தேவனின் பாதுகாப்புக் கேடகம்

உங்களைச் சுற்றியுள்ள யாரிடம் கேட்டாலும், அவர்களிடம் நிச்சயம் ஒரு கதை இருக்கும். லாரிக்கு மிக அருகில் வந்து நழுவிய பைக்,மருத்துவர் நம்பிக்கையில்லாது இருந்தபோதும், சாதகமாக வந்த மருத்துவப் பரிசோதனை முடிவு, கடைசி நிமிடத்தில் ரத்து செய்யப்பட்ட பயணம் - அதனால் நாம் எத்தகைய பெரிய விபத்திலிருந்து தப்பித்தோம் என்பதை பிறகே உணர்ந்திருப்போம்.  நம்மில் சிலர், இன்னும் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத சேதங்களிலிருந்து தப்பியிருக்கிறோம்.

இதனை நாம் அதிர்ஷ்டம் என்றோ, நல்ல நேரம் என்றோ, அல்லது நூலிழையில் தப்பித்தோம் என்றோ சொல்கிறோம். ஆனால், நாம் உண்மையாகத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, ​​இது நம்மால் நிகழ்ந்ததல்ல என்பதை அறிவோம். இது தேவன் தம்முடைய கேடகத்தால் நம்மைப் பாதுகாத்ததே; அதுவும், நமக்கு அத்தகைய பாதுகாப்பு தேவை என்று நாம் உணராத தருணங்களில்கூட அவர் நம்மைப் பாதுகாத்திருக்கிறார்.

எல்லாரையும் விட தாவீது இதை நன்றாக அறிந்திருந்தார். ஒரு ராஜா அவரை வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்தார், அதுவும் ஒருமுறை மட்டுமல்ல.[1 சாமுவேல் 19] இல், சவுல் தாவீதைக் கொல்ல வெளிப்படையாக முயற்சிக்கிறார், அவர் மொத்தம் ஐந்து முறை முயல்கிறார்; ஒவ்வொரு முயற்சியும் முந்தையதை விட அதிகத் துணிச்சலானதாக இருந்தது. ஒவ்வொரு முறையும் தேவன் வெவ்வேறு பாதுகாப்புக் கேடகத்தின் மூலம் பதிலளிக்கிறார்: ஒரு சிநேகிதன் (யோனத்தான்), மனைவி (மீகாள்), ஒரு தீர்க்கதரிசி (சாமுவேல்), மற்றும் இறுதியாக தேவனின் ஆவியானவர்.

தேவன் எவ்வாறு நமக்குக் கேடகமாக இருக்க முடியும் என்பது குறித்து இந்தச் சந்திப்பில் நமக்கு பல ஆவிக்குரியப் பாடங்கள் உள்ளன.

கேடகமாய் அமையும் தயவு

சவுலால் துரத்தப்பட்ட அதே தாவீதுதான் இந்த சங்கீதத்தை எழுதியவர்: [சங்கீதம் 5:12]  கர்த்தாவே, நீர் நீதிமானை ஆசீர்வதித்து, காருணியம் என்னுங் கேடகத்தினால் அவனைச் சூழ்ந்துகொள்ளுவீர்.

தாவீது தேவனுடைய தயவே தனது கேடகம் என்று கூறுகிறார்.[சங்கீதம் 5:12] இல் அவர் எழுதியதைத்தான்[1 சாமுவேல் 19] இல் தேவன் செய்வதாகக் காண்கிறோம்.

தயவு என்றால் என்ன?

• தயவு என்பது ஒரு மனிதனின் மீது தங்கியிருக்கும் தேவனுடைய நல்மனம், இரக்கம், பிரியம் மற்றும் அங்கீகாரம் ஆகும். இது சம்பாதிக்கப்பட்டதல்ல. இது தேவனுடைய சொந்த விருப்பத்திலிருந்து வெளிப்படுகிறது.

• தயவு அவருடைய இறையாண்மை விருப்பத்திலிருந்து வருகிறது. அதைப் பெறுபவர் யார் என்பதை நாம் தீர்மானிப்பதில்லை. அவர்தான் தீர்மானிக்கிறார்.

• [சங்கீதம் 5:12] இல் உள்ள கேடகம் என்பது முழு உடலையும் மூடும் பெரிய கேடகம் ஆகும். தேவனுடைய தயவு நீதிமான்களை முன்புறமிருந்து மட்டுமல்ல, எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் சூழ்ந்துகொள்ளும்.

• [1 சாமுவேல் 19] இல், தாவீதின் கேடகம் அவரது பலமோ அல்லது அவரது உத்தியோ அல்ல. அது "கர்த்தர் தாவீதோடேகூட இருக்கிறார்" என்ற இந்தத் தயவே [1 சாமுவேல் 18:12, 14, 28]. சவுல் செய்த ஒவ்வொரு முயற்சியும் இதன் மீது மோதித் தகர்ந்தன.

• புதிய ஏற்பாட்டில், தயவு என்பது தேவனுடைய கிருபையாகும், இது கிறிஸ்துவில் முழுமையாக வெளிப்படுகிறது. அவர் "ஞானத்திலும், வளர்த்தியிலும், தேவகிருபையிலும், மனுஷர் தயவிலும் அதிகமதிகமாய் விருத்தியடைந்தார்" [லூக்கா 2:52].

