உள்ளம் காயப்படும்போது... விசுவாசி என்ன செய்வான்?

நாம் வாழும் இந்த உலகில் மனக்காயங்களும் அவமானங்களும் தவிர்க்க முடியாதவை. உடலில் ஏற்படும் காயங்கள் காலப்போக்கில் ஆறிவிடும், சில நேரங்களில் அவை தழும்புகளை விட்டுச் செல்லக்கூடும். ஆனால் உள்ளத்தில் ஏற்படும் காயங்கள் கண்ணுக்குத் தெரியாதவை மேலும் அவை ஆறுவது மிகவும் கடினம். மற்றவர்கள் அதை ஒருபோதும் கவனிக்காவிட்டாலும், இந்த உள்மன வடுக்கள் நம் எண்ணங்களையும் உணர்ச்சிகளையும் வடிவமைக்கின்றன. இத்தகைய தருணங்களில், மனக்காயங்களைக் கையாள்வது குறித்து வேதம் நமக்குத் தரும் வழிகாட்டுதல் என்ன?

கிறிஸ்துவின் சீஷரான பேதுரு, நீதியின் நிமித்தம் பாடுபடுவதைப் பற்றியும், அதன் மூலம் கிடைக்கும் ஆசீர்வாதங்களைப் பற்றியும் 1 பேதுரு 3:8-22 இல் கற்பிக்கிறார். இந்த உலகில் நமக்கு ஏற்படும் காயங்களையும் அவமானங்களையும் எவ்வாறு கையாள்வது என்பதை அவர் விளக்குகிறார்.

 நீதியான துன்பம் என்றால் என்ன?

கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதால், ஒரு விசுவாசியின் வாழ்க்கையில்  வேதனைகளோ வலியோ இருக்காது என்று அர்த்தமல்ல. கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவது கடினமான சூழ்நிலைகளை நீக்கிவிடுவதில்லை; பல சந்தர்ப்பங்களில், நாம் தவறு செய்ததால் துன்பம் வருவதில்லை, மாறாக சரியானதைச் செய்ய நாம் தேர்ந்தெடுத்ததாலேயே துன்பம் வருகிறது. தேவனின் வழிகளின்படி வாழ்வது பெரும்பாலும் இந்த உலகத்தின் மதிப்புகளுக்கு முரணாக அமைகிறது, மேலும் இந்த வேறுபாடு தவறான புரிதல்கள், எதிர்ப்பு மற்றும் காயங்களைக் கூட ஏற்படுத்தக்கூடும்.

அப்போஸ்தலனாகிய பேதுரு இந்த யதார்த்தத்தை மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறார். சோதனைகளையும் துன்புறுத்தல்களையும் எதிர்கொண்ட விசுவாசிகளுக்கு அவர் எழுதும்போது, துன்பங்களுக்குப் பதிலளிக்கும் விதம் கிறிஸ்தவர்களுக்கு மாறுபட்டதாக இருக்க வேண்டும் என்று கற்பிக்கிறார். மனித இயல்புக்கு ஏற்ப எதிர்வினை ஆற்றுவதற்குப் பதிலாக, வேதனையான சூழ்நிலைகளிலும் கிறிஸ்துவின் குணாதிசயத்தைப் பிரதிபலிக்க விசுவாசிகள் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

இது இயேசுவைப் பின்பற்றும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறது:

தேவனுடைய பார்வையில் நீதி என்பது என்ன? (1 பேதுரு 3:8)

இதற்கு பேதுரு, 1 பேதுரு 3:8 இல் பதிலளிக்கிறார், அங்கு நீதியில் நடப்பவர்களுக்குத் தேவையான மனப்பான்மை மற்றும் குணாதிசயம் இரண்டையும் விளக்குகிறார்.

