கசப்பான இனிப்பு

நீங்கள் எப்போதாவது நெல்லிக்காயைச் சுவைத்திருக்கிறீர்களா? அதில் ஒரு கடி கடித்தவுடன், உங்களை முதலில் தாக்கும் சுவை புளிப்பாகவும், கிட்டத்தட்ட கசப்பாகவும் இருக்கும். நீங்கள் அதைச் சில கணங்கள் மென்று தின்ற பிறகு, திடீரென்று ஒரு ஆச்சரியமான இனிப்பு உணர்வு ஊறி எழும். வேறு எதிலும் கிடைக்காத அளவுக்கு ஏராளமான சத்துக்களை நெல்லிக்காய் தன்னுள் கொண்டுள்ளது; ஆனால் அந்தச் சத்துக்களைப் பெற வேண்டுமானால், முதலில் அந்தப் புளிப்புச் சுவையை நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்டே ஆக வேண்டும்.

இதைத்தான் தேவனுடன் நாம் நடக்கும் வாழ்க்கைப் பயணத்திலும் அனுபவிக்கிறோம். இந்த வாசிப்பில், செங்கடலைக் கடந்தவுடனேயே இஸ்ரவேலர்கள் பயணித்த அதே பாதையிலிருந்து மாராவின் கசப்பான அனுபவத்தையும், அதைத் தொடர்ந்து ஏலிமின் இனிமையான அனுபவத்தையும் கற்றுக்கொள்கிறோம்.  

இந்தத் தலைப்பு முதல்முறை வாசிக்கும்போது கொஞ்சம் குழப்பமானதாகத் தோன்ற வேண்டும் என்பதற்காகவே வேண்டுமென்றே இப்படி வைக்கப்பட்டுள்ளது — "கசப்பான இனிப்பு".

• கசப்பு = மாரா தரும் பாடங்களிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்வது.

• இனிமை = ஏலிமிடமிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்வது.

மாரா மற்றும் ஏலிமின் பாடங்களிலிருந்து

திருப்புமுனைக்குப் பின்னான சோதனை

[யாத்திராகமம் 15:22] பின்பு மோசே இஸ்ரவேல் ஜனங்களைச் சிவந்த சமுத்திரத்திலிருந்து பிரயாணப்படுத்தினான். அவர்கள் சூர்வனாந்தரத்துக்குப் புறப்பட்டுப்போய், மூன்று நாள் வனாந்தரத்தில் தண்ணீர் கிடையாமல் நடந்தார்கள்.

நாம் மாராவுக்கு வருவதற்கு முன்பு, இஸ்ரவேலர் எங்கிருந்து வந்தார்கள் என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். [யாத்திராகமம் 15:1-21] மோசேயின் பாடலைப் பதிவுசெய்கிறது — இது வேதத்திலுள்ள மிகச் சிறந்த துதி மற்றும் ஆராதனை தருணங்களில் ஒன்றாகும். செங்கடல் இப்போதுதான் இரண்டாகப் பிளந்துள்ளது. பார்வோனின் சேனை அழிக்கப்பட்டுள்ளது. இஸ்ரவேலர் நடனமாடி, பாடி, கர்த்தரை உயர்த்துகிறார்கள். இது தேவனுடன் அவர்களுக்கு இருந்த அனுபவத்தின் இதுவரை கண்டிராத மிக உயர்ந்த உச்சக்கட்டமாகும்.

பின்னர் 22வது வசனம் தொடங்குகிறது: "பின்பு மோசே இஸ்ரவேல் ஜனங்களைச் சிவந்த சமுத்திரத்திலிருந்து பிரயாணப்படுத்தினான்...." மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, தண்ணீர் இல்லை.

இந்த வரிசைமுறை தற்செயலானது அல்ல. தேவன் தம்முடைய மிகப்பெரிய விடுதலைக்குப் பிறகு, அவருடைய மிகப் பெரிய சோதனைகள் வர அவர் பெரும்பாலும் அனுமதிப்பார். இது வேதத்தில் தொடர்ந்து காணப்படும் ஒரு நிலையான பாணியாகும்.

• எலியா கர்மேல் பர்வதத்தில் அக்கினியை வரவழைத்து, பாகாலின் நானூற்று ஐம்பது தீர்க்கதரிசிகளைத் தோற்கடித்தார், அதன் பிறகு வனாந்தரத்திற்குத் தப்பியோடி தன் உயிரை எடுத்துக்கொள்ளும்படி தேவனிடம் வேண்டினார் — [1 இராஜாக்கள் 18-19].

• இயேசு ஆவியானவரால் ஞானஸ்நானம் பெற்றார், பிதா பரலோகத்திலிருந்து, "இவரே என்னுடைய நேச குமாரன், இவரில் பிரியமாயிருக்கிறேன்" என்று பேசினார், பின்பு உடனடியாக ஆவியானவர் அவரை நாற்பது நாட்கள் சோதிக்கப்படுவதற்காக வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டு சென்றார் — [மத்தேயு 4:1-2].

இந்தச் சோதனை எப்போதுமே தேவனுடைய வழிநடத்துதலுக்கு வெளியே கொடுக்கப்படுவதில்லை. அவர்களைச் செங்கடலைக் கடந்து அழைத்து வந்தவரே, வனாந்தரத்திலும் அவர்களுடன் கூட நடந்து செல்கிறார். பிரச்சினை எப்போதுமே சூழ்நிலையாக இருந்ததில்லை. செங்கடலின் தேவனைச் சூரின் வனாந்தரத்திலும் அவர்கள் நம்புவார்களா இல்லையா என்பதே அங்குள்ள உண்மையான சவாலாகும்.

கேள்வி

• உங்களை நீங்களே சோதித்துப் பாருங்கள்: கர்த்தர் உங்கள் வாழ்க்கையில் ஏற்கனவே செய்துள்ள மிகப்பெரிய வல்லமையான செயல் / திருப்புமுனை என்ன? அது ஒரு தனிப்பட்ட ஆசீர்வாதமாக, ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியாக, ஊழிய மைல்கல்லாக, அலுவலகத்தில் கிடைத்த வெற்றியாக அல்லது அவரிடமிருந்து நீங்கள் பெற்றதாக அறிந்த எதுவாகவும் இருக்கலாம்.

• அந்தப் பெரிய திருப்புமுனைக்குப் பிறகு, நீங்கள் ஒரு வறண்ட காலத்தைக் கடந்து சென்றிருக்கிறீர்களா? எனக்கு அந்த அனுபவம் உண்டு. உங்களுக்கும் அந்த அனுபவம் இருந்திருந்தால், தயங்காமல் எழுதி என்னுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள், அல்லது தேவன் உங்களிடம் மேலும் பேசுவதற்கு முன்பு அதை நீங்களே சிந்தித்துப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

“அவர்கள் ... புறப்பட்டுப்போய்” — விசுவாசமற்ற சுய-நம்பிக்கை

[யாத்திராகமம் 15:22] பின்பு மோசே இஸ்ரவேல் ஜனங்களைச் சிவந்த சமுத்திரத்திலிருந்து பிரயாணப்படுத்தினான். அவர்கள் சூர்வனாந்தரத்துக்குப் புறப்பட்டுப்போய், மூன்று நாள் வனாந்தரத்தில் தண்ணீர் கிடையாமல் நடந்தார்கள்.

