சவுல் பவுலான கதை

நாம் கடைசி நாட்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். திருச்சபைக்கும் கிறிஸ்துவை விசுவாசிப்பவர்களுக்கும் துன்புறுத்தல் அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒரு துன்புறுத்துகிற மனிதரை தேவன் எவ்வாறு தம்முடைய கருவியாக மாற்றுகிறார் என்பதைப் பார்ப்பதற்கு, பின்னாட்களில் பவுல் என்று அழைக்கப்பட்ட சவுலின் வாழ்க்கைக்குத் திரும்புவோம்.

வேதாகமத்தில் உள்ள பல மனிதர்களின் கதைகள் நம்மை உள்ளிருந்து மாற்றுகின்றன. பவுலின் கதை அவற்றில் ஒன்றாகும். சுவிசேஷ புத்தகங்களைத் தவிர, புதிய ஏற்பாட்டில் உள்ள 13 நிருபங்கள், முன்னதாக சவுல் என்று அழைக்கப்பட்ட பவுலால் பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஏவுதலால் எழுதப்பட்டன. நாம் அவருடைய வார்த்தைகளை அடிக்கடி வாசிக்கிறோம். ஆனால், தேவன் சவுலை எப்படிப் பவுலாக மாற்றினார் என்பதையும், ஒரு ஊழியக்காரராக பவுலின் மன உறுதியைத் தமது மகிமைக்காக அவர் எவ்வாறு பயன்படுத்தினார்  என்பதையும் திரும்பிப் பார்ப்பது அதே அளவு முக்கியமானது.

ஆரம்பகாலத் திருச்சபை "மார்க்கம்" (“The Way”) என்று அழைக்கப்பட்டது, ஏனெனில் அவர்கள், "நானே வழி" என்று சொன்னவரைப் பின்பற்றினார்கள். சவுல் அந்த மார்க்கத்தைக் குறிவைத்தார் — ஆனால் தேவன் தமது பணிக்காக மார்க்கத்தின் தூதராக அவரைத் திருப்பினார்.

சவுல் யார்?

சவுல் சிலிசியா நாட்டிலுள்ள தர்சு பட்டணத்தில் பிறந்தார்; பிறப்பால் ரோம குடிமகனாகவும், பென்யமீன் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த யூதனாகவும், எபிரெயருக்குள் எபிரெயனாகவும் இருந்தார். அவர் பரிசேயர்களின் குடும்பத்தில் பிறந்த பரிசேயனும், கமாலியேலின் கீழ் கடுமையான நியாயப்பிரமாணப் பயிற்சியைப் பெற்றவனும், தன் பிதாக்களின் பாரம்பரியங்களில் தன் வயதைச் சேர்ந்த பலரைவிட அதிக வைராக்கியம் உடையவனுமாய் இருந்தார். நியாயப்பிரமாணத்தின்படி, அவர் தன்னை "குற்றமற்றவன்" என்று கூறிக்கொண்டார். தன் சொந்தச் செலவுகளைச் சமாளிக்கக் கூடாரங்கள் தைக்கும் தொழிலும் செய்தார்.

ஆயினும், அவர் விசுவாசிப்பதற்கு முன்பாக, சபையை கடுமையாகத் துன்புறுத்தினார் — ஸ்தேவான் கல்லெறியப்படுவதற்கு ஒப்புதல் அளித்தார், விசுவாசிகளை இழுத்துச் சென்று சிறையில் அடைத்தார். ஒரு நாள் அவர் இவையெல்லாவற்றையும் நஷ்டம் என்று எண்ணினார்.

[பிலிப்பியர் 3:7-8] ஆகிலும், எனக்கு லாபமாயிருந்தவைகளெவைகளோ அவைகளைக் கிறிஸ்துவுக்காக நஷ்டமென்று எண்ணினேன். அதுமாத்திரமல்ல, என் கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவை அறிகிற அறிவின்மேன்மைக்காக எல்லாவற்றையும் நஷ்டமென்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

சவுல் சபையை எவ்வாறு துன்புறுத்தினார்?

[அப்போஸ்தலர் 9:1-2] சவுல் என்பவன் இன்னும் கர்த்தருடைய சீஷரைப் பயமுறுத்திக் கொலைசெய்யும்படி சீறிப் பிரதான ஆசாரியரிடத்திற்குப் போய்; இந்த மார்க்கத்தாராகிய புருஷரையாகிலும் ஸ்திரீகளையாகிலும் தான் கண்டுபிடித்தால், அவர்களைக் கட்டி எருசலேமுக்குக் கொண்டுவரும்படி, தமஸ்குவிலுள்ள ஜெபஆலயங்களுக்கு நிருபங்களைக் கேட்டு வாங்கினான்.

சவுல் குறிவைத்தவை:

• திருச்சபை "மார்க்கம்" என்று அழைக்கப்பட்டது, சவுல் அதைக் குறிவைத்தார்.

• அவர் "இன்னும் கர்த்தருடைய சீஷரைப் பயமுறுத்திக் கொலைசெய்யும்படி” சீறிக் கொண்டிருந்தார்.