“மேலும், நீங்களெல்லாரும் ஒருமனப்பட்டவர்களும், இரக்கமுள்ளவர்களும், சகோதரசிநேகமுள்ளவர்களும், மனவுருக்கமுள்ளவர்களும், இணக்கமுள்ளவர்களுமாயிருந்து” 1 பேதுரு 3:8

தேவனுடைய பார்வையில் நீதி என்பது வெறும் வெளிப்படையான செயல்கள் அல்லது மதச்சடங்குகளைப் பொறுத்தது அல்ல. இது ஒரு விசுவாசியின் இருதயத்தின் குணாதிசயம் மற்றும் மனப்பான்மையின் மூலமாகவே வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. கிறிஸ்தவச் சமூகத்தை அடையாளப்படுத்தக் கூடிய  பண்புகளை விவரிப்பதன் மூலம் பேதுரு இதைத் தொடங்குகிறார்.

அவர் விசுவாசிகளை (அவருடைய கிருபையினால் இரட்சிக்கப்பட்டு, அவருடைய இரத்தத்தால் கழுவப்பட்டு, தங்களைக் கிறிஸ்தவர்கள் என்று அழைத்துக் கொள்ளும் அனைவரும்)

• ஒருமனப்பட்டவர்களாய்

• இரக்கமுள்ளவர்களாய்

• சகோதர சிநேகமுள்ளவர்களாய்

• மன உருக்கமுள்ளவர்களாய்

• இணக்கமுள்ளவர்களாய்

இருக்கும்படி அழைக்கிறார்.

இந்த குணாதிசயங்கள் ஒற்றுமையையும் கிறிஸ்துவின் ஆவிக்குரிய தன்மையையும் பிரதிபலிக்கின்றன; நாம் அவருடைய கிருபையினால் இரட்சிக்கப்பட்டபோது, அவர் நம்மை இவற்றால் உடுத்துவிக்கிறார்.

• ஒருமனப்பட்டவர்களாய் இருத்தல் என்பதற்கு ஒரே மாதிரியான கருத்தைக் கொண்டிருப்பது என்று பொருளல்ல, மாறாக இது பரிசுத்த ஆவியானவரால் உண்டாகும் ஒற்றுமை — கிறிஸ்துவை மையமாகக் கொண்ட ஒருமித்த இருதயம்.

• இரக்கமும் மனஉருக்கமும் மற்றவர்களின் சுமைகளை விசுவாசிகள் உணரச் செய்கின்றன; அதே வேளையில், சகோதர அன்புஉண்மையான அக்கறையையும் பிணைப்பையும் உருவாக்குகிறது.

• அனைத்திற்கும் மேலாக, இணக்கம் என்பது தேவனுடனும் பிறருடனும் நாம் கொண்டுள்ள உறவை வடிவமைக்கிறது.

கூர்ந்து கவனித்தால், இந்தப் பண்புகள் எதுவுமே மனிதனின் இயல்பான சுபாவங்கள் அல்ல என்பதை அறியலாம்.

மனித சுபாவம் பெரும்பாலும் பெருமை, தற்காப்பு மற்றும் பிரிவினையை நோக்கியே சாய்கிறது. பேதுரு இங்கே விவரித்துள்ள குணாதிசயங்கள், கிறிஸ்துவுக்குள் ஒரு புதிய மாற்றப்பட்ட வாழ்க்கை வாழ அழைக்கப்பட்டுள்ள விசுவாசிகளின் வாழ்க்கையை மாற்றுவதற்குப் பரிசுத்த ஆவியானவர் செய்யும் கிரியை ஆகும். விசுவாசிகள் தேவனோடு நெருங்கி நடக்கும்போது, ஆவியானவர் அவர்களின் மனப்பான்மையை வடிவமைத்து, கிறிஸ்துவின் அன்பு மற்றும் மனத்தாழ்மையைப் பிரதிபலிக்க அவர்களுக்குப் பெலன் அளிக்கிறார்.

எனவே, நீதி என்பது நம்முடைய சொந்த முயற்சியால் உருவாக்குவது அல்ல; நம்மை அவரிடம் ஒப்படைக்கும்போது அவர் நமக்குள் உருவாக்கும் ஒன்றாகும். இது சிலுவையின் கிரியையினால் நமக்கு உடுத்துவிக்கப்பட்டுள்ளது.