இந்த வசனம் எவ்வாறு கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை கவனமாகப் பாருங்கள். மோசே வழிநடத்தினார் — ஆனால் அவர்களோ சென்றார்கள். தேவனால் வழிநடத்தப்படுவதற்கும், தேவனோடு விசுவாசத்தில் நடப்பதற்கும் இடையே உண்மையான வித்தியாசம் உள்ளது. இஸ்ரவேலர் மோசேயின் சரீரப்பிரகாரமான  பயணத்தைப் பின்தொடர்ந்தார்களே தவிர, விசுவாசத்தோடுப் பின்தொடரவில்லை. அவர்கள் சென்றார்கள். பயணம் செய்தார்கள். தேடினார்கள். அதன் விளைவு: தண்ணீர் கிடைக்கவில்லை.

இது ஒரு சிறிய அவதானிப்பு அல்ல. இது மாரா பகுதி முழுவதற்குமான திறவுகோல். அவர்களின் சொந்த முயற்சி என்ன விளைவித்தது? ஒன்றுமில்லை. மூன்று நாட்கள் சொந்த பலத்தில் நடந்து தேடியும், அவர்களுக்குச் சோர்வும் தாகமும் தவிர வேறொன்றும் கிடைக்கவில்லை.

விசுவாசக் கொள்கை

• [எபிரெயர் 11:6] விசுவாசமில்லாமல் தேவனுக்குப் பிரியமாயிருப்பது கூடாதகாரியம்; ஏனென்றால், தேவனிடத்தில் சேருகிறவன் அவர் உண்டென்றும், அவர் தம்மைத் தேடுகிறவர்களுக்குப் பலன் அளிக்கிறவரென்றும் விசுவாசிக்கவேண்டும்.

• கடினமானதல்ல. சாத்தியமற்றதல்ல. இயலாத காரியம். இஸ்ரவேலர் தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள் — ஆனால் தேவனைத் தேடவில்லை. அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் புரிதலின்படி தண்ணீரைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

தேவனை நம்புதல்

• [நீதிமொழிகள் 3:5] உன் சுயபுத்தியின்மேல் சாயாமல், உன் முழு இருதயத்தோடும் கர்த்தரில் நம்பிக்கையாயிருந்து.

செயல்

• [சங்கீதம் 127:1] கர்த்தர் வீட்டைக் கட்டாராகில், அதைக் கட்டுகிறவர்களின் பிரயாசம் விருதா; கர்த்தர் நகரத்தைக் காவாராகில் காவலாளர் விழித்திருக்கிறது விருதா.

• அவர்கள் மூன்று நாட்கள் உழைத்தார்கள். அது வீணாயிற்று.

நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்

• இந்த நிகழ்வின் முக்கிய பாடம் முயற்சி செய்வது தவறு என்பதல்ல. மோசே தொடர்ந்து வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தார். அவர்களும் தொடர்ந்து முன்னேறிக் கொண்டிருந்தார்கள். தோல்வி நடப்பதில் இல்லை — விசுவாசம் வைப்பதில்தான் இருந்தது.

• அவர்கள் தேவனைச் சார்ந்து இராமல் சென்றார்கள். விசுவாசம் இல்லாமல் நகர்ந்தார்கள். தேவனைச் சார்ந்து இராமல் நம் சொந்த கைகளால் நாம் கண்டடைவது எப்போதும் ஒரே மாதிரியான பலனைத்தான் தரும்: குடிப்பதற்கு ஏற்றது எதுவும் கிடைக்காது.

• இது இன்றைய நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் உங்களுக்கும் எனக்கும் நேரடியாகப் பொருந்துகிறது. நாம் திருச்சபையால் வழிநடத்தப்படலாம், கூட்டங்களில் கலந்துகொள்ளலாம், வழிமுறைகளைப்  பின்பற்றலாம் — ஆனாலும் எதுவும் கிடைக்காமல் போகலாம். ஏனென்றால், நம்மை வழிநடத்தும் தேவன் மீது தீவிரமான நம்பிக்கை வைத்து நடப்பதற்குப் பதிலாக, நாம் நம் சொந்த பலத்தில் சென்று கொண்டிருக்கிறோம்.

• விசுவாசம் இல்லாமல் நகர்வது எதையும் தராது. தேவனைச் சார்ந்திருப்பது வனாந்தரத்திலேயும் தண்ணீரைக் கொண்டுவருகிறது.

மாரா: கசப்பான நீர், கசப்பான மக்கள்

[யாத்திராகமம் 15:23] அவர்கள் மாராவிலே வந்தபோது, மாராவின் தண்ணீர் கசப்பாயிருந்ததினால் அதைக் குடிக்க அவர்களுக்குக் கூடாதிருந்தது; அதினால் அவ்விடத்துக்கு மாரா என்று பேரிடப்பட்டது.

[யாத்திராகமம் 15:24] அப்பொழுது ஜனங்கள் மோசேக்கு விரோதமாய் முறுமுறுத்து: என்னத்தைக் குடிப்போம் என்றார்கள்.

• எபிரேய மொழியில் 'மாரா' என்றால் கசப்பு என்று பொருள். ஆனால், இந்தப் பகுதியின் பெரிய வெளிப்பாடு என்னவென்றால்: அவர்களுக்குத் தண்ணீர் பிரச்சினையைக் காட்டுவதற்காக தேவன் அவர்களை மாராவுக்கு அழைத்துச் செல்லவில்லை. மாறாக, அவர்களின் இருதயப் பிரச்சினையைக் காட்டுவதற்காகவே அவர்களை அங்கு அழைத்துச் சென்றார். தண்ணீர் கசப்பாக இருந்தது; ஆனால் மக்கள்தான் தண்ணீரை விடக் கசப்பாய் இருந்தனர்.

• இதை நாம் எப்படி அறிந்துகொள்ள முடியும்? ஏனெனில், அவர்கள் மாராவுக்கு வந்தடைந்தபோது, தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடவில்லை. அவர்கள் மோசேக்கு எதிராக முறுமுறுத்தார்கள். தண்ணீர் அவர்களுக்குள்ளே ஏற்கனவே இருந்ததை வெளிப்படுத்தியது. கடினமான சூழ்நிலைகள் நமக்குள்ளே கசப்பை உருவாக்குவதில்லை — ஏற்கனவே இருக்கும் கசப்பை அவை வெளிப்படுத்துகின்றன.

