பெசலெயேல் கோட்பாடு: தேவன் வடிவமைக்கிறார்

நீங்கள் ஒரு கனவு இல்லத்தைக் கட்டத் திட்டமிடும்போது, வழக்கமாக ஒரு திட்ட வரைபடத்தைத் தயார் செய்வீர்கள், அதன் அம்சங்களை ஆராய்வீர்கள், அல்லது ஒரு கட்டிடக் கலைஞர் மூலம் முப்பரிமாண (3D) வடிவத்தைக் கூடப் பெற முயல்வீர்கள். இதனால், ஒற்றை செங்கலும் வைக்கப்படுவதற்கு முன்பாகவே நீங்கள் அதைக் கண்டு உணரலாம். ஆனால் கற்காலத்திற்குத் திரும்பிச் செல்லுங்கள். அங்கு 3D வரைபடங்கள் எதுவும் இல்லை. தாங்கள் ஒரு அரசனுக்காக அரண்மனை கட்டுகிறோமா அல்லது தங்கள் எஜமானுக்காகச் சுவர் கட்டுகிறோமா என்று சிறிதும் அறியாமல், விலங்குகளின் உதவியுடன் கற்களைச் சுமந்து செல்லும் அடிமைகள் மட்டுமே இருந்தனர்.
தேவனுடைய இராஜ்யத்தில், நாம் ஏதேனும் ஒரு வகையில் ஊழியம் செய்ய அழைக்கப்படும்போது, பலர் அதில் இணைவதற்கு முன்பே முழுமையான திட்டத்தைத் தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறார்கள். ஆனால் தேவன் அப்படிச் செயல்படுவதில்லை. அவர் உங்களை அழைப்பதற்கு முன்பாக எல்லாவற்றையும் உங்களுக்குக் காட்டுவதில்லை — ஏனெனில் அவர் அப்படிக் காட்டினால், பலர் 'இந்த வேலைக்கு நான் தகுதியானவன் அல்ல' என்று கூறிவிடுவார்கள். ஆனாலும், அவர் ஒரு மீனவனை அப்போஸ்தலராகத் தேர்ந்தெடுத்தார், மேலும் அழைக்கப்பட்ட நேரத்தில் தகுதியில் குறைவாயிருந்த எண்ணற்ற மிஷனரிகளையும் இறையியலாளர்களையும் தேர்ந்தெடுத்தார்.
தேவன் இதை எப்படிச் செய்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, பழைய ஏற்பாட்டில் உள்ள பெசலெயேல் மற்றும் அகலியாப் ஆகிய இரண்டு மனிதர்களிடத்திற்குத் திரும்புவோம். அவர்களின் பின்னணி அடிப்படையில் செங்கல்
வேலை செய்ததாகவே இருந்தது. ஆனால் பரலோகத்தில் உள்ளவற்றின் மாதிரிக்கு இணையாகப் பூமியில் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தைக் கட்டும்படி தேவன் அவர்களை அழைத்தார். தேவன் அவர்களைத் திறமையற்ற நிலையிலிருந்து தம்முடைய கிரியைகளில் மகத்தானவர்களாக எப்படி மாற்றினார்?
சூழல்
மோசே சீனாய் மலையில் தேவனுடன் 40 நாட்கள் செலவிடுகிறார். மக்கள் அவர் இறந்துவிட்டார் என்று நினைத்து, தங்கள் தங்கக் காதணிகளை உருக்கி, ஒரு தங்கக் கன்றுக்குட்டியை உருவாக்குகிறார்கள். [யாத்திராகமம் 32-ஐ வாசிக்கும்போது, அது வனாந்தரத்தில் இஸ்ரவேலரின் மிக மோசமான தருணமாக இருக்கிறது — மோசே ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்கான வரைபடத்தைப் பெற்றுக்கொண்டிருந்த வேளையில், அவர்கள் ஒரு விக்கிரகத்தைக் கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
மூன்று அதிகாரங்களுக்குப் பிறகு, யாத்திராகமம் 35 இல் மோசே அவர்களை மீண்டும் அழைக்கிறார். அதே மக்கள். இது சாதாரணமான தாராள மனப்பான்மையைப் பற்றியது அல்ல. இது மறுசீரமைப்பைப் பற்றியது. பாவம் கெடுத்ததை கிருபை வீணாக்குவதில்லை — அதை மீட்டுக்கொள்கிறது. ஒரு காலத்தில் விக்கிரகத்தைக் கட்டிய அதே தங்கம், இப்போது தேவனின் வாசஸ்தலத்தைக் கட்டுகிறது.
தோல்வி என்பது தகுதியிழப்பு அல்ல. இஸ்ரவேலர் தாங்கள் செய்ததை முழுமையாக உணர்ந்து கொள்வதற்கு முன்பே, தேவன் அவர்களை மீண்டும் பணிக்கு அழைத்தார். [ரோமர் 11:29] தேவனுடைய கிருபைவரங்களும், அவர்களை அழைத்த அழைப்பும் மாறாதவைகளே.
ஒரு செங்கல் அறுப்பவரை பெசலெயேலாக தேவன் எவ்வாறு தயார்படுத்துகிறார்?