தேவன் தாவீதை எவ்வாறு பாதுகாத்தார் என்பதைப் பார்ப்போம்.

முதல் கேடகம்: எதிரியின் வீட்டில் இருந்து வந்த சிநேகிதன்

வாசிக்க:[1 சாமுவேல் 19:1-10]

[1 சாமுவேல் 19:1-2]  தாவீதைக் கொன்றுபோடும்படிக்கு, சவுல் தன் குமாரனாகிய யோனத்தானோடும் தன் ஊழியக்காரர் எல்லாரோடும் பேசினான். சவுலின் குமாரனாகிய யோனத்தானோ, தாவீதின்மேல் மிகவும் பிரியமாயிருந்தான்; அதனால் யோனத்தான் தாவீதுக்கு அதை அறிவித்து: என் தகப்பனாகிய சவுல் உம்மைக் கொன்றுபோட வகை தேடுகிறார்; இப்போதும் நாளைக்காலமே நீர் எச்சரிக்கையாயிருந்து, மறைவான இடத்தில் ஒளித்துக்கொண்டிரும்.

யோனத்தான் சவுலின் குமாரன், அதாவது இளவரசன். தாவீதைக் கொல்வதற்கான கட்டளையை சவுல் நேரடியாக அவனிடமே கொடுத்தான். ஆனாலும், தாவீதுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்தது யோனத்தான் தான். ராஜாவின் சொந்த மகனே ராஜா கொல்ல விரும்பிய மனிதனை ஏன் பாதுகாக்க வேண்டும்?

யோனத்தான் ஏன் தாவீதைப் பாதுகாத்தார்?

இதற்கான பதில் 18 ஆம் அதிகாரத்தில் உள்ளது. 19 ஆம் அதிகாரத்தில் யோனத்தான் அளித்த பாதுகாப்பு 18 ஆம் அதிகாரத்தில் நடந்த நிகழ்விலிருந்துதான் உருவாகிறது, சவுலின் ஆத்திரமும் அதிலிருந்துதான் எழுகிறது. அதே நிகழ்வுகள் இரண்டு முரணான எதிர்வினைகளை உருவாக்கின.

[1 சாமுவேல் 18:1]  அவன் சவுலோடே பேசி முடிந்த பின்பு, யோனத்தானுடைய ஆத்துமா தாவீதின் ஆத்துமாவோடே ஒன்றாய் இசைந்திருந்தது; யோனத்தான் அவனைத் தன் உயிரைப்போலச் சிநேகித்தான்.

[1 சாமுவேல் 18:3-4]  யோனத்தான் தாவீதைத் தன் ஆத்துமாவைப்போலச் சிநேகித்ததினால், அவனும் இவனும் உடன்படிக்கைபண்ணிக்கொண்டார்கள். யோனத்தான் போர்த்துக்கொண்டிருந்த சால்வையைக் கழற்றி, அதையும், தன் வஸ்திரத்தையும், தன் பட்டயத்தையும், தன் வில்லையும், தன் கச்சையையும் கூடத் தாவீதுக்குக் கொடுத்தான்.

யோனத்தான் தாவீதைக் காத்து நின்றதற்கு நான்கு காரணங்கள் உள்ளன.

1. யோனத்தானுடைய ஆத்துமா தாவீதோடே ஒன்றாய் இசைந்திருந்தது. இந்த வார்த்தை "ஒன்றாக இணைக்கப்படுவது அல்லது கட்டப்படுவது" என்று பொருள்படும் (18:1). இதே கருத்து[ஆதியாகமம் 44:30] -லும் வருகிறது, அங்கு யாக்கோபின் உயிர் பென்யமீனின் உயிரோடு "இணைக்கப்பட்டிருந்தது". இது சாதாரண நட்பை விட மேலானது. யோனத்தானின் உயிர் தாவீதின் உயிரோடு இணைக்கப்பட்டிருந்தது.

2. அவன் தாவீதோடு ஒரு உடன்படிக்கை செய்துகொண்டான் (18:3). அந்த உடன்படிக்கையின்படி, தாவீதின் எதிரி யோனத்தானுக்கும் எதிரியானான், அந்த எதிரி அவனது சொந்தத் தகப்பனாக இருந்தபோதிலும் கூட. உடன்படிக்கை அவனைக் கட்டுப்படுத்தியதால், யோனத்தான் 19 ஆம் அதிகாரத்தில் தாவீதைப் பாதுகாக்கிறான்.

3. அவன் தனது சொந்த உரிமையை விட்டுக்கொடுத்தான். இளவரசன் தனது வஸ்திரத்தையும், பட்டயத்தையும், வில்லையும், கச்சையையும் கழற்றி அவனுக்குக் கொடுத்தபோது (18:4), அவன் சிம்மாசனத்தின் மீதான தனது உரிமையை விட்டுக்கொடுக்கிறான். தேவன் தாவீதைத் தேர்ந்தெடுத்ததை யோனத்தான் கண்டான், மேலும் அவன் தனது குடும்பத்தின் லட்சியத்தை விட தேவனுடைய சித்தத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.