சிந்திக்க

நம்மைத் தொடர்ந்து காயப்படுத்துபவர்களிடமோ அல்லது நம்மிடம் கடுமையாகப் பேசுபவர்களிடமோ அன்பு செலுத்துவது மிகவும் கடினம். பிறரை நேசிப்பதைப் பற்றிப் படிப்பது எளிதாகத் தோன்றலாம், ஏன், இந்த வார்த்தைகளை எழுதுவது கூட எளிமையாக இருக்கலாம் — ஆனால் அதை வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிப்பது என்பது மிகுந்த சவாலானது. பதிலுக்கு எதிர்வினை ஆற்றுவது, நம்மைத் தற்காத்துக்கொள்வது அல்லது காயங்களை மனதிலேயே வைத்திருப்பதுமே நமது இயல்பான மனித சுபாவம். உண்மை என்னவென்றால், இத்தகைய அன்பு நமக்கு இயற்கையாக வருவதில்லை. பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியையின் மூலமாக தேவன் மட்டுமே இத்தகைய குணப்படுத்துதலையும் மாற்றத்தையும் நம் இருதயங்களில் கொண்டு வர முடியும்.

எனவே நாம் தேவனுக்கு முன்பாக உண்மையுடன் வந்து இவ்வாறு ஜெபிக்க வேண்டும்:

தகப்பனே, என்னைக் காயப்படுத்துபவர்களை நேசிப்பதற்கு நான் போராடுகிறேன். நான் அவமதிக்கப்படும்போது கோபமடைகிறேன், என் கோபத்தில் பெரும்பாலும் என்னைக் கட்டுப்படுத்தத் தவறி உமக்கு விரோதமாகப் பாவத்திற்குள்ளாகிறேன்; உம்முடைய விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தால் என்னை மன்னியும். எனக்குள் இருக்கும் இந்தச் சுபாவத்தை தயவுசெய்து உடைத்தெறியும். என் இருதயத்தைக் குணப்படுத்தி, உம்முடைய தாழ்மையினாலும் இரக்கத்தினாலும் என்னை உடுத்தியருளும்; சிலுவையில் இயேசு செய்தது போலவே நானும் பதிலளிக்க எனக்கு உதவி செய்யும்.

 ஒரு விசுவாசி 'செய்யக்கூடாதவை' ("Do Not") பற்றிய கட்டளைகள்

உலகத்திற்கும் ஒரு விசுவாசியின் வாழ்க்கைக்கும் இடையிலான மிகப்பெரிய வேறுபாடுகளில் ஒன்று, நாம் காயப்படும்போது எவ்வாறு பதிலளிக்கிறோம் என்பதில் காணப்படுகிறது. நாம் புதிய வாழ்க்கையில் கிறிஸ்துவின் கிரியைகளை சுமந்து செல்கிறோம், எனவே நமது வாழ்க்கை கிறிஸ்துவிற்கு ஜீவனுள்ள சாட்சியாக வாழ அழைக்கப்பட்டுள்ளது.

நமது இயல்பான எதிர்வினை மிகவும் எளிமையானது: யாராவது நம்மைக் காயப்படுத்தினால், நாமும் அவர்களைத் திரும்பக் காயப்படுத்த விரும்புகிறோம். அவமதிக்கப்படும்போது, பதிலுக்கு அவமதிப்பதை நியாயமாக உணர்கிறோம். நமது பெருமையைக் காத்துக்கொள்ளவும், நமது நற்பெயரைப் பாதுகாக்கவும், அதே பலத்துடன் பதிலடி கொடுக்கவும் உலகம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. பழிவாங்குவது பெரும்பாலும் நீதியாகவும், பதிலடி கொடுப்பது பலமாகவும் கருதப்படுகிறது.

