கடைசி நாட்கள்: நாம் வஞ்சிக்கப்படுகிறோமா? – பகுதி 2

நாம் அசாதாரணமான காலங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் — நமது வாழ்நாளில் இதுவரை பார்த்திராத பல காரியங்களை இப்போது கண்டு வருகிறோம். கோவிட்-19 பெருந்தொற்று, உக்ரைன் போர் மற்றும் ஈரான் உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் அதிகரித்து வரும் பதற்றங்கள் போன்ற உலகளாவிய நிகழ்வுகளை பார்க்கிறோம். இவை வழக்கமான காலங்கள் அல்ல; உலகில் ஏதோ ஒரு மாற்றம் நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பதை இவை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

குறிப்பு: இந்த முக்கியமான தலைப்பைப் புரிந்துகொள்ளவும், தேவனுடைய வருகைக்கு ஆயத்தமாகவும், அவருடைய ராஜ்யத்தில் பங்குபெறவும் உதவும் வகையில், இந்த வலைப்பதிவு இரண்டு பாகங்களாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

பகுதி 1-க்கான இணைப்பு

பகுதி 1-இல், கடைசி நாட்களில் வஞ்சனை எவ்வளவு உண்மையாக இருக்கும் என்பதைப் பார்த்தோம். பலர் தவறாக வழிநடத்தப்படுவார்கள் என்று இயேசு நமக்குத் தெளிவாக எச்சரித்துள்ளார். கள்ளப் போதகர்கள் எவ்வாறு செயல்படுகிறார்கள் என்பதையும் — முக்கியமாகப் பெருமை, தவறான போதனைகள் மற்றும் செல்வத்தைத் தேடுதல் ஆகியவற்றின் மூலமாக அவர்கள் எவ்வாறு செயல்படுகிறார்கள் என்பதையும் பார்த்தோம்.

ஆனால், ஆபத்தை அறிந்துகொள்வது முதல் படி மட்டுமே.

இப்போது எழும் உண்மையான கேள்வி என்னவென்றால் நாம் இதற்கு எவ்வாறு பதிலளிக்கப்போகிறோம்?

குழப்பங்கள், கள்ளப் போதனைகள் மற்றும் உலகத்தின் ஆதிக்கம் நிறைந்த இவ்வுலகில் நாம் எப்படி உறுதியாய் நிற்பது? வஞ்சனையிலிருந்து தப்பி ஓடும்படி பவுல் நம்மை எச்சரிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், நாம் எதைப் பின்தொடர வேண்டும் என்றும் நமக்குக் கற்பிக்கிறார். பலர் விசுவாசத்தை விட்டு விலகிப்போகும் இக்காலத்தில், தம்முடைய மக்கள் உறுதியாய் நிற்கவும், ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளரவும், மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபட்டு வாழவும் தேவன் அழைக்கிறார்.

கள்ளப் போதனைகளை நாம் எவ்வாறு எதிர்த்துப் போராடி வெல்வது?

1 தீமோத்தேயு 6:11–12 இல் பவுல் இதற்கான தெளிவான பதிலை நமக்குத் தருகிறார்:

நீயோ, தேவனுடைய மனுஷனே, இவைகளை விட்டோடி, நீதியையும் தேவபக்தியையும் விசுவாசத்தையும் அன்பையும் பொறுமையையும் சாந்தகுணத்தையும் அடையும்படி நாடு. விசுவாசத்தின் நல்ல போராட்டத்தைப் போராடு, நித்தியஜீவனைப் பற்றிக்கொள்; அதற்காகவே நீ அழைக்கப்பட்டாய்; அநேக சாட்சிகளுக்கு முன்பாக நல்ல அறிக்கை பண்ணினவனுமாயிருக்கிறாய். 1 தீமோத்தேயு 6:11-12

கள்ளப்போதனைகளை மேற்கொள்வதற்கு, அவற்றை வெறுமனே தவிர்த்தால் மட்டும் போதாது, நாம் தேவபக்தியுள்ள வாழ்க்கையைத் தீவிரமாகப் பின்பற்ற வேண்டும்.  