• தேவன் தமது ஜனங்களைச் சோதிக்கும் விதத்தில் இது ஒரு நிலையான பாணியாகும். இந்தச் சோதனை எப்போதுமே வெளிப்புற சூழ்நிலையைப் பற்றியது அல்ல. அது எப்போதும் உள்ளே இருப்பதைப் பற்றியது. வெளிப்புறமானது உள்ளே என்ன இருக்கிறது என்பதைக் காட்டுவதற்கான ஒரு கண்ணாடி மட்டுமே.

• 25-வது வசனம் தெளிவாகக் கூறுகிறது: "…அவர் அங்கே அவர்களுக்கு ஒரு நியமத்தையும், ஒரு நியாயத்தையும் கட்டளையிட்டு, அங்கே அவர்களைச் சோதித்து;". தேவன் மாராவை வடிவமைத்தார். மூன்று நாள் தாகத்தை அவர்தான் ஏற்படுத்தினார். அவர்தான் அவர்களைத் திட்டமிட்டு கசப்பான தண்ணீருக்கு அழைத்துச் சென்றார். இது ஒரு மாற்றுப் பாதையோ அல்லது தேவனுடைய திட்டத்தில் ஏற்பட்ட தோல்வியோ அல்ல. அது அவர் தயார்படுத்திய வகுப்பறை. தேவன் சில சமயங்களில் நம்மைக் கஷ்டங்களுக்குள் வழிநடத்துகிறார் என்றால், அவர் நம்மை மறந்துவிட்டார் என்பதால் அல்ல, மாறாக நம் இருதயத்தில் என்ன இருக்கிறது என்பதை வெளிப்படுத்த விரும்புகிறார் — இதனால் உள்ளே இருக்கும் கசப்பு வெளிக்கொண்டுவரப்பட்டு குணமாக்கப்பட முடியும். பிரச்சனை ஒருபோதும் தண்ணீர் அல்ல. பிரச்சனை எப்பொழுதும் இருதயம்தான்.

• இந்த வசனங்களில் உள்ள வரிசை தெளிவானதும் ஆபத்தானதுமான ஒரு பாதையைப் பின்பற்றுகிறது: அவர்கள் தங்கள் சொந்த பலத்தில் சென்றார்கள் — 22-வது வசனம்; கசப்பான தண்ணீரைக் கண்டு, ஏமாற்றமடைந்து குடிக்க முடியாமல் போனார்கள் — 23-வது வசனம்; தேவனுடைய ஊழியக்காரனுக்கு எதிராக முறுமுறுத்தார்கள் — 24-வது வசனம். இதுவே சுயநம்பிக்கை கொண்ட வாழ்க்கையின் நிலையான மாதிரி ஆகும்.  

• நாம் நம் சொந்த பலத்தில் செல்லும்போது, இறுதியில் ஏதேனும் ஒரு கசப்பான சூழ்நிலையைச் சென்று சேருவோம். கசப்பான ஒன்றை நாம் அடையும்போது, நம் நம்பிக்கை தேவன் மீது இல்லாமல் நம் மீது இருந்தால், ஏமாற்றம் பின் தொடர்கிறது. மேலும் விசுவாசமில்லாத ஏமாற்றம் எப்பொழுதும் முறுமுறுக்கும் ஆவியையே உருவாக்குகிறது. இந்த முறுமுறுப்பு திடீரென்று வெடித்தெழுந்ததல்ல — அது தேவன் மீது தீவிரமான நம்பிக்கை இல்லாமல் மூன்று நாட்கள் நடந்ததன் தவிர்க்க முடியாத பலனாகும்.

• இஸ்ரவேலர் மோசேக்கு எதிராக முறுமுறுத்தபோது, அவர்கள் வெறும் மனிதத் தலைவனைப் பற்றி மட்டும் முறையிடவில்லை. மோசே தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட கருவியாக இருந்தார். ஊழியக்காரனுக்கு எதிராக முறுமுறுப்பது என்பது, அந்த ஊழியக்காரனை அனுப்பியவருக்கு எதிராக முறுமுறுப்பதாகும்.

• பவுல் எழுதிய கொரிந்தியர் மற்றும் பிலிப்பியர் புத்தகங்களில் இந்தக் கொள்கை தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது: 

  • [1 கொரிந்தியர் 10:10] அவர்களில் சிலர் முறுமுறுத்து, சங்காரக்காரனாலே அழிக்கப்பட்டார்கள்; அதுபோல நீங்களும் முறுமுறுக்காதிருங்கள். பவுல் திருச்சபைக்கு எழுதும்போது, இஸ்ரவேலரின் வனாந்தர முறுமுறுப்பை ஒரு நேரடியான எச்சரிக்கையாகப் பயன்படுத்துகிறார் — இது பழைய ஏற்பாட்டுக் கதை மட்டுமல்ல, புதிய ஏற்பாட்டு விசுவாசிக்கும் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு நிலையான எச்சரிக்கையாகும். முறுமுறுப்பது ஒரு சிறிய பழக்கம் அல்ல. தேவனுடைய பார்வையில் அது எவ்வளவு தீவிரமானது என்றால், பவுல் அதே அதிகாரத்தில் விக்கிரக ஆராதனை மற்றும் பாலியல் குற்றங்களுக்கு இணையாக அதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

  • [பிலிப்பியர் 2:16] எல்லாவற்றையும் முறுமுறுப்பில்லாமலும் தர்க்கிப்பில்லாமலும் செய்யுங்கள். விசுவாசிக்கான தரம் என்பது குறைவாக முறுமுறுப்பது மட்டும் அல்ல. வாழ்க்கையின் அனைத்து அம்சங்களையும், ஊழியத்தின் அனைத்து அம்சங்களையும்,எல்லா சிரமங்களையும் முறுமுறுப்பில்லாமல் செய்வதாகும். நம்முடைய நம்பிக்கை நம் சொந்தத் திறமையின் மீது இல்லாமல்தேவன் மீது இருக்கும்போது மட்டுமே இது சாத்தியமாகும்.

• முறுமுறுப்பதற்கும் பெருமூச்சுவிட்டு கூப்பிடுவதற்கும் இடையே உண்மையான வித்தியாசம் உள்ளது. முறுமுறுப்பது என்பது குற்றஞ்சாட்டுதல் மற்றும் அவிசுவாச மனப்பான்மையோடு தேவனுக்கும் அவருடைய ஊழியக்காரர்களுக்கும் எதிராகப் புகார் கூறுவது.

• ஆனால், வியாகுலப்பட்டு தேவனை நோக்கிப் புலம்புவது வேறுபட்டது. இதைத்தான் மோசே 25-வது வசனத்தில் செய்தார் — "மோசே கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டான்". அதே சூழ்நிலை, அதே கசப்பான தண்ணீர், அதே தாகம். ஆனால் மோசே தன் முகத்தைத் தேவனை நோக்கித் திருப்பினார்.