ஆனால், 1 பேதுரு 3:9 இல் விசுவாசிகளுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட அறிவுறுத்தலை பேதுரு வழங்குகிறார்:

தீமைக்குத் தீமையையும், உதாசனத்துக்கு உதாசனத்தையும் சரிக்கட்டாமல், அதற்குப் பதிலாக, நீங்கள் ஆசீர்வாதத்தைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளும்படி அழைக்கப்பட்டிருக்கிறவர்களென்று அறிந்து, ஆசீர்வதியுங்கள். 1 பேதுரு 3:9

செய்யக்கூடாதவை

ஒரு கிறிஸ்தவரின் எதிர்வினை எத்தகையதாக இருக்கக்கூடாது என்பதைப் பேதுரு தெளிவாகக் கூறுகிறார்:

• தீமைக்குத் தீமை செய்யாதிருங்கள்.

• உதாசனத்துக்கு உதாசனத்தை திரும்பச் செய்யாதிருங்கள்.

அதற்குப் பதிலாக

• இது கிறிஸ்தவ அழைப்பின் ஒரு பகுதி. நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; உங்கள் சத்துருக்களைச் சிநேகியுங்கள்; ... உங்களைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களுக்காகவும் ஜெபம்பண்ணுங்கள். மத்தேயு 5:44

• இயேசு இந்த வார்த்தைகளை வெறும் போதனையாக மட்டும் அளிக்கவில்லை; அவர் அப்படியே வாழ்ந்தும் காட்டினார். தாம் இரட்சிக்க வந்தவர்களாலேயே அநீதியாகத் துன்புறுத்தப்பட்டு, பரியாசம் செய்யப்பட்டு, சிலுவையில் அறையப்பட்டபோதும், அவர் இவ்வாறு ஜெபித்தார்: அப்பொழுது இயேசு: பிதாவே, இவர்களுக்கு மன்னியும், தாங்கள் செய்கிறது இன்னதென்று அறியாதிருக்கிறார்களே என்றார். லூக்கா 23:34

• பழிவாங்குவது நியாயம் என்று தோன்றிய அந்தத் தருணத்திலும், இயேசு மன்னிப்பையே தேர்ந்தெடுத்தார்.

• இது ஒரு ஆழமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது: கிறிஸ்தவம் என்பது வெறும் எதிர்வினை அல்ல — அது ஒரு மாற்றம்.

• ஒரு விசுவாசி சூழ்நிலைகளின் அடிப்படையில் பதிலளிப்பதில்லை, மாறாக கிறிஸ்துவினால் மாற்றப்பட்ட இருதயத்திலிருந்து பதிலளிக்கிறான்.

தீமைக்கு ஆசீர்வாதத்தைத் திரும்பக் கொடுங்கள்

• பேதுரு கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றது என்று தோன்றும் ஒரு அறிவுறுத்தலுடன் தொடர்கிறார்: தீமைக்குத் தீமை செய்யாமல், அதற்குப் பதிலாக ஆசீர்வதியுங்கள்; இதற்கென்றே நீங்கள் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள்.

• இது ஒரு சிலருக்கு மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்ட ஆலோசனையோ அல்லது உயர்ந்த ஆவிக்குரிய நிலையோ அல்ல. இது ஒவ்வொரு விசுவாசிக்குமான அழைப்பு.

• பழிவாங்குவதற்குப் பதிலாக ஆசீர்வாதத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது மனித இயல்புக்கு எதிரானது. நமது உள்ளுணர்வு நியாயத்தையோ, மன்னிப்பையோ அல்லது தன் தரப்பு நியாயப்படுத்தலையோ எதிர்பார்க்கிறது. இருப்பினும், தகுதியற்றவர்களுக்குக் கூட கிருபையோடு பதிலளிக்கும் மேன்மையான ஒன்றிற்கு தேவன் நம்மை அழைக்கிறார்.

• மத்தேயு 5:44 இல் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி நாம் அவர்களுக்காக ஜெபிக்கிறோம்: நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; உங்கள் சத்துருக்களைச் சிநேகியுங்கள்; ... உங்களைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களுக்காகவும் ஜெபம்பண்ணுங்கள்.