நாம் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய எட்டு முக்கியமான பண்புகளை பவுல் கோடிட்டுக் காட்டுகிறார். இவற்றை நம் வாழ்வில் நாம் வளர்க்கத் தவறினால், நாம் எதை எதிர்க்கிறோம் என்பதைத்தான் மக்கள் பார்ப்பார்களே  தவிர, நாம் எதற்காக நிற்கிறோம் என்பதை அவர்களால் பார்க்க முடியாது.

1. நீதி – நடைமுறை ரீதியில்: தனிப்பட்ட நேர்மை

• தேவனுக்கு முன்பாகச் சரியான ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்வதே நீதியாகும். நம்முடைய  தேர்வுகள், செயல்கள் மற்றும் குணாதிசயங்கள் அவருடைய சத்தியத்தோடு ஒத்துப்போக வேண்டும். மனசாட்சியில் தெளிவாக இருக்கக்கூடிய, மிகுந்த நேர்மையான நபராக இருத்தல்.

2. தேவபக்தி – நடைமுறை  ரீதியில்: நமது விசுவாசத்தின்படி வாழ்வது

• தேவபக்தி என்பது வெறும் நம்பிக்கை மட்டுமல்ல — அது அன்றாட வாழ்வில் வெளிப்பட வேண்டும். நாம் பேசும் விதம், அன்பு செலுத்துதல், வேலை செய்தல், கொடுத்தல், மன்னித்தல் மற்றும் ஊழியம் செய்தல் ஆகியவற்றில் அது காணப்பட வேண்டும். இது நமது குணத்தையும் நடத்தையையும் வடிவமைக்கிறது.

3. விசுவாசம் – நடைமுறை  ரீதியில்: கிறிஸ்துவை சார்ந்திருத்தல்

• விசுவாசம் என்பது வெறும் நம்பிக்கை மட்டுமல்ல, அது ஒரு மாறாத நிலைத்தன்மை ஆகும். இது இயேசுவை நம்புவதும், எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் அவருக்கு உண்மையுள்ளவர்களாக நிலைத்திருப்பதுமான வாழ்க்கையாகும்.

4. அன்பு – நடைமுறை  ரீதியில்: தன்னலமற்ற, தியாகம் நிறைந்த அன்பு

• உண்மையான அன்பு எதையும் பெறுவதற்கு முயலாது, மாறாகக் கொடுப்பதற்கே முயலும். இது மற்றவர்களுக்காக தியாகம் செய்யத் துணிவதுடன், கிறிஸ்துவின் இருதயத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.

• இது நம் வாழ்வில் வெளிப்படும் கிறிஸ்துவின் அன்பாகும்.

5. சகிப்புத்தன்மை – நடைமுறை  ரீதியில்: உறுதியாய் நிலைத்திருப்பது

• சகிப்புத்தன்மை என்பது வாழ்க்கை கடினமாக இருக்கும்போது தொடர்ந்து முன்னேறிச் செல்வதற்கான பலமாகும். இது ஏதோ செயலற்றுக் காத்திருப்பது அல்ல, மாறாகச் சத்தியத்தில் உறுதியாக நிலைத்திருப்பதாகும்.

  
  

6. சாந்தகுணம் – நடைமுறை  ரீதியில் - கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும் வலிமை

• சாந்தம் என்பது பலவீனம் அல்ல. இது மனத்தாழ்மையால் வழிநடத்தப்படும் பலமாகும். இது இல்லையென்றால், உறுதியான விசுவாசம்கூடக் கடுமையானதாகவும் அன்பற்றதாகவும் மாறிவிடும்.

• இது "கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும் ஆற்றல்" ஆகும். சாந்தம் இல்லையென்றால், துணிச்சலும் சகிப்புத்தன்மையும் கூட ஒருவரை ஒரு கொடுங்கோலனாக மாற்றிவிடும்.

7. நல்ல போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து போராடுங்கள்

• விசுவாசத்தின் நல்ல போராட்டத்தைப் போராடு என்று பவுல் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். இது ஒருமுறை செய்யும் முயற்சி அல்ல, தொடர் போராட்டம்.

• இந்தப் போர் மனிதர்களுக்கு எதிரானது அல்ல, பொய்களுக்கும் வஞ்சனைகளுக்கும் எதிரானது.