• ஒவ்வொரு மாரா அனுபவத்திலும் உள்ள கேள்வி, தண்ணீர் கசப்பாக இருக்கிறதா இல்லையா என்பது அல்ல. மாறாக, கசப்பை ருசிக்கும்போது நாம் எந்தத் திசையில் திரும்புகிறோம் என்பதே அந்தக் கேள்வி.

நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்

• உங்கள் சொந்த பெரிய வெற்றிக்குப் பிறகு தேவன் அனுமதித்த வறட்சியை நினைவுகூருங்கள். அந்த வறட்சி இன்னும் எதனால் இருக்கிறது? ஏதேனும் வெளிப்புறக் காரணத்தினாலா அல்லது உங்களுக்குள்ளே இருக்கும் ஏதேனும் காரணத்தினாலா?

• ஒருவேளை தேவன் உங்களை உள்ளே பார்க்கும்படி சொல்கிறார் — உங்கள் விறைப்புத் தன்மையையும், அவரிடம் முதலில் கலந்தாலோசிக்காமல் நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள் என்பதையும் பார்க்கச் சொல்கிறார்.

• அவர் இரக்கமுள்ள தேவன் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். நாம் தேவனை நோக்கி "மன்னியுங்கள் பிதாவே, என்னை மன்னியுங்கள்" என்று கூப்பிடும்போது, நமக்குள்ளே இருக்கும் அந்த வறட்சியையும் கசப்பையும் அவரால் மாற்ற முடியும் — இஸ்ரவேலரைப் பொறுத்தவரை, அது மாராவில் ஏற்பட்ட கசப்பு மட்டுமல்ல, அதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பிருந்தே அவர்கள் அதைச் சுமந்து வந்திருந்தார்கள். தம்முடைய வேலைக்குத் தடையாக நமக்குள்ளே எதெல்லாம் இருக்கிறதோ, அவை அனைத்தையும் தேவன் உடைத்தெறிய முடியும்.

• தேவனிடம் மன்னிப்பு கேளுங்கள் — அவர் மன்னிப்பதற்குக் கிருபையும் தயவும் உள்ளவர்.

மரத்துண்டு: கசப்பை மாற்றும் சிலுவை

[யாத்திராகமம் 15:25] மோசே கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டான்; அப்பொழுது கர்த்தர் மோசேக்கு ஒரு மரத்தைக் காண்பித்தார்; அதை அவன் தண்ணீரில் போட்டவுடனே, அது மதுரமான தண்ணீராயிற்று. அவர் அங்கே அவர்களுக்கு ஒரு நியமத்தையும், ஒரு நியாயத்தையும் கட்டளையிட்டு, அங்கே அவர்களைச் சோதித்து.

• மோசே கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டார். கர்த்தருக்கு எதிராக அல்ல. தண்ணீருக்கு எதிராக அல்ல. தமக்கு எதிராக முறுமுறுத்த மக்களுக்கு எதிராக அல்ல. மாராவின் கசப்புணர்வை அவர் ஒரு எதிர்ப்பிற்கு பதிலாக, ஒரு ஜெபமாக மாற்றினார்.

• இது 25-ஆம் வசனத்தின் முதல் பெரிய பாடமாகும். மக்கள் மோசேக்கு எதிராகக் கீழே முறுமுறுத்த அதே கசப்பான தண்ணீரண்டையில், மோசே மேலே தேவனை நோக்கி கூப்பிட்டார். சூழ்நிலைகள் ஒரே மாதிரியாக இருந்தன. கசப்பான தண்ணீரும் அதேதான். ஆனால், வேறுபாடு முழுவதுமாக எதிர்வினையாற்றும் திசையில்தான் இருந்தது. நம் வாழ்வில் வரும் ஒவ்வொரு மாராவும் இரண்டு எதிர்வினைகளில் ஒன்றை உருவாக்கும் — தேவனுடைய ஊழியர்களுக்கு எதிராக முறுமுறுப்பது, அல்லது தேவனை நோக்கியே கதறுவது. மாற்றத்திற்கு வழிவகுக்கும் ஒரே எதிர்வினையை மோசே நமக்குக் காட்டுகிறார்.

• மோசே கூப்பிட்டபோது, தேவன் உடனடியாகத் தண்ணீரை மதுரமாக மாற்றவில்லை. அவர் மோசேக்கு ஒரு மரத்துண்டைக் காட்டி, அதைத் தண்ணீரில் போடும்படி கூறினார்.

• இதற்கான ஒரு மனிதனின் எதிர்வினை எப்படி இருக்கும் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்: எனக்குத் தாகமாக இருக்கிறது, அங்கே கசப்பான தண்ணீர் இருக்கிறது, நான் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன், அவரோ எனக்கு ஒரு மரத்துண்டைக் காட்டுகிறார். தண்ணீருக்கும் மரத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம்? தாகத்திற்கும் மரத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம்? இதுதான் தேவனுடைய ஏற்பாட்டின் இயல்பு — இது மனிதப் புரிதலின் தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டுத் தொடர்ந்து செயல்படுகிறது.

• தேவனுடைய தீர்வுகள் நமது வரையறைகளுக்குள் அடங்குவதில்லை. அவருடைய கருவிகள் நம் எதிர்பார்ப்புகளுடன் பொருந்துவதில்லை. இதுதான் வேதாகமம்  முழுவதும் காணப்படும் வழக்கமாகும். தேவன் எரிகோவை ஆயுதங்களைக் கொண்டு வீழ்த்தாமல், ஒரு அணிவகுப்பு மூலமாகவும் ஆர்ப்பரிப்பின் மூலமாகவும் கீழே விழப்பண்ணுகிறார்  — [யோசுவா 6].

• மோசே கேள்வி கேட்கவில்லை. அதன் தர்க்கத்தை அவர் விவாதிக்கவில்லை. அவர் அந்த மரத்துண்டைத் தண்ணீருக்குள் போட்டார். உடனே தண்ணீர் குடிப்பதற்கு ஏற்றதாக மாறியது. தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிவது, அவ்வார்த்தையைப் பற்றி பகுத்தறிவதால் ஒருபோதும் கிடைக்காத பலனை, அது எப்போதும் அளிக்கிறது.

• இந்த மரத்துண்டு வெறும் அற்புதக் கதை மட்டுமல்ல. அது, பழைய ஏற்பாடு முழுவதிலும் மறைந்திருக்கும் சிலுவையின் முந்தைய வடிவங்களில் ஒன்றாகும். அந்தச் சாபத்தைத் தாங்கும் மரத்தைத்தான் பவுல் புதிய ஏற்பாட்டில் குறிப்பிடுகிறார்.  [கலாத்தியர் 3:13] மரத்திலே தூக்கப்பட்ட எவனும் சபிக்கப்பட்டவன் என்று எழுதியிருக்கிறபடி, கிறிஸ்து நமக்காகச் சாபமாகி, நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்திற்கு நம்மை நீங்கலாக்கி மீட்டுக்கொண்டார். தேவனுடைய சாபத்தின் கீழ் இருந்த அந்தப் பொருளே — அதாவது மரம் — நமது மீட்பின் கருவியாக மாறியது. சாபத்தைச் சுமந்ததே நம் விடுதலையின் வாகனமாக மாறியது. இது மாராவின் அதே செயல்முறையாகும்.

நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்

• தடைகளைப் பார்க்கும்போது நீங்கள் எத்தனை முறை மோசே செய்தது போல தேவனிடம் கதறியிருக்கிறீர்கள்? சூழ்நிலையைப் பற்றிப் புலம்பி அழுதீர்களா, அல்லது அவருக்கு முன்பாக உண்மையான இயலாமையோடு கதறி அழுதீர்களா?

• தாவீதைப் போல ஜெபியுங்கள். உங்களை உள்ளே ஆராய்ந்து ஈசோப்பினால் கழுவுமாறு தேவனிடம் கேளுங்கள் — இயலாமையை உடைத்தெறியும்படி கேளுங்கள்; அது கீழ்ப்படியாமையான மனநிலையாக இருக்கட்டும், தேவனுக்குப் பதிலாக ஒரு பொருள் மீதோ, ஒரு நபர் மீதோ அல்லது ஒரு மக்கள் குழு மீதோ அதிகப்படியான சார்பாக இருக்கட்டும், அல்லது நம்மை இந்த நிலைக்குக் கொண்டுவந்த எதிரியின் கண்ணிகளாக இருக்கட்டும். அது எதுவாக இருந்தாலும், நாம் உண்மையான அக்கறையோடும் வாஞ்சையோடும் அவரை தீவிரமாக அழைத்தால் அவர் அதை உடைப்பார்.

[சங்கீதம் 51:2-7] என் அக்கிரமம் நீங்க என்னை முற்றிலும் கழுவி, என் பாவமற என்னைச் சுத்திகரியும். என் மீறுதல்களை நான் அறிந்திருக்கிறேன்; என் பாவம் எப்பொழுதும் எனக்கு முன்பாக நிற்கிறது. தேவரீர் ஒருவருக்கே விரோதமாக நான் பாவஞ்செய்து, உமது கண்களுக்கு முன்பாகப் பொல்லாங்கானதை நடப்பித்தேன்; நீர் பேசும்போது உம்முடைய நீதி விளங்கவும், நீர் நியாயந்தீர்க்கும்போது உம்முடைய பரிசுத்தம் விளங்கவும் இதை அறிக்கையிடுகிறேன். இதோ, நான் துர்க்குணத்தில் உருவானேன்; என் தாய் என்னைப் பாவத்தில் கர்ப்பந்தரித்தாள். இதோ, உள்ளத்தில் உண்மையிருக்க விரும்புகிறீர்; அந்தக்கரணத்தில் ஞானத்தை எனக்குத் தெரியப்படுத்துவீர். நீர் என்னை ஈசோப்பினால் சுத்திகரியும், அப்பொழுது நான் சுத்தமாவேன்; என்னைக் கழுவியருளும், அப்பொழுது நான் உறைந்த மழையிலும் வெண்மையாவேன்.

நான்கு கட்டளைகளும் யெகோவா ராஃபாவும்

[யாத்திராகமம் 15:26] நீ உன் தேவனாகிய கர்த்தரின் சத்தத்தைக் கவனமாய்க் கேட்டு, அவர் பார்வைக்குச் செம்மையானவைகளைச் செய்து, அவர் கட்டளைகளுக்குச் செவிகொடுத்து, அவருடைய நியமங்கள் யாவையும் கைக்கொண்டால், நான் எகிப்தியருக்கு வரப்பண்ணின வியாதிகளில் ஒன்றையும் உனக்கு வரப்பண்ணேன்; நானே உன் பரிகாரியாகிய கர்த்தர் என்றார்.

மரம் தண்ணீரை மாற்றிய பிறகு, தேவன் அவர்களை உடனே அங்கிருந்து கடந்துபோகச் செய்யவில்லை. அவர் அவர்களை மாராவில் நிறுத்திப் பேசுகிறார். கசப்பு இருந்த அந்த இடமே போதிக்கும் களமாக மாறுகிறது. தேவன் வடிவமைக்கும் ஒவ்வொரு சோதனையின் தன்மையும் இதுதான் — அது ஒருபோதும் சோதனையைப் பற்றியது மட்டுமல்ல. சோதனையின் மறுபுறத்தில் அவர் நமக்குள்ளாக எதை வைக்க விரும்புகிறார் என்பதைப் பற்றியது. மாரா என்பது ஒரு சோதனையும் ஒரு வகுப்பறையுமாகும்.

தேவன் இங்கே நான்கு கட்டளைகளைக் கொடுக்கிறார். அவை நான்கு தனித்தனி கட்டளைகள் அல்ல. அவை அடுத்தகட்டத்திற்கான ஒரே நகர்வாக அமைகின்றன — அதாவது தேவனிடம் முழுமையாக ஒப்புக்கொடுத்து அவருக்குக் கீழ்ப்படியும் ஒரு நிலைப்பாடு.

1. உன் தேவனாகிய கர்த்தரின் சத்தத்தைக் கவனமாய்க் கேட்டு — உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் சத்தத்தைக் கவனமாகக் கேளுங்கள். முதல் கட்டளை கேட்பது பற்றியது — அது சும்மா கேட்பது அல்ல, மாறாகப் பேசுபவரை நோக்கிச் சாய்ந்து, கவனச்சிதறல்களை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, பதிலளிக்கும் முன் தேவனுடைய வார்த்தைக்கு அளிக்க வேண்டிய முழு முக்கியத்துவத்தையும் அளித்துக் கேட்பதாகும். இஸ்ரவேலர் மோசே பேசுவதைக் கேட்டார்கள். அவர்கள் வனாந்தரத்தின் சத்தத்தைக் கேட்டார்கள். தங்களுடைய சொந்தத் தாகத்தின் சத்தத்தைக் கேட்டார்கள். அவர்கள் கர்த்தருடைய சொற்களைக் கவனமாகக் கேட்கவில்லை. மற்ற மூன்று கட்டளைகளில் எதையும் பின்பற்றுவதற்கு முன்பாக, இந்தக் கட்டளை நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும். எல்லாமே தேவனைக் கேட்பதிலிருந்துதான் உண்டாகிறது.

2. அவர் பார்வைக்குச் செம்மையானவைகளைச் செய்து — அவருடைய பார்வைக்குச்  செம்மையானவைகளைச் செய்யுங்கள். இரண்டாவது கட்டளை கேட்பதிலிருந்து செயலுக்கு மாறுகிறது. மேலும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் தரமானது நம் பார்வையில், நம்மைச் சுற்றியுள்ள கலாச்சாரத்தின் பார்வையில் எது சரியானது, சூழ்நிலைகளைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது எது நியாயமானது என்பதல்ல. அந்தத் தரம் அவருடைய பார்வையாகும் — தேவனுடைய கண்கள். தேவன் எதைச் சரியானது என்று கருதுகிறாரோ அதுவே.