 நாம் ஜெபிக்கும்போது, தேவன் நமக்காக யுத்தம் செய்கிறார்

• நாம் பழிவாங்குவதற்குப் பதிலாக ஜெபிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, ஒரு வல்லமையான காரியம் நிகழ்கிறது. தேவன் அந்தச் சூழ்நிலைக்குள் இறங்கி, நமக்காக யுத்தம் செய்யத் தொடங்குகிறார். நாம் அனுபவிக்கும் வலி, காயம், அவமானங்கள் மற்றும் அநீதி ஆகியவற்றை அவர் நன்கு உணர்ந்திருக்கிறார். அந்தப் போராட்டம் இனி நமக்கும் இன்னொருவருக்கும் இடையிலானதாக இருக்காது; அது தேவனுக்கும் அதன் பின்னணியில் இருக்கும் தீய சக்திகளுக்கும் இடையிலான விஷயமாக மாறுகிறது.

• நாம் இயேசுவின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, நம்மைக் காயப்படுத்துபவர்களை ஆசீர்வதிக்கவும், நம்மைத் துன்புறுத்துகிறவர்களுக்காக ஜெபிக்கவும் செய்யும் போது பரலோக உலகில் இதுவே நிகழ்கிறது, ஜெபமானது அந்தப் போராட்டத்தை நம்முடைய கைகளிலிருந்து எடுத்து தேவனுடைய கைகளுக்கு மாற்றுகிறது.

• தாவீது தனது சொந்த வாழ்க்கையின் அனுபவத்திலிருந்து சங்கீதம் 37:10–15 இல் இதைப் பற்றிப் பேசுகிறார். இவை வெறும் கவித்துவமான வார்த்தைகள் அல்ல; தாவீது துரோகம், துன்புறுத்தல் மற்றும் அநீதியை சந்தித்த உண்மையான தருணங்களிலிருந்து வந்தன. தேவனுடைய  உண்மைத்தன்மையை தனது வாழ்க்கையில் கண்ட தாவீது, நாமும் அவரை நம்பி விசுவாசிக்கும்படி இந்த உண்மைகளைப் பதிவு செய்துள்ளார்.

• இன்னுங் கொஞ்சநேரந்தான், அப்போது துன்மார்க்கன் இரான்; அவன் ஸ்தானத்தை உற்று விசாரித்தாயானால் அவன் இல்லை. சாந்தகுணமுள்ளவர்கள் பூமியைச் சுதந்தரித்து, மிகுந்த சமாதானத்தினால் மனமகிழ்ச்சியாயிருப்பார்கள். துன்மார்க்கன் நீதிமானுக்கு விரோதமாய்த் தீங்கு நினைத்து, அவன் பேரில் பற்கடிக்கிறான். ஆண்டவர் அவனைப்பார்த்து நகைக்கிறார்; அவனுடைய நாள் வருகிறதென்று காண்கிறார். சிறுமையும் எளிமையுமானவனை மடிவிக்கவும், செம்மை மார்க்கத்தாரை விழப்பண்ணவும், துன்மார்க்கர் பட்டயத்தை உருவி, தங்கள் வில்லை நாணேற்றுகிறார்கள். ஆனாலும் அவர்கள் பட்டயம் அவர்களுடைய இருதயத்திற்குள் உருவிப்போம்; அவர்கள் வில்லுகள் முறியும். சங்கீதம் 37:10-15

தாவீது நமக்குச் சில ஆறுதலான உண்மைகளை நினைவுபடுத்துகிறார்:

• நாம் எதிர்கொள்ளும் தாக்குதல்களும் அவமதிப்புகளும் ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு மட்டுமே.

• அக்கிரமமாக செயல்படுபவர்கள் என்றென்றும் நிலைத்திருக்க மாட்டார்கள் — ஒரு நாள் அவர்களின் செல்வாக்கு மறைந்துவிடும், நீங்கள் அவர்களைத் தேடினாலும் அவர்கள் காணப்பட மாட்டார்கள்.