தேவன் மனிதர்களின் வழியாகச் செய்யும் செயல் ஒரு குறிப்பிட்ட மாதிரியைப் பின்பற்றுகிறது — ஆசரிப்புக்கூடாரத்திற்கு மட்டுமல்ல, தமது மக்களை அவர் அழைக்கும் எவ்விதப் பணிக்கும் இது பொருந்தும். இந்த அதிகாரத்தில் ஏழு பகுதிகளைக் கொண்ட ஒரு மாதிரி காணப்படுகிறது; இது சாதாரணமானவர்களை எப்படி அசாதாரணமானவர்களாக தேவன் தயார்படுத்துகிறார் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.
1. வேலைக்கு முன், ஓய்வு
[யாத்திராகமம் 35:1-3] மோசே இஸ்ரவேல், புத்திரராகிய சபையார் எல்லாரையும் கூடிவரச்செய்து, அவர்களை நோக்கி; நீங்கள் ஆறுநாள் வேலைசெய்யவேண்டும், ஏழாம் நாளோ உங்களுக்குப் பரிசுத்த நாளாய் இருப்பதாக; அது கர்த்தருக்கென்று ஓய்ந்திருக்கும் ஓய்வுநாள்; அதிலே வேலைசெய்கிறவன் எவனும் கொலைசெய்யப்படக்கடவன். ஓய்வுநாளில் உங்கள் வாசஸ்தலங்களில் எங்கும் நெருப்பு மூட்டாதிருப்பீர்களாக என்னும் இவ்வார்த்தைகளைக் கைக்கொள்ளும்படி கர்த்தர் கட்டளையிட்டார் என்றான்.
மோசே கட்டுமானத்தைப் பற்றி ஒரு வார்த்தை பேசுவதற்கு முன்பே, தேவன் ஓய்வைக் கட்டளையிடுகிறார்.
இது தற்செயலானது அல்ல. இஸ்ரவேலின் வரலாற்றிலேயே மிகவும் லட்சியமான கட்டிடத் திட்டம், 'ஓய்வு' என்ற ஒரே ஒரு வார்த்தையுடன் தொடங்குகிறது. இதுவே அதன்பின் வரும் அனைத்துக் கோட்பாடுகளுக்கும் அடிப்படையாகும்.
தேவனுடைய மக்கள் இளைப்பாறுதலுக்காக அல்ல, இளைப்பாறுதலிலிருந்து செயல்பட வேண்டும்.
ஆசரிப்புக் கூடாரம் தொழிலாளியின் பதட்டத்தின் அடிப்படையில் அல்ல, தேவனுடைய அசைவிற்கு ஏற்ப கட்டப்பட வேண்டும். அது மூன்று விஷயங்களை அறிவிக்கிறது:
இந்தப் பணி நம்முடையது அல்ல, தேவனுடையது. அது நம்முடையதாக இருந்திருந்தால், நிற்பது ஆபத்தானதாகத் தோன்றும்.
முடிவு அவருடைய கரத்திலுள்ளது. ஓய்வு என்பது நம்பிக்கையின் செயல்.
நாம் முதலில் நின்று, பெற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே, சரியான மனப்பான்மையைப் பணிக்குக் கொண்டுவர முடியும்.
ஓய்வுக்குள் பிரவேசிக்கும் முயற்சியே மற்ற அனைத்து முயற்சிகளுக்கும் அடித்தளமாகும். [எபிரேயர் 4:9-11] ஆகையால், தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு இளைப்பாறுகிற காலம் இனி வருகிறதாயிருக்கிறது. ஏனெனில், அவருடைய இளைப்பாறுதலில் பிரவேசித்தவன், தேவன் தம்முடைய கிரியைகளை முடித்து ஓய்ந்ததுபோல, தானும் தன் கிரியைகளை முடித்து ஓய்ந்திருப்பான். ஆகையால், அந்தத் திருஷ்டாந்தத்தின்படி, ஒருவனாகிலும் கீழ்ப்படியாமையினாலே விழுந்துபோகாதபடிக்கு, நாம் இந்த இளைப்பாறுதலில் பிரவேசிக்க ஜாக்கிரதையாயிருக்கக்கடவோம்.
அப்பேஸ்தலர் 1:14 — சீடர்கள் வெளியே செல்வதற்கு முன்பு எருசலேமிலே காத்திருக்கும்படி இயேசு அவர்களிடம் கூறினார். வரலாற்றிலே மிகச் சிறந்த நற்செய்திப் பணி இயக்கம் பத்து நாட்கள் அமைதியுடன் தொடங்கியது. உலகம் ஓய்வை ஒரு விடுமுறை என்றும், உல்லாசப் பயணம் என்றும், ஒரு கொண்டாட்டம் என்றும் கூறி, புத்துணர்ச்சியோடு திரும்பி வரச் சொல்கிறது. ஆனால் அது ஓய்வு அல்ல. ஓய்வு என்பது தேவனின் சமூகத்திற்குத் திரும்புவதாகும். இயேசு காத்திருக்கச் சொன்னபோது, அப்போஸ்தலர்கள் ஜெபித்தார்கள். திரும்பத் திரும்ப ஜெபித்துக்கொண்டே இருந்தார்கள். அதுதான் நாம் பிரவேசிக்க வேண்டும் என தேவன் எதிர்பார்க்கும் இளைப்பாறுதல். [அப்போஸ்தலர் 1:14 ] அங்கே இவர்களெல்லாரும், ஸ்திரீகளோடும் இயேசுவின் தாயாகிய மரியாளோடும், அவருடைய சகோதரரோடுங்கூட ஒருமனப்பட்டு, ஜெபத்திலும் வேண்டுதலிலும் தரித்திருந்தார்கள்.