• திருச்சபையைச் சேர்ந்தவர்கள் யார் என்பதைக் கண்டறிந்து ஆண்களானாலும் சரி, பெண்களானாலும் சரி அவர்களைக் கைது செய்ய அவர் பிரதான ஆசாரியரிடமிருந்து கடிதங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளச் சென்றார்.

• அவர்களைக் கைதிகளாக எருசலேமுக்குக் கொண்டுவருவதே அவருடைய திட்டமாக இருந்தது.

தேவன் பயணத்தின் நடுவே அவரைச் சந்தித்தார்

• சவுல் அழிக்கும்படி தீவிரமாகவும், உறுதியாகவும் தமஸ்குவை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, தேவன் அவரை சந்தித்தார். அந்த பயணத்தின் நடுவில் தேவன் அவரை தடுத்து நிறுத்தினார்.

• தேவன் பாவிகளை சந்திப்பதற்கு முன்பாக அவர்கள் மனந்திரும்புகிறதற்காகக் காத்து நிற்பதில்லை. மாறாக, அவர்கள் தவறான வழியில் சென்று கொண்டிருக்கும்போதே அவர்களைச் சந்திக்கிறார்.

• இதே போன்ற இரக்கமுள்ள இருதயத்தைக் கெட்ட குமாரன் உவமையிலும் பார்க்கிறோம்; அங்கே தந்தை தன் மகன் இன்னும் தொலைவில் வரும்போதே ஓடிச்சென்று அவனை அரவணைத்துக் கொள்கிறார் [லூக்கா 15]. பவுல் தாமே பின்னாளில் இவ்வாறு எழுதினார்: [ரோமர் 5:8] நாம் பாவிகளாயிருக்கையில் கிறிஸ்து நமக்காக மரித்ததினாலே, தேவன் நம்மேல் வைத்த தமது அன்பை விளங்கப்பண்ணுகிறார்.

• சவுல் தேவனைத் தேடவில்லை. தேவனே அவரைத் தேடி வந்தார். இதுவே நமக்கு முன்பாகச் செல்லும் கிருபை — நாம் தேவனை நோக்கித் திரும்புவதற்கு எவ்வளவோ முன்பாகவே அவர் நம்மைத் தெரிந்துகொண்டு நம்மைத் தேடி வருகிறார்.

வரலாறு மீண்டும் நிகழக்கூடும்

• இன்று இந்தியாவில் இந்த மாதிரியைப் பார்க்கிறோமா? ஆம். பல இடங்களில் விசுவாசிகள் எதிர்ப்பையும் துன்புறுத்தலையும் எதிர்கொள்ளும் காலத்தில்தான் நாம் வாழ்கிறோம்.

• ஆனால், திருச்சபையை இன்று எதிர்ப்பவர்கள் எவரும் தேவனுடைய கிருபைக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் அல்ல என்பதை சவுலின் கதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. சவுலை வழியில் சந்தித்த அதே தேவன், பல சவுல்களைப் பவுல்களாக மாற்றியெழுப்ப வல்லவர். நம்முடைய பங்கு அவர்களை வெறுப்பது அல்ல, மாறாக அவர்களுக்காக ஜெபம் செய்வது தான்.

வழியில் நடந்த சந்திப்பு

[அப்போஸ்தலர் 9:3-6] அவன் பிரயாணமாய்ப் போய், தமஸ்குவுக்குச் சமீபித்தபோது, சடிதியிலே வானத்திலிருந்து ஒரு ஒளி அவனைச் சுற்றிப் பிரகாசித்தது; அவன் தரையிலே விழுந்தான். அப்பொழுது: சவுலே, சவுலே, நீ என்னை ஏன் துன்பப்படுத்துகிறாய் என்று தன்னுடனே சொல்லுகிற ஒரு சத்தத்தைக் கேட்டான். அதற்கு அவன்: ஆண்டவரே, நீர் யார், என்றான். அதற்குக் கர்த்தர்: நீ துன்பப்படுத்துகிற இயேசு நானே; முள்ளில் உதைக்கிறது உனக்குக் கடினமாம் என்றார். அவன் நடுங்கித் திகைத்து: ஆண்டவரே, நான் என்ன செய்யச் சித்தமாயிருக்கிறீர் என்றான். அதற்குக் கர்த்தர்: நீ எழுந்து, பட்டணத்துக்குள்ளே போ, நீ செய்யவேண்டியது அங்கே உனக்குச் சொல்லப்படும் என்றார்.

தேவன் சவுலைத் தொட்ட அந்தச் சந்திப்பைப் பற்றி நாம் வாசிக்கிறோம் — வானத்திலிருந்து திடீரெனப் பிரகாசித்த ஒரு ஒளி அவரைத் தாக்கியது.

குருடாக்கிய அந்த ஒளி

• அவரைக் குருடாக்கிய அந்த ஒளி வானத்திலிருந்து வந்தது: "சடிதியிலே வானத்திலிருந்து ஒரு ஒளி அவனைச் சுற்றிப் பிரகாசித்தது".

• இயேசுவே ஒளியாய் இருக்கிறார் — அவர் சேராபீன்களால் சூழப்பட்டு, உன்னதத்தில் சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருக்கிறார். அவருடைய முழு மகிமையையும் கண்டு எவராலும் நிலைநிற்க முடியாது. தேவன் மோசேயிடம் இவ்வாறு கூறினார்: [யாத்திராகமம் 33:20] நீ என் முகத்தைக் காணமாட்டாய், ஒரு மனுஷனும் என்னைக் கண்டு உயிரோடிருக்கக்கூடாது என்றார்.