• தம்மை நம்புகிற சாந்தகுணமுள்ளவர்களுக்கு இயேசு சமாதானத்தையும் உண்மையான ஆசீர்வாதத்தையும் அருளுகிறார்.

• நீதிமான்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கத் தீட்டப்படும் திட்டங்கள், இறுதியில் தீமை செய்தவர்களுக்கே எதிராகத் திரும்பும்.

• இயேசு தமது நீதியினால் தமது ஜனங்களைப் பாதுகாக்கிறார். ஒரு போர்வீரன் யுத்தத்தில் எதிரியைத் துரத்துவது போல, தேவன் தீய எண்ணங்களைத் தலைகீழாக மாற்றுகிறார். புண்படுத்தும் வார்த்தைகளாலும் அநீதியான செயல்களாலும் உருவாக்கப்பட்ட ஆயுதங்கள் தங்கள் வல்லமையை இழக்கின்றன; நீதிமானைக் காயப்படுத்த நினைத்தவை தேவனாலே உடைக்கப்படுகின்றன.

நாம் பழிவாங்குவதற்குப் பதிலாக ஜெபத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, நாம் யுத்தத்தைத் தவிர்க்கவில்லை — மாறாக, ஒருபோதும் தோல்வியடையாதவருடைய கைகளில் அந்த யுத்தத்தை ஒப்படைக்கிறோம்.

நீதியினிமித்தம் துன்பப்படுபவர்களுக்குக் கிடைக்கும் ஆசீர்வாதங்கள்

துன்பத்திலும் நீதியைத் தேர்ந்தெடுப்பது, தேவனுடைய விசேஷித்த கவனத்தையும் பராமரிப்பையும் பெற்றுத் தரும் என்பதை பேதுரு விசுவாசிகளுக்கு நினைவூட்டுகிறார்.

கர்த்தருடைய கண்கள் நீதிமான்கள்மேல் நோக்கமாயிருக்கிறது, அவருடைய செவிகள் அவர்கள் வேண்டுதலுக்குக் கவனமாயிருக்கிறது; தீமைசெய்கிறவர்களுக்கோ கர்த்தருடைய முகம் விரோதமாயிருக்கிறது. 1 பேதுரு 3:12

நீதிமான்கள் கடந்து செல்லும் ஒவ்வொன்றையும் தேவன் காண்கிறார். எந்த வேதனையும் அநீதியும் அவருடைய பார்வையில் இருந்து தப்புவதில்லை. அவருடைய கண்கள் நன்மை செய்யத் தேர்ந்தெடுப்பவர்கள் மீது உள்ளன, மேலும் அவருடைய செவிகள் அவர்களின் ஜெபங்களைக் கவனிக்கின்றன. விசுவாசிகள் கோபத்துடன் எதிர்வினை ஆற்றுவதற்குப் பதிலாகத் தேவனிடம் திரும்பும்போது, அவர்கள் ஜெபங்கள் கேட்கப்பட்டு, பலப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

அதே சமயம், தேவன் தீமைக்கு எதிராக நிற்கிறார். நமது யுத்தங்களை நாம் நடத்த வேண்டிய அவசியமில்லை, ஏனென்றால் கர்த்தர் தாமே நீதிமான்களைப் பாதுகாக்கிறார். அதனால்தான் பேதுரு இப்படிக் கேட்கிறார்: நீங்கள் நன்மையைப் பின்பற்றுகிறவர்களானால், உங்களுக்குத் தீமைசெய்கிறவன் யார்? 1 பேதுரு 3:13

நீதியினிமித்தம் துன்பப்படுவதால் கிடைக்கும் ஆசீர்வாதம் இந்த நிச்சயம் தான் — தேவன் காண்கிறார், அவர் கேட்கிறார், அவர் தாமே தம் ஜனங்களுக்காக யுத்தம் பண்ணுகிறார்.