3. அவர் கட்டளைகளுக்குச் செவிகொடுத்து — அவருடைய கட்டளைகளுக்குச் செவிகொடுங்கள். மூன்றாவது கட்டளை இரண்டாவதை ஆழப்படுத்துகிறது. கேட்பதும், சரியாகச் செய்ய வேண்டும் என்று எண்ணுவதும் மட்டும் போதாது. தேவனுடைய கட்டளைகளின் உள்ளடக்கத்தின் மீது தீவிரமான  கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும் — செவி சாய்க்கப்பட்டு, மனம் ஈடுபடுத்தப்பட்டு, சித்தம் கீழ்ப்பட்டிருக்க வேண்டும். இதுவே ஊழியனின் மனப்பான்மையாகும், இது பொதுவான கீழ்ப்படியும் விருப்பம் அல்ல, மாறாக தேவன் உண்மையில் கூறியவற்றுடன் ஒரு குறிப்பிட்ட, விரிவான, கவனமான ஈடுபாட்டைக் கொண்டிருப்பதாகும்.

4. அவருடைய நியமங்கள் யாவையும் கைக்கொண்டால் — அவருடைய கட்டளைகள் எல்லாவற்றையும் கைக்கொள்ளுங்கள். நான்காவது கட்டளையானது மிகவும் விரிவானது. சில கட்டளைகளை அல்ல. வசதியானவற்றை அல்ல. நமது விருப்பங்களுக்கோ அல்லது தற்கால கலாச்சாரத்திற்கோ ஏற்றவற்றை அல்ல. அவருடைய கட்டளைகள் அனைத்தையும். இங்கே காத்துக்கொள்வது என்பது பாதுகாப்பது, பொக்கிஷமாகப் பேணுவது, மிகுந்த மதிப்புள்ள ஒன்றாகக் கவனமாகப் பிடித்துக்கொள்வது என்பதைக் குறிக்கிறது.

யெகோவா ராஃபா — முழு வேதத்திலுமே முதன்முறையாக இடம்பெறுகிறது

இந்தப் பகுதி வேதத்திலுள்ள மிக முக்கியமான தெய்வீக நாமங்களில் ஒன்றோடு நிறைவடைகிறது: "நானே உன் பரிகாரியாகிய கர்த்தர்". எபிரேய மொழியில் — யெகோவா ராஃபா — நான் உங்களைச் சுகமாக்கும் கர்த்தர்.  

வேதத்தில் இந்த நாமம் இடம்பெறுவது இதுவே முதல்முறை. இதை வெளிப்படுத்த தேவன் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தை நாம் தவறவிடக்கூடாது. செழிப்புமிக்க ஒரு இடத்தில் அல்ல. பன்னிரண்டு நீரூற்றுகளும் எழுபது பேரீச்சமரங்களும் உள்ள ஏலிமில் அல்ல. பாலும் தேனும் ஓடுகிற வாக்குப்பண்ணப்பட்ட தேசத்தில் அல்ல. தேவன் மாராவில் — கசப்பான தண்ணீர், தாகம், முறுமுறுப்பு மற்றும் சோதனை நிறைந்த இடத்தில் தம்மைச் சுகமாக்குபவராக வெளிப்படுத்துகிறார். 

தேவன் இங்கே குறிப்பிடும் குணப்படுத்துதல் என்பது சரீர நோயை விட விரிவானது. இந்த வாக்குறுதியில் பல்வேறு பரிமாணங்கள் அடங்கியுள்ளன.

• சரீர சுகம் — தேவன் சரீர நோய்களைச் சுகமாக்கும் தேவன். இது ஆவிக்குரியதாக மட்டுமே மாற்றிப் புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டியதல்ல. சரீர ரீதியான சுகமளிப்பது அவருடைய இயல்புக்கும் வல்லமைக்கும் உட்பட்டதாகும்.

• ஆவியின் சுகம் — மாரா சுட்டிக்கட்டும் ஆழமான சுகம் என்பது, கசப்பான ஆவியை நம்பிக்கையான ஆவியாக மாற்றுவதாகும். தேவன் வெறும் தண்ணீரை மட்டும் சுகமாக்கவில்லை. அவர் மக்களைச் சுகமாக்குகிறார், அவர்களுடைய சூழ்நிலைகள் வெளிப்படுத்திய கசப்புணர்வை நிவர்த்தி செய்கிறார், மேலும் அந்த கசப்பை உள்ளிருந்து மாற்றக்கூடியவராகத் தாமே முன்வருகிறார்.

• சிலுவையின் மூலமான சுகம் — யெகோவா ராஃபாவின் ஆழமான நிறைவு மாராவில் காணப்படவில்லை, அது கல்வாரியில்தான் காணப்படுகிறது. [ஏசாயா 53:5] நம்முடைய மீறுதல்களினிமித்தம் அவர் காயப்பட்டு, நம்முடைய அக்கிரமங்களினிமித்தம் அவர் நொறுக்கப்பட்டார்; நமக்குச் சமாதானத்தை உண்டுபண்ணும் ஆக்கினை அவர்மேல் வந்தது; அவருடைய தழும்புகளால் குணமாகிறோம். துன்பப்படும் ஊழியரே யெகோவா ராஃபாவின் முழுமையான வெளிப்பாடாகும். மாராவில் கசப்பான தண்ணீரை மாற்றிய மரம், மனிதகுலத்தின் கசப்பான நிலையை மாற்றும் சிலுவையை முன்னறிவிக்கிறது. சிலுவை வழங்கும் சுகம் ஆவி, ஆத்துமா, சரீரம் ஆகிய அனைத்திற்கும் முழுமையானது.

• சமூகத்தில் சுகம் — [யாக்கோபு 5:14-15] உங்களில் ஒருவன் வியாதிப்பட்டால், அவன் சபையின் மூப்பர்களை வரவழைப்பானாக; அவர்கள் கர்த்தருடைய நாமத்தினாலே அவனுக்கு எண்ணெய்பூசி, அவனுக்காக ஜெபம்பண்ணக்கடவர்கள். அப்பொழுது விசுவாசமுள்ள ஜெபம் பிணியாளியை இரட்சிக்கும்; கர்த்தர் அவனை எழுப்புவார்; அவன் பாவஞ்செய்தவனானால் அது அவனுக்கு மன்னிக்கப்படும். யெகோவா ராஃபா தேவனுடனான தனிப்பட்ட சந்திப்புகளில் மட்டும் செயல்படுவதில்லை. அவர் தமது மக்களின் சமூகத்தின் மூலமாக — ஜெபத்தின் வழியாக, அபிஷேகத்தின் வழியாக, கிறிஸ்துவின் சரீரத்தின் ஒருங்கிணைந்த ஊழியத்தின் வழியாக சுகமளிக்கிறார். 