4. அவன் தன்னைப் போன்றே விசுவாசம் உள்ளவனைக் கண்டுகொண்டான். பெலிஸ்தியர்களுடன் போரிடுவதற்கு முன்பு யோனத்தான் சொன்னதையும், கோலியாத்துடன் போரிடுவதற்கு முன்பு தாவீது சொன்னதையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். இருவரும் யுத்தம் கர்த்தருடையது என்று நம்பினர். தன்னிடம் இருந்த அதே விசுவாசம் தாவீதிடமும் இருப்பதை யோனத்தான் கண்டான்.

[1 சாமுவேல் 14:6]  யோனத்தான் தன் ஆயுததாரியாகிய வாலிபனை நோக்கி: விருத்தசேதனம் இல்லாதவர்களுடைய அந்தத் தாணையத்திற்குப் போவோம் வா; ஒருவேளை கர்த்தர் நமக்காக ஒரு காரியம் செய்வார்; அநேகம் பேரைக்கொண்டாகிலும், கொஞ்சம்பேரைக்கொண்டாகிலும், இரட்சிக்கக் கர்த்தருக்குத் தடையில்லை என்றான்.

[1 சாமுவேல் 17:47]  கர்த்தர் பட்டயத்தினாலும் ஈட்டியினாலும் இரட்சிக்கிறவர் அல்ல என்று இந்த ஜனக்கூட்டமெல்லாம் அறிந்து கொள்ளும்; யுத்தம் கர்த்தருடையது; அவர் உங்களை எங்கள் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார் என்றான்.

ஒரே சான்று, முரண்பட்ட இருதயங்கள்

• சவுல் "கர்த்தர் தாவீதோடேகூட இருக்கிறார்" என்பதைக் கண்டு, பயந்து அவனுக்கு எதிரியானான் [1 சாமுவேல் 18:12, 28-29].

• யோனத்தான் அதையே கண்டு, உண்மை உள்ளவனானான்.

• தேவனுடைய கரத்தைப் பற்றிய அதே சான்று ஒரு இருதயத்தைக் கடினப்படுத்துகிறது, மற்றொரு இருதயத்தைப் பிணைக்கிறது.

யோனத்தானின் வேண்டுதல்

• யோனத்தான் தாவீதைத் தப்பவிடும்படி சவுலிடம் வேண்டிக்கொண்டான் [1 சாமுவேல் 19:4-7]. அவனுடைய வேண்டுதலில் மூன்று பகுதிகள் இருந்தன:

• தாவீது உமக்கு விரோதமாக எந்தப் பாவமும் செய்யவில்லை.

• தாவீது செய்த காரியங்கள் உமக்கு உபயோகமாயிருந்ததே.

• கர்த்தர் தாவீது மூலமாக ஒரு பெரிய இரட்சிப்பைக் கட்டளையிட்டதை நீர் கண்டு,

• சந்தோஷப்பட்டீரே. தேவன் செய்ததை சவுலுக்கு நினைவூட்டிய யோனத்தான், சவுல் ஏன் குற்றமற்ற இரத்தத்தைச் சிந்த வேண்டும் என்று கேள்வி கேட்டான்.

தாவீது கொலைசெய்யப்படுவதில்லை என்று கர்த்தருடைய ஜீவனைக்கொண்டு  சவுல் ஆணையிட்டான், ஆனால் சில வசனங்களிலேயே அந்த ஆணையை மீறினான். உணர்ச்சிவசப்பட்ட கணத்தில் செய்யப்படும் வாக்குறுதிகள், மனந்திரும்பாத இருதயத்தை மாற்றிவிடாது.

இதற்கிடையில், தாவீது மீண்டும் பெலிஸ்தியருடன் யுத்தம் பண்ணச் சென்றார் (வசனம் 8), சவுலுக்காகச் சுரமண்டலம் வாசிக்கவும் திரும்பினார் (வசனம் 9). ஆபத்தில் இருந்தபோதும் அவர் தொடர்ந்து உண்மையாக சேவை செய்தார். பின்னர் மீண்டும் ஈட்டி வந்தது. அது அவர் மீது எறியப்பட்ட மூன்றாவது ஈட்டியாகும் (18:11 இல் இரண்டு முறை, 19:10 இல் ஒரு முறை).

கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள்

• தாவீதை ராஜாவுக்கு முன்பாகப் பாதுகாப்பதற்காகத் தேவன் இளவரசனையே எழும்பப்பண்ண முடிந்தது என்றால், நமக்குத் துன்பம் வரும்போது எனக்காகவும் உங்களுக்காகவும் நிற்பதற்கு நமது எதிரிக்கு நெருக்கமான ஒருவரை அவரால் எழும்பப்பண்ண முடியும்.