நீதியினிமித்தம் துன்பப்பட்டதற்கான வேதாகம உதாரணங்கள்

யோசேப்பு — அநீதி இழைக்கப்பட்டபோதும் உண்மையுள்ளவராய் இருந்தார் (ஆதியாகமம் 37–50 வாசிக்கவும்)

• யோசேப்பு சரியானதைத் தேர்ந்தெடுத்தபோதும் துன்பங்களை அனுபவித்தார். அவர் தனது சொந்த சகோதரர்களாலேயே காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டு, அடிமையாக விற்கப்பட்டார்; பின்னர் அவர் செய்யாத குற்றத்திற்காகச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். இருப்பினும், யோசேப்பிடம் கசப்புணர்வு காணப்படவில்லை, அவர் தேவனை விட்டு விலகவும் இல்லை. அவர் உண்மையுள்ளவராகவே இருந்தார், காலப்போக்கில் தேவன் அவரை உயர்த்தி, அநேக ஜனங்களின் ஜீவனைக் காப்பற்றும்படி அவருடைய துன்பங்களைப் பயன்படுத்தினார்.

• நீதியினிமித்தம் அவர் அனுபவித்த துன்பங்கள், தேவனுடைய மேலான திட்டத்தை நம்புவதற்கு யோசேப்புக்குக் கற்றுக்கொடுத்தன; அதன் மூலமாக இஸ்ரவேல் தேசம் பாதுகாக்கப்பட்டு பின்னர் எகிப்திய அடக்குமுறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டது.

எஸ்தர் — அச்சத்தின் மத்தியிலும் துணிவு (எஸ்தர் 4–7 வாசிக்கவும்)

• எஸ்தர் தனது ஜனங்களின் உயிரைக் காப்பதற்காக, தனது உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் ராஜாவின் முன் நின்றாள். தனது தனிப்பட்ட பாதுகாப்பை விட கீழ்ப்படிதலையும் தைரியத்தையுமே அவள் தேர்ந்தெடுத்தாள். பயம் அவளைச் சூழ்ந்திருந்தாலும், அவள் செயல்படுவதற்கு முன்பாக ஜெபத்திலும் உபவாசத்திலும் தேவனைத் தேடினாள். தேவன் தமது ஜனங்களுக்கு எதிராகத் தீட்டப்பட்ட தீய திட்டத்தை வெற்றியாக மாற்றினார்.

• நீதியினிமித்தம் துன்பப்படுவதற்கு, அதிக விலை கொடுக்க வேண்டியிருந்தாலும் சரியானதைச் செய்வதற்கு துணிவுஅவசியமாயிருக்கிறது.

இயேசு — ஒரு பூரண முன்மாதிரி

(ஏசாயா 53; லூக்கா 23:33–34; 1 பேதுரு 2:23 ஆகியவற்றை வாசிக்கவும்)

• இயேசு தேவனுடைய குமாரனாக, ராஜாதி ராஜாவின் மகிமையில் வீற்றிருந்தவர். இருப்பினும், அவர் பூமியின் மிகத் தாழ்ந்த நிலைக்கு நம்மைப் போலவே ஒரு மனிதனாக இறங்கி வந்தார்.

• இவ்வுலக வாழ்வில், இயேசு முற்றிலும் குற்றமற்றவராக இருந்தபோதிலும் பல பாடுகளை அனுபவித்தார். அவர் பரியாசம் செய்யப்பட்டு, நிந்திக்கப்பட்டு, சிலுவையில் அறையப்பட்டார்; ஆனாலும் அவர் பதிலுக்கு யாரையும் பழிவாங்கவில்லை. மாறாக, "பிதாவே, இவர்களுக்கு மன்னியும்" என்று அவர்களுக்காக வேண்டினார். அவருடைய மரணத்தின் மூலமாகவே இந்த உலகிற்கு இரட்சிப்பு கிடைத்தது.

• நீதியினிமித்தம் துன்பங்களைச் சகிப்பது பலவீனம் அல்ல, மாறாக அது தேவன் மீதான அன்பு மற்றும் கீழ்ப்படிதலின் உயரிய வெளிப்பாடு என்பதை இயேசு நமக்குக் காட்டுகிறார்.

