எல்லாவற்றிலும் மேலான சோதனை

நமக்குத் தேர்வுகளைப் பிடிப்பதில்லை. இது சிறுவயதிலேயே தொடங்கிவிடுகிறது — பள்ளி நாட்களிலிருந்தே அந்த வார்த்தையைக் கேட்டாலே நாம் அஞ்சுகிறோம். அடுத்த நிலைக்குச் செல்வதற்காக, இந்த அமைப்பினால் நாம் கட்டாயமாகத் தேர்வுக்கு உட்படுத்தப்படுகிறோம். தேர்வின் போது வேர்க்க விறுவிறுத்து  தயாராகிறோம். பிறகு தேர்ச்சி பெறுகிறோம் அல்லது தோல்வியடைகிறோம். இது பள்ளி, வேலை, விளையாட்டு மற்றும் வாழ்க்கையின் பல விஷயங்களுக்கும் பொருந்தும். ஆனால் விஷயம் என்னவென்றால் — நம்மில் யாருக்கும் தேர்வு பிடிக்காது என்றாலும், அதில் தேர்ச்சி பெற்றவுடன் அதன் முடிவை நாம் அனைவரும் அனுபவிக்கிறோம், அது "வெறும் தேர்ச்சி” (Just pass) என்றாலும் கூட. நீங்கள் தேர்ச்சி பெறப் பெற, வாழ்க்கைப் படியில் மேலே உயர்கிறீர்கள்.

நம் பிதாவாகிய தேவனும் இதே வழியில்தான் செயல்படுகிறார். அவரோடான இந்த ஆவிக்குரிய பயணத்தில் நம்மை அடுத்த நிலைக்குக் கொண்டு செல்ல அவர் நம் ஒவ்வொருவரையும் சோதிக்கிறார். நம் வாழ்க்கையைப் பற்றிய அவரது திட்டங்களின் அடுத்த கட்டத்திற்குச் செல்ல நாம் இந்தத் தேர்வுகளில் தேர்ச்சி பெற வேண்டும். பல நேரங்களில், அது ஒரு சோதனையா அல்லது தூண்டுதலா என்று கண்டறிய நாம் தவறிவிடுகிறோம்; இதனால் நாம் விழுந்து, அதே இடத்திலேயே தேங்கிப் போய்விடுகிறோம்.

தேவனால் சோதிக்கப்பட்ட, நம் விசுவாசத்தின் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமிடமிருந்து நாம் பல விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளலாம். வேதம் பதிவு செய்துள்ளபடி, அதுதான் "எல்லாவற்றிலும் மிகப் பெரிய சோதனை" ஆகும். அதன் முடிவு எவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்றால், தேவன் தம் பேரில் தானே ஆணையிட்டுக் கொண்டார் (ஆதியாகமம் 22:16). இந்த வாக்குத்தத்தம் நாம் அனைவரும் தேவனை அனுபவித்தறிய வழிவகுக்கிறது. ஆபிரகாமுக்குத் தாம் வாக்குப் பண்ணிய அனைத்தையும் நாமும் அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே, தேவன் தம்முடைய ஒரே குமாரனாகிய இயேசுவை நமக்கு ஒரு மத்தியஸ்தராகக் கொடுத்தார்.

[கலாத்தியர் 3:18]  அன்றியும், சுதந்தரமானது நியாயப்பிரமாணத்தினாலே உண்டானால் அது வாக்குத்தத்தத்தினாலே உண்டாயிராது; தேவன் அதை ஆபிரகாமுக்கு வாக்குத்தத்தத்தினாலே அருளிச்செய்தாரே

[கலாத்தியர் 3:29]  நீங்கள் கிறிஸ்துவினுடையவர்களானால், ஆபிரகாமின் சந்ததியாராயும், வாக்குத்தத்தத்தின்படியே சுதந்தரராயும் இருக்கிறீர்கள்

சோதனை - ஒரு சிறுகதை

தேவன் ஆபிரகாமை அழைத்து, அவருக்குப் பிரியமானவனும், வாக்குத்தத்தத்தின் அதிசயக் குழந்தையுமான அவருடைய ஒரே குமாரனாகிய ஈசாக்கை (இந்த அதிசயக் குழந்தை பிறக்கும்போது ஆபிரகாமுக்கு 100 வயதும், சாராளுக்கு 90 வயதும் ஆகியிருந்தது) கூட்டிக்கொண்டு மோரியா தேசத்துக்குப் போகும்படி கூறினார். அங்கே, ஈசாக்கை ஒரு சர்வாங்க தகனபலியாகச் செலுத்தும்படி தேவன் அவரிடம் கேட்டார். ஆபிரகாம் எவ்வித கேள்வியும் கேட்காமல் கீழ்ப்படிந்தார். மறுநாள் அதிகாலையிலேயே அவர் எழுந்து, ஈசாக்கு, இரண்டு வேலைக்காரர்கள் மற்றும் பலிக்குத் தேவையான விறகுகளுடன் புறப்பட்டார். மூன்றாம் நாளில், வேலைக்காரர்களை அங்கேயே இருக்கச் சொல்லிவிட்டு, ஈசாக்குடன் மலையின் மேல் ஏறிச் சென்றார். அங்கே ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டி, தன் குமாரனைக் கட்டி, கத்தியைக் கையில் ஓங்கினார். அந்தச் சரியான கணத்தில், கர்த்தருடைய தூதன் அவரைத் தடுத்தார். ஆபிரகாம் நிமிர்ந்து பார்த்தபோது, ஒரு புதரில் சிக்குண்டிருந்த ஆட்டுக்கடாவைக் கண்டார் — தேவனே பலிக்கான ஏற்பாட்டைச் செய்திருந்தார். ஆபிரகாம் அந்த இடத்திற்கு "யெகோவா யீரே" — "கர்த்தர் பார்த்துக் கொள்வார்" என்று பெயரிட்டார்.