• ஒளி ஒரு மனிதனை என்ன செய்யும்? அது உருமாற்றும். சவுலின் விஷயத்தில், அவர் பார்வையிழந்தார்.

• அந்த பார்வையிழப்பு இரண்டு விஷயங்களைக் காட்டுகிறது — அந்தச் சந்திப்பின் தீவிரத்தையும், அவருடைய ஆவிக்குரிய குருட்டுத்தன்மை வெளிப்பட்டதையும் காட்டுகிறது.

இயேசுவின் இருதயம்

• இயேசு யாரைச் சந்திக்க வந்தார் என்று பாருங்கள் — அவருடைய திருச்சபையைத் துன்புறுத்திக் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதனை. அது நாமாக இருந்திருந்தால், அந்த மனிதனை ஒரு எதிரியாகக் கருதியிருப்போம். ஆனால் இயேசுவோ யாரையும் புறக்கணிப்பதில்லை. அவர் காணாமல் போன ஆட்டைக் காண்கிறார். அவர் பாவத்தைக் கண்டுகொள்ளாமல் விடுவதில்லை, ஆனால் பாவியைத் தேடிச் செல்கிறார். இயேசு சவுலைப் பார்த்து, "பரவாயில்லை" என்று சொல்லவில்லை.

• அவர் சவுலை நேரடியாக எதிர்கொண்டு, "நீ என்னை ஏன் துன்பப்படுத்துகிறாய்?" என்று கேட்கிறார். தேவனுடைய அன்பு ஒருவரைச் சீரமைப்பதற்கு முன்பாக அவரை நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்கிறது.

“சவுலே, சவுலே” – அழைப்பு

இயேசு அவரை இரண்டு முறை பெயர் சொல்லி அழைக்கிறார். வேதத்தில், இந்த இரட்டை அழைப்பு எப்போதும் மிகுந்த முக்கியத்துவத்தையும் ஆழமான அன்பையும் குறிக்கிறது:

• ஆபிரகாமே, ஆபிரகாமே — [ஆதியாகமம் 22:11](பலிபீடத்தண்டையில், ஈசாக்குடன்)

• மோசே, மோசே — [யாத்திராகமம் 3:4] (எரியும் முட்செடிக்கு அருகில்)

• சாமுவேலே, சாமுவேலே — [1 சாமுவேல் 3:10]

• மார்த்தாளே, மார்த்தாளே — [லூக்கா 10:41]

• அதற்கு அவன்: ஆண்டவரே, நீர் யார், என்றான். அதற்குக் கர்த்தர்: நீ துன்பப்படுத்துகிற இயேசு நானே; என்று பதில் வந்தது.

• சவுல் தன் இறையியல் நம்பிக்கையில் முழுமையான உறுதியைக் கொண்டிருந்தவர். தான் செய்வது சரி என்று அவர் நம்பினார். அவரிடம் பிரதான ஆசாரியரின் அதிகாரம், தோரா (நியாயப்பிரமாணம்) மற்றும் அவருடைய பரிசேயப் பயிற்சி ஆகியவை இருந்தன.

• இந்தச் சந்திப்பு அவருடைய நோக்கத்தை மட்டும் தகர்க்கவில்லை — தேவனைப்பற்றி அவர் கொண்டிருந்த ஒட்டுமொத்த புரிதலையும் அது நொறுக்கிப்போட்டது.

சில சமயங்களில், தேவனுக்கு ஊழியம் செய்வதாக உறுதியாக நம்பிக்கொண்டு, உண்மையில் அவருக்கு எதிராகச் செயல்படுபவரே மிகவும் ஆபத்தானவராக இருக்கிறார். தேவனுடன் உண்மையான உறவு இல்லாமல் வெளிப்படையான மத வைராக்கியம் மட்டுமே இருப்பது ஆபத்தானது.

இதனை, இதற்குச் சில வசனங்களுக்குப் பிறகு வரும் அனனியாவோடு ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். தேவன் அவருடைய பெயரை ஒரே ஒரு முறைதான் அழைத்தார், அவரும் உடனே "இதோ, ஆண்டவரே" என்று பதிலளித்தார்.

• சவுல் → உறவுக்கு முந்தைய சந்திப்பு

• அனனியா → அறிவுறுத்தலுக்கு முந்தைய உறவு

“நீ என்னை ஏன் துன்பப்படுத்துகிறாய்?”

• சவுல் விசுவாசிகளைத் துன்புறுத்திக் கொண்டிருந்தார். ஆனால் இயேசு சவுல் தன்னைத் துன்புறுத்துவதாகக் கூறுகிறார். இது கிறிஸ்து திருச்சபையுடன் தன்னை முழுமையாக ஐக்கியப்படுத்திக் கொண்டிருப்பதைக் காட்டுகிறது. பவுல் பின்னாளில் இதைப் பற்றித் தாமே எழுதினார்: [1 கொரிந்தியர் 12:26-27] ஆதலால் ஒரு அவயவம் பாடுபட்டால் எல்லா அவயவங்களும் கூடப் பாடுபடும்; ஒரு அவயவம் மகிமைப்பட்டால் எல்லா அவயவங்களும் கூடச் சந்தோஷப்படும். நீங்களே கிறிஸ்துவின் சரீரமாயும், தனித்தனியே அவயவங்களாயுமிருக்கிறீர்கள்.