இயேசுவே நமது ஓய்வுநாள். நாம் புதுப்பிக்கப்படுவதற்காக, அவருடைய அழைப்பிற்காக ஒரு புதிய நபராக உருவாக்கப்படுவதற்காக, அவருடைய சமூகத்தில் இளைப்பாறுகிறோம்.
2. பங்கேற்பதற்கு முன் புறப்படுதல்
[யாத்திராகமம் 35:20] அப்பொழுது இஸ்ரவேல் புத்திரராகிய சபையார் எல்லாரும் மோசேயின் சமுகத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டார்கள்.
மோசே பேசி முடித்ததும், சபையார் பின்வாங்கினார்கள். அவர்கள் கூட்டத்தில் உடனடியாகப் பதிலளிக்கவில்லை — அவர்கள் வெளியேறினர். ஆனால் இது நிராகரிப்பு அல்ல. இது ஒரு இடைவெளி — கேட்பதற்கும் பதிலளிப்பதற்கும் இடைப்பட்ட தருணம். ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இருதயத்தின் ஆழத்திற்குச் சென்று, அந்தக் கேள்வியைத் தனிப்பட்ட முறையில் தீர்க்க வேண்டிய ஒரு தருணத்தை தேவன் ஏற்படுத்தினார். இது காணிக்கையைக் கறையிலிருந்து பாதுகாக்கிறது.
உணர்ச்சிப்பூர்வமான அழுத்தம் இல்லை — முடிவெடுப்பதற்கு முன்பே அவர்கள் ஒரு மதிக்கப்பட்ட தலைவரின் சமூகத்தை விட்டு வெளியேறினர்.
கூட்டத்தின் தாக்கம் அல்ல — ஒவ்வொரு நபரும் தங்களது சொந்த மனதுடன் தனித்து இருந்தனர்.
நடிப்பு அல்ல — அவர்கள் முன்வருவதற்கு முன்பு யார் கொடுக்கிறார்கள் என்பதை யாராலும் பார்க்க முடியவில்லை.
மோசே தாமே இதை முன்மாதிரியாகக் காட்டினார் — அவர் தேவனின் வார்த்தையை முழுமையாகப் பேசிவிட்டு, பின்னர் பின்வாங்கினார். வற்புறுத்துதலோ தூண்டுதலோ இல்லை. பேசுங்கள், இடம் கொடுங்கள், மறைமுகமாக தேவன் தம் பணியைச் செய்யட்டும்.
அப்போஸ்தலர் 1:14 — இயேசு கட்டளையை வழங்கினார், பின்னர் காத்திருக்குமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார். ஆவியானவரின் பணி எப்போதும் முதலில் வருகிறது.
ஆவியானவரின் உள்ளான கிரியை எப்போதும் வெளிப்புற கிரியைக்கு முந்தியே நிகழ்கிறது.
3. தகுதி — விருப்பமும் எழுப்புதலும் உள்ள இருதயம்
[யாத்திராகமம் 35:21-22,29] பின்பு எவர்களை அவர்கள் இருதயம் எழுப்பி, எவர்களை அவர்கள் ஆவி உற்சாகப்படுத்தினதோ, அவர்கள் எல்லாரும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வேலைக்கும், அதின் சகல ஊழியத்துக்கும், பரிசுத்த வஸ்திரங்களுக்கும் ஏற்றவைகளைக் கர்த்தருக்குக் காணிக்கையாகக் கொண்டுவந்தார்கள். மனப்பூர்வமுள்ள ஸ்திரீ புருஷர் யாவரும், அஸ்தகடகங்கள், காதணிகள், மோதிரங்கள், ஆரங்கள் முதலான சகலவித பொன்னாபரணங்களையும் கொண்டு வந்தார்கள்; கர்த்தருக்குக் காணிக்கை செலுத்தின ஒவ்வொருவனும் பொன்னைக் காணிக்கையாகச் செலுத்தினான். செய்யப்படும்படி கர்த்தர் மோசேயைக்கொண்டு கற்பித்த வேலைக்குரிய யாவையும் கொண்டுவர, இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குள் தங்கள் இருதயத்தில் உற்சாகமடைந்த ஸ்திரீ புருஷர் யாவரும் கர்த்தருக்குக் காணிக்கையை மனப்பூர்வமாய்க் கொண்டுவந்தார்கள்.
இரண்டு குணாதிசயங்கள் முக்கியமானவை:
1. விருப்பமுள்ள இருதயம் (தீர்மானம்) — விருப்பம் மற்றும் உள் தீர்மானத்தின் இருப்பிடம். இது மனிதனின் பதில் செயல்.
2. தூண்டப்பட்ட ஆவி (தெய்வீகத் தூண்டுதல்) — சுவாசம், காற்று; மனிதனை உள்ளிருந்து செயல்பட வைக்கும் தெய்வீகத் தூண்டுதல்.