• மனிதர்கள் மீது நமது நம்பிக்கையை வைப்பதில் எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்லை. சவுல் தாவீதைக் கொல்ல மாட்டேன் என்று ஆணையிட்டான், பின்னர் மீண்டும் அவரைக் கொல்ல முயன்றான். மனிதர்கள் தங்கள் நிலையை மாற்றிக் கொள்கிறார்கள், ஆனால் தேவன் தம்முடைய நிலையை மாற்றுவதில்லை. [1 சாமுவேல் 15:29]  இஸ்ரவேலின் ஜெயபலமானவர் பொய் சொல்லுகிறதும் இல்லை; தாம் சொன்னதைப்பற்றி மனஸ்தாபப்படுகிறதும் இல்லை; மனம் மாற அவர் மனுஷன் அல்ல என்றான்.

• தேவன் ஒன்றைச் செய்வேன் என்று சொல்லும்போது, அவர் அதைச் செய்வார். நம்மைப் போல அவர் மாறுவதில்லை. சரியான நேரத்தில் அவர் அதைச் செய்வார்.

இரண்டாவது கேடகம்: ஜன்னலாக மாறிய கண்ணி  

வாசிக்க:[1 சாமுவேல் 19:11-17]

[1 சாமுவேல் 19:11-12]  தாவீதைக் காவல்பண்ணி, மறுநாள் காலமே அவனைக் கொன்று போடும்படிக்கு, சவுல் அவன் வீட்டிற்குச் சேவகரை அனுப்பினான்; இதைத் தாவீதுக்கு அவன் மனைவியாகிய மீகாள் அறிவித்து: நீர் இன்று இராத்திரியில் உம்முடைய பிராணனைத் தப்புவித்துக் கொள்ளாவிட்டால், நாளைக்கு நீர் கொன்று போடப்படுவீர் என்று சொல்லி, மீகாள் தாவீதை ஜன்னல் வழியாய் இறக்கிவிட்டாள்; அவன் தப்பி ஓடிப்போனான்.

சவுல் மீகாளை தாவீதுக்கு ஒரு கண்ணியாயிருக்கத் திட்டமிட்டான். தாவீதை வீழ்த்துவாள் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவன் தனது சொந்த மகளைத் திருமணம் செய்து கொடுத்தான். [1 சாமுவேல் 18:21]  அவள் அவனுக்குக் கண்ணியாயிருக்கவும், பெலிஸ்தரின் கை அவன்மேல் விழவும், அவளை அவனுக்குக் கொடுப்பேன் என்று சவுல் எண்ணி, தாவீதை நோக்கி: நீ என்னுடைய இரண்டாம் குமாரத்தியினால் இன்று எனக்கு மருமகனாவாய் என்றான்.

• சவுல் தாவீதின் வீழ்ச்சிக்காகத் தாவீதின் வீட்டிற்குள் ஒரு கண்ணியாக வைத்த நபரே, அவரைச் சன்னல் வழியாகத் தப்பவிட்ட நபராக மாறினார்.

• எதிரி உங்கள் வாழ்க்கையில் கண்ணியாக வைப்பதை, தேவன் ஒரு தப்பிக்கும் வழியாகப் பயன்படுத்த முடியும்.

• இதுவே தேவன் கேடகமாக மாற்றிய கண்ணியாகும்.

சூழப்பட்ட வீட்டிலிருந்து ஒரு ஜெபம்

[சங்கீதம் 59] தாவீதின் தரப்பு நிகழ்வுகளை நமக்குத் தருகிறது. இந்த சங்கீதத்தின் தலைப்பு சவுலின் ஆட்கள் தாவீதின் வீட்டைக் கண்காணித்த அதே இரவோடு இதை இணைக்கிறது. அவர்கள் வெளியே காத்திருந்தபோது, தாவீது உள்ளே ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தார். தனது வீடு சூழப்பட்டிருந்த அந்த இரவில் அவர் ஆராதனையை எழுதினார்.

(சவுல் தாவீதைக் கொல்லுவதற்காக ஏவலாட்களை அனுப்பினபோது அல்தஷ்கேத் என்னும் வாத்தியத்தில் வாசிக்க தாவீது பாடி இராகத்தலைவனுக்கு ஒப்புவித்த மிக்தாம் என்னும் சங்கீதம்).

[சங்கீதம் 59:1-2, 9-13]  என் தேவனே, என் சத்துருக்களுக்கு என்னைத் தப்புவியும்; என்மேல் எழும்புகிறவர்களுக்கு என்னை விலக்கி உயர்ந்த அடைக்கலத்திலே வையும். அக்கிரமக்காரருக்கு என்னைத் தப்புவித்து, இரத்தப்பிரியரான மனுஷருக்கு என்னை விலக்கி இரட்சியும். அவன் வல்லமையை நான் கண்டு, உமக்குக் காத்திருப்பேன்; தேவனே எனக்கு உயர்ந்த அடைக்கலம். என் தேவன் தம்முடைய கிருபையினால் என்னைச் சந்திப்பார்; தேவன் என் சத்துருக்களுக்கு வரும் நீதிசரிக்கட்டுதலை நான் காணும்படி செய்வார். அவர்களைக் கொன்றுபோடாதேயும், என் ஜனங்கள் மறந்துபோவார்களே; எங்கள் கேடகமாகிய ஆண்டவரே, உமது வல்லமையினால் அவர்களைச் சிதறடித்து, அவர்களைத் தாழ்த்திப்போடும். அவர்கள் உதடுகளின் பேச்சு அவர்கள் வாயின் பாவமாயிருக்கிறது; அவர்கள் இட்ட சாபமும் சொல்லிய பொய்யும் ஆகிய இவைகளினிமித்தம் தங்கள் பெருமையில் அகப்படுவார்களாக. தேவன் பூமியின் எல்லைவரைக்கும் யாக்கோபிலே அரசாளுகிறவர் என்று அவர்கள் அறியும்பொருட்டு, அவர்களை உம்முடைய உக்கிரத்திலே நிர்மூலமாக்கும்; இனி இராதபடிக்கு அவர்களை நிர்மூலமாக்கும். (சேலா)

