ஏழு நாட்கள் — ஒரு பாடம்

நாம் ஒன்றை உருவாக்கும்போது, ஒரு தனித்துவமான மகிழ்ச்சியை உணர்கிறோம். நீங்கள் முதன்முதலில் உணவு சமைத்ததும் யாரோ ஒருவர் அதை மனதாரப் பாராட்டியதும் உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா? அந்தச் சுவை பல வருடங்கள் நம்முடனேயே தங்கிவிடுகிறது. இந்த உலகத்தில் உள்ள வேறு எதுவுமே உங்கள் அம்மாவின் சமையலுக்கோ அல்லது பாட்டியின் செய்முறைக்கோ (ரெசிபி) இணையாக முடியாது. எந்தவொரு எழுத்துப்பூர்வமான சூத்திரமும் இல்லாத அந்த உணவு அதன் அளவுகளை அறிந்த கைகளாலும், சுவையூட்டும் அன்பினாலும், ஒவ்வொரு அடியிலும் தங்களையே அர்ப்பணித்த ஒரு படைப்பாளியாலும் உருவானது. படைப்பு என்பது இதைத்தான் செய்கிறது. அது எப்போதும் அதை உருவாக்கியவரின் அடையாளத்தைத் தாங்கி நிற்கிறது.

இந்த முழு உலகத்தையும் படைத்த நம்முடைய நித்திய பிதாவும் அப்படித்தான். நீங்கள் ஆதியாகமம் 1 ஆம் அதிகாரத்தை வாசிக்கும்போது, உங்களை வியப்பில் ஆழ்த்துவது இதுதான் — தாம் சிருஷ்டித்த எல்லாவற்றையும், அவர் “nல்லது” என்று அழைத்தார்.

ஏழு நாட்கள். ஒரு பாடம்.

எல்லாமே நன்றாக இருந்தது. அது அவருடைய நன்மை.

தேவன் இதை எப்படிச் செய்தார்?

அவர் படைத்த விதத்தை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கும்போது, அவர் எல்லாவற்றையும் தமது வார்த்தையினாலேயே உண்டாக்கினார் என்பதை அறிந்துகொள்வீர்கள்.

ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனிடத்திலிருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனாயிருந்தது. அவர் ஆதியிலே தேவனோடிருந்தார். சகலமும் அவர் மூலமாய் உண்டாயிற்று; உண்டானதொன்றும் அவராலேயல்லாமல் உண்டாகவில்லை. யோவான் 1:1-3

• எல்லாமே அவர் மூலமாகவே உண்டாக்கப்பட்டன. அவரால் உருவாக்கப்படாத எதுவுமே இங்கு இல்லை — சாத்தான் கூட அவருடைய படைப்புதான். படைப்புகள் அனைத்தின் மீதும் முழுமையான அதிகாரம் கொண்ட ஒரே உரிமையாளர் அவரே.

• இதனால்தான் நாம் அவரை “சர்வவல்லமையுள்ள தேவன்” என்று அழைக்கிறோம். அவர் ஒரு சாதாரண சிறுதெய்வம் அல்ல. எல்லாவற்றின் மீதும் வல்லமையும் அதிகாரமும் கொண்ட ஒரே தனித்துவமான தேவன்.

• அவரே சிருஷ்டிகர். ஆதியாகமத்தில் உள்ள எல்லாவற்றிற்கும் அதுவே தொடக்கப்புள்ளி.

• அவர் எல் ஷடாய் — “சர்வவல்லமையுள்ள தேவன்”. ‘ஷடாய்’ என்ற நாமம் எல்லாவற்றிற்கும் போதுமானவராக இருக்கும் ஒரு தேவனைக் குறிக்கிறது — தாம் படைத்த ஒவ்வொரு தேவைக்கும் மேலானவராகவே இருக்கிறார். இது முதன்முதலில் ஆபிரகாமுக்கு உரைக்கப்பட்டது: நான் சர்வவல்லமையுள்ள தேவன்; நீ எனக்கு முன்பாக நடந்துகொண்டு உத்தமனாயிரு.ஆதியாகமம் 17:1. அவர் உலகத்தைப் படைத்தது மட்டுமல்ல — அவர் யாராக இருக்கிறாரோ, அதைக் கொண்டே உலகத்தைத் தாங்குகிறார். அவர் எதை உருவாக்கினாலும், அதை முழுமையாக்குவதற்கான வல்லமையும் நிறைவும் அவரிடம் உண்டு.

• தொடக்கத்திலிருந்து முடிவு வரை, ஆதியாகமம் என்பது தேவனுடைய இறையாண்மை மிக்க சித்தத்தையும், அவர் தேர்ந்தெடுக்கும் கிருபையையும் பற்றிய கதையாகும். மனிதர்கள் தவறுகளைச் செய்து, அவருடைய திட்டங்களை எதிர்த்தார்கள் — ஆனால் தேவன் அவற்றையெல்லாம் முறியடித்து, தம்முடைய நோக்கங்களை நிறைவேற்றினார்.

நாள் 1 — ஒழுங்கின்மையானவற்றிடம் அவர் பேசினார்

பூமியானது ஒழுங்கின்மையும் வெறுமையுமாய் இருந்தது; ஆழத்தின்மேல் இருள் இருந்தது; தேவ ஆவியானவர் ஜலத்தின்மேல் அசைவாடிக்கொண்டிருந்தார். ஆதியாகமம் 1:2

• பூமி — அவர் தொடங்கும்போது, பூமியானது ஒழுங்கின்மையும் வெறுமையாகவும், இருளாகவும் இருந்தது. ஆனால் கவனியுங்கள் — பரலோகம் வெறுமையாய் இருந்தது என்று வேதம் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. பூமி மட்டும்தான் அப்படி இருந்தது. தேவனுடைய வாசஸ்தலம் ஒருபோதும் வெறுமையாய் இருந்ததில்லை.

• அவர் எவ்வாறு படைத்தார் — ஏதேனும் ஒன்று உருவாக்கப்படுவதற்கு தேவ ஆவியானவர் அங்கிருக்க வேண்டியிருந்தது. அவர் இல்லாமல் எதுவும் சிருஷ்டிக்கப்படவில்லை. ஒரு வார்த்தை கூட பேசப்படுவதற்கு முன்பாகவே, வடிவமற்ற ஜலத்தின்மேல் தேவ ஆவியானவர் அசைவாடிக்கொண்டிருந்தார்.

• “வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது” — இருளுக்குள் அவர் பேசிய முதல் வார்த்தை இதுதான். அது அப்படியே ஆயிற்று. அவருடைய வார்த்தை ஒருபோதும் வெறுமையாகத் திரும்புவதில்லை.

• வானம் மற்றும் வானங்கள் — தேவன் “வானத்தை” படைத்தார் என்று நாம் பொதுவாகக் கூறுகிறோம் — ஆனால் வேதம் “வானங்கள்” என்று பன்மையில் கூறுகிறது. அவர் மூன்று வானங்களைப் படைத்தார்:

  • முதல் வானம் — நாம் சுவாசிக்கும் வளிமண்டலம், நம்மைச் சுற்றியுள்ள ஆகாயம் (ஆதியாகமம் 1:20; உபாகமம் 11:11).

  • இரண்டாம் வானம் — சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் இருக்கும் விண்வெளி (ஆதியாகமம் 1:14-17; சங்கீதம் 19:1).

  • மூன்றாம் வானம் — “வானாதி வானம்”, அதாவது தேவன் வாசம் செய்யும் இடம். பவுல் இதற்குள்ளேதான் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார்: கிறிஸ்துவுக்குள்ளான ஒரு மனுஷனை அறிவேன்; அவன் பதினாலு வருஷத்திற்கு முன்னே மூன்றாம் வானம்வரைக்கும் எடுக்கப்பட்டான்; அவன் சரீரத்திலிருந்தானோ, சரீரத்திற்குப் புறம்பேயிருந்தானோ, அதை அறியேன்; தேவன் அறிவார். 2 கொரிந்தியர் 12:2

• சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி — தேவன் வெளிச்சத்துக்குப் பகல் என்று பேரிட்டார், இருளுக்கு இரவு என்று பேரிட்டார்; சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி முதலாம் நாள் ஆயிற்று. ஆதியாகமம் 1:5

• தேவனுடைய நாள் சாயங்காலத்திலிருந்து விடியற்காலம் வரை (சூரிய அஸ்தமனத்திலிருந்து சூரிய அஸ்தமனம் வரை) நீடிக்கிறது. அவர் ஓய்வுடன் தொடங்கி, அதன் பிறகே நம்மை வேலைக்குள் வழிநடத்துகிறார். வேலைக்கு முன்பாகவே கிருபை. ரோமானிய மற்றும் மேற்கத்திய உலகம் இதனை காலையிலிருந்து மாலை வரை என மாற்றியமைத்தது — இது மனிதனால் செய்யப்பட்ட மாற்றம், தேவனால் செய்யப்பட்டதல்ல.

• ஒவ்வொரு சிருஷ்டிப்புக்குப் பின்பும் : “தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்”.

• அவர் தாம் உருவாக்கினவைகளில் இப்போதும் நன்மையையே காண்கிறார் — உங்களிலும் என்னிலும் கூட.

நமக்கான பாடம்

• அவருக்குள் நாம் புதியவர்களாக மாற்றப்பட வேண்டுமானால், முதலில் நாம் நம்மை வெறுமையாக்க வேண்டும்.

• தேவனுடைய ஆவி இல்லாமல், நிலைத்திருக்கக்கூடிய எதையும் உருவாக்க முடியாது.

• நம்முடைய சொந்த முயற்சியினாலோ அல்லது பலத்தினாலோ அல்ல, அவர் தம்முடைய வார்த்தையினாலும் தம்முடைய ஆவியினாலும் கிரியை செய்கிறார் (சகரியா 4:6).

• உங்கள் நாளை அவருடைய முறைமையின்படி தொடங்க தேவனிடம் உதவி கேளுங்கள்: முதலில் அவரில் ஓய்வெடுங்கள், அதன் பிறகு வேலை செய்யுங்கள். அவருடைய கிருபை எப்போதும் வேலைக்கு முன்பாகவே வந்து, உங்களை அவருடைய சித்தத்திற்கு நேராக வழிநடத்துகிறது.

நாள் 2 - அவர் கறைபடுத்துவதைப் பிரித்தெடுத்தார்

பின்பு தேவன்; ஜலத்தின் மத்தியில் ஆகாயவிரிவு உண்டாகக்கடவது என்றும், அது ஜலத்தினின்று ஜலத்தைப் பிரிக்கக்கடவது என்றும் சொன்னார். தேவன் ஆகாயவிரிவுக்கு வானம் என்று பேரிட்டார்; சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி, இரண்டாம் நாள் ஆயிற்று. ஆதியாகமம் 1:6,8

ஆகாயவிரிவு என்றால் என்ன? ஆகாயவிரிவு என்பது தேவன் வானம் முழுவதும் விரித்த ஒரு பரந்த வெளியாகும் — இது மேலே உள்ள நீரையும் கீழே உள்ள நீரையும் பிரிக்கும் ஒரு ஆகாய மண்டலமாகும். இது தேவனுடைய வார்த்தையினால் மட்டுமே நிறுவப்பட்ட அவருடைய கட்டிடக்கலை எல்லையாகும். தேவன் எதை மேலே வைத்திருக்க விரும்புகிறாரோ அதை இந்த ஆகாயவிரிவு தாங்கிப் பிடிக்கிறது, மேலும் எதைக் கீழே வெளியிட முடிவு செய்கிறாரோ அதை மட்டுமே அது வெளியிடுகிறது. அவருடைய அனுமதியின்றி எதுவும் இதன் வழியே கடந்து செல்ல முடியாது.

• ஆகாயமண்டலம் சுத்தமான, வடிகட்டிய நீரைக் கொண்டுள்ளது — அது கீழே உள்ள பூமியின் மாசுபாடுகளால் தீண்டப்படாதது.

• மேகங்கள் மேலே உயர்த்தப்பட்டு, ஆவியாகி, பூமியை மாசுபடுத்தும் எல்லாவற்றிலிருந்தும் பிரிக்கப்பட்ட நீரைத் தாங்கி நிற்கின்றன. தேவனின் ஆகாயவிரிவிற்குள் எழுவது, அந்தச் செயல்பாட்டிலேயே சுத்திகரிக்கப்படுகிறது.

• ஆகாயவிரிவு தேவனின் வடிகட்டியாக நிற்கிறது — அவருடைய தூய்மையான விநியோகத்தை சரியான நேரம் வரும் வரை மேலே வைத்திருக்கிறது. இதுவே ஆகாயவிரிவின் நன்மை: அது வெறும் நீரை மட்டும் கொண்டிருக்கவில்லை. அது பரிசுத்தத்தையும் கொண்டிருக்கிறது.

• பூமியோ உப்பு நீர், ஆற்று நீர், தேங்கி நிற்கும் நீர், மாசுபட்ட நீர் என மற்ற எல்லா வகையான தண்ணீரையும் கொண்டுள்ளது. தேவன் தமது வார்த்தையால் அவற்றுக்கு இடையே ஒரு கோட்டை வரைந்தார். அவருடைய வார்த்தையினால் ஏற்படும் பிரிவினை ஒழுங்கையும், நோக்கத்தையும், தெளிவையும் உருவாக்குகிறது. கலப்பது குழப்பத்திற்கே வழிவகுக்கும்.

• மேலிருந்து வருவது எப்போதும் தூய்மையானது: நன்மையான எந்த ஈவும் பூரணமான எந்த வரமும் பரத்திலிருந்துண்டாகி, சோதிகளின் பிதாவினிடத்திலிருந்து இறங்கிவருகிறது; அவரிடத்தில் யாதொரு மாறுதலும் யாதொரு வேற்றுமையின் நிழலுமில்லை. யாக்கோபு 1:17

• மழை என்றால் என்ன? மழை என்பது தேவன் தமது விநியோகத்தை சரியான நேரத்தில் ஆகாயவிரிலிருந்து வெளியிடுவதாகும். ஒவ்வொரு மேகமும் ஒன்றுகூடி, நீரைத் தாங்கி, பொழிகிறது - தற்செயலாக அல்ல, தேவன் ஆகாயவிரிவைத் திறப்பதாலேயே வருகிறது. மேலும் வேதத்தில், மழை ஒரு ஆழமான ஆவிக்குரிய அர்த்தத்தைக் கொண்டுள்ளது: இது பூமியில் தேவனுடைய நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக மேலிருந்து இறங்கி வரும் அவருடைய வார்த்தை.

• மழையின் ஒவ்வொரு துளிக்கும் அதற்குரிய பணி தெரியும். தேவன் மேலே உள்ள நீரைச் சரியான நேரம் வரும் வரை வைத்திருந்து, பின்னர் அதை ஜீவன் கொடுக்கும் ஏற்பாடாக வெளியிடுகிறார். தேவனின் வார்த்தை கூறுகிறது, மாரியும் உறைந்த மழையும் வானத்திலிருந்து இறங்கி, அவ்விடத்துக்குத் திரும்பாமல் பூமியை நனைத்து, அதில் முளை கிளம்பி விளையும்படிச்செய்து, விதைக்கிறவனுக்கு விதையையும் புசிக்கிறவனுக்கு ஆகாரத்தையும் கொடுக்கிறது எப்படியோ, அப்படியே என் வாயிலிருந்து புறப்படும் வசனமும் இருக்கும்; அது வெறுமையாய் என்னிடத்திற்குத் திரும்பாமல், அது நான் விரும்புகிறதைச்செய்து, நான் அதை அனுப்பின காரியமாகும்படி வாய்க்கும். ஏசாயா 55:10-11

• பாதாளத்தில் இருந்த ஐசுவரியவான் கூட தன் நாவை குளிர்விக்க இந்த ஒரு துளி நீருக்காக ஏங்கினான் — அப்பொழுது அவன்: தகப்பனாகிய ஆபிரகாமே, நீர் எனக்கு இரங்கி, லாசரு தன் விரலின் நுனியைத் தண்ணிரீல் தோய்த்து, என் நாவைக் குளிரப்பண்ணும்படி அவனை அனுப்பவேண்டும்; இந்த அக்கினிஜீவாலையில் வேதனைப்படுகிறேனே என்று கூப்பிட்டான்.லூக்கா 16:24

  
  

  “இந்தப் பிரிவினைக்குப் பிறகு, “தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்” (ஆதியாகமம் 1:8). இதுவே தூய்மையின் ஆரம்பம்.

நமக்கான பாடம்

• தூய்மை என்பது தற்செயலானது அல்ல — அது தேவனின் வார்த்தையால் உருவாக்கப்படுகிறது. உலகம் நம்மோடு கலந்துவிட்ட காரியங்களிலிருந்து அவர் நம்மைப் பிரிக்காதவரை, அவருடைய தூய்மையான ஏற்பாட்டை நம்மால் சுமக்க முடியாது.

• பிரிவினை என்பது தண்டனை அல்ல. அது ஒரு ஆயத்தப்படுத்தல்.

• நாம் உலகத்திலிருந்து பிரிக்கப்படாதவரை, அவர் நம்மைத் தூய்மையாக்க முடியாது. நம்மை மாசுபடுத்துகின்ற காரியங்களுக்கு மேலாக நம்மைத் தாங்கிப் பிடிக்க, அவரது ஆகாயவிரிவு — அதாவது அவருடைய வார்த்தை — நமக்குத் தேவை.

நாள் 3 — அவர் அறுவடை செய்வதற்கு முன்பே விதைத்தார்

தேவன் வெட்டாந்தரைக்குப் பூமி என்றும், சேர்ந்த ஜலத்திற்குச் சமுத்திரம் என்றும் பேரிட்டார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார். ஆதியாகமம் 1:10

சமுத்திரம் Vs ஜலம்

தேவன் நீரை சமுத்திரத்தில் ஒன்றுசேர்த்தார் — அவர் அவற்றுக்குப் பெயரிடுகிறார், ஆனால் அவற்றைக் கணக்கிடுவதில்லை. இங்கே முக்கியத்துவம் அவருடைய இறையாண்மைக்குத் தரப்படுகிறதே தவிர, புவியியலுக்கு அல்ல. சமுத்திரம் அவருடையது, அவரே அதை உண்டாக்கினார்; வெட்டாந்தரையையும் அவருடைய கரம் உருவாக்கிற்று. சங்கீதம் 95:5. வேதத்தில், சமுத்திரம் பெரும்பாலும் தேசங்கள், குழப்பங்கள் மற்றும் அமைதியின்மையைக் குறிக்கின்றது: துன்மார்க்கரோ கொந்தளிக்கும் கடலைப்போலிருக்கிறார்கள்; அது அமர்ந்திருக்கக் கூடாமல், அதின் ஜலங்கள் சேற்றையும் அழுக்கையும் கரையில் ஒதுக்குகிறது. ஏசாயா 57:20

நிலமும் அதன் அறுவடையும்

நிலத்தின் மேல், தேவன் தாவரங்களை முளைப்பிக்கக் கட்டளையிட்டார் — இது ஒரு திட்டமிடப்பட்ட வரிசைமுறை: விதை → கனி (பெருகக்கூடிய விதையைக் கொண்டது).

அப்பொழுது தேவன்: பூமியானது புல்லையும், விதையைப் பிறப்பிக்கும் பூண்டுகளையும், பூமியின்மேல் தங்களில் தங்கள் விதையையுடைய கனிகளைத் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே கொடுக்கும் கனிவிருட்சங்களையும் முளைப்பிக்கக் கடவது என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று. ஆதியாகமம் 1:11

• விதைப்பவர் — வார்த்தையைச் சுமந்து சென்று பகிர்ந்துகொள்பவர். (யோவான் 4:35-38).

• விதை — விதை தேவனுடைய வசனம். அது ஜீவனும் வல்லமையும் உள்ளதாய் இருக்கிறது (எபிரெயர் 4:12).

• விதையின் கனிகள் — அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம்… ஆவியின் கனி (கலாத்தியர் 5:22-23).

• நடுபவர் — ஒரு கோதுமை மணி நிலத்தில் விழுந்து சாகாவிட்டால் அது தனித்திருக்கும். ஒருவர் விதைக்காமல் அறுவடை என்பது நடக்காது (யோவான் 12:24).

• அந்த உவமையின் கருத்தாவது: விதை தேவனுடைய வசனம். நல்ல நிலத்தில் விதைக்கப்பட்டவர்கள் வசனத்தைக்கேட்டு, அதை உண்மையும் நன்மையுமான இருதயத்திலே காத்துப் பொறுமையுடனே பலன்கொடுக்கிறவர்களாயிருக்கிறார்கள்.லூக்கா 8:11, 15

தேவனின் விதை — பெருகுவதற்காகவே இருக்கிறது

• விதை எவ்வாறு பெருகுகிறது? — அது மழையின் மூலமாகவே பெருகுகிறது (ஆகாயவிரிவை நினைவுகூருங்கள்). மிகச்சிறந்த நிலத்திற்குக்கூட மழை தேவைப்படுகிறது.

• நல்ல மண் இல்லாத விதை கனியற்றது. விதை இல்லாத மண் பயனற்றது.

• நிலத்தினுடைய சகலவிதச் செடிகளும் பூமியின்மேல் இன்னும் உண்டாகவில்லை, நிலத்தினுடைய சகலவிதப் பூண்டுகளும் இன்னும் முளைக்கவில்லை; ஏனெனில் தேவனாகிய கர்த்தர் பூமியின்மேல் இன்னும் மழையைப் பெய்யப்பண்ணவில்லை; நிலத்தைப் பண்படுத்த மனுஷனும் இருந்ததில்லை. அப்பொழுது மூடுபனி பூமியிலிருந்து எழும்பி, பூமியையெல்லாம் நனைத்தது. ஆதியாகமம் 2:5-6

• மழை இல்லை எனில் வளர்ச்சி இல்லை. வேலையாள் இல்லை எனில் அறுவடை இல்லை. மழை என்பது தேவனின் வார்த்தையையும் அவருடைய பரிசுத்த ஆவியையும் குறிக்கிறது.

• சீயோன் குமாரரே, உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்குள் மகிழ்ந்து களிகூருங்கள்; அவர் தக்கபடி உங்களுக்கு முன்மாரியைக் கொடுத்து, உங்களுக்கு முன்மாரியையும் பின்மாரியையும் ஏற்கெனவே வருஷிக்கப்பண்ணுவார். யோவேல் 2:23

• அப்பொழுது நாம் அறிவடைந்து, கர்த்தரை அறியும்படி தொடர்ந்து போவோம்; அவருடைய புறப்படுதல் அருணோதயம்போல ஆயத்தமாயிருக்கிறது; அவர் மழையைப்போலவும், பூமியின்மேல் பெய்யும் முன்மாரி பின்மாரியைப்போலவும் நம்மிடத்தில் வருவார். ஓசியா 6:3

• இவை அனைத்திற்கும் பிறகு, அவர் 3 ஆம் நாளில் நன்மையைக் கண்டார். பூமியானது புல்லையும், தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே விதையைப் பிறப்பிக்கும் பூண்டுகளையும், தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே தங்களில் தங்கள் விதையையுடைய கனிகளைக் கொடுக்கும் விருட்சங்களையும் முளைப்பித்தது; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார். ஆதியாகமம் 1:12

நமக்கான பாடம்

• தேவன் உங்கள் வாழ்க்கையில் பேசாத வரை — அவருடைய வார்த்தையும் அவருடைய ஆவியும் மழையைப் போல இறங்கி வராதவரை — எந்தக் கனியும் விளையாது.

• அவரில் உள்ள கிருபை கீழ்ப்படிதலை உருவாக்குகிறது; அவரில் உள்ள கீழ்ப்படிதல் அதிக கிருபையை உருவாக்குகிறது.

• நிலத்தை (இருதயத்தை — லூக்கா 8) ஆயத்தப்படுத்துங்கள். மழைக்காக (தேவனின் ஆவிக்காக) ஜெபியுங்கள். பின்னர் அறுவடையை அவரிடம் ஒப்படைத்து நம்பிக்கையாய் இருங்கள் (நமக்குள்ளே கனிகொடுத்தல் — கலாத்தியர் 5:22-23).

நாள் 4 — அவரே காலங்களை நியமிக்கிறார்

பின்பு தேவன்: பகலுக்கும் இரவுக்கும் வித்தியாசம் உண்டாகத்தக்கதாக வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே சுடர்கள் உண்டாகக்கடவது, அவைகள் அடையாளங்களுக்காகவும், காலங்களையும் நாட்களையும் வருஷங்களையும் குறிக்கிறதற்காகவும் இருக்கக்கடவது என்றார். ஆதியாகமம் 1:14

தேவனின் காலங்கள் — மோடிம் (Moedim)

தேவன் வானத்தில் ஒரு ஆகாய விரிவை உண்டாக்கினார் — அது நீரையும் வெளிச்சத்தையும் தாங்கி நிற்கிறது. பகலுக்குப் பெரிய சுடரையும், இரவுக்குச் சிறிய சுடரையும் வைத்தார்.

ஆனால் அவற்றின் நோக்கம் வெளிச்சத்தைத் தருவது மட்டுமல்ல — அவை 'மோடிம்' (Moedim) எனப்படும் தேவனால் குறிக்கப்பட்ட காலங்களை அடையாளப்படுத்துவதற்காகவே அமைக்கப்பட்டன. குறிக்கோளற்ற விடுமுறைகள் அல்ல.

• படைப்பிலேயே பிணைக்கப்பட்ட, தேவனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட நியமனங்கள் கிறிஸ்துவில் நிறைவேறின. (கொலோசெயர் 2:16-17).

  • ஓய்வுநாள்

  • பஸ்கா பண்டிகை, கூடாரப் பண்டிகை — இவை அனைத்துமே அவர் 4-ஆம் நாளில் வைத்த சுடர்களின் மூலமாகவே குறிக்கப்பட்டன.

இரவு

• இரவு என்பது ஆராதனை, தியானம் மற்றும் தெய்வீக சந்திப்புக்காக வடிவமைக்கப்பட்டது. பரிசுத்தமான தருணங்கள் இருளில் நிகழ்ந்தன — மேய்ப்பர்கள், தேவதூதர்களின் அறிவிப்பை இரவில்தான் பெற்றனர்; பவுல் நடுராத்திரியில் ஜெபித்தார்; சங்கீதக்காரன் இராச்சாமங்களில் தியானித்தார்.

• ஆனால், மனிதர்கள் இரவை என்னவாக மாற்றியிருக்கிறார்கள் என்று பாருங்கள்: ஒளியானது உலகத்திலே வந்திருந்தும் மனுஷருடைய கிரியைகள் பொல்லாதவைகளாய் இருக்கிறபடியினால் அவர்கள் ஒளியைப்பார்க்கிலும் இருளை விரும்புகிறதே அந்த ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்குக் காரணமாயிருக்கிறது. யோவான் 3:19

• இரவு சென்றுபோயிற்று, பகல் சமீபமாயிற்று; ஆகையால் அந்தகாரத்தின் கிரியைகளை நாம் தள்ளிவிட்டு, ஒளியின் ஆயுதங்களைத் தரித்துக்கொள்ளக்கடவோம். களியாட்டும் வெறியும், வேசித்தனமும் காமவிகாரமும், வாக்குவாதமும், பொறாமையும் உள்ளவர்களாய் நடவாமல், பகலிலே நடக்கிறவர்கள்போலச் சீராய் நடக்கக்கடவோம். ரோமர் 13:12-13

• இரவு பாவத்தை உருவாக்குவதில்லை — யாரும் பார்க்காதபோது இருதயம் எதைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது என்பதை அது வெளிப்படுத்துகிறது.

• இருளானது மறைப்பதற்குத் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் தேவன் இரவை பக்திக்காக படைத்தார்.

இவை அனைத்திற்கும் பிறகு, அவர் 4 ஆம் நாளில் நன்மையைக் கண்டார். பகலையும் இரவையும் ஆளவும், வெளிச்சத்துக்கும் இருளுக்கும் வித்தியாசம் உண்டாக்கவும், தேவன் அவைகளை வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே வைத்தார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார். ஆதியாகமம் 1:18

நமக்கான பாடம்

• தேவன் உங்கள் வாழ்க்கையில் நியமிக்கப்பட்ட காலங்களை (மோடிம்) எழுதி வைத்துள்ளார். இந்த உலகத்தின் அட்டவணையின்படி வாழாதீர்கள். உங்கள் வாழ்க்கையின் குறிக்கப்பட்ட காலங்களைப் புரிந்துகொள்ள தேவனின் சித்தத்தைத் தேடுங்கள் — கர்த்தருடைய ஜெபத்தில் “உம்முடைய சித்தம் செய்யப்படுவதாக” என்று சொல்லியிருப்பது போல, அவருடைய சித்தம் எப்போதும் நிறைவேறும்.

• இரவை அவரிடமிருந்து மறைந்து கொள்வதற்காகப் பயன்படுத்தாமல், அவரைத் தேடுவதற்குப் பயன்படுத்துங்கள். பவுலும் மற்றவர்களும் வல்லமையான அற்புதங்களைப் பெற்றுக்கொள்ள நடுராத்திரியில் ஜெபித்தார்கள் — உங்கள் வாழ்க்கையில் அவருடைய அற்புதங்களைப் பெற இரவில் ஜெபியுங்கள்.

• அவர் வானத்தில் வைத்த சுடர்கள் உங்களுக்கு இதை நினைவூட்டட்டும். அவரே காலத்தை ஆளுகிறார், உங்களுக்காக அவர் குறித்த காலங்கள் இன்னும் மாறாமல் அப்படியே நிற்கின்றன.

நாள் 5 — அவர் தாம் படைத்தவைகளை ஆசீர்வதித்தார்

பின்பு தேவன்: நீந்தும் ஜீவஜந்துக்களையும், பூமியின்மேல் வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே பறக்கும் பறவைகளையும், ஜலமானது திரளாய் ஜநிப்பிக்கக்கடவது என்றார். தேவன், மகா மச்சங்களையும், ஜலத்தில் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே திரளாய் ஜநிப்பிக்கப்பட்ட சகலவித நீர் வாழும் ஜந்துக்களையும், சிறகுள்ள ஜாதி ஜாதியான சகலவிதப் பட்சிகளையும் சிருஷ்டித்தார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார். தேவன் அவைகளை ஆசீர்வதித்து, நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, சமுத்திர ஜலத்தை நிரப்புங்கள் என்றும், பறவைகள் பூமியில் பெருகக்கடவது என்றும் சொன்னார். ஆதியாகமம் 1:20-22

முழு சிருஷ்டிப்பிலும் கூறப்பட்ட முதல் ஆசீர்வாதம் இதுவே — இது வெறும் கட்டளை மட்டுமல்ல, ஒரு ஆசீர்வாதமும் கூட. கடலின் ஆழம் முதல் வானத்தின் உன்னதம் வரை, அனைத்து எல்லைகளையும் தேவன் நிறைக்கிறார். எதுவும் அவருடைய கரங்களுக்கும் பராமரிப்புக்கும் அப்பாற்பட்டது அல்ல.

• தாம் படைப்பதை தேவன் கைவிடுவதில்லை. அவருடைய ஆசீர்வாதம் உருவாக்கும் தன்மை கொண்டது — அது பிழைத்திருப்பதற்காக மட்டுமல்ல, பெருகுவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

• ஆகாயத்துப் பட்சிகளைக் கவனித்துப்பாருங்கள்; அவைகள் விதைக்கிறதுமில்லை, அறுக்கிறதுமில்லை, களஞ்சியங்களில் சேர்த்துவைக்கிறதுமில்லை; அவைகளையும் உங்கள் பரமபிதா பிழைப்பூட்டுகிறார்; அவைகளைப்பார்க்கிலும் நீங்கள் விசேஷித்தவர்கள் அல்லவா? மத்தேயு 6:26

• அவர் எதை ஆசீர்வதிக்கிறாரோ, அதை அவர் பராமரிக்கிறார். அவர் எதைப் பராமரிக்கிறாரோ, அதைப் பெருகச்செய்கிறார்.

• அவர் எதை ஆசீர்வதிக்கிறாரோ, அதை எடுத்துப்போட எவருக்கும் வல்லமையோ அதிகாரமோ இல்லை — உன்னை ஆசீர்வதிக்கிறவர்களை ஆசீர்வதிப்பேன், உன்னைச் சபிக்கிறவனைச் சபிப்பேன்; பூமியிலுள்ள வம்சங்களெல்லாம் உனக்குள் ஆசீர்வதிக்கப்படும் என்றார். ஆதியாகமம் 12:3

• ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலர்களின் சந்ததியாக, ஆபிரகாமிடமிருந்து வரும் ஆசீர்வாதத்தை நாம் பெறுகிறோம். எண்ணாகமம் 22 ஆம் அதிகாரத்தில், பாலாக் கட்டாயப்படுத்திய போதிலும் பிலேயாமால் இஸ்ரவேலர்களைச் சபிக்க முடியவில்லை. தேவனோடு நடந்து, அவருடைய வார்த்தையைப் பின்பற்றும் எந்தவொரு ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலனுக்கும் எந்தச் சாபமும் இல்லை.

• அவர் தமது ஆசீர்வாதத்தில் நன்மையைக் கண்டார் — தேவன், மகா மச்சங்களையும், ஜலத்தில் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே திரளாய் ஜநிப்பிக்கப்பட்ட சகலவித நீர் வாழும் ஜந்துக்களையும், சிறகுள்ள ஜாதி ஜாதியான சகலவிதப் பட்சிகளையும் சிருஷ்டித்தார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார். ஆதியாகமம் 1:21

நமக்கான பாடம்

• அவர் உங்களுக்கு அருளிய ஆசீர்வாதம் ஒருமுறை மட்டுமே நிகழும் நிகழ்வு அல்ல — அது ஜீவனுள்ளது, மேலும் மற்றவர்களுக்கும் வழிந்தோடக் கூடியது.

• நாம் அவரில் பெருகுவதற்காகவே இந்த ஆசீர்வாதம் அருளப்பட்டுள்ளது — இது அவருடைய விதைகள் மற்றும் கனிகளின் மூலமாக நடப்பதே தவிர, நம்முடைய சுயநீதியான கிரியைகளின் மூலம் அல்ல.

• கடலின் மச்சங்களையும் ஆகாயத்துப் பறவைகளையும் ஆசீர்வதித்த அவர், உங்களை ஒருபோதும் மறந்துவிடவில்லை.

நாள் 6 — அவர் உங்களைத் தம்முடைய சாயலாகப் படைத்தார்

பின்பு தேவன்: நமது சாயலாகவும் நமது ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக; அவர்கள் சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும், ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், மிருகஜீவன்களையும், பூமியனைத்தையும், பூமியின்மேல் ஊரும் சகலப் பிராணிகளையும் ஆளக்கடவர்கள் என்றார். தேவன் தம்முடைய சாயலாக மனுஷனைச் சிருஷ்டித்தார், அவனைத் தேவசாயலாகவே சிருஷ்டித்தார்; ஆணும் பெண்ணுமாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார். ஆதியாகமம் 1:26-27

நல்லதிலிருந்து மிகவும் நல்லது வரை

ஒவ்வொரு நாளும் “தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்” என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஆனால் 6 ஆம் நாளில், மனிதன் உருவாக்கப்பட்ட பிறகு: “தேவன் ... அது மிகவும் நன்றாய் இருந்தது என்று கண்டார்” என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஒரு வார்த்தை கூடுதலாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. மனிதனின் படைப்பு அந்த வாரத்தையே முழுமையாக்கியது.

• அவருடைய சாயலிலும் அவருடைய ரூபத்தின்படியும் படைக்கப்பட்டோம். அவர் நம்மைத் தம்முடைய சொந்தப் பிள்ளைகளாகப் பார்க்கிறார். அதனால்தான் அவர் நம்மீது அன்பு கூருகிறார்.

• தேவன் நேரடியாக ஜீவசுவாசத்தை ஊதிய ஒரே சிருஷ்டிப்பு மனிதன் மட்டுமே: தேவனாகிய கர்த்தர் மனுஷனைப் பூமியின் மண்ணினாலே உருவாக்கி, ஜீவசுவாசத்தை அவன் நாசியிலே ஊதினார், மனுஷன் ஜீவாத்துமாவானான். ஆதியாகமம் 2:7

• ஆளுகை கொடுக்கப்பட்டது — உரிமையாளர் அல்ல, விசாரணைக்காரர் மட்டுமே. எல்லாமே அவருக்குத்தான் சொந்தம். அவர் படைத்தவற்றைப் பராமரிக்கும் காவலாளிகள் நாம்.

• ஆணும் பெண்ணும் — இருவருமே அவருடைய சாயலைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இருவருமே அவருக்குக் கணக்கு ஒப்புவிக்கக் கடமைப்பட்டவர்கள். இருவருமே அவருக்குப் பிரியமானவர்கள்.

மனிதகுலத்தின் தோற்றம் மற்றும் ஏதேன் தோட்டம்

• தேவன் மனிதனைப் பூமியின் மண்ணினாலே உருவாக்கி, ஜீவசுவாசத்தை அவன் நாசியிலே ஊதினார்.

• நிலத்தைப் பண்படுத்துவதற்கு ஒருவரும் இல்லாதிருந்ததினால் மனிதன் படைக்கப்பட்டான் — தேவன் உருவாக்கியவற்றை நிர்வகிக்கும் ஒரு பொறுப்பாளராக அவன் உண்டாக்கப்பட்டான்.

• ஆனால், மனிதனுக்குப் பொறுப்புகளைக் கொடுப்பதற்கு முன்பாக, தேவன் அவனுக்கு ஒரு வீட்டைக் கொடுத்தார். தேவனாகிய கர்த்தர் கிழக்கே ஏதேன் என்னும் ஒரு தோட்டத்தை உண்டாக்கி, தாம் உருவாக்கின மனுஷனை அதிலே வைத்தார். ஆதியாகமம் 2:8

• வேதவசனம் ஏதேனில் ஒரு தோட்டம் என்றுதான் சொல்கிறதே தவிர, தோட்டத்திற்குள் ஏதேன் என்று சொல்லவில்லை. ஏதேன் என்பது ஒரு பரந்த பகுதி. மனிதன் அங்கு வருவதற்கு முன்பே, தேவன் கிருபையின் பரிசாக அதை ஆயத்தம் செய்து வைத்திருந்தார்.

• பொறுப்புக்கு முன்பாக உறவுமுறை வருகிறது. நாம் தேவனோடு தினமும் ஏதேனின் நன்மைகளை அனுபவிப்பதற்கு ஒரு உறவு நம்மிடம் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

• ஏன் கிழக்குத் திசை? வேதாகமத்தில், கிழக்கு என்பது தேவனின் செயல்பாடு, தெய்வீக சந்திப்பு மற்றும் ஒளியின் திசையாகும். அவருடைய மகிமை கிழக்கிலிருந்து வந்தது (எசேக்கியேல் 43:2). மேலும், கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையும் கிழக்கிலிருந்து வருவதாகவே சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது (மத்தேயு 24:27).

• ஏதேன் தேவனால் தொடங்கப்பட்ட, ஜீவனை மையமாகக் கொண்ட, உறவு சார்ந்த ஒரு இடமாகும். ஜீவவிருட்சம் அதன் நடுவிலே நின்றது. ஒரு நதி அங்கிருந்து வெளியே பாய்ந்து கொண்டிருந்தது. தேவன் அங்கே மனிதனுடன் உலாவிக் கொண்டிருந்தார். அது வெறும் தோட்டம் மட்டுமல்ல — அது ஒரு உறவாடும் இடமாக இருந்தது.

• ஏதேனில் ஆதாம் இழந்ததை — ஜீவவிருட்சத்தின் கனியைப் புசிக்கும் உரிமையை கிறிஸ்து முழுமையாக மீட்டெடுத்தார். ஆதியாகமம் 2 இல் தொடங்கிய காரியம் வெளிப்படுத்துதல் 22:2 இல் அதன் நிறைவைக் காண்கிறது; அங்கே அந்த விருட்சம் மீண்டும் நின்று, தேசங்களின் ஆரோக்கியத்திற்கான கனிகளைத் தருகிறது.

நமக்கான பாடம்

• நீங்கள் வெறும் மற்றொரு சிருஷ்டி அல்ல. நீங்கள் சிருஷ்டிகருடைய சாயலைத் தாங்கிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

• ஒவ்வொரு முறையும் நீங்கள் பாவம் செய்யும்போதோ அல்லது உங்களையோ அல்லது மற்றவர்களையோ காயப்படுத்தும்போதோ, சிருஷ்டித்த தேவனின் சாயலையே நீங்கள் காயப்படுத்துகிறீர்கள். உங்கள் மகனோ அல்லது மகளோ அவ்வாறு செய்தால் உங்களுக்கு எவ்வளவு வேதனை உண்டாகும் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள் — நீங்கள் அவ்வாறு செய்யும்போது அவரும் அதே வேதனையைத்தான் அடைகிறார்.

• இது நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கனமும் பொறுப்புமாகும். தன் படைப்பாளர் தனக்குள்ளே நேரடியாக ஜீவசுவாசத்தை ஊதினார் என்பதை உணர்ந்த ஒருவரைப் போல வாழுங்கள்.

நாள் 7 — அவர் உங்களை ஓய்ந்திருக்க அழைக்கிறார்

தேவன் தாம் செய்த தம்முடைய கிரியையை ஏழாம் நாளிலே நிறைவேற்றி, தாம் உண்டாக்கின தம்முடைய கிரியைகளையெல்லாம் முடித்தபின்பு, ஏழாம் நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார். தேவன் தாம் சிருஷ்டித்து உண்டுபண்ணின தம்முடைய கிரியைகளையெல்லாம் முடித்தபின்பு அதிலே ஓய்ந்திருந்தபடியால், தேவன் ஏழாம் நாளை ஆசீர்வதித்து, அதைப் பரிசுத்தமாக்கினார். ஆதியாகமம் 2:2-3

• தேவன் சோர்ந்துபோனதால் ஓய்ந்திருக்கவில்லை — மாறாக அவருடைய கிரியைகள் அனைத்தும் முடிவடைந்ததால் ஓய்ந்திருந்தார். மேலும், தேவன் தம்முடைய கிரியைகளையெல்லாம் முடித்து ஏழாம் நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார் என்று ஏழாம்நாளைக்குறித்து ஓரிடத்தில் சொல்லியிருக்கிறார். எபிரெயர் 4:4

• அவர் ஏழாம் நாளை ஆசீர்வதித்து, அதைப் பரிசுத்தமாக்கினார் — இது, “பரிசுத்தமான காலங்களைக் குறிப்பதற்காக” சுடர்கள் அமைக்கப்பட்ட நான்காம் நாளுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையது.

• அவருடன் இருப்பதற்கும், பரிசுத்தத்திற்கும், வரவிருக்கும் வேலைகளுக்கு நம்மை ஆயத்தப்படுத்துவதற்கும் என, ஒரு நாளை எப்போதும் பிரித்தெடுக்க வேண்டும் என்பதே அவருடைய நோக்கமாக இருந்தது.

• ஓய்வு நாள் என்பது சும்மா இருப்பது அல்ல. அது தேவனுடைய முற்றுப்பெற்ற கிரியைகளில் நிலைத்திருப்பதாகும்.

• இயேசு ஓய்வு நாளுக்கும் ஆண்டவராய் இருக்கிறார் (மாற்கு 2:28). இந்த சோர்வுற்ற உலகத்தில் அவரே நமது இளைப்பாறும் இடமாக இருக்கிறார்.

• ஓய்வு நாள் என்பது ஒரு போதும் வெற்று மதத்தைப் பற்றியது அல்ல — அது எப்போதுமே கிரியைகளை முடித்தவரோடு நாம் கொண்டிருக்கும் உறவைப் பற்றியதாகும். ஓய்வு நாள் என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைகளைக் கடைப்பிடிக்கும் கிறிஸ்தவர்களுக்கு மட்டுமானது என்று நாம் பெரும்பாலும் நினைக்கிறோம் — ஆனால், தேவன் அதை முதலில் வடிவமைத்தபடி, அது மனிதகுலம் முழுவதற்குமானது.

ஏழாவது நாள் ஒரு தனித்துவமான நன்மையைக் கொண்டுள்ளது — தேவன் அதை நல்லது என்று மட்டும் சொல்லவில்லை, அவர் அதை ஆசீர்வதித்து, பரிசுத்தப்படுத்தினார். படைப்பு முழுவதிலும் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்று, தனியாகப் பிரித்து வைக்கப்பட்ட ஒரே நாள் இதுமட்டுமே.

நமக்கான பாடம்

• இளைப்பாறுதல் என்பது ஒரு வெகுமதி அல்ல — அது தேவனுடைய வடிவமைப்பு. பாவம் இந்த உலகத்திற்குள் நுழைவதற்கு முன்பே, அவர் அதை சிருஷ்டிப்பிற்குள் இணைத்துவிட்டார்.

• மனுஷன் ஓய்வுநாளுக்காக உண்டாக்கப்படவில்லை, ஓய்வுநாள் மனுஷனுக்காக உண்டாக்கப்பட்டது (மாற்கு 2:27). இதை ஒரு வெற்று மதச்சடங்காகப் பார்க்காமல், அவருடனான உறவாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

• நீங்கள் சோர்ந்துபோயிருக்கும்போது அவரிடம் வாருங்கள் — அவரே உங்களுடைய உண்மையான ஓய்வு நாள் இளைப்பாறுதல். வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே! நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன். மத்தேயு 11:28

ஏழு நாட்களின் நன்மை

உங்கள் பாட்டியின் சமையல் செய்முறையை — அதன் வாசனை, அதன் சுவை, ஒவ்வொரு அடியிலும் அவர்கள் காட்டிய அன்பு என அனைத்தையும் நீங்கள் எப்படி நினைவில் வைத்திருக்கிறீர்களோ, அதேபோல தேவன் படைப்பின் ஒவ்வொரு நாளிலும் தம்மையே ஊற்றினார். ஒவ்வொரு நாளும் அவருடைய முத்திரையைத் தாங்கியிருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும், தாம் உண்டாக்கினவைகளைப் பார்த்து அவர் நல்லது என்று அழைத்தார்.

• நாள் 1 — ஒழுங்கின்மையானவற்றிடம் வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்று அவர் பேசினார். அதை நல்லது என்று அழைத்தார்.

• நாள் 2 — மாசுபடுத்துபவைகளை அவர் பிரித்தார். அதை நல்லது என்று அழைத்தார்.

• நாள் 3 — அறுவடை செய்வதற்கு முன்பு அவர் பயிரிட்டார். அதை நல்லது என்று அழைத்தார்.

• நாள் 4 — குறிக்கப்பட்ட காலங்களை அவர் ஏற்படுத்தினார். அதை நல்லது என்று அழைத்தார்.

• நாள் 5 — தாம் சிருஷ்டித்தவைகளை அவர் ஆசீர்வதித்தார். அதை நல்லது என்று அழைத்தார்.

• நாள் 6 — உங்களைத் தமது சாயலாக உருவாக்கினார். அதை மிகவும் நல்லது என்று அழைத்தார்.

• நாள் 7 — அவர் ஓய்ந்திருந்தார். அதை அவர் பரிசுத்தப்படுத்தினார்.

ஆனால், நாம் மறந்துவிடுகிறோம். படைத்தவருக்கு நன்றி செலுத்தாமல் அவருடைய படைப்புகளை நாம் அனுபவிக்கிறோம். நாட்கள் நம்முடையவை போலவும், காலத்திற்கு ஒரு படைப்பாளி இல்லாதது போலவும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள நன்மைகள் ஏதோ தற்செயலாக நடந்தது போலவும் நாம் வாழ்கிறோம். நாம் உண்மையற்றவர்களாக மாறுகிறோம் — அவருடைய கரங்களிலிருந்து எல்லாவற்றையும் பெற்றுக் கொள்கிறோம், ஆனால் எதையும் திருப்பித் தருவதில்லை.

கர்த்தருடைய ஆலோசனை நித்தியகாலமாகவும், அவருடைய இருதயத்தின் நினைவுகள் தலைமுறை தலை முறையாகவும் நிற்கும். சங்கீதம் 33:11

ஏழு நாட்களையும் நல்லது என்று சொன்ன அதே தேவன், உங்களது வாழ்க்கையையும் நல்லது என்று அழைப்பதை இன்னும் முடித்துவிடவில்லை.