• சபையைத் தொடுவது கிறிஸ்துவைத் தொடுவதாகும்.

தரையில் தள்ளப்படுதல்

• ஆணவத்தோடு நடந்த அந்த மனிதன் தரையில் விழுந்தான். இரட்சிப்பைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கு உயர நிற்பவன் எவனும் தாழ்த்தப்பட வேண்டும். இது வெறும் தாழ்மை மட்டுமல்ல —  இது அவருடைய அடையாளம் (பரிசேயன், நீதிமான், வைராக்கியம் உள்ளவன்) மற்றும் அவருடைய பணி (திருச்சபையை அழிப்பது) ஆகியவற்றின் முழுமையான வீழ்ச்சியாகும். எல்லாமே முற்றிலுமாக மாற்றப்பட்டது. 

• கவனியுங்கள் — தேவன் சவுலிடம் முழுத் திட்டத்தையும் ஒரே நேரத்தில் கொடுக்கவில்லை. அடுத்த கட்டத்தை மட்டுமே கொடுத்தார்: “நீ எழுந்து, பட்டணத்துக்குள்ளே போ, நீ செய்யவேண்டியது அங்கே உனக்குச் சொல்லப்படும்”. கர்த்தர் ஒவ்வொரு அடியாக, ஒவ்வொரு செங்கல்லாக இப்படித்தான் நம்மை நடத்துகிறார்.

இருளில் மூன்று நாட்கள்

[அப்போஸ்தலர் 9:7-9] அவனுடனேகூடப் பிரயாணம்பண்ணின மனுஷர்கள் சத்தத்தைக் கேட்டும் ஒருவரையும் காணாமல் பிரமித்து நின்றார்கள். சவுல் தரையிலிருந்தெழுந்து, தன் கண்களைத் திறந்தபோது ஒருவரையும் காணவில்லை. அப்பொழுது கைலாகு கொடுத்து, அவனைத் தமஸ்குவுக்குக் கூட்டிக்கொண்டுபோனார்கள். அவன் மூன்று நாள் பார்வையில்லாதவனாய்ப் புசியாமலும் குடியாமலும் இருந்தான்.

பேச்சற்ற நிலை

• சவுலைச் சுற்றியிருந்த மக்களைக் கவனித்துப் பாருங்கள். துன்புறுத்துவதற்காக அவருடன் பயணம் செய்தவர்கள் பேச்சற்று நின்றுவிட்டனர். இயேசு வெளிப்படும்போது, ​​நம்மை மௌனமாக்கும் ஒரு பிரமிப்பு ஏற்படுகிறது.

• ஆனால் தேவனுடைய பிரசன்னத்திற்கு அருகில் இருப்பது என்பது, அந்தப் பிரசன்னத்தால் மாற்றமடைவதிலிருந்து மாறுபட்டது. அவருடைய பிரசன்னத்திற்கு உட்படும் அனைவரும் மாற்றப்படுவதில்லை — அவருடன் தனிப்பட்ட முறையில் சந்திப்பைப் பெற்று, பதிலளிப்பவர்கள் மட்டுமே மாற்றப்படுகிறார்கள்.

அவர்கள் சத்தத்தைக் கேட்டார்கள், ஆனால் யாரையும் காணவில்லை.

• சத்திய ஆவியானவர் அவ்வாறே செயல்படுகிறார். உலகத்தால் அவரைக் காண முடியாது, ஆனால் அவருடைய சொந்த ஜனங்கள் அவருடைய சத்தத்தை அடையாளம் கண்டுகொள்கிறார்கள்.

  • [யோவான் 14:17] உலகம் அந்தச் சத்திய ஆவியானவரைக் காணாமலும் அறியாமலும் இருக்கிறபடியால் அவரைப் பெற்றுக்கொள்ளமாட்டாது; அவர் உங்களுடனே வாசம்பண்ணி உங்களுக்குள்ளே இருப்பதால், நீங்கள் அவரை அறிவீர்கள்.

  • [யோவான் 10:27] என் ஆடுகள் என் சத்தத்திற்குச் செவிகொடுக்கிறது; நான் அவைகளை அறிந்திருக்கிறேன், அவைகள் எனக்குப் பின்செல்லுகிறது.

  • [1 கொரிந்தியர் 1:18] சிலுவையைப்பற்றிய உபதேசம் கெட்டுப்போகிறவர்களுக்குப் பைத்தியமாயிருக்கிறது, இரட்சிக்கப்படுகிற நமக்கோ அது தேவபெலனாயிருக்கிறது.

• வெளிப்படுத்துதல் என்பது வெறுமனே கேட்பது மட்டுமல்ல — அது தேவனுடைய சத்தத்தை அடையாளம் கண்டு அதற்குப் பதிலளிப்பதாகும்.