முடிவுரை

நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏதோவொரு வலியைச் சுமந்து கொண்டிருக்கிறோம். இன்று நீங்கள் எத்தகையச் சூழ்நிலையைக் கடந்து செல்கிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியாமல் இருக்கலாம் — அது உங்கள் குடும்பத்திற்குள் பேசப்பட்ட கசப்பான வார்த்தைகளாக இருக்கலாம், வாழ்க்கைத் துணையால் ஏற்பட்ட மனக்காயங்களாக இருக்கலாம், பிள்ளைகளால் உண்டான ஏமாற்றமாக இருக்கலாம், அண்டை வீட்டாருடன் ஏற்பட்ட கசப்பாக இருக்கலாம், அல்லது பிறருக்குத் தெரியாத உங்கள் இருதயத்தின் ஆழத்தில் இருக்கும் நிறைவேறாத ஆசைகள் மற்றும் தனிப்பட்ட போராட்டங்களின் வலியாகக் கூட இருக்கலாம். வலிகள் பல வடிவங்களில் வருகிறது, ஒவ்வொரு இருதயமும் தன்னுடைய கதையைச் சுமந்து கொண்டிருக்கிறது.

உங்கள் காயம் எதுவாக இருந்தாலும், அதை உண்மையுடன் தேவனுக்கு முன்பாக கொண்டு வாருங்கள். உங்கள் இருதயத்தை அவரிடம் ஊற்றிவிடுங்கள். அவர் உங்கள் வலியைப் பார்க்கிறார், உங்கள் பலவீனத்தைப் புரிந்துகொள்கிறார். நம்முடைய தேவன் தூரத்தில் இருப்பவர் அல்ல; அவர் இரக்கமுள்ளவர், நம் உணர்வுகளை ஆழமாக அறிந்தவர்.

அவரிடம் வெளிப்படையாக வந்து இவ்வாறு சொல்லுங்கள்: “ஆண்டவரே, நான் எங்கே தவறு செய்கிறேன் என்பதை எனக்குக் காண்பியும்; நான் எங்கே தவறிப்போய் உமக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்தேனோ அதற்காக என்னை மன்னியும். என் இருதயம் காயப்பட்டிருக்கிறது, என்னைக் காயப்படுத்தியவர்களுக்காக ஜெபிக்கவோ அல்லது அவர்களை நேசிக்கவோ நான் போராடுகிறேன். எனக்குள் கோபமும் எதிர்ப்பும் இருப்பதை உணர்கிறேன் — ஆனால் உம்முடைய அன்பினால், தயவுசெய்து அவர்களை ஆசீர்வதித்து அவர்களுக்குச் சமாதானத்தைத் தாரும். எனக்கும் அமைதியைத் தந்து, எனக்காக இந்த யுத்தத்தைச் செய்தருளும்”.

இப்படிப்பட்ட நேர்மையான ஜெபங்களை தேவன் வரவேற்கிறார். நமக்கு சரியான வார்த்தைகள் தேவையில்லை; ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்ட இருதயமே தேவை.

நாம் பழிவாங்குவதற்குப் பதிலாக ஜெபத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, தேவன் நமக்காக அந்த யுத்தத்தைத் தொடங்குகிறார். சங்கீதம் 37:10–15 நமக்கு நினைவூட்டுவது போல, தீமை என்றும் நிலைத்திருப்பதில்லை; நீதிமான்களுக்குத் தீங்கிழைக்கத் தீட்டப்படும் திட்டங்கள் முடிவில் வெற்றி பெறாது. தம்மை நம்புகிறவர்களுக்காக தேவனே நேரில் நிற்கிறார்.

இன்று நீங்கள் காயப்பட்டிருக்கலாம், ஆனால் நீங்கள் தனியாக யுத்தம் பண்ணவில்லை. கர்த்தர் உங்களைக் காண்கிறார், உங்கள் வேண்டுதலைக் கேட்கிறார், அவர் தாமே உங்களுக்காக யுத்தம் பண்ணுவார்.