யுத்தத்தின் மத்தியிலும் தாவீதின் இருதயம் எப்படியிருந்தது என்று பாருங்கள். இப்படிப்பட்ட ஒரு இருதயத்திற்காக நாம் தேவனிடம் ஜெபிப்போம்.

• அவர் தேவனைத் தன் கோட்டையாக நம்பியிருக்கிறார்: “..என்மேல் எழும்புகிறவர்களுக்கு என்னை விலக்கி உயர்ந்த அடைக்கலத்திலே வையும்”.

• அவர் மனிதர்களின் உதவியை நம்பாமல், தேவனை அழைக்கிறார்: “அக்கிரமக்காரருக்கு என்னைத் தப்புவித்து, இரத்தப்பிரியரான மனுஷருக்கு என்னை விலக்கி இரட்சியும்”.

• அவர் ஆண்டவரைத் தன் கேடகம் என்று அழைப்பதோடு, தன் எதிரிகளுக்காகவும் வேண்டுகிறார்: "அவர்களைக் கொன்றுபோடாதேயும்...எங்கள் கேடகமாகிய ஆண்டவரே...".

• அவரது ஜெபம் பழிவாங்குதலைக் கேட்கவில்லை. அவர் விளைவை தேவனின் நீதியான செயல்களுக்கே விட்டுவிடுகிறார்: "...தங்கள் பெருமையில் அகப்படுவார்களாக".

தேவன் தாவீதின் இந்த ஜெபத்திற்குப் பதிலளித்து, தம்முடைய தயவை அவருக்குக் கேடகமாகத் தந்தார். இந்த ஜெபமே தாவீதை சாமுவேலிடம் வழிநடத்திச் சென்றது.

தாவீதின் ஜெபத்திலிருந்து நடைமுறைப் பாடங்கள்

• அவர்களைக் கொன்றுபோடாதேயும்: நாம் பெரும்பாலும் எதிரிகளின் கோட்டை அழிக்கப்பட வேண்டும் என்றே ஜெபிக்கிறோம். ஆனால், தாவீதோ “…அவர்களைக் கொன்றுபோடாதேயும்…" [சங்கீதம் 59:11] என்று ஜெபித்து, அவர்களைத் தண்டிக்கும் பொறுப்பை தேவனின் நீதிக்கே விட்டுவிட்டார் [சங்கீதம் 59:12-13]. அவர் உடனடியாகப் பழிவாங்கத் துடிக்கவில்லை; தேவன் தம் வழியிலும், தம்முடைய சரியான நேரத்திலும் அவர்களைக் கையாளும்படி  கேட்டார்.

• திட்டமிடுவதற்கு முன் ஜெபியுங்கள்: ஆபத்து வந்த இரவில், தாவீதின் முதல் நடவடிக்கை ஜெபமே தவிர, எதிர்த்துத் தாக்குவது அல்ல [சங்கீதம் 59:1-2].

• மனிதரையோ பதவியையோ அல்ல, தேவனையே உங்கள் அரணாக்குங்கள்: "…உமக்குக் காத்திருப்பேன்; தேவனே எனக்கு உயர்ந்த அடைக்கலம்" [சங்கீதம் 59:9]. செயல்படுவதற்கு முன்பாக தேவனுக்காகக் காத்திருங்கள்.

• பாவத்திற்கு எதிராக ஜெபியுங்கள், நபருக்கு எதிராக அல்ல: தாவீதின் இலக்கு அவர்கள் வாயின் பாவமும், அவர்களின் பெருமையும், சாபமும், பொய்களுமே ஆகும் [சங்கீதம் 59:12]. உண்மையான அரண் என்பது அந்தப் பாவமே தவிர மனிதர்கள் அல்ல. மனிதர்களை நசுக்குவதற்குப் பதிலாக, தேவன் அவர்களின் பெருமையையும் பொய்களையும் உடைக்க வேண்டும் என்று ஜெபியுங்கள்.

• பழிவாங்குதலை தேவனிடம் விட்டுவிடுங்கள்: [ரோமர் 12:19]  பிரியமானவர்களே, பழிவாங்குதல் எனக்குரியது, நானே பதிற்செய்வேன், என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்று எழுதியிருக்கிறபடியால், நீங்கள் பழிவாங்காமல், கோபாக்கினைக்கு இடங்கொடுங்கள்.