ஆபிரகாம் "விசுவாசப் பள்ளியில்" சேர்ந்தார். இப்போது அவருக்கு 100 வயதுக்கு மேல் ஆகிவிட்ட நிலையிலும், அவருடைய ஆத்துமாவை இன்னும் பக்குவப்படுத்தும் ஆழமான அனுபவங்களை அவர் சந்தித்துக் கொண்டிருந்தார். ஆபிரகாம் தன் வாழ்வில் சந்தித்த எல்லாவற்றிலும் மிகப் பெரிய சோதனையை ஆதியாகமம் 22 ஆம் அதிகாரம் பதிவு செய்துள்ளது. உண்மைதான், இது கல்வாரி சிலுவையில் நம் ஆண்டவர் செய்த தியாகத்தின் அழகிய சித்திரத்தையும் நமக்குக் காட்டுகிறது. எனினும், வாழ்க்கையின் சோதனைகளில் வெல்லும் கீழ்ப்படிதலுள்ள விசுவாசமே இதன் முக்கிய பாடம் ஆகும். வாழ்க்கையின் சோதனைகளை தேவனுடைய மகிமைக்கென்று நாம் எவ்வாறு எதிர்கொள்ள வேண்டும், கையாள வேண்டும் என்பதை ஆபிரகாம் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறார். ஐந்து வழிமுறைகளைக் கருத்தில் கொள்ளுங்கள்.

பாடம் 1 - தேவனிடமிருந்து சோதனைகளை எதிர்பாருங்கள்

[ஆதியாகமம் 22:1, 11]  1இந்தக் காரியங்கள் நடந்தபின்பு, தேவன் ஆபிரகாமைச் சோதித்தார்; எப்படியெனில், அவர் அவனை நோக்கி: ஆபிரகாமே என்றார்; அவன்: இதோ அடியேன் என்றான். 11அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதனானவர் வானத்திலிருந்து, ஆபிரகாமே, ஆபிரகாமே என்று கூப்பிட்டார்; அவன்: இதோ, அடியேன் என்றான்

"விசுவாசப் பள்ளியில்" நாம் அவ்வப்போது சோதனைகளைச் சந்திக்க வேண்டியிருக்கும், இல்லையெனில் நாம் ஆவிக்குரிய ரீதியில் எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை நம்மால் ஒருபோதும் அறிய முடியாது. ஆபிரகாம்  ஆரம்பத்திலிருந்தே தன் பங்கிற்குப் பல சோதனைகளைச் சந்தித்தார்.

·       குடும்பச் சோதனை — அவர் தனது அன்பிற்குரியவர்களை விட்டுப்பிரிந்து, விசுவாசத்தோடு அடி எடுத்து வைத்து ஒரு புதிய தேசத்திற்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தபோது ஏற்பட்ட சோதனை (ஆதியாகமம் 11:27–12:5).

• பஞ்சத்தின் சோதனை — இதில் ஆபிரகாம் தேவனைச் சந்தேகித்து, உதவிக்காக எகிப்திற்குச் சென்றதால் தோல்வியடைந்தார் (ஆதியாகமம் 12:10–13:4).

• ஐக்கிய சோதனை — மேய்ச்சல் நிலத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் லோத்துவிற்கு முதல் வாய்ப்பை அவர் வழங்கியபோது ஏற்பட்ட சோதனை (ஆதியாகமம் 13:5–18).

• யுத்த சோதனை — அவர் ராஜாக்களை முறியடித்து போது ஏற்பட்ட சோதனை (ஆதியாகமம் 14:1–16).

• செல்வச் சோதனை — இதில் அவர் சோதோமின் செல்வங்களை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தார் (ஆதியாகமம் 14:17–24).

• தகப்பனாவதற்கான சோதனை — சாராள் பொறுமையிழந்து, ஆகார் மூலமாக ஒரு குழந்தையைப் பெற்றுக் கொள்ளும்படி ஆபிரகாமுக்கு ஆலோசனை கூறியபோது, இதில் அவர் தோல்வியடைந்தார் (ஆதியாகமம் 16).

• பிரிவுச் சோதனை — இஸ்மவேலை அனுப்பி வைக்க வேண்டிய நேரம் வந்தபோது, அது ஆபிரகாமின் இருதயத்தை உடைப்பதாக இருந்தபோதிலும், அவர் இந்தச் சோதனையில் வெற்றியடைந்தார். (ஆதியாகமம் 21:14–21).