மூன்று நாட்கள் பார்வையற்றிருத்தல்

• தேவன் அவருடைய ஆவிக்குரிய பார்வையைத் திறப்பதற்காக, சவுல் சரீரப்பிரகாரமாக பார்வையற்றவராக்கப்பட வேண்டியிருந்தது.

  • பழைய அடையாளம் → மரித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

  • புதிய அழைப்பு → இன்னும் வெளிப்படுத்தப்படவில்லை.

  • மூன்று நாட்கள் → இயேசு கல்லறையில் இருந்த மூன்று நாட்களைப் போல உயிர்த்தெழுதலுக்கு முந்தைய மரணம்.

• வெளியே இருந்து பார்க்கும்போது, சவுல் வெறும் பார்வையற்றவராகவே காணப்பட்டார். ஆனால் உண்மையில் என்னநடந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதை இயேசு அனனியாவிடம் கூறினார்: [அப்போஸ்தலர் 9:11] அப்பொழுது கர்த்தர்: நீ எழுந்து நேர்த்தெருவு என்னப்பட்ட தெருவுக்குப்போய், யூதாவின் வீட்டிலே தர்சுபட்டணத்தானாகிய சவுல் என்னும் பேருள்ள ஒருவனைத் தேடு; அவன் இப்பொழுது ஜெபம்பண்ணுகிறான்.

• நாம் குருடாக்கப்படும்போது, நாம் ஜெபிக்கத் தொடங்குகிறோம். சவுலும் உபவாசித்தார் — உணவு இல்லை, தண்ணீர் இல்லை. மூன்று நாட்களுக்கு பார்வை இல்லை, உணவு இல்லை, எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை, எந்தத் தாக்கமும் இல்லை — ஜெபமும் இயேசுவும் மட்டுமே. அந்த மூன்று நாட்களில் தேவன் அவரை முற்றிலும் உடைத்தார். வலிமைமிக்க, முரட்டுத்தனமான, ஆணவமான ஒரு மனிதன் குழந்தையைப் போல தாழ்த்தப்பட்டான். முன்பு, சிலுவை அவருக்குப் பைத்தியமாக இருந்தது. இப்பொழுது, சிலுவை வல்லமையாக மாறியது — அவர் அதை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளாவிட்டாலும் கூட.

குணப்படுத்துவதற்கான ஒரு கருவியாக அனனியா

[அப்போஸ்தலர் 9:10-20] தமஸ்குவிலே அனனியா என்னும் பேருள்ள ஒரு சீஷன் இருந்தான். அவனுக்குக் கர்த்தர் தரிசனமாகி: அனனியாவே, என்றார். அவன்: ஆண்டவரே, இதோ, அடியேன் என்றான். அப்பொழுது கர்த்தர்: நீ எழுந்து நேர்த்தெருவு என்னப்பட்ட தெருவுக்குப்போய், யூதாவின் வீட்டிலே தர்சுபட்டணத்தானாகிய சவுல் என்னும் பேருள்ள ஒருவனைத் தேடு; அவன் இப்பொழுது ஜெபம்பண்ணுகிறான். அனனியா என்னும் பேருள்ள ஒரு மனுஷன் தன்னிடத்தில் வரவும், தான் பார்வையடையும்படி தன்மேல் கைவைக்கவும் தரிசனங்கண்டான் என்றார். அதற்கு அனனியா: ஆண்டவரே, இந்த மனுஷன் எருசலேமிலுள்ள உம்முடைய பரிசுத்தவான்களுக்கு எத்தனையோ பொல்லாங்குகளைச் செய்தானென்று அவனைக்குறித்து அநேகரால் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். இங்கேயும் உம்முடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுகிற யாவரையுங்கட்டும்படி அவன் பிரதான ஆசாரியர்களால் அதிகாரம் பெற்றிருக்கிறானே என்றான். அதற்குக் கர்த்தர்: நீ போ; அவன் புறஜாதிகளுக்கும், ராஜாக்களுக்கும், இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கும் என்னுடைய நாமத்தை அறிவிக்கிறதற்காக நான் தெரிந்துகொண்ட பாத்திரமாயிருக்கிறான். அவன் என்னுடைய நாமத்தினிமித்தம் எவ்வளவாய்ப் பாடுபடவேண்டுமென்பதை நான் அவனுக்குக் காண்பிப்பேன் என்றார். அப்பொழுது அனனியா போய், வீட்டுக்குள் பிரவேசித்து, அவன்மேல் கையை வைத்து: சகோதரனாகிய சவுலே, நீ வந்த வழியிலே உனக்குத் தரிசனமான இயேசுவாகிய கர்த்தர், நீ பார்வையடையும்படிக்கும் பரிசுத்த ஆவியினாலே நிரப்பப்படும்படிக்கும் என்னை அனுப்பினார் என்றான். உடனே அவன் கண்களிலிருந்து மீன் செதிள்கள் போன்றவைகள் விழுந்தது. அவன் பார்வையடைந்து, எழுந்திருந்து, ஞானஸ்நானம் பெற்றான். பின்பு அவன் போஜனம்பண்ணிப் பலப்பட்டான். சவுல் தமஸ்குவிலுள்ள சீஷருடனே சிலநாள் இருந்து, தாமதமின்றி, கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரனென்று ஆலயங்களிலே பிரசங்கித்தான். 