• நம்முடைய நிம்மதிக்காக அல்ல, தேவனின் மகிமையையே ஜெபத்தின் இலக்காக்குங்கள்: "தேவன் பூமியின் எல்லைவரைக்கும் யாக்கோபிலே அரசாளுகிறவர் என்று அவர்கள் அறியும்பொருட்டு, அவர்களை உம்முடைய உக்கிரத்திலே நிர்மூலமாக்கும்…" [சங்கீதம் 59:13] என்பதே தாவீதின் நோக்கமாக இருந்தது. உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்: "தேவன் இந்த ஜெபத்திற்குப் பதிலளித்தால், யார் அறியப்படுவார்கள்?".

• இயேசு இதை இன்னும் ஒருபடி மேலே கொண்டு சென்றார்: தாவீது அவர்களைத் தப்பவிடும் என்று ஜெபித்தார். ஆனால் இயேசுவோ "அவர்களை மன்னியும்" என்று கற்பித்தார்; அப்படியே ஜெபித்தார்.

  • [மத்தேயு 5:44]  நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; உங்கள் சத்துருக்களைச் சிநேகியுங்கள்; உங்களைச் சபிக்கிறவர்களை ஆசீர்வதியுங்கள்; உங்களைப் பகைக்கிறவர்களுக்கு நன்மை செய்யுங்கள்; உங்களை நிந்திக்கிறவர்களுக்காகவும் உங்களைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களுக்காகவும் ஜெபம்பண்ணுங்கள்.

  • [லூக்கா 23:34]  'அப்பொழுது இயேசு: பிதாவே, இவர்களுக்கு மன்னியும், தாங்கள் செய்கிறது இன்னதென்று அறியாதிருக்கிறார்களே என்றார். அவருடைய வஸ்திரங்களை அவர்கள் பங்கிட்டுச் சீட்டுப்போட்டார்கள். .

• இதை உங்கள் வாழ்க்கையில் செயல்படுத்துங்கள்: வேலை செய்யுமிடம், திருச்சபை அல்லது குடும்பத்தில் யாராவது நம்மை எதிர்க்கும்போது, அவர்களின் பெயரைச் சொல்லி ஜெபியுங்கள். அவர்களிடம் உள்ள பெருமையையும் பொய்களையும் தேவன் அழிக்க வேண்டும் என்று கேளுங்கள்; அதற்கான நேரத்தையும் முடிவையும் அவரிடமே விட்டுவிடுங்கள். சவுலுக்குத் தாவீது தொடர்ந்து உண்மையோடு சேவை செய்தது போல, நீங்களும் உங்கள் கடமைகளைத் தொடர்ந்து உண்மையோடு செய்யுங்கள்.

• ஜெபம் சரியான வழியைக் காட்டுகிறது: இந்த ஜெபம் தாவீதைப் பழிவாங்கும் பாதையில் நடத்தவில்லை. மாறாக, அவரை சாமுவேலிடமும், நாயோத்தில் இருந்த தேவனின் பிரசன்னத்திற்கும் வழிநடத்திச் சென்றது [1 சாமுவேல் 19:18].

மூன்றாம், நான்காம் கேடகம்: தீர்க்கதரிசியும் ஆவியானவரும்

வாசிக்க:[1 சாமுவேல் 19:18-24]

[1 சாமுவேல் 19:18]  தாவீது தப்பி, ராமாவிலிருந்த சாமுவேலிடத்திற்குப் போய், சவுல் தனக்குச் செய்தது எல்லாவற்றையும் அவனுக்கு அறிவித்தான்; பின்பு அவனும் சாமுவேலும் போய், நாயோதிலே தங்கியிருந்தார்கள்.

நெருக்கடி நேரத்தில், தாவீது தேவனுடைய மனுஷனிடம் ஓடினார்

தாவீது ஆபத்து வந்தபோது ஒரு இராணுவத்தை நோக்கியோ அல்லது மறைவிடத்திற்கோ ஓடவில்லை. தன்னை அபிஷேகம் பண்ணின தீர்க்கதரிசியிடம் ஓடிச் சென்று எல்லாவற்றையும் அவருக்கு அறிவித்தார் [1 சாமுவேல் 16:13].

தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் பொய்த்துப் போவதாகத் தோன்றும்போது, ​​தேவன் வாக்குத்தத்தம் சொன்ன இடத்திற்குத் திரும்பிச் சென்று,தேவனுடைய ஊழியக்காரருக்கு முன்பாக எல்லாவற்றையும் கொட்டிவிடுங்கள்.

நாயோத்: தேவ பிரசன்னத்தின் உறைவிடம்

'நாயோத்' என்ற சொல்லுக்கு "வாஸ்தலங்கள்" அல்லது "உறைவிடங்கள்" என்று பொருள். இது சாமுவேலின் சொந்த ஊரான ராமாவிலே, தீர்க்கதரிசிகளின் கூட்டம் சாமுவேலோடு சேர்ந்து வாழ்ந்த இடமாக இருந்திருக்கக்கூடும் [1 சாமுவேல் 7:17]. தாவீது தேவனுடைய பிரசன்னம் நிறைந்த ஓர் உறைவிடத்தில் தஞ்சமடைந்தார்.