சோதனைகளுக்கும் பாடுகளுக்கும் உள்ள வேறுபாடு

கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கிறவர்களாக, நாம் சோதனைகளுக்கும் பாடுகளுக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசத்தைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

சோதனை	பாடுகள்
நம்முடைய சொந்தப் பாவ இச்சைகளிலிருந்து உருவாகிறது (யாக்கோபு 1:12-16).	ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்தோடு கர்த்தரிடமிருந்து வருகிறது.
பிசாசினால் பயன்படுத்தப்படுகிறது.	பரிசுத்த ஆவியானவரால் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
நம்மில் இருக்கும் மிக மோசமான குணங்களை வெளிக்கொண்டுவர முனைகிறது.	நம்மில் இருக்கும் மிகச் சிறந்த நற்குணங்களை வெளிக்கொண்டுவர முனைகிறது.
பாவத்திற்கும் ஆவிக்குரிய மரணத்திற்கும் நேராக வழிநடத்துகிறது.	வளர்ச்சி, முதிர்ச்சி மற்றும் விசுவாசத்திற்கு நேராக வழிநடத்துகிறது.
பெரும்பாலும் தர்க்கரீதியாகவும் கவர்ச்சிகரமாகவும் தோன்றும்.	பெரும்பாலும் நியாயமற்றதாகவும் கடினமானதாகவும் தோன்றும்.
நம்மை தேவனை விட்டு தூர இழுத்துச் செல்கிறது.	நம்மை தேவனுக்கு மிக நெருக்கமாக ஈர்க்கிறது.

தேவன் ஏன் ஆபிரகாமுக்கு ஒரு குமாரனைக் கொடுத்துவிட்டு, பிறகு அவரை பலியிடும்படி கேட்க வேண்டும்? அனைத்து விசுவாசிகளும் பாவம் செய்வதற்கான ஒரே மாதிரியான சோதனைகளைச் சந்திக்கிறார்கள் (1 கொரிந்தியர் 10:13), ஆனால் அனைத்து விசுவாசிகளும் ஒரே மாதிரியான விசுவாசப் பரீட்சைகளை அனுபவிப்பதில்லை.

[1 கொரிந்தியர் 10:13]  மனுஷருக்கு நேரிடுகிற சோதனையேயல்லாமல் வேறே சோதனை உங்களுக்கு நேரிடவில்லை. தேவன் உண்மையுள்ளவராயிருக்கிறார்; உங்கள் திராணிக்கு மேலாக நீங்கள் சோதிக்கப்படுகிறதற்கு அவர் இடங்கொடாமல், சோதனையைத் தாங்கத்தக்கதாக, சோதனையோடுகூட அதற்குத் தப்பிக்கொள்ளும்படியான போக்கையும் உண்டாக்குவார்

தேவனுடைய சோதனைகள் அவருடைய ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் ஏற்றவாறு பிரத்தியேகமாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் ஒவ்வொரு அனுபவமும் தனித்துவமானது. ஆபிரகாம் சந்தித்த சோதனைகளை எதிர்கொள்ளும்படி தேவன் லோத்துவிடம் ஒருபோதும் கேட்கவில்லை. ஏன்?ஏனென்றால், லோத்து உலகத்தாலும் மாம்சத்தாலும் சோதிக்கப்பட்டார், மேலும் ஆபிரகாம் அடைந்த முதிர்ச்சியின் நிலையை அவர் ஒருபோதும் அடையவில்லை. ஒரு வகையில், தேவன் நமக்கு ஒரு சோதனையை அனுப்பும்போது அது நமக்குக் கிடைக்கும் ஒரு பாராட்டு ஆகும்; நாம் "விசுவாசப் பள்ளியில்" அடுத்த நிலைக்கு உயர்த்தப்பட தேவன் விரும்புகிறார் என்பதை அது காட்டுகிறது. நீங்கள் ஒரு சோதனையை எதிர்கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறீர்கள் என்று தேவன் அறியும் வரை, அவர் அதை உங்களுக்கு ஒருபோதும் அனுப்புவதில்லை.

சோதனையை நீங்கள் எவ்வாறு எதிர்பார்க்க வேண்டும்?

• தேவனுடன் இணைந்திருங்கள், அவருடைய சத்தத்திற்குச் செவிகொடுங்கள் — தேவன் ஆபிரகாமை எவ்வாறு நடத்தினார்? அவர் ஆபிரகாமைப் பெயர் சொல்லி: "ஆபிரகாமே" என்று அழைத்தார். அதற்கு அவரோ, "இதோ, அடியேன்" என்று பதிலளித்தார். இரண்டாவது முறையும், மோரியா மலையில் இதே போன்ற ஒரு பதிலைக் கேட்க முடிகிறது — கர்த்தருடைய தூதன் வானத்திலிருந்து, "ஆபிரகாமே, ஆபிரகாமே!" என்று கூப்பிட்டார்; அதற்கு அவரோ, "இதோ, அடியேன்" என்று அதே பதிலைச் சொன்னார். அதே ஆயத்த நிலை. அதே அர்ப்பணிப்பு.

• தேவனுடைய வார்த்தையில் வேரூன்றியிருங்கள் — இது ஒரு சோதனையா அல்லது நம் சுயத்தினால் வரும் தூண்டுதலா என்பதைக் கண்டறிய இது ஒன்றே வழி. ஆபிரகாம் தன் வாழ்வில் சந்தித்த அந்த ஏழு சோதனைகளுமே இதற்கு ஒரு சிறந்த சான்றாகும்.

• தேவனுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள் — "இதோ, அடியேன்" என்று உங்களையே அவருக்குக் கீழ்ப்படிதலுடன் அர்ப்பணியுங்கள். ஆபிரகாமிடம் உடனடியான கீழ்ப்படிதலை நாம் காண்கிறோம். அது தாமதிக்கப்பட்ட கீழ்ப்படிதல் அல்ல — உடனடியானது. இதனை நாம் [ஆதியாகமம் 22:3]ஆம் வசனத்தில் வாசிக்கிறோம்: ஆபிரகாம் அதிகாலையில் எழுந்து, தன் கழுதையின்மேல் சேணங்கட்டி, தன் வேலைக்காரரில் இரண்டுபேரையும் தன் குமாரன் ஈசாக்கையும் கூட்டிக்கொண்டு, தகனபலிக்குக் கட்டைகளையும் பிளந்துகொண்டு, தேவன் தனக்குக் குறித்த இடத்திற்குப் புறப்பட்டுப்போனான்.

• தேவனைக் கேள்வி கேட்காதிருங்கள் — கேள்வி எழுப்புவது அவிசுவாசத்தை உருவாக்கி, சாத்தானின் சோதனைக்கு வழிவகுக்கும். ஆபிரகாம் தேவனை ஒருபோதும் கேள்வி கேட்கவில்லை. தேவன் அவரிடம் என்ன கேட்டார் என்று பாருங்கள்: [ஆதியாகமம் 22:2] அப்பொழுது அவர்: உன் புத்திரனும், உன் ஏகசுதனும், உன் நேசகுமாரனுமாகிய ஈசாக்கை நீ இப்பொழுது அழைத்துக்கொண்டு, மோரியா தேசத்துக்குப் போய், அங்கே நான் உனக்குக் குறிக்கும் மலைகள் ஒன்றின்மேல் அவனைத் தகனபலியாகப் பலியிடு என்றார். ஆதியாகமம் தேவன்  உங்களைச் செய்யச் சொல்லும்போது அவருடைய வழிநடத்துதலைப் பின்பற்றுங்கள்.

முக்கிய குறிப்புகள் - பாடம் 1

• தேவனின் சோதனைகள் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்றவாறு பிரத்தியேகமாக வடிவமைக்கப்படுபவை.

• நாம் வளர்வதற்காகத் தேவன் நம்மைச் சோதிக்கிறார், ஆனால் நாம் பாவத்தில் விழுவதற்காகச் சாத்தான் நம்மைத் தூண்டுகிறான் — விசுவாச சோதனைக்கும், தீய சோதனைக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

• தேவனிடமிருந்து வரும் சோதனை நமக்குக் கிடைக்கும் ஒரு பாராட்டு ஆகும் — விசுவாசப் பள்ளியில் நீங்கள் அடுத்த நிலைக்கு உயரத் தயாராக இருக்கிறீர்கள் என்பதை அவர் அறிந்துள்ளார் என்பதே இதன் பொருள்.

• தேவனுடைய வார்த்தையின் மூலம் அவரோடு எப்போதும் இணைந்திருங்கள்; "இதோ, அடியேன்" என்ற கீழ்ப்படிதலோடு பதிலளியுங்கள் — அவருடைய வழிநடத்துதலை ஒருபோதும் கேள்வி கேட்காதீர்கள்.

பாடம் 2 — விளக்கங்களில் அல்ல, வாக்குத்தத்தங்களில் கவனம் செலுத்துங்கள்

[ஆதியாகமம் 22:5]  அப்பொழுது ஆபிரகாம் தன் வேலைக்காரரை நோக்கி: நீங்கள் கழுதையை நிறுத்தி இங்கே காத்திருங்கள், நானும் பிள்ளையாண்டானும் அவ்விடமட்டும் போய், தொழுதுகொண்டு, உங்களிடத்துக்குத் திரும்பி வருவோம் என்றான்

நாம் விளக்கங்களைக் கொண்டு வாழ்வதில்லை, வாக்குத்தத்தங்களைக் கொண்டே வாழ்கிறோம். தேவனுடைய கட்டளை எவ்வளவு நியாயமற்றதாகத் தோன்றியது என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஈசாக்கு ஆபிரகாமின் ஒரே குமாரன், நீண்ட கால காத்திருப்புக்குப் பிறகு அவருக்குக் கிடைத்தவன், மேலும் உடன்படிக்கையின் எதிர்காலமே அவனில் தான் அடங்கியிருந்தது. ஈசாக்கு ஆபிரகாம் மற்றும் சாராளின் விசுவாசத்திற்குப் பதிலாகத் தேவனால் அளிக்கப்பட்ட ஓர் அற்புதக் குழந்தை, தேவனுடைய பரிசு. ஆபிரகாமும் சாராளும் ஈசாக்கை மிகவும் நேசித்தார்கள், தங்களின் முழு எதிர்காலத்தையுமே அவனைச் சுற்றியே கட்டியெழுப்பியிருந்தார்கள். தேவன் ஆபிரகாமிடம் ஈசாக்கைப் பலியாகக் கேட்டபோது, அவர் ஆபிரகாமின் விசுவாசம், நம்பிக்கை மற்றும் அன்பை சோதித்தார்.