அந்த நாமமே சிந்திக்கத்தக்க ஒரு கட்டமைப்பைக் கொண்டுள்ளது.

• நான் — சுயமாக இருக்கிறவர், நித்தியமானவர், எப்போதும் இருக்கிறவர். அவர் இந்தக் கணத்தில் சுகமளிப்பவராக மாறுவதில்லை. அவர் சுகமளிப்பவராகவே இருக்கிறவர். அது அவருடைய இயல்பு.

• கர்த்தர் — உடன்படிக்கையின் நாமம். இந்தச் சுகம் தமது மக்களின் மீதான அவருடைய உடன்படிக்கை வாக்குறுதியிலிருந்து வருகிறது. இது தன்னிச்சையானது அல்ல. இது வாக்களிக்கப்பட்டிருக்கிறது, மேலும் அவருடைய சொந்த குணாதிசயத்திலும் உண்மைத்தன்மையிலும் உறுதியளிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

• உங்களைச் சுகமாக்குபவர் — நிகழ்காலத் தொடர்வினை. மாராவில் ஒருமுறை உங்களைச் சுகமாக்கியவர் அல்ல. எதிர்காலத்தில் எப்போதாவது உங்களைக் குணமாக்குபவர் அல்ல.  உங்களைச் சுகமாக்குபவர் — தற்போதும், செயலிலும், நிகழ் காலத்திலும் செயல்படுபவர். யெகோவா ராஃபா என்பது கடந்த கால நிகழ்வு அல்ல. அவர் கொடுத்த நான்கு கட்டளைகளின்படி நடக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் நிகழ்கால நிஜமானவர்.

கேள்வி

• வறட்சியைப் புரிந்துகொண்ட பிறகு, நாம் எதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை இது நமக்குச் சொல்லுகிறது — அதாவது, ஆசீர்வாதத்திற்கான திறவுகோலாக விளங்கும் தேவனுடைய திட்டத்தை. அவருடைய சித்தத்திற்கு ஏற்ப நடப்பது முக்கியமானதாகும். அவரிடம் கேளுங்கள். அவர் வெளிப்படுத்துவதற்கு அதிக கிருபையுள்ளவராக இருக்கிறார்.

• இவை நான்கும் சேர்ந்து தேவனோடு நடப்பதன் முழுமையான சித்திரத்தை உருவாக்குகின்றன: செவிகொடுங்கள்; செம்மையானதைச் செய்யுங்கள்; கவனமாய் இருங்கள்; கட்டளைகள் எல்லாவற்றையும் காத்துக்கொள்ளுங்கள்.

• இது நியாயப்பிரமாணக் கடைப்பிடிப்பு  அல்ல. இது சீஷத்துவமாகும். மேலும் இந்த நான்கோடும் இணைக்கப்பட்ட வாக்குறுதி அசாதாரணமானது — தேவன் எகிப்தின் மீது கொண்டுவந்த நோய்களிலிருந்து விடுதலை. எகிப்து என்பது பழைய வாழ்க்கையைக் குறிக்கிறது, அடிமைத்தனத்தின் வாழ்க்கையைக் குறிக்கிறது, மாராவிற்கு அழைத்துச் செல்லும் சுயநம்பிக்கையின் வாழ்க்கையைக் குறிக்கிறது. தேவனுக்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பது என்பது எகிப்திலிருந்து நிரந்தரமாக வெளியேறும் பாதையாகும் — புவியியல் ரீதியாக மட்டுமல்ல, ஆவிக்குரிய ரீதியாகவும் கூட.

• யெகோவா ராஃபாவாகிய தேவனிடம் கேளுங்கள் — உங்களை சரீர ரீதியாகவும், ஆவிக்குரிய ரீதியாகவும், அவருடைய சிலுவை சாத்தியமாக்கிய ஒவ்வொரு வழிகளிலும் அவர் உங்களைச் சுகமாக்கும்படி கேளுங்கள். நாம் முழு இருதயத்தோடு அவருக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுத்தால் மட்டுமே அவர் அதைச் செய்ய முடியும்.

ஏலிம்: கசப்பிலிருந்து செழிப்பிற்கு

[யாத்திராகமம் 15:27] பின்பு அவர்கள் ஏலிமுக்கு வந்தார்கள்; அங்கே பன்னிரண்டு நீரூற்றுகளும் எழுபது பேரீச்சமரங்களும் இருந்தது; அங்கே தண்ணீர் அருகே பாளயமிறங்கினார்கள்.

மாராவிற்குப் பிறகு ஏலிம் வருகிறது. கசப்பிற்குப் பிறகு செழிப்பு வருகிறது. சோதனைக்குப் பிறகு ஓய்வு வருகிறது.

இதுவே தேவன் எப்போதும் விரும்பும் இயக்கம் — தமது மக்களைக் கசப்பான தண்ணீரிலேயே விட்டுவிடுவதல்ல, மாறாக, அதன் வழியாக அவர்களைப் புத்துணர்ச்சியும் வாழ்வாதாரமும் உள்ள ஓர் இடத்திற்குக் கொண்டு செல்வதே ஆகும். மாரா ஒருபோதும் இறுதி இலக்கு அல்ல. அது எப்பொழுதும் ஒரு கடந்து செல்லும் பாதையே.

ஆனால் நாம் இங்கே கவனமாக இருக்க வேண்டும். ஏலிம் மாராவிற்கு முன் வருவதில்லை. மூன்று நாட்கள் தாகத்தைத் தாங்கி, கசப்பான தண்ணீரின் அருகில் நின்று, மரமானது குடிக்க முடியாத தண்ணீரை எப்படி மதுரமாக மாற்றியது என்பதைப் பார்த்து, தேவனுடைய கட்டளைகளைப் பெற்றவர்களால் மட்டுமே பன்னிரண்டு நீரூற்றுகளையும் எழுபது பேரீச்சமரங்களையும் அடைய முடியும். ஏலிமை அடைவதற்காக நீங்கள் மாராவைத் தாண்டிச் செல்ல முடியாது. அந்தச் செழுமையானது அதற்கு முந்தைய பாதையிலிருந்து பிரிக்க முடியாதது.

ஏலிம் — பெயரின் அர்த்தம்

• எபிரேய மொழியில் ஏலிம் என்றால் மரங்கள் அல்லது வலிமைமிக்கவை என்று அர்த்தம். இது வலிமை, நிழல் மற்றும் அடைக்கலம் தரும் ஒரு இடமாகும். மாரா குடிக்க முடியாத தண்ணீரைக் கொடுத்த இடத்தில், ஏலிம் தாராளமாக தண்ணீரைக் கொடுக்கிறது — பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள் தாராளமாகப் பாய்கின்றன.

• இதுவே தேவனுடைய மீட்பின் முறையாகும். அவர் உடைந்துபோனதை வெறுமனே சரிசெய்வதில்லை. அவர் பற்றாக்குறையை மிகுதியாக மாற்றுகிறார். அவர் ஒரு நீரூற்றைப் பன்னிரண்டாக மாற்றுகிறார். அவர் நிழலை எழுபது பேரீச்சமரங்களாக மாற்றுகிறார். அவர் குறைவாகக் கொடுக்கும் தேவன் அல்ல. அவர் அமுக்கிக் குலுக்கிச் சரிந்து விழும்படி கொடுக்கும் தேவன் — [லூக்கா 6:38].

பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள்

• வேதத்தில் பன்னிரண்டு என்பது ஒருபோதும் தற்செயலான எண் அல்ல. அது இஸ்ரவேலின் 12 கோத்திரங்களைக் குறிக்கிறது — அதாவது, தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களின் முழுமையைக் குறிக்கிறது.  

• பன்னிரண்டு என்பது தேவனுடைய உடன்படிக்கை சமூகத்தின் முழுமையைக் குறிக்கிறது. 

• ஏலிமில், ஒவ்வொரு கோத்திரத்திற்கும் ஒரு நீரூற்று இருக்கிறது. எந்தவொரு கோத்திரமும் தண்ணீர் இல்லாமல் விடப்படுவதில்லை. தேவனுடைய குடும்பத்தில் எந்த உறுப்பினரும் பராமரிப்பின்றி விடப்படுவதில்லை. இது தேவனுடைய நிறைவின் இயல்பு — இது பிரத்தியேகமானதோ அல்லது பாரபட்சமானதோ அல்ல. அவருடைய பராமரிப்பு அவருடைய மக்களின் முழுமையையும் சென்றடைகிறது. சில கோத்திரங்களை அல்ல, பன்னிரண்டு கோத்திரங்களையும்.

எழுபது பேரீச்சமரங்கள்

• எழுபது என்ற எண்ணிக்கையும் சமமான முக்கியத்துவமும் நோக்கமும் கொண்டது. இது இஸ்ரவேலின் வரலாற்றில் பல முக்கிய தருணங்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

• மோசேயின் தலைமைத்துவச் சுமையைப் பகிர்ந்து கொள்ள எழுபது மூப்பர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர் — [எண்ணாகமம் 11:24-25]. தேவனுடைய ஆவியானவர் அந்த எழுபது பேர்மேலும் தங்கினார். ஏலிமின் பேரீச்சமரங்கள் வனாந்தரத்தில் தேவனுடைய மக்களைத் தாங்கும் ஆவியானவரால் நிரப்பப்பட்ட தலைமைத்துவத்தைக் குறிக்கின்றன.

• இயேசு எழுபது சீடர்களைத்  தாம் செல்லவிருந்த ஒவ்வொரு ஊருக்கும், அறுவடைக்கான  வேலையாட்களாகத்  தமக்கு முன்னே அனுப்பினார் — [லூக்கா 10:1]. இந்த எண்ணிக்கை தற்செயலானது அல்ல. இது தேவன் வழங்கும் ஏற்பாடுகள் அவருடையநியமிக்கப்பட்ட ஊழியர்கள் மூலமாக உலக முழுமைக்கும் பரவும் வனாந்தரப் பின்னணியுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

வேதத்தில் பேரீச்சமரம் என்பது நீதியுள்ள வாழ்க்கையின் அடையாளமாகும் — [சங்கீதம் 92:12] நீதிமான் பனையைப்போல் செழித்து, லீபனோனிலுள்ள கேதுருவைப்போல் வளருவான். பேரீச்சமரம் வனாந்தரத்தில் வாழ்கிறது. அதன் வேர்கள் பூமிக்கு கீழே ஆழமாகச் சென்று, மேலே கண்ணுக்குத் தெரியாத தண்ணீரைக் கண்டுபிடிக்கின்றன. அது கடுமையான சூழ்நிலைகளிலும் கூடக் கனிகளைக் கொடுக்கிறது. அது சூரியனின் முழு வெப்பத்தைத் தாங்கிக்கொண்டு மற்றவர்களுக்கு நிழல் தருகிறது. ஏலிமில் உள்ள இந்த எழுபது மரங்களும் நீதியுள்ள, வேரூன்றிய, கனி தரும், தங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களுக்கு வாழ்வளிக்கும்

செழிப்பான ஒரு சமூகத்தைப் பற்றிய தேவனுடைய சித்திரம்.

ஏற்கனவே திறந்திருக்கும் கதவு

யாராலும் அடைக்க முடியாத ஒரு கதவைத் தேவன் திறந்து வைத்துள்ளார். அது பூட்டப்பட்டிருக்கவில்லை என்றாலும், நாம் பெரும்பாலும் அதைப் பூட்டப்பட்டதாகவே பார்க்கிறோம். சில சமயங்களில் அது மூடப்பட்டிருப்பது நாம் அதைத் தள்ள வேண்டும் என்பதற்காக மட்டுமே — நாம் அவ்வாறு செய்யும் கணமே, அது திறந்துகொள்ளும். ஆவிக்குரிய ரீதியில் தேவன் நம்மிடமிருந்து எதிர்பார்ப்பது அந்த நிலைப்பாட்டையே. நாம் தள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே இந்த மாரா நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

தேவன் தாம் ஏற்கனவே ஆயத்தம்பண்ணி வைத்துள்ள ஏலிமை உங்களுக்குக் காண்பிக்கும்படி, அவர் உங்களை உள்ளே உடைக்கும்படி அவரிடம் கேளுங்கள். நம்முடைய தேவன் பட்சபாதம் காட்டுவதில்லை. அவர் நமது கூக்குரலின் அளவுக்கு ஏற்ப நம் ஒவ்வொருவருக்கும் கொடுக்கிறார். ஆகையால், உங்கள் சொந்த ஏலிமின் ஆசீர்வாதத்திற்காக அழுங்கள், கேளுங்கள், அவரோடு போராடுங்கள். அதை எதுவும் தடுக்க முடியாது. மாரா கொண்டுவருவது நம்மை ஏலிமிற்குக் கொண்டு செல்வதற்கான ஒரு தற்காலிக சோதனை மட்டுமே.

உபவாசம் இருந்து, உங்கள் சரீரத்தை நொறுக்கும்படி தேவனிடம் கேளுங்கள். அப்போது அது உங்களுக்காக ஏற்கனவே காத்திருக்கும் ஏலிமிற்கு வழிவிடும்.

நீங்கள் கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு மாராவிற்கும் மறுபுறம் ஏற்கனவே தயார்படுத்தப்பட்ட ஒரு ஏலிம் இருக்கிறது. நீங்கள் கதறி அழுவீர்களா அல்லது வெறுமனே நடந்துகொண்டே இருக்கப் போகிறீர்களா என்பது மட்டுமே கேள்வி.