தேவன் தம்முடைய ஆவியினால் எதிரியை நிராயுதபாணியாக்குகிறார்

[1 சாமுவேல் 19:20-21]  அப்பொழுது சவுல்: தாவீதைக் கொண்டுவரச் சேவகரை அனுப்பினான்; அவர்கள் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிற தீர்க்கதரிசிகளின் கூட்டத்தையும், சாமுவேல் அவர்களின் தலைவனாக நிற்கிறதையும் கண்டார்கள்; அப்பொழுது சவுலினுடைய சேவகரின்மேல் தேவனுடைய ஆவி இறங்கினதினால் அவர்களும் தீர்க்கதரிசனம் சொன்னார்கள். இது சவுலுக்கு அறிவிக்கப்பட்டபோது, அவன் வேறே சேவகரை அனுப்பினான்; அவர்களும் தீர்க்கதரிசனம் சொன்னார்கள்; மூன்றாந்தரமும் சவுல் சேவகரை அனுப்பினான்; அவர்களும் தீர்க்கதரிசனம் சொன்னார்கள்.

எந்தப் பட்டயமும் உருவப்படவில்லை. இந்த முறை யோனத்தானின் வார்த்தைகளோ அல்லது மீகாளின் ஜன்னலோ தேவனுக்குத் தேவையாக இருக்கவில்லை. தாவீதைப் பிடிப்பதற்காக ஆயுதம் ஏந்திய மனிதர்கள் மூன்று முறை வந்தார்கள்; ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் கைதாகி, தாவீதைப் பிடிப்பதற்குப் பதிலாகத் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லத் தொடங்கினார்கள். தேவன் ஒருவரைப் பாதுகாக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, கைது செய்ய வரும் கூட்டமே தேவனைத் துதிக்கும் கூட்டமாக மாறிப்போகிறது!

தாவீதின் குமாரனாகிய இயேசுவுக்கும் இதேதான் நடந்தது.

[யோவான் 7:45-46]  பின்பு அந்தச் சேவகர் பிரதான ஆசாரியரிடத்திற்கும் பரிசேயரிடத்திற்கும் திரும்பிவந்தார்கள்; இவர்கள் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் அவனை ஏன் கொண்டுவரவில்லை என்று கேட்டார்கள். சேவகர் பிரதியுத்தரமாக: அந்த மனுஷன் பேசுகிறதுபோல ஒருவனும் ஒருக்காலும் பேசினதில்லை என்றார்கள்.

தாவீதைக் கைது செய்யச் சென்ற சவுலின் சேவகர்களால் அவரைப் பிடிக்க முடியவில்லை. அதேபோல, இயேசுவைக் கைது செய்யச் சென்ற தேவாலயச் சேவகர்களும் வெறுங்கையாய் திரும்பி வந்தார்கள். பிதாவாகிய தேவனின் குறித்த வேளை வரும்வரை, எந்தக் கரமும் அவரைத் தொட முடியவில்லை [யோவான் 7:30].

தீர்க்கதரிசிகளின் நடுவில் சவுல்: மனமாற்றம் இல்லாத வல்லமை

[1 சாமுவேல் 19:23-24]  அப்பொழுது ராமாவுக்கடுத்த நாயோதிற்குப் போனான்; அவன் மேலும் தேவனுடைய ஆவி இறங்கினதினால் அவன் ராமாவுக்கடுத்த நாயோதிலே சேருமட்டும், தீர்க்கதரிசனம் சொல்லிக்கொண்டே நடந்துவந்து, தானும் தன் வஸ்திரங்களைக் கழற்றிப்போட்டு, சாமுவேலுக்கு முன்பாகத் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லி, அன்று பகல்முழுவதும் இராமுழுவதும் வஸ்திரம் இல்லாமல் விழுந்துகிடந்தான்; ஆகையினாலே சவுலும் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவனோ என்பார்கள்.

“சவுலும் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவனோ?” என்ற பழமொழி மீண்டும் சொல்லப்படுகிறது, ஆனால் அதன் அர்த்தம் மாறியிருக்கிறது. இந்தப் பழமொழி சவுலின் ராஜ்யபாரத்தின் தொடக்கத்தில் [1 சாமுவேல் 10:10-12], தேவனுடைய கிருபையின் அடையாளமாக முதலில் கூறப்பட்டது. இப்போது, தரையில் வஸ்திரம் இல்லாமல் சக்தியற்றுக் கிடக்கும் ஒரு ராஜாவின் மீது அது மீண்டும் சொல்லப்படுகிறது. அவனது தொடக்கத்தைக் குறித்த அதே வார்த்தைகள் இப்போது அவனது அவமானத்தைக் குறிக்கின்றன.

தங்கள் மேலாடையை உரிந்துபோட்ட இரு மனிதர்கள்

• தேவன் தேர்ந்தெடுத்த ராஜா மீதான அன்பினாலும் அர்ப்பணிப்பினாலும், யோனாத்தான் மனப்பூர்வமாகத் தன் சால்வையைக் கழற்றினான் (18:4).

• சவுலோ தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட ராஜாவுக்கு விரோதமாக நின்று போராடியபோது தேவனுடைய பலத்த கரத்தினால் அவனுடைய வஸ்திரங்கள் பலவந்தமாகக் கழற்றப்பட்டன (19:24).