• நற்செய்தியின் சத்தியத்தைப் பாதுகாக்க நாம் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.

• நெகேமியா 4:17 இல் உள்ளது போல, நாம் ஒரு கையால் கட்டவும், மறுகையால் பாதுகாக்கவும்  வேண்டும்.

• நாம் சமநிலையைப் பேண வேண்டும்

• நாம் போராடிக்கொண்டே மட்டும் இருந்தால், கட்டுவதை நிறுத்திவிடுவோம்.

• நாம் கட்டிக்கொண்டே மட்டும் இருந்தால், சத்தியத்தைப் பாதுகாக்காமல் விட்டுவிடுவோம்.

• கட்டியெழுப்பவும் பாதுகாக்கவும் நாம் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.

8. சத்தியத்தின் உண்மையான பாதுகாவலர்களாக  இருங்கள்

• தேவன் தமது சத்தியத்தை நம்மிடம் ஒப்படைத்துள்ளார். அது பவுலிடமிருந்து தீமோத்தேயுக்கும், இப்போது அனைத்து விசுவாசிகளுக்கும் வந்துள்ளது.

• அதைப் பாதுகாப்பதும், அதன்படி வாழ்வதும், மற்றவர்களுக்கு அதை உண்மையாகக் கடத்துவதும் நமது பொறுப்பாகும் (1 தீமோத்தேயு 6:20; 2 தீமோத்தேயு 2:2).

• ஓ தீமோத்தேயுவே, உன்னிடத்தில் ஒப்புவிக்கப்பட்டதை நீ காத்துக்கொண்டு, சீர்கேடான வீண்பேச்சுகளுக்கும், ஞானமென்று பொய்யாய்ப் பேர்பெற்றிருக்கிற கொள்கையின் விபரீதங்களுக்கும் விலகு. 1 தீமோத்தேயு 6:20

• அநேக சாட்சிகளுக்கு முன்பாக நீ என்னிடத்தில் கேட்டவைகளை மற்றவர்களுக்குப் போதிக்கத்தக்க உண்மையுள்ள மனுஷர்களிடத்தில் ஒப்புவி. 2 தீமோத்தேயு 2:2

• நாம் சத்தியத்தின் உரிமையாளர்கள் அல்ல — நாம் அதன் பணியாளர்கள். அத்தோடு, வழிதவறியவர்களுக்குத் தேவனுடைய நற்செய்தியைப் பகிர்வதில் உண்மையாக இருக்கும்படி அவர் நம்மை அழைக்கிறார். கிறிஸ்துவினுடைய பண்புகளை நமக்குள் பிரதிபலிக்கும் வகையில், நாம் தேவனுடைய சாட்சிகளாக இருக்கவும் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.

தேவனுடைய பார்வையில் உண்மையான ஐசுவரியம் என்பது என்ன?

1 தீமோத்தேயு 6:17–19 இல் பவுல் நமக்கு ஒரு வலிமையான கண்ணோட்டத்தைத் தருகிறார். பணம் மற்றும் உடைமைகளை வைத்து ஐசுவரியத்தை அளவிடும் இவ்வுலகில், தேவன் ஐசுவரியத்தை முற்றிலும் வித்தியாசமாக வரையறுக்கிறார்.

இவ்வுலகத்திலே ஐசுவரியமுள்ளவர்கள் இறுமாப்பான சிந்தையுள்ளவர்களாயிராமலும், நிலையற்ற ஐசுவரியத்தின்மேல் நம்பிக்கை வையாமலும்,நாம் அனுபவிக்கிறதற்குச் சகலவித நன்மைகளையும் நமக்குச் சம்பூரணமாய்க் கொடுக்கிற ஜீவனுள்ள தேவன்மேல் நம்பிக்கைவைக்கவும், நன்மைசெய்யவும், நற்கிரியைகளில் ஐசுவரியவான்களாகவும், தாராளமாய்க் கொடுக்கிறவர்களும், உதாரகுணமுள்ளவர்களுமாயிருக்கவும், நித்திய ஜீவனைப் பற்றிக்கொள்ளும்படி வருங்காலத்திற்காகத் தங்களுக்கு நல்ல ஆதாரத்தைப் பொக்கிஷமாக வைக்கவும் அவர்களுக்குக் கட்டளையிடு. 1 தீமோத்தேயு 6:17–19

1. தாழ்மையுடன் இருங்கள் (வசனம் 17):  "இவ்வுலகத்திலே ஐசுவரியமுள்ளவர்கள் இறுமாப்பான சிந்தையுள்ளவர்களாயிராமலும், நிலையற்ற ஐசுவரியத்தின்மேல் நம்பிக்கை வையாமலும்...".