அனனியா யார்?

• இயேசு அவரை வெறுமனே ஒரு சீஷன் என்று அழைக்கிறார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பவுல் அவரைப் பற்றி இவ்வாறு வர்ணித்தார்:  [அப்போஸ்தலர் 22:12] அப்பொழுது வேதப்பிரமாணத்தின்படியே பக்தியுள்ளவனும், அங்கே குடியிருக்கிற சகல யூதராலும் நல்லவனென்று சாட்சிபெற்றவனுமாகிய அனனியா என்னும் ஒருவன்,

• தேவனுடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்பவர். அவர் வாழ்ந்த விதத்திற்காக நல்லவனென்று சாட்சிபெற்றவர். ஒரு சாதாரண சீஷன்.

பேதுரு ஏன் அனுப்பப்படவில்லை?

• தேவன் பேதுருவையோ அல்லது பன்னிருவரில் ஒருவரையோ சவுலிடம் அனுப்பவில்லை. மாறாக, அவர் ஒரு சாதாரண, அதிகம் அறியப்படாத சீஷனையே அனுப்பினார்.

• தகுதியானவர்களைக் காட்டிலும், ஆயத்தமாக இருப்பவர்களையே தேவன் பயன்படுத்துகிறார்.

"ஆண்டவரே, இதோ, அடியேன்"

• அனனியா எப்போதும் பரலோகத்துடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தார் — ஒரே ஒரு அழைப்பு வந்ததும், அவர் "ஆண்டவரே, இதோ, அடியேன்" என்று பதிலளித்தார்.

• அவர் சவுலின் பெயரைக் கேட்டு தேவனிடம் கேள்வி எழுப்பினாலும், அவரிடம் பயம் இருக்கவில்லை. அவருடைய நம்பிக்கை இயேசுவின் மீதே இருந்தது.

• தேவன் "போ!" என்று சொன்னபோது, அது ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டது என்பதை அனனியா புரிந்து கொண்டார்.

• உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள் — "ஆண்டவரே, இதோ, அடியேன்" என்று சொல்லும் அளவுக்குத் தேவனுடைய அழைப்பை என்னால் தெளிவாகக் கேட்க முடிகிறதா?

சவுலுக்கான தேவனுடைய திட்டம்

• தேவன் சவுலுக்கான தம்முடைய பரிபூரண சித்தத்தை அனனியாவுக்கு வெளிப்படுத்தினார்: "அவன் புறஜாதிகளுக்கும், ராஜாக்களுக்கும், இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கும் என்னுடைய நாமத்தை அறிவிக்கிறதற்காக நான் தெரிந்துகொண்ட பாத்திரமாயிருக்கிறான். அவன் என்னுடைய நாமத்தினிமித்தம் எவ்வளவாய்ப் பாடுபடவேண்டுமென்பதை நான் அவனுக்குக் காண்பிப்பேன்" — தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு பாத்திரம் மற்றும் துன்புறுத்தல்களை உள்ளடக்கிய ஒரு அழைப்பு.

சகோதரனாகிய சவுலே

• அனனியா தன்னை கைது செய்ய வந்த மனிதர் மீது தன் கைகளை வைத்து, அவரை சகோதரர் என்று அழைத்தார். இது வெறும் வாழ்த்து மட்டுமல்ல — இது ஒரு பிரகடனம்:

• நீங்கள் இப்போது எங்களில் ஒருவராகிவிட்டீர்கள். மதில் சுவர்கள் தகர்க்கப்பட்டுவிட்டன. நீங்கள் சிந்திய இரத்தம், நீங்கள் அழித்த குடும்பங்கள் அனைத்தையும் தேவன் தாமே சரிசெய்துவிட்டார்.  [எபேசியர் 2:14] எப்படியெனில், அவரே நம்முடைய சமாதான காரணராகி, இருதிறத்தாரையும் ஒன்றாக்கி, பகையாக நின்ற பிரிவினையாகிய நடுச்சுவரைத் தகர்த்து,

• நாம் கிறிஸ்தவ வட்டாரங்களில் அடிக்கடி ஒருவரையொருவர் சகோதரர் என்று அழைக்கிறோம். அனனியா அதன் உண்மையான அர்த்தத்தை நமக்குக் காட்டுகிறார். சவுலிடம் திருச்சபை காட்டிய முதல் செயல் சந்தேகமாக இருக்கவில்லை; அது அவரை அரவணைத்து ஏற்றுக்கொள்வதாகவே இருந்தது.

செதில்கள் விழுந்தன

• உடனடியாக, செதில்களைப் போன்ற ஏதோ ஒன்று சவுலின் கண்களிலிருந்து விழுந்தது. பார்ப்பதற்கான அந்த பழைய வழிமுறை — கிருபையில்லாத நியாயப்பிரமாணம், அன்பில்லாத வைராக்கியம் — கீழே விழுந்துவிட்டது.