• அர்ப்பணிப்பு ஆடையை மனப்பூர்வமாகக் கொடுக்கிறது; கலகம் பண்ணுவதோ அதை இழக்கச் செய்கிறது.

ஒரு ஆவிக்குரிய அனுபவம் என்பது மாறிய இருதயம் அல்ல. சவுல் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தான்; ஆனாலும் நாயோத்தை விட்டு வெளியேறிய பின்பும் அவன் கொலை செய்யும் எண்ணத்துடனேயே இருந்தான் (அதிகாரம் 20). தேவ ஆவியானவர் ஒரு மனிதன் மேல் சில கணங்கள் வந்து இறங்குவதும், அவனுக்குள் நிலையாய் வாசம் செய்து அவனை மாற்றுவதும் ஒன்றல்ல.

கற்க வேண்டிய பாடங்கள்

• தேவன் நம்முடைய பட்சத்திலிருந்தால் நமக்கு விரோதமாயிருப்பவன் யார்? [ரோமர் 8:31]  இவைகளைக்குறித்து நாம் என்ன சொல்லுவோம்? தேவன் நம்முடைய பட்சத்திலிருந்தால் நமக்கு விரோதமாயிருப்பவன் யார்?

• தேவன் நமக்கு ஆதரவாக இருந்தால், எந்த ஆயுதமும் வெற்றிபெறாது. ஐந்து முயற்சிகள், ஐந்து தோல்விகள். ஒரு சிநேகிதன், மனைவி, ஒரு தீர்க்கதரிசி மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆகியோர் தாவீதைப் பாதுகாத்தனர்.

[ஏசாயா 54:17]  உனக்கு விரோதமாய் நியாயத்தில் எழும்பும் எந்த நாவையும் நீ குற்றப்படுத்துவாய்; இது கர்த்தருடைய ஊழியக்காரரின் சுதந்தரமும், என்னாலுண்டான அவர்களுடைய நீதியுமாயிருக்கிறதென்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

அவருடைய தயவினால் சூழப்பட்டிருத்தல்

நம் ஒவ்வொருவருக்கும் நம்மால் முழுமையாக விவரிக்க முடியாத ஒரு கதை உண்டு: நாம் தப்பியிருக்கவே முடியாத ஒரு தருணத்திலிருந்து நாம் தப்பித்து வந்தது. அது அதிர்ஷ்டம் அல்ல. அதுவே அவருடைய கேடகம்.

தேவனுடைய தயவு நீதிமானைச் சூழ்ந்துகொள்ளும் என்று[சங்கீதம் 5:12] சொல்கிறது. நாம் அதற்குத் தகுதியற்ற, பாவிகளாக இருந்தபோதிலும் நம்மை, அவருடைய கிருபையினால், தொடர்ந்து பாதுகாத்து வருகிறார். ஆனால், அதற்காக நாம் தொடர்ந்து பாவத்தில் வாழலாம் என்று அர்த்தமல்ல. கிருபை என்பது பாவத்திற்கான அனுமதி அல்ல. நாம் அவருடைய தயவை அலட்சியப்படுத்தி வாழாமல், அதற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடக்கும்படி நம்மைவிட்டுப் பாவத்தை அகற்றுவோம்.

நாம் அவருடைய சித்தத்தில் நடக்கும்போது, நமக்கு போராட்டங்கள் வரும். ஈட்டிகளை ஏந்திய சவுல்கள் இருப்பார்கள்; இரவில் வீடுகள் கண்காணிக்கப்படும்; நம்மைப் பிடிப்பதற்காக சேவகர்கள் அனுப்பப்படுவார்கள். நம்முடைய பலம் நம்மைத் தாங்காது. நம்முடைய திட்டங்களும் கைகொடுக்காது. அவருடைய தயவு மட்டுமே நமக்கு ஒரு கேடகமாக இருந்து நம்மைக் காக்க முடியும்.

தாவீதிடம் நான்கு கேடகங்கள் இருந்தன:

• எதிரியின் வீட்டிலிருந்தே கிடைத்த ஒரு சிநேகிதன்.

• எதிரி கண்ணியாகப் பயன்படுத்த நினைத்த மனைவி

• வாக்குறுதியை உரைத்த ஒரு தீர்க்கதரிசி.

• பட்டயமின்றி எதிரியை ஆயுதமற்றவனாக்கிய பரிசுத்த ஆவியானவர்.

இந்த நான்கு கேடகங்களும் ஒரே மூலத்திலிருந்தே வந்தன: அதுவே தேவனுடைய தயவு.

தாவீது இதைத் தன் சொந்த அனுபவத்தின் மூலம் அறிந்திருந்து, இவ்வாறு எழுதினார்:

[சங்கீதம் 3:3]  ஆனாலும் கர்த்தாவே, நீர் என்னைச் சுற்றிலும் கேடயமும், என் மகிமையும், என் தலையை உயர்த்துகிறவருமாயிருக்கிறீர்.

சவுலிடம் ஈட்டியும், வீரர்களும், சிம்மாசனமும் இருந்தன. தாவீதிடமோ தேவனுடைய தயவு இருந்தது — அதுவே அவருக்குப் போதுமானதாக இருந்தது.