தேவன் நமக்கு ஒரு சோதனையை அனுப்பும்போது, நம்முடைய முதல் எதிர்வினை வழக்கமாக, "ஏன் ஆண்டவரே?" என்பதாகவும், அதைத் தொடர்ந்து, "ஏன் நான்?" என்பதாகவும்தான் இருக்கிறது. உடனடியாக, தேவன் நமக்கு விளக்கங்களை அளிக்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்புகிறோம். நிச்சயமாக, சோதனைகளை அனுப்புவதற்குத் தேவனிடம் காரணங்கள் உண்டு என்பதை நாம் அறிவோம் — ஒருவேளை நம் விசுவாசத்தைப் புடமிடவோ (1 பேதுரு 1:6–9), அல்லது நம் குணாதிசயத்தைப் பரிபூரணப்படுத்தவோ (யாக்கோபு 1:1–4), அல்லது பாவத்திலிருந்து நம்மைப் பாதுகாக்கவோ  இருக்கலாம் (2 கொரிந்தியர் 12:7–10) — ஆனால் இந்த விஷயங்கள் நமக்கு எவ்வாறு பொருந்துகின்றன என்பதைப் பார்க்க நாம் தவறிவிடுகிறோம். நம் பிதாவிடம் நாம் விளக்கங்களைக் கேட்பது, நாம் தேவனைப் பற்றியும் அல்லது நம்மைப் பற்றியும் இன்னும் அதிகமாகக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கலாம் என்பதை உணர்த்துகிறது.

ஆபிரகாம் தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு, விசுவாசத்தினால் உடனடியாகக் கீழ்ப்படிந்தார். தேவனுடைய சித்தம் ஒருபோதும் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்திற்கு முரணாக இருக்காது என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்; எனவே "ஈசாக்கினிடத்தில் உன் சந்ததி விளங்கும்" (ஆதியாகமம் 21:12) என்ற வாக்குத்தத்தத்தை அவர் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டார். தேவன் தன் குமாரனைக் கொல்ல அனுமதித்தாலும், அவரால் ஈசாக்கை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்ப முடியும் என்று ஆபிரகாம் விசுவாசித்தார் (எபிரெயர் 11:17–19).

விசுவாசம் விளக்கங்களைக் கோருவதில்லை; விசுவாசம் வாக்குத்தத்தங்களின் மேல் தங்கியுள்ளது. ஆபிரகாம் அந்த இரண்டு வேலைக்காரர்களிடம், "நானும் பிள்ளையாண்டானும் அவ்விடமட்டும் போய், தொழுதுகொண்டு, உங்களிடத்துக்குத் திரும்பி வருவோம்" என்று கூறினார். அவர் வாக்குத்தத்தங்களை விசுவாசித்தார், அவற்றின் மேல் நம்பிக்கை வைத்தார் — அவர் தேவனை எந்தக் கேள்வியும் கேட்கவில்லை.

தேவன் உங்களுக்கு ஒரு வார்த்தையையோ அல்லது வாக்குத்தத்தத்தையோ கொடுக்கும்போது, இதை அறிந்துகொள்ளுங்கள் — அது வெள்ளியைப் பார்க்கிலும், பசும்பொன்னைப் பார்க்கிலும் தூய்மையானது (சங்கீதம் 12:6). அது ஒருபோதும் ஒழிந்துபோவதில்லை (மத்தேயு 24:35).

[சங்கீதம் 12:6]  கர்த்தருடைய சொற்கள் மண் குகையில் ஏழுதரம் உருக்கி, புடமிடப்பட்ட வெள்ளிக்கொப்பான சுத்தச் சொற்களாயிருக்கிறது

[மத்தேயு 24:35]  வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோம், என் வார்த்தைகளோ ஒழிந்துபோவதில்லை

முக்கிய குறிப்புகள் - பாடம் 2

• விசுவாசம் விளக்கங்களைக் கோருவதில்லை — விசுவாசம் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களில் தங்கியுள்ளது. அவருடைய வார்த்தை வெள்ளியையும் பொன்னையும் பார்க்கிலும் தூய்மையானது, அது ஒருபோதும் ஒழிந்து போகாது.

• சோதனை நியாயமற்றதாகத் தோன்றும்போதும், வாக்குத்தத்தத்தைப் பிடித்துக்கொள்ளுங்கள். ஆபிரகாம் "ஏன்?" என்று கேட்கவில்லை — மாறாக, “நானும் பிள்ளையாண்டானும் அவ்விடமட்டும் போய், தொழுதுகொண்டு, உங்களிடத்துக்குத் திரும்பி வருவோம்" என்றே கூறினார்.

பாடம் 3 — தேவனுடைய ஏற்பாட்டைச் சார்ந்திருங்கள்

ஒரு தகனபலிக்கு என்னென்ன தேவை? விறகு, நெருப்பு மற்றும் பலி (ஒரு ஆட்டுக்குட்டி அல்லது புறா). ஆபிரகாமிடம் இந்த மூன்றும் ஆயத்தமாக இருந்தன — ஈசாக்கு, விறகு, நெருப்பு மற்றும் ஒரு கத்தி.