கர்த்தருக்கான பணி இருதயம் தூண்டப்படும்போது மட்டுமே நிகழ்கிறது. அதை பலவந்தப்படுத்த முடியாது.
முதலில் திறமையோ, போதனையோ அல்ல. இதயம் தான் முதலாவது. அதைத்தான் தேவன் நம்மிடமிருந்து எதிர்பார்க்கிறார்.
இந்த இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று போட்டியிடுவதில்லை — அவை இணைந்து செயல்படுபவை. தேவன் தூண்டுகிறார்; மனிதன் தீர்மானிக்கிறான். மனிதனின் விருப்பமும் தெய்வீகத் தூண்டுதலும் இணைந்து செயல்படுகின்றன. இதுவே கிருபையின் இயல்பு.
திறமையானவர்கள் வந்தார்கள் என்றோ, செல்வந்தர்கள் வந்தார்கள் என்றோ, தலைவர்கள் வந்தார்கள் என்றோ வசனம் ஒருபோதும் கூறவில்லை. விருப்பமுள்ளவர்கள் வந்தார்கள் என்றே அது கூறுகிறது. தேவனுடைய பணிக்கான அவருடைய முதல் தேவை திறமை அல்ல — அர்ப்பணிப்பே. திறமை முதலில் அல்ல. அறிவுறுத்தல் முதலில் அல்ல. இருதயம் தான் முதலில்.
இருதயப்பூர்வமாக தூண்டப்பட்ட ஒரு சிறிய, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் கூட்டம் மட்டுமே தேவனுடைய பணிக்காக முன்வந்தார்கள்: “எவர்களை அவர்கள் இருதயம் எழுப்பி, எவர்களை அவர்கள் ஆவி உற்சாகப்படுத்தினதோ, அவர்கள் எல்லாரும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வேலைக்கும், அதின் சகல ஊழியத்துக்கும், பரிசுத்த வஸ்திரங்களுக்கும் ஏற்றவைகளைக் கர்த்தருக்குக் காணிக்கையாகக் கொண்டுவந்தார்கள்”.
இந்தத் தன்னார்வக் காணிக்கை உருவாக்கியவை:
ஒற்றுமையை உருவாக்குகிறது.
போட்டி மனப்பான்மையை நீக்குகிறது.
உண்மையான ஆவிக்குரிய சமூகத்தைக் கட்டியெழுப்புகிறது.
அவர்கள் இனி வெறும் இஸ்ரவேலர்கள் மட்டுமல்ல — அவர்கள் தேவனின் உடன் வேலையாட்களாக மாறுகிறார்கள்.
4. அன்றாட வாழ்க்கை எப்பொழுது பரிசுத்தமாகிறது — பெண்களின் பங்களிப்பு
[யாத்திராகமம் 35:25-26] ஞான இருதயமுள்ள ஸ்திரீகள் எல்லாரும் தங்கள் கைகளினால் நூற்று, தாங்கள் நூற்ற இளநீலநூலையும் இரத்தாம்பரநூலையும் சிவப்புநூலையும் மெல்லிய பஞ்சுநூலையும் கொண்டுவந்தார்கள். எந்த ஸ்திரீகளுடைய இருதயம் ஞான எழுப்புதல் அடைந்ததோ, அவர்கள் எல்லாரும் வெள்ளாட்டு மயிரைத்திரித்தார்கள்.
இந்தப் பகுதியை எளிதில் கடந்து சென்றுவிட முடியும், ஆனால் இந்த வசனம் இந்த அதிகாரத்தின் அமைதியான உண்மைகளில் ஒன்றைக் கொண்டுள்ளது. நூற்பதும் நெய்வதும் புனிதமான செயல்கள் அல்ல — அவை வீட்டு வேலைகள், அதாவது விடியற்காலையில் குடும்பம் விழிப்பதற்கு முன்பு பெண்கள் செய்த வேலைகள். வெள்ளாட்டு ரோமத்தை நூற்பதில் கவர்ச்சியான விஷயம் எதுவும் இல்லை.
ஆனால் அவர்களின் தகுதியைக் கவனியுங்கள்:
ஞான இருதயம், மனப்பூர்வமான ஆவி — இந்த அதிகாரத்தில் மற்ற அனைவரையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே வார்த்தைகள்.
தேவனிடம் வியக்கத்தக்க ஈவுகளுக்கு முதற்தரப் பிரிவும், சாதாரண திறமைகளுக்கு இரண்டாம் தரப் பிரிவும் கிடையாது.
கொள்கை: தேவனின் பணியிலிருந்து எந்தத் திறமையும் தகுதி நீக்கம் செய்யப்படுவதில்லை.
“என் வரம் போதுமான அளவு ஈர்க்கக்கூடியதாக இருக்கிறதா?” என்பது ஒருபோதும் கேள்வியாக இருப்பதில்லை.
“நான் அதை வழங்கியுள்ளேனா?” என்பதே எப்போதும் உள்ள கேள்வி.
அவர்கள் கொண்டுவந்தவை:
சாதாரணமானவை — வீட்டு வேலை சார்ந்தவை, தினசரி பயன்பாடுடையவை, எளியவை.