• புதிய பார்வை என்பது அவரது பழைய பார்வை மீட்டெடுக்கப்பட்டதல்ல; அது காண்பதற்கான முற்றிலும் புதிய வழி. திரையாக இருந்த செதில்கள் வெளிப்படுத்தப்பட்டன. [2 கொரிந்தியர் 3:14-16] அவர்களுடைய மனது கடினப்பட்டது; இந்நாள்வரைக்கும் பழைய ஏற்பாடு வாசிக்கப்படுகையில், அந்த முக்காடு நீங்காமலிருக்கிறது; அது கிறிஸ்துவினாலே நீக்கப்படுகிறது. மோசேயின் ஆகமங்கள் வாசிக்கப்படும்போது, இந்நாள்வரைக்கும் முக்காடு அவர்கள் இருதயத்தின்மேல் இருக்கிறதே. அவர்கள் கர்த்தரிடத்தில் மனந்திரும்பும்போது, அந்த முக்காடு எடுபட்டுப்போகும்.

ஞானஸ்நானம் பெற்று பலப்படுத்தப்பட்டார்

• இரண்டு காரியங்கள் நிகழ்ந்தன. இரட்சிப்பு — “அவன் பார்வையடைந்து, எழுந்திருந்து, ஞானஸ்நானம் பெற்றான்”, பராமரிப்பு — பின்பு அவன் போஜனம்பண்ணிப் பலப்பட்டான். தேவன் நம்மை இரட்சிப்பது மட்டுமல்லாமல் அடுத்து வரவிருக்கும் காரியங்களுக்காக நமது பலத்தையும் மீட்டெடுக்கிறார்.

பழையது ஒழிந்துவிட்டது

ஒரு காலத்தில் மார்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களை இழுத்துச் சென்ற அதே மனிதர், இப்போது அதே ஜெப ஆலயங்களில் நின்று அந்த மார்க்கத்தைப் பிரசங்கித்தார். மாற்றத்தைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. பழையது ஒழிந்துவிட்டது. [அப்போஸ்தலர் 9:20-22] தாமதமின்றி, கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரனென்று ஆலயங்களிலே பிரசங்கித்தான். கேட்டவர்களெல்லாரும் ஆச்சரியப்பட்டு: எருசலேமில் இந்த நாமத்தைத் தொழுது கொள்ளுகிறவர்களை நாசமாக்கி, இங்கேயும் அப்படிப்பட்டவர்களைக் கட்டிப் பிரதான ஆசாரியர்களிடத்திற்குக் கொண்டுபோகும்படி வந்தவன் இவனல்லவா என்றார்கள். சவுல் அதிகமாகத் திடன்கொண்டு, இவரே கிறிஸ்துவென்று திருஷ்டாந்தப்படுத்தி, தமஸ்குவில் குடியிருக்கிற யூதர்களைக் கலங்கப்பண்ணினான்.

• விசுவாசிகளைக் கண்டுபிடிக்க அவர் திட்டமிட்டிருந்த அதே ஆலயங்களுக்குள் சவுல் நேராகச் சென்று, இயேசுவே தேவனுடைய குமாரன் என்று பிரசங்கித்தார்.

• இது அவரது பரிசேயப் பயிற்சியின் விளைவல்ல; இது அவருக்குள் பரிசுத்த ஆவியானவர் செய்த செயலாகும்.

• அவரைக் கேட்டவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டனர். அவர் இதற்கு முன்பு எத்தகையவராக இருந்தார் என்பது அவர்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும். அந்த அகந்தையான மனிதர் உருமாறினார்.

• தேவனின் சித்தம் அவரை நாளுக்கு நாள் வல்லமையுள்ளவராக வளரச் செய்தது, தமஸ்குவில் இருந்த யூதர்கள் குழப்பமடைந்தனர்.

திருச்சபை வளர்ந்தது

சவுலின் மாற்றத்திற்குப் பிறகு, யூதேயா, கலிலேயா மற்றும் சமாரியா முழுவதும் இருந்த திருச்சபை ஒரு சமாதானத்தை அனுபவித்தது. ஆனால் அந்தச் சமாதானம் சும்மா உட்கார்ந்து ஓய்வெடுப்பதற்கான இடைவேளை அல்ல. அது சபையை வலுப்படுத்துவதற்கும், கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுபவர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பதற்கும் ஏற்ற ஒரு காலக்கட்டமாக இருந்தது.

[அப்போஸ்தலர் 9:31] அப்பொழுது யூதேயா கலிலேயா சமாரியா நாடுகளிலெங்கும் சபைகள் சமாதானம் பெற்று, பக்திவிருத்தியடைந்து, கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயத்தோடும், பரிசுத்த ஆவியின் ஆறுதலோடும் நடந்து பெருகின.

இது எப்படி நிகழ்ந்தது? சவுல் துன்புறுத்துவதை நிறுத்தியதால்தான் இது நடந்தது என்று நாம் கூறலாம். ஆனால் அது உண்மையில்லை. இந்த வசனம் அதற்கான இரண்டு காரணங்களைக் கூறுகிறது:

• கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயம் — பயபக்தி கலந்த பிரமிப்பு. அவரே நமது தேவனாகிய கர்த்தர்.

• பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஆறுதல் — விசுவாசிகள் ஆவியானவர் மூலமாக தேவன் பேசுவதைக் கேட்டு, அவருடைய வார்த்தையைப் புரிந்துகொண்டு, அதற்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள்.