[ஆதியாகமம் 22:2-3]  அப்பொழுது அவர்: உன் புத்திரனும், உன் ஏகசுதனும், உன் நேசகுமாரனுமாகிய ஈசாக்கை நீ இப்பொழுது அழைத்துக்கொண்டு, மோரியா தேசத்துக்குப் போய், அங்கே நான் உனக்குக் குறிக்கும் மலைகள் ஒன்றின்மேல் அவனைத் தகனபலியாகப் பலியிடு என்றார். ஆபிரகாம் அதிகாலையில் எழுந்து, தன் கழுதையின்மேல் சேணங்கட்டி, தன் வேலைக்காரரில் இரண்டுபேரையும் தன் குமாரன் ஈசாக்கையும் கூட்டிக்கொண்டு, தகனபலிக்குக் கட்டைகளையும் பிளந்துகொண்டு, தேவன் தனக்குக் குறித்த இடத்திற்குப் புறப்பட்டுப்போனான்

ஆனால் அவருடைய மகனுக்கு இது தெரியாது. ஈசாக்கு தன் தகப்பனிடம் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டான், அதற்கு ஆபிரகாம் அளித்த பதில் முற்றிலும் விசுவாசம் நிறைந்ததாக இருந்தது:

[ஆதியாகமம் 22:7–8]  “அப்பொழுது ஈசாக்கு தன் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமை நோக்கி: என் தகப்பனே என்றான்; அதற்கு அவன்: என் மகனே, இதோ, இருக்கிறேன் என்றான்; அப்பொழுது அவன்: இதோ, நெருப்பும் கட்டையும் இருக்கிறது, தகனபலிக்கு ஆட்டுக்குட்டி எங்கே என்றான். அதற்கு ஆபிரகாம்: என் மகனே, தேவன் தமக்குத் தகனபலிக்கான ஆட்டுக்குட்டியைப் பார்த்துக்கொள்வார் என்றான்..

தேவன் சோதனைகளை அனுப்பும்போது, ​​அதிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான வழியையும் அவர் ஏற்படுத்தித் தருவார். இந்தத் தந்தை-மகன் உரையாடலிலிருந்து பல சக்திவாய்ந்த பாடங்கள் நமக்குக் கிடைக்கின்றன:

• தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையிலான பரஸ்பர மரியாதை — இருவரின் உரையாடலும் ஆழ்ந்த மரியாதையுடனே இருந்தது. "என் தகப்பனே?", "என் மகனே, இதோ இருக்கிறேன்", இதுவே ஒரு தேவபக்தியுள்ள குடும்பத்தின் அழகாகும்.

• தெய்வீக போதனைகள் — ஆபிரகாமும் சாராளும் தேவபக்தியுள்ள வாழ்க்கையைத் தாங்கள் வாழ்வதோடு மட்டும் நிறுத்திக்கொள்ளவில்லை,  தங்கள் பிள்ளைகளையும் தேவபக்தியோடு வளர்த்தார்கள். தகனபலி என்பது என்னவென்று ஈசாக்கு அறிந்திருந்தான்; ஏனென்றால், தன் தகப்பன் அதைப் பலமுறை செய்வதை அவன் பார்த்திருக்கிறான். பெற்றோர் அடுத்த தலைமுறைக்கான ஆசிரியர்களாக இருக்கிறார்கள். ஈசாக்கு, "தகனபலிக்கு ஆட்டுக்குட்டி எங்கே?" என்று கேட்டான்.

• தகப்பனுக்குக் கீழ்ப்படிதல் — ஈசாக்கு பலிபீடத்தின் மேல் வைக்கப்படுவதற்குத் தன்னையே ஒப்புக் கொடுத்தான். அவன் தன் தகப்பனோடு போராடவில்லை. இது தன் மரணமாகவே முடியும் என்பதை அறிந்திருந்தும், அவன் அதை எதிர்க்கவில்லை. தன் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமிடம் அவன் காட்டிய கீழ்ப்படிதல் எத்துணை மகத்தானது! நாமும் (பெற்றோர்கள்) இயேசுவிடம் இந்த மனப்பான்மையைக் கொண்டிருக்க வேண்டும், நம் பிள்ளைகளும் நம்மிடம் (பெற்றோரிடம்) இத்தகைய மனப்பான்மையைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

• கேள்விகளோ விசாரணையோ இல்லை — ஈசாக்கு மேற்கொண்டு துருவித் துருவி ஆராயவோ அல்லது தேவையற்ற கேள்விகளைக் கேட்கவோ இல்லை. "என் மகனே, தேவன் தமக்குத் தகனபலிக்கான ஆட்டுக்குட்டியைப் பார்த்துக்கொள்வார்" என்று ஆபிரகாம் பதிலளித்த பிறகு அவன் அமைதியானான். அதன்பின் அவர்கள் இருவரும் தொடர்ந்து ஒன்றாகச் சென்றார்கள்.

• அழைத்தவர் உண்மையுள்ளவர் — அவரே நமக்கானத் தேவைகளை ஏற்பாடு செய்வார். ஆபிரகாமுக்கு பலி செலுத்துவதற்கான ஆட்டை அவரே ஏற்பாடு செய்து கொடுத்தார்.  [ஆதியாகமம் 22:13–14]  ஆபிரகாம் தன் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்க்கும்போது, இதோ, பின்னாகப் புதரிலே தன் கொம்புகள் சிக்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு ஆட்டுக்கடாவைக் கண்டான்; அப்பொழுது ஆபிரகாம் போய், கடாவைப் பிடித்து, அதைத் தன் குமாரனுக்குப் பதிலாகத் தகனபலியிட்டான். ஆபிரகாம் அந்த இடத்துக்கு யேகோவாயீரே என்று பேரிட்டான்; அதினாலே கர்த்தருடைய பர்வதத்திலே பார்த்துக்கொள்ளப்படும் என்று இந்நாள்வரைக்கும் சொல்லப்பட்டு வருகிறது

தேவன் நம்முடைய யேகோவா யீரே ஆவார் (தேவன் பார்த்துக் கொள்வார்).