திறமையானவை — இருதயத்தின் ஞானம் தேர்ச்சியைக் குறிக்கிறது; அவர்கள் அதில் உண்மையாகவே சிறந்தவர்களாக இருந்தனர்.
தேவனுடைய சேவைக்கு மனமுவந்து அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.
இந்த மூன்றும் ஒன்றிணையும் போது, அன்றாட வாழ்க்கை பரிசுத்தமாகிறது. நிர்வாகத் திறன், அமைப்பு ரீதியான சிந்தனை, சமையலறையிலோ அல்லது மேசையிலோ பயிற்சி செய்யப்படும் திறன் — இவை மனப்பூர்வமாக வழங்கப்படும்போது அது தேவனின் வாசஸ்தலத்தைக் கட்டியெழுப்புகிறது. [ரோமர் 12:1] அப்படியிருக்க, சகோதரரே, நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டுமென்று, தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ளஆராதனை.
காணிக்கை என்பது உங்கள் முழு ஆளுமையுமே தவிர உங்களது சிறந்த திறமைகள் மட்டும் அல்ல.
5. தங்களை அர்ப்பணிப்பவர்களை தேவன் தகுதிப்படுத்துகிறார் - ஐந்து மடங்கு வல்லமை.
[யாத்திராகமம் 35:30-33, 35] பின்பு மோசே இஸ்ரவேல் புத்திரரை நோக்கி: பாருங்கள், கர்த்தர் யூதாவின் கோத்திரத்தில் ஊரின் மகனான ஊரியின் குமாரன் பெசலெயேலைப் பேர்சொல்லி அழைத்து, அவன் விசித்திரமான வேலைகளை யோசித்துச் செய்யவும், பொன்னிலும் வெள்ளியிலும் வெண்கலத்திலும் வேலை செய்யவும், இரத்தினங்களை முத்திரை வெட்டாக வெட்டிப் பதிக்கவும், மரத்தில் சித்திரவேலை செய்து சகல விநோதமான வேலைகளைச் செய்யவும், அவனுக்கு ஞானத்தையும் புத்தியையும் அறிவையும் அருளி, அவன் சகலவித வேலைகளையும் செய்யும்படி தேவஆவியினாலே அவனை நிரப்பினார்.
பெசலெயேல் என்ற பெயரின் அர்த்தம்
தேவன் அவருக்கு வழங்கியவற்றை ஆராய்வதற்கு முன்பாக, தேவன் அவருக்கு இட்ட பெயரைக் கவனியுங்கள். பெசலெயேல் என்றால் தேவனுடைய நிழலில் — தேவனுடைய பாதுகாப்பின் கீழ் மறைக்கப்பட்டவர் என்று பொருள். அவர் ஒரு நாள் கூட வேலை செய்வதற்கு முன்பாகவே, அவருடைய பெயர் அவருடைய இலக்கை அறிவித்தது. உன்னதமானவரின் மறைவிலிருக்கிறவன் சர்வவல்லவருடைய நிழலில் தங்குவான். சங்கீதம் 91:1
பெசலெயேலின் பெயரே அவருடைய முகவரியாக இருந்தது. அவர் அழைக்கப்படுவதற்கு முன்பே அங்கேதான் வாழ்ந்து வந்தார்.
தேவனுக்குள் இருக்கும் நமது அடையாளம் அவருக்காக நாம் செய்யும் ஊழியத்திற்கு முந்தியது. அவரில் நாம் யாராக இருக்கிறோம் என்பது அவருக்காக நாம் எதைச் செய்கிறோம் என்பதை விட எப்போதும் முந்தியுள்ளது.
ஐந்து மடங்கு வல்லமை
தேவன் பெசலெயேலுக்கு ஐந்து காரியங்களை அளித்தார் — [யாத்திராகமம் 35:33] அவனுக்கு ஞானத்தையும் புத்தியையும் அறிவையும் அருளி, அவன் சகலவித வேலைகளையும் செய்யும்படி தேவஆவியினாலே அவனை நிரப்பினார்.
தேவ ஆவி (பிரசன்னம்) — பிரசன்னமும், ஆதாரமும். தேவன் இல்லாமல் அவருக்காக எதுவும் கட்டியெழுப்பப்பட முடியாது.
ஞானத்தையும் (சரியான செயல்முறை) — என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை மட்டுமல்ல, அதை எப்படிச் செய்வது என்பதையும் அறிவது.
புத்தியையும் (ஆழமான பார்வை) — ஒரு செயலின் மேலோட்டமான தோற்றத்தைத் தாண்டி ஆழமாகப் பார்த்தல்.
அறிவையும் (என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வு) — என்ன தேவை என்பது குறித்த துல்லியமான விழிப்புணர்வு.
சகலவித வேலைகளையும் செய்யும்படி (எல்லாவிதமான செயல்திறன்) — ஒரே ஒரு சிறப்புத் திறன் மட்டுமல்ல.
