ஆன சபை அல்ல, மாறாக தேவனுடைய ராஜ்யத்தோடு தங்கள் இருதயங்களை இணைத்துக் கொண்ட, ஜீவனுள்ள கற்களாகிய மனிதர்களால் ஆன சபை.