• சமாதானம் = கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயம் + பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஆறுதல்

பயபக்தி, ஆவியானவர் தரும் ஆறுதல் இவை இரண்டும் திருச்சபை வளர்ச்சியின் இரட்டை எஞ்சின்கள் ஆகும். ஆறுதல் மட்டும் இருந்து பயபக்தி இல்லாத திருச்சபைகள் தேவனிடம் அலட்சியமாக நடந்துகொள்ளும் நிலைக்குச் சென்றுவிடும். பயபக்தி மட்டும் இருந்து ஆறுதல் இல்லாத திருச்சபைகள் நியாயப்பிரமாணப் பிடிப்புக்குள் சென்றுவிடும். இரண்டும் ஒன்றாக தேவை. இதன் விளைவு: திருச்சபை பலப்படுத்தப்பட்டது, பயபக்தியில் வளர்ந்தது, எண்ணிக்கையிலும் பெருகியது.

பவுலின் தேவப்பணி

அவரது மாற்றத்திற்குப் பிறகு, பவுல் மூன்று மிஷனரிப் பயணங்களை மேற்கொண்டார்; அப்பொழுது ஆசியா மைனர், மக்கெதோனியா மற்றும் கிரேக்கம் முழுவதும் திருச்சபைகளை ஸ்தாபித்தார். பின்னர் அவர் ஒரு கைதியாக ரோம் நகருக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.

புதிய ஏற்பாட்டில் ரோமர் முதல் பிலேமோன் வரை பதின்மூன்று நிருபங்களை அவர் எழுதினார். அவரது பிரதான செய்தி எளிமையானது: நாம் நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியைகளால் அல்ல, இயேசுகிறிஸ்துவில் உள்ள விசுவாசத்தின் மூலம் நாம் கிருபையினாலே இரட்சிக்கப்படுகிறோம்.

அந்தச் செய்திக்காக அவர் பெரிய விலையைக் கொடுத்தார். சுவிசேஷத்தின் நிமித்தம் அவர் அடிக்கப்பட்டார், கல்லெறியப்பட்டார், கப்பல் சேதத்தைச் சந்தித்தார், சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். ஆயினும், பவுலின் மிகப்பெரிய தகுதி அவரது கல்வியோ அல்லது அவர் பட்ட உபத்திரவங்களோ அல்ல — அது கிருபையே.

[1 கொரிந்தியர் 15:10] ஆகிலும் நான் இருக்கிறது தேவகிருபையினாலே இருக்கிறேன்; அவர் எனக்கு அருளிய கிருபை விருதாவாயிருக்கவில்லை; அவர்களெல்லாரிலும் நான் அதிகமாய்ப் பிரயாசப்பட்டேன்; ஆகிலும் நான் அல்ல, என்னுடனே இருக்கிற தேவகிருபையே அப்படிச் செய்தது.

தேவன் இப்போதும் வாழ்க்கையை மாற்றுகிறார்

இயேசு நேற்றும் இன்றும் என்றும் மாறாதவர். அவர் ஒருபோதும் மாறுவதில்லை. சவுலின் சந்திப்பு வெறும் வரலாறு அல்ல. ஒருவருடைய கடந்த காலம் எத்தகையதாக இருந்தாலும் — அது பாவங்கள் நிறைந்ததாகவோ, பரிதாபகரமானதாகவோ, உடைந்துபோனதாகவோ / அல்லது மிகுந்த மதப்பற்றுள்ள ஆனால் ஆன்மீகத் தன்மை இல்லாததாகவோ இருந்தாலும் சரி — அதே தேவன் இப்போதும் எவரையும் இரட்சிக்க வல்லவராக இருக்கிறார். கடந்த காலம் அவருக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல.

கிறிஸ்துவின் அழைப்புக்கும் பயன்பாட்டுக்கும் யாரும் ஒருபோதும் அப்பாற்பட்டவர்கள் அல்ல என்பதை பவுலின் வாழ்க்கை நமக்குக் காட்டுகிறது. நமது விசுவாசத்தை எதிர்ப்பவர், அதை கேலி செய்யும் சக ஊழியர், இயேசுவுடன் எந்தத் தொடர்பும் வைத்துக்கொள்ள விரும்பாத குடும்ப உறுப்பினர் — யாராக இருந்தாலும், சவுலை ஒரு பவுலாக மாற்ற தேவன் இப்போதும் வல்லவராக இருக்கிறார். ஜெபிப்பதும், “ஆண்டவரே, இதோ, அடியேன்” என்று சொல்லத் தயாராக இருப்பதும், நம் கரங்களை விரித்து சகோதரனே அல்லது சகோதரியே என்று அழைப்பதுமே நமது பங்காகும்.

இயேசுவே வழி. [யோவான் 14:6] அதற்கு இயேசு: நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்; என்னாலேயல்லாமல் ஒருவனும் பிதாவினிடத்தில் வரான்.

சவுல் 'மார்க்கத்தை' (The Way) தடுக்கப் புறப்பட்டார். ஆனால் அந்த “மார்க்கம்” (The Way) சவுலைத் தடுத்து நிறுத்தி அவரைப் பவுலாக மாற்றியது.