இந்த ஐந்து மடங்கு வல்லமையானது புதிய ஏற்பாட்டில் உள்ள ஐவகை ஊழியத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
[எபேசியர் 4:11] மேலும் நாம் அனைவரும் தேவனுடைய குமாரனைப்பற்றும் விசுவாசத்திலும் அறிவிலும் ஒருமைப்பட்டவர்களாகி, கிறிஸ்துவினுடைய நிறைவானவளர்ச்சியின் அளவுக்குத்தக்க பூரணபுருஷராகும் வரைக்கும்,
தேவ ஆவி → அனைத்து ஊழியத்தின் ஆதாரம் (இயேசு கிறிஸ்து).
ஞானம் → அப்போஸ்தல மற்றும் மேய்ப்பர் பணி (நிர்வகித்தல், வழிநடத்துதல், கட்டுதல்)
புத்தி → தீர்க்கதரிசனப் பார்வை (தேவனுடைய சித்தத்தையும் திசையையும் பகுத்தறிதல்)
அறிவு → போதக ஊழியம் (சத்தியத்தைத் துல்லியமாகத் தெரிவித்தல்)
திறன்கள் → நற்செய்தி அறிவித்தல் மற்றும் நடைமுறை வெளிப்பாடு (பணியை நிறைவேற்றுதல்; சுவிசேஷகர்கள் தீவிரமாக மக்களைச் சென்றடைந்து அவர்களின் வாழ்வில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள்)
முன்னாள் அடிமைகள்: இவர்கள் செங்கல் அறுப்பவர்களாக இருந்தவர்கள். இவர்கள் எதையும் வடிவமைத்ததில்லை, சுத்த தங்கத்தை செதுக்கியதில்லை, விலையுயர்ந்த கற்களை வெட்டியதுமில்லை. ஆனாலும், அவர்கள் மனமுவந்து தங்களை அர்ப்பணித்தபோது, அவர்களிடம் இதுவரை இல்லாத திறமையை தேவன் அவர்களுக்கு அளித்தார். திறமை என்பது அர்ப்பணிப்புக்குப் பின்னர்தான் வந்தது. நாம் திறமையானவர்களாக மாறும் வரை அவர் காத்திருப்பதில்லை — நாம் ஆயத்தமாகும் வரை காத்திருக்கிறார்.
இந்த மக்களில் யாருமே இதற்கு முன்பு இந்த வேலையைச் செய்ததில்லை. ஆனால் அவர்கள் மனப்பூர்வமாய்த் தங்களை ஒப்புக்கொடுத்தபோது, இந்த வேலையை அவர்களுக்கு ஆசீர்வதித்துக் கொடுத்தார்.
முன்னாள் அடிமைகள் → செங்கல் அறுப்பவர்கள் → இப்போது வடிவமைப்பாளர்கள், கைவினைஞர்கள், கலைஞர்கள்.
6. போதிக்கும் வரமும் எதிர்பாராத கூட்டாளியும் — அகோலியாப்
[யாத்திராகமம் 35:34] அவன் இருதயத்திலும், தாண் கோத்திரத்து அகிசாமாகின் குமாரனாகிய அகோலியாபின் இருதயத்திலும், போதிக்கும் வரத்தையும் அருளினார்.
இந்த ஒரு வசனம், இந்த அதிகாரத்தின் மற்ற பகுதிகள் கூறாத இரண்டு பரிமாணங்களைச் சேர்க்கிறது.
a. போதக வரம் — பெருக்கத்திற்கான வல்லமை
பெசலெயேலையும் அகோலியாபையும் வேலையைச் செய்வதற்காக ஆயத்தப்படுத்துவதோடு தேவன் நின்றுவிடவில்லை. அதை மற்றவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் திறனையும் அவர்களுக்குக் கொடுத்தார். இதுதான் ஒரு கைவினைஞனுக்கும் ஒரு தலைசிறந்த கட்டிடக்கலைஞருக்கும் உள்ள வித்தியாசம்.
மற்றவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்காத எந்தவொரு திறமையும் அந்த நபரோடு முடிந்துவிடும். தேவத்திட்டம் ஒருபோதும் ஒரு எல்லையுடன் நின்றுவிடுவதில்லை — அது பெருக்கத்திற்கானது. கற்றுக்கொடுக்கப்படும் ஒரு திறமை, அதைக் கற்பித்த ஆசிரியரின் காலத்திற்குப் பிறகும் தொடர்ந்து வாழும். அநேக சாட்சிகளுக்கு முன்பாக நீ என்னிடத்தில் கேட்டவைகளை மற்றவர்களுக்குப் போதிக்கத்தக்க உண்மையுள்ள மனுஷர்களிடத்தில் ஒப்புவி. 2 தீமோத்தேயு 2:2
ஒரு நபரின் திறமையை மட்டுமே நம்பி, அடுத்த தலைமுறைத் தலைவர்களையோ அல்லது கற்பித்தலையோ கொண்டிராமல் கட்டப்படும் எந்தவொரு ஊழியமும் தேவத் திட்டத்தின்படி கட்டப்படுவதில்லை.
b. அகோலியாப் — எதிர்பாராத கூட்டாளி
பெசலெயேல் யூதா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர் — இது அரச கோத்திரம், இந்த வம்சாவளியில் தான் மேசியா பிறக்கவிருந்தார்.
அகோலியாப் தாண் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர் — இது முக்கியத்துவம் குறைந்த கோத்திரங்களில் ஒன்றாகும்.