முக்கிய குறிப்புகள் - பாடம் 3

• தேவன் ஒரு சோதனையை அனுப்பும்போது, அதற்கான ஏற்பாட்டையும் அவரே அனுப்புகிறார். "தேவன் தாமே பார்த்துக்கொள்வார்" என்று ஆபிரகாம் விசுவாசத்தோடு அறிக்கையிட்டார்; தேவனும் அப்படியே செய்தார்.

• தேவனுடைய ஏற்பாடுகள் சரியான நேரத்தில் வரும் — ஒரு மில்லி வினாடி கூட தாமதமாகாது. அவர் எப்பொழுதும் பூரணராகவே இருக்கிறபடியால் — ஆபிரகாமை நிறுத்தச் சொன்ன அதே கணத்தில், தேவன் பலிக்கான ஆட்டை வழங்கி ஏற்பாடு செய்தார்.

• தேவபக்தியுள்ள குடும்பம் தேவனுடைய வழிகளை அறிந்த பிள்ளைகளை உருவாக்குகிறது — அப்பிள்ளைகள் தேவையற்ற கேள்விகள் கேட்காமல் மதிப்பளித்து, கீழ்ப்படிந்து, விசுவாசிப்பார்கள்.

பாடம் 4 — கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்த நாடுங்கள்

ஒவ்வொரு ஆசீர்வாதமும் ஒவ்வொரு சோதனையும் கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்துவதற்கே ஆகும்.

அவை நாம் அனுபவிப்பதற்காக அல்ல — நம்மில் பெரும்பாலோர் எல்லா ஆசீர்வாதங்களும் நாம் அனுபவிப்பதற்காகவே என்று நினைக்கிறோம். ஆனால், ஓர் உண்மையுள்ள ஊழியன் எப்போதும், "இதைக் கொண்டு என் எஜமானனுக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்றே கேட்பான். இந்த எண்ணத்தை நாம் நம் இருதயத்திலும் உள்ளத்திலும் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

ஆபிரகாமின் வரலாற்றிலும் இதுவே மீண்டும் வெளிப்படுகிறது — கிறிஸ்து நமக்காகச் சிலுவையில் செய்ததை அவர் செய்து காட்டினார். அவர் தம்முடைய ஒரே பேறான குமாரனைக் கொடுத்தார். அவருக்கே மகிமை உண்டாவதாக.

[ஆதியாகமம் 22:9–11]  தேவன் அவனுக்குச் சொல்லியிருந்த இடத்துக்கு வந்தார்கள்; அங்கே ஆபிரகாம் ஒரு பலிபீடத்தை உண்டாக்கி, கட்டைகளை அடுக்கி, தன் குமாரனாகிய ஈசாக்கைக் கட்டி, அந்தப் பலிபீடத்தில் அடுக்கிய கட்டைகளின்மேல் அவனைக் கிடத்தினான். பின்பு ஆபிரகாம் தன் குமாரனை வெட்டும்படிக்குத் தன் கையை நீட்டிக் கத்தியை எடுத்தான். அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதனானவர் வானத்திலிருந்து, ஆபிரகாமே, ஆபிரகாமே என்று கூப்பிட்டார்; அவன்: இதோ, அடியேன் என்றான்

[ரோமர் 12:1] இல் தேவன் கூறியபடியே ஆபிரகாம் செய்தார் — அதை உண்மையான, தகுதியான ஆராதனையாகப் படைத்தார்.  

[ரோமர் 12:1]  அப்படியிருக்க, சகோதரரே, நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டுமென்று, தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ளஆராதனை

முக்கிய குறிப்புகள் - பாடம் 4

• ஒவ்வொரு ஆசீர்வாதமும் ஒவ்வொரு சோதனையும் கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்துவதற்கான ஒரு வாய்ப்பாகும்.

• ஈசாக்கைப் பலியிட ஆபிரகாம் முன்வந்தது, சிலுவை மரணத்திற்கு ஒரு நிழலாக அமைந்தது — தேவன் நமக்காகத் தம்முடைய ஒரே பேறான குமாரனைக் கொடுத்ததை அது முன்கூட்டியே வெளிப்படுத்தியது.

• ஓர் உண்மையுள்ள ஊழியன் ஆசீர்வாதங்களைத் தனக்குள்ளேயே சேர்த்து வைத்துக்கொள்ள மாட்டான்; அதை உண்மையான, தகுதியான ஆராதனையாகத் தேவனுக்கே திரும்ப அர்ப்பணிப்பான்.

பாடம்  5 — தேவன் உங்களுக்காக வைத்திருப்பதை எதிர்நோக்குங்கள்

இறுதிச் சோதனையில், தாம் செய்வதாகச் சொன்னதைச் செய்வதாக தேவன் மீண்டும் வாக்குப் பண்ணினார் — இந்த முறை அவர் தம் மீதே ஆணையிட்டு வாக்குறுதி அளித்தார். இதைப் பெற்றுக்கொள்வது எவ்வளவு மகத்தான ஒரு விஷயம்.