உண்மையான ஐசுவரியம் தாழ்மையிலிருந்தே தொடங்குகிறது.

• ஐசுவரியம் ஒருபோதும் நம்மைப் பெருமையடையச் செய்யக்கூடாது. அப்படிச் செய்தால், நம்மைப் பற்றியும் நம்மிடம் உள்ளவற்றைப் பற்றியும் நாம் தவறாகப் புரிந்துகொண்டுள்ளோம் என்று அர்த்தம்.

• நம்மிடம் உள்ள அனைத்தும் தேவனிடமிருந்தே வருகின்றன (உபாகமம் 8:18). நாம் அவற்றின் உரிமையாளர்கள் அல்ல — நாம் அதன் பணியாளர்கள் மட்டுமே. உன் தேவனாகிய கர்த்தரை நினைப்பாயாக; அவரே உன் பிதாக்களுக்கு ஆணையிட்டுக்கொடுத்த தம்முடைய உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தும்படி, இந்நாளில் உனக்கு உண்டாயிருக்கிறதுபோல, ஐசுவரியத்தைச் சம்பாதிக்கிறதற்கான பெலனை உனக்குக் கொடுக்கிறவர். உபாகமம் 8:18

• ஐசுவரியம் என்பது நமது திறமையால் மட்டும் கிடைப்பது அல்ல, அது தேவனுடைய கிருபையாகும்.

• ஒருவன் இந்த உலகத்தில் ஐசுவரியவானாக இருந்தும்கூட, ஆவிக்குரிய ரீதியில் ஏழையாக இருக்கக்கூடும். ஆனால், தேவனுடைய நோக்கத்திற்காகத் தனது ஐசுவரியத்தைப் பயன்படுத்தும் ஒரு விசுவாசி, இப்பொழுதும், நித்தியத்திலும் ஐசுவரியவானாக இருக்க முடியும் (மத்தேயு 6:19–21).

 உண்மையான ஐசுவரியம் நம்மைத் தாழ்மைப்படுத்தி, நம்மை நோக்கி அல்லாமல் தேவனை நோக்கியே நம்மைத் திருப்புகிறது.

2. ஐசுவரியத்தின் மேல் நம்பிக்கை வைக்காமல் தேவன் மேல் நம்பிக்கை வையுங்கள் (வசனம் 17):  "...ஜீவனுள்ள தேவன்மேல் நம்பிக்கைவைக்கவும்...".

செல்வம் நிலையற்றது, ஆனால் தேவன் மாறாதவர்.

• பணத்தின் மதிப்பு மாறலாம், மறைந்து போகலாம் அல்லது எந்த நேரத்திலும் எடுத்துக் கொள்ளப்படலாம்.

• லூக்கா 12:13–21 இல் வரும் அந்த  ஐசுவரியமுள்ள விவசாயி, தனது பாதுகாப்பிற்காக ஐசுவரியத்தை நம்பி தேவனை நம்பத் தவறிவிட்டான்.

• தேவன் நமக்கு வளங்களை வழங்கி ஆசீர்வதித்தால், நமது நம்பிக்கை அவர்மீது நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

• தேவன் நமக்கு ஐசுவரியத்தைக் கொடுக்கும் போது, நாம் அந்த ஈவுகளை நம்பாமல், அதைக் கொடுத்த தேவன் மீது நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்.

உண்மையான ஐசுவரியம் என்பது சேமிப்பதில் இல்லை, தேவனை நம்புவதிலேயே உள்ளது.

3. தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்களைச் சரியான வழியில் அனுபவியுங்கள் (வசனம் 17):  "...நாம் அனுபவிக்கிறதற்குச் சகலவித நன்மைகளையும் நமக்குச் சம்பூரணமாய்க் கொடுக்கிற ஜீவனுள்ள தேவன் மேல் நம்பிக்கைவைக்கவும்".

தேவன் நாம் அனுபவிப்பதற்காகவே ஆசீர்வாதங்களைத் தருகிறார் —  ஆனால் அவை சரியான இருதயத்தோடு அனுபவிக்கப்பட வேண்டும்.

• தேவன் நமக்கு வழங்குவதை அனுபவித்து மகிழும்படி வேதாகமம் ஊக்குவிக்கிறது (பிரசங்கி 2:24; 3:12-15, 22; 5:18-20).

• இது இன்பத்திற்காக வாழ்வதைப் பற்றியது அல்ல, மாறாக தேவன் கொடுப்பதை நன்றியுடன் ஏற்றுக்கொண்டு, அதை அவருடைய மகிமைக்காகப் பயன்படுத்துவதைப் பற்றியது.

• இன்பம் அனுபவிப்பது எப்போது அளவு மீறுகிறதோ அல்லது நம் இருதயத்தில் தேவனுக்குரிய இடத்தைப் பிடிக்கிறதோ, அப்போதுதான் அது தவறாகிறது.

• சிற்றின்பங்களில் மிதமிஞ்சி மூழ்கியிருப்பது பாவம். ஆனால், ஆசீர்வாதங்களை எண்ணித் துதிப்பதும், அவற்றை அவருடைய மகிமைக்காகப் பயன்படுத்துவதும் சரியே, அது பாவம் அல்ல.

உண்மையான ஐசுவரியம் என்பது தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்களால் கட்டுப்படுத்தப்படாமல் அவற்றை அனுபவிக்கும் திறனாகும்.

4. நற்கிரியைகளில் ஐசுவரியவான்களாய் இருங்கள் (வசனம் 18/19): "நன்மைசெய்யவும், நற்கிரியைகளில் ஐசுவரியவான்களாகவும், தாராளமாய்க் கொடுக்கிறவர்களும், உதாரகுணமுள்ளவர்களுமாயிருக்கவும், நித்திய ஜீவனைப் பற்றிக்கொள்ளும்படி வருங்காலத்திற்காகத் தங்களுக்கு நல்ல ஆதாரத்தைப் பொக்கிஷமாக வைக்கவும் அவர்களுக்குக் கட்டளையிடு.

நாம் எப்படி வாழ்கிறோம், எப்படி கொடுக்கிறோம் என்பதை வைத்தே தேவன் ஐசுவரியத்தை அளவிடுகிறார்.

• நாம் நன்மை செய்கிறவர்களாகவும், தாராள குணம் கொண்டவர்களாகவும், மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறவர்களாகவும் இருக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.

• ஐசுவரியம் சுயநலமாகச் சேமித்து வைப்பதற்காக அல்ல, மாறாக அது தேவனுடைய நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

• நாம் கொடுத்து ஊழியம் செய்யும்போது, வெறும் உலகப்பிரகாரமான ஆதாயத்தை மட்டுமல்ல, நித்திய பொக்கிஷங்களையே சேமித்து வைக்கிறோம் (லூக்கா 16:1–13).

உண்மையான ஐசுவரியம் என்பது நாம் சேமித்து வைப்பதில் இல்லை —மற்றவர்களுக்குக் கொடுப்பதில்தான் இருக்கிறது.

முடிவுரை

உலக ஐசுவரியம் நம்மை மிக எளிதாகத் தற்காலிகத் திருப்தியான வாழ்க்கைக்குள் இழுத்துச் சென்றுவிடும். ஆனால், அந்தச் செல்வம் தேவனிடம் ஒப்படைக்கப்படும்போது, அது நித்திய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு கருவியாக மாறுகிறது.

உண்மையான ஐசுவரியம் என்பது நம்மிடம் எவ்வளவு இருக்கிறது என்பதில் இல்லை, மாறாக நாம் எப்படி வாழ்கிறோம்  என்பதில்தான் இருக்கிறது —  தாழ்மை, தேவன் மீதான நம்பிக்கை, நன்றியுணர்வு மற்றும் தாராள குணம் ஆகியவற்றுடன் வாழ்வதே அது.