ஆனாலும், இஸ்ரவேலின் மாபெரும் கட்டுமானத் திட்டத்தின் உச்சத்தில், தேவன் அவர்களை இணைக்கிறார். மிகவும் மதிக்கப்பட்டவரும் மிகவும் குறைந்த கவனம் பெற்றவரும் — அருகருகே நின்று, ஒரே வரத்தைப் பெற்று, எந்தவித வேறுபாடுமின்றி ஒன்றாகப் பட்டியலிடப்படுகிறார்கள். தேவன் குறிப்பாக எதிர்பார்க்கப்படாத கோத்திரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து, பெசலெயேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அதே ஆவியையும், அதே போதக வரத்தையும், அதே நிலையையும் அந்த மனிதனுக்கும் கொடுத்தார். [1 கொரிந்தியர் 1:27] ஞானிகளை வெட்கப்படுத்தும்படி தேவன் உலகத்தில் பைத்தியமானவைகளைத் தெரிந்துகொண்டார்; பலமுள்ளவைகளை வெட்கப்படுத்தும்படி தேவன் உலகத்தில் பலவீனமானவைகளைத் தெரிந்துகொண்டார்.
இது எப்போதாவது கிடைக்கும் கிருபையல்ல — இது அவருடைய நிலையான செயல்முறை. எந்தவொரு பின்னணியோ, கோத்திரமோ, அல்லது புகழோ தேவன் ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் இருந்து தகுதியிழக்கச் செய்வதில்லை.
7. அவர்கள் என்ன கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள் — ஆசரிப்புக் கூடாரம் முன்னோக்கிச் சுட்டிக்காட்டுகிறது
யாத்திராகமம் 35 இன் கைவினைஞர்களால் நாம் இப்போது திரும்பிப் பார்ப்பதைக் காண முடியவில்லை. அவர்கள் விருப்பமான கைகளால் கட்டிய ஆசரிப்புக் கூடாரமானது, வரவிருப்பவரின் ஒரு மாதிரியாகவும் நிழலாகவும் இருந்தது.
[எபிரேயர் 8:5] இவர்கள் செய்யும் ஆராதனை பரலோகத்திலுள்ளவைகளின் சாயலுக்கும் நிழலுக்கும் ஒத்திருக்கிறது; அப்படியே, மோசே கூடாரத்தை உண்டுபண்ணப்போகையில்: மலையிலே உனக்குக் காண்பிக்கப்பட்ட மாதிரியின்படியே நீ எல்லாவற்றையும் செய்ய எச்சரிக்கையாயிரு என்று தேவன் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டார்.
[எபிரேயர் 9:11] கிறிஸ்துவானவர் வரப்போகிற நன்மைகளுக்குரிய பிரதான ஆசாரியராய் வெளிப்பட்டு, கையினால் செய்யப்பட்டதாகிய இந்தச் சிருஷ்டிசம்பந்தமான கூடாரத்தின் வழியாக அல்ல, பெரிதும் உத்தமுமான கூடாரத்தின் வழியாகவும்,
மிகவும் வெளிப்படையான நிறைவேற்றம் — [யோவான் 1:14] “…அந்த வார்த்தை மாம்சமாகி, கிருபையினாலும் சத்தியத்தினாலும் நிறைந்தவராய், நமக்குள்ளே வாசம் பண்ணினார்;…”
யோவான் அதே சொற்களஞ்சியத்தை மீண்டும் பயன்படுத்துகிறார். ஆசரிப்புக் கூடாரமானது எதிர்காலத்தை நோக்கிய வாக்குறுதியாகும் — தேவன் வெள்ளாட்டு முடியால் தைக்கப்பட்ட கூடாரத்தில் அல்ல, மாறாக மனித சரீரத்தில், தம் ஜனங்களுக்கு மத்தியில் பிறந்து வாசம்பண்ணப் போகிறார். பெசலெயேலும், அகோலியாபும், நூற்கும் பெண்களும் தாங்கள் ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தைக் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை அறிந்திருக்கவில்லை. ஆனால் ஒவ்வொரு திரையும், ஒவ்வொரு பலகையும், ஒவ்வொரு காணிக்கையும் தேவன் நேரில் வந்து தம் ஜனங்களோடு வாழ்வார் என்பதைப் பறைசாற்றின.
நம்மைப் பொறுத்தவரை, நாம் ஒரு ஆசரிப்புக் கூடாரத்தைக் கட்டுவதில்லை. நாம் சரீரத்தைக் கட்டுகிறோம் — அதுவே தேவனின் உண்மையான வாசஸ்தலமாகும். [எபேசியர் 2:21-22] அவர்மேல் மாளிகை முழுவதும் இசைவாய் இணைக்கப்பட்டு, கர்த்தருக்குள் பரிசுத்த ஆலயமாக எழும்புகிறது; அவர்மேல் நீங்களும் ஆவியினாலே தேவனுடைய வாசஸ்தலமாகக் கூட்டிக்கட்டப்பட்டு வருகிறீர்கள்.
விருப்பத்துடன் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு ஊழியமும், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு திறமையும், உண்மையான ஒவ்வொரு போதனையும் — தேவன் எங்கு வாசம்பண்ண விரும்புகிறாரோ அதைப் பெருக்குகின்றன.
கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள்:
வேலைக்கு முன்பு இளைப்பாறுதல்: நாம் இளைப்பாறுதலுக்காக வேலை செய்யக் கூடாது, மாறாக இளைப்பாறுதலிலிருந்து வேலை செய்ய வேண்டும். இயேசுவே நமது ஓய்வுநாளாய் இருக்கிறார். நாம் ஊழியம் செய்வதற்கு முன்பு — ஒரு ஓய்வு விடுதியில் அல்ல(resort), மாறாக ஜெபத்திலும் அமைதலிலும் — அவருடைய பிரசன்னத்தில் இளைப்பாறுகிறோம்.
பங்கேற்பதற்கு முந்தைய விலகல்: ஆவியானவர் வெளிப்புறச் செயல்பாட்டிற்கு முன்பாக உட்புறத்தில் வேலை செய்கிறார். கேட்பதற்கும் பதிலளிப்பதற்கும் இடையே தேவன் ஒரு இடைவெளியை உருவாக்குகிறார்.
விருப்பமுள்ள, தூண்டப்பட்ட இருதயம்: தேவனுடைய பணியின் முதல் தேவை திறமையல்ல — அது அர்ப்பணிப்பே. இருதயம் தான் முதலில். விருப்பமுள்ளவர்கள் வருகிறார்கள்; மீதமுள்ளவர்களை தேவன் ஆயத்தப்படுத்துகிறார்.
அன்றாட வாழ்க்கை எப்பொழுது பரிசுத்தமாகிறது: தேவனுடைய பணிக்குத் தகுதியற்ற திறமை என்று எதுவுமே இல்லை. "என் வரம் போதுமான அளவு ஈர்க்கக்கூடியதா?" என்ற கேள்வி எப்போதுமே எழுவதில்லை — எப்போதும் "நான் அதை அர்ப்பணித்துள்ளேனா?" என்பதே கேள்வியாகும்.
தன்னை ஒப்புக்கொடுப்பவர்களை தேவன் ஆயத்தப்படுத்துகிறார்: நாம் திறமையானவர்களாக மாறும் வரை அவர் காத்திருப்பதில்லை — நாம் தயாராகும் வரை காத்திருக்கிறார். திறமை எப்போதும் அர்ப்பணிப்புக்குப் பின்னர்தான் வருகிறது. முன்னாள் அடிமைகள் வடிவமைப்பாளர்களாகவும், கைவினைஞர்களாகவும், கலைஞர்களாகவும் மாறினர்.
போதகவரமும் அகோலியாபும்: அடுத்த தலைமுறைத் தலைவர்களையோ கற்பித்தலையோ கொண்டிராத எந்தவொரு ஊழியமும் தேவனின் திட்டத்தின்படி கட்டப்படவில்லை. அவர் யாருமே எதிர்பாராதவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்.
ஆசரிப்புக் கூடாரம் முன்னோக்கிச் சுட்டிக் காட்டுகிறது: நாம் ஒரு ஆசரிப்புக் கூடாரத்தைக் கட்டுவதில்லை — ஆண்டவரின் உண்மையான வாசஸ்தலமாகிய சரீரத்தைக் கட்டுகிறோம். விருப்பத்துடன் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு ஊழியமும், அவர் எங்கு வாசம்பண்ண விரும்புகிறாரோ அதைப் பெருக்குகிறது.
நீங்கள் முன்வருவீர்களா?
நீங்கள் தற்போது அந்த இடத்தில் இருக்கலாம் — உங்கள் முன் இருப்பதை நிறைவேற்றி, உங்கள் சாதாரண நம்பிக்கையின் மூலம் தேவன் என்ன கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார் என்று உறுதியாகத் தெரியாமல் இருக்கலாம்.
யாத்திராகமம் 35 தெளிவாகக் கூறுகிறது: தேவன் மிகவும் திறமையானவர்களைத் தேடவில்லை. அவர் மிகவும் விருப்பமுள்ளவர்களையேத் தேடினார். அவர் ஒரு விருப்பமான இருதயத்தைக் கண்டறிந்தபோது, வெறுமனே பயன்படுத்திக்கொள்ளவில்லை — மாறாக அதை நிரப்பினார், ஆயத்தப்படுத்தினார், செங்கல் அறுக்கும் வேலையிலிருந்து கைவினைத் திறனுக்கு உயர்த்தினார். எகிப்திலிருந்து பூமியிலுள்ள பரலோகத்தின் மாதிரியின் வாசஸ்தலத்திற்கு அவர்களை மாற்றினார்.
இன்று அவர் உங்களிடம் கேட்கும் கேள்வி "நீங்கள் திறமையுள்ளவர்களா?" என்பதல்ல. மாறாக, "நீங்கள் மனமுவந்து ஒப்புக்கொடுக்கத் தயாராக இருக்கிறீர்களா?" என்பதே.
தேவன் இப்போதும் தம்முடைய வாசஸ்தலத்தைக் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார் — அவர் இப்போதும் மனப்பூர்வமாகத் தங்களை ஒப்புக்கொடுப்பவர்களையேத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்.



Comments