[ஆதியாகமம் 22:16–18]  நீ உன் புத்திரன் என்றும், உன் ஏகசுதன் என்றும் பாராமல் அவனை ஒப்புக்கொடுத்து இந்தக் காரியத்தைச் செய்தபடியால்; நான் உன்னை ஆசீர்வதிக்கவே ஆசீர்வதித்து, உன் சந்ததியை வானத்து நட்சத்திரங்களைப்போலவும், கடற்கரை மணலைப்போலவும் பெருகவே பெருகப்பண்ணுவேன் என்றும், உன் சந்ததியார் தங்கள் சத்துருக்களின் வாசல்களைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளுவார்கள் என்றும், நீ என் சொல்லுக்குக் கீழ்ப்படிந்தபடியினால், உன் சந்ததிக்குள் பூமியிலுள்ள சகல ஜாதிகளும் ஆசீர்வதிக்கப்படும் என்றும் என்பேரில் ஆணையிட்டேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்றார்

இந்தக் கடைசி ஆணையானது முந்தைய ஆசீர்வாதங்களிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது.

முந்தைய ஆசீர்வாதங்கள் (ஆதியாகமம் 12,13,15,17)	கடைசி ஆணை (ஆதியாகமம் 22:16–18)
தேவன் ஆபிரகாமுக்கு வாக்குறுதி அளித்தார்.	தேவன் தம் பேரிலேயே ஆணையிட்டார்.
தெய்வீக ஆணை இல்லை — அவருக்கு அளிக்கப்பட்ட ஒரு வாக்குறுதி.	ஆணையுடன் கூடிய வாக்குறுதி — “என்பேரில் ஆணையிட்டேன்”.
சந்ததியினர் தனித்தனியாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.	சந்ததியினர் ஒன்றாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளனர் — “உன் சந்ததிக்குள் பூமியிலுள்ள சகல ஜாதிகளும் ஆசீர்வதிக்கப்படும்”.
வானத்தின் நட்சத்திரங்கள் (ஆதி 15:5).	வானத்து நட்சத்திரங்களைப்போலவும், கடற்கரை மணலைப்போலவும் — ஒரே ஆணையில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட உவமை.
படிப்படியான வெளிப்பாடு.	முழுமையான மற்றும் இறுதியான உறுதிப்படுத்தல்.
விசுவாசம் உருவாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.	விசுவாசம் முழுமையாகச் சோதிக்கப்பட்டு அங்கீகரிக்கப்பட்டது — “நீ என் சொல்லுக்குக் கீழ்ப்படிந்தபடியினால்”.

முக்கிய குறிப்புகள் - பாடம் 5

• நீங்கள் சோதனையில் வெற்றி பெறும்போது, தேவன் உங்களை ஆசீர்வதிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர் தம் பேரிலேயே ஆணையிடுகிறார். அந்த வாக்குறுதி வெறும் வார்த்தைகளிலிருந்து, என்றும் முறிக்க முடியாத ஒரு ஆணையாக மாறுகிறது.

• தேவன் உங்களுக்காக வைத்திருப்பதை எதிர்நோக்குங்கள். சோதனை என்பது முடிவல்ல — அது உங்கள் வாழ்க்கையைப் பற்றிய தேவனுடைய திட்டத்தின் முழுமையான மற்றும் இறுதியான உறுதிப்படுத்தலுக்கான வாசலாகும்.

இறுதியாக, ஆபிரகாம் இந்தச் சோதனையிலிருந்து கர்த்தர் மீது இன்னும் ஆழமான அன்போடு வெளியே வந்தார். அவர் தேவனுக்கு "யேகோவா யீரே" — "கர்த்தர் பார்த்துக்கொள்வார்" என்ற ஒரு புதிய நாமத்தைப் பெற்றுக்கொண்டார். தேவனுடைய இருதயத்தைப் பற்றிய ஆழமான புரிதலை அவர் பெற்றார். மேலும், ஒரு மனிதனுக்குத் தேவன் கொடுத்த மிகச் சிறந்த ஆணையை அவர் பெற்றுக்கொண்டார். இந்தச் சோதனை தேவனுடைய கொடூரம் அல்ல — அது தேவன் தந்த உயர்வு.

நாம் செய்த கிரியைகளினால் அல்ல, மாறாக, ஆபிரகாமின் விசுவாசம் திறந்துவைத்த வழியினாலும் மற்றும் கிறிஸ்துவின் தியாகம் நிறைவேற்றிய கிரியையினாலும் மட்டுமே  இன்று நாம் இந்த வாக்குத்தத்தத்தின் சுதந்தரவாளிகளாக நிற்கிறோம்.

[கலாத்தியர் 3:29]  நீங்கள் கிறிஸ்துவினுடையவர்களானால், ஆபிரகாமின் சந்ததியாராயும், வாக்குத்தத்தத்தின்படியே சுதந்தரராயும் இருக்கிறீர்கள்

சோதனை என்பது முடிவல்ல. அது உங்களை அடுத்த கட்டத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் தேவனின் வழிமுறையாகும். நமது தேவைகள் அனைத்தையும் சந்திக்கவும் நம்மை ஆசீர்வதிக்கவும் அவர் மாறாத யெகோவா யீரேயாகவே இருக்கிறார். அந்த ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள நாம் திறந்த மனதுடன் இருக்க